Atos 26
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVI
1 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
1 Então Agripa disse a Paulo: "Você tem permissão para falar em sua defesa". A seguir, Paulo fez sinal com a mão e começou a sua defesa:
2 ―Rey Agripa, va̱ꞌa̱ kuni i̱ ña̱ na̱kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ yoꞌó vi̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱, yuꞌu̱.
2 "Rei Agripa, considero-me feliz por poder estar hoje em tua presença, para fazer a minha defesa contra todas as acusações dos judeus,
3 Sa̱kanꞌ ña̱ xiní yoꞌó sa̱kuuꞌ ña̱ xi xaá ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kaniꞌ taꞌanꞌ ne̱ ñu̱u̱ i̱ kuento xaꞌa̱ꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ u̱nꞌ ña̱ sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ mani̱ꞌ ña̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ.
3 e especialmente porque estás bem familiarizado com todos os costumes e controvérsias deles. Portanto, peço que me ouças pacientemente.
4 ’Sa̱kuuꞌ ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, xiní sa̱a̱ xikaꞌ i̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ i̱ te̱ sa̱va̱ te̱i̱n ne̱ ñu̱u̱ i̱ xiinꞌ kii̱ꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
4 "Todos os judeus sabem como tenho vivido desde pequeno, tanto em minha terra natal como em Jerusalém.
5 Ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xiní tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ xika̱ i̱ nuu̱ꞌ ña̱ saniaꞌá te̱ fariseo nde̱e̱ xta̱ꞌanꞌ vi̱ꞌ. Te̱ ku̱vi̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ naaꞌ kuní ni̱a̱. Te̱ te̱ fariseo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ xikaꞌ ndi̱e̱eꞌ ka̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ sa̱kanꞌ sa̱kuuꞌ te̱ ñu̱u̱ i̱.
5 Eles me conhecem há muito tempo e podem testemunhar, se quiserem, que, como fariseu, vivi de acordo com a seita mais severa da nossa religião.
6 Te̱ vi̱ti̱n ndii, tiinꞌ kua̱chi̱ ra̱ yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nuu̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ i̱.
6 Agora, estou sendo julgado por causa da minha esperança no que Deus prometeu aos nossos antepassados.
7 Te̱ kuento ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ ndu̱, ne̱ uxi̱ uvi̱ ti̱ꞌvi̱, ne̱ vi̱ꞌe̱ ne̱ Israel na̱ti̱i̱n ndu̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na xakaꞌnuꞌ chito̱ ndu̱ Ndiosí ndu̱viꞌ xiinꞌ ñu̱u. Rey Agripa, xaꞌa̱ꞌ kuento ja̱a̱nꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ judío ja̱a̱nꞌ, yuꞌu̱.
7 Esta é a promessa que as nossas doze tribos esperam que se cumpra, cultuando a Deus com fervor, dia e noite. É por causa desta esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 ¿Ndichun na vixi ni̱a̱ tu̱ nduuꞌ a̱ nuu̱ꞌ ndoꞌó te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ sa̱na̱tiaku Ndiosí ne̱ ni̱ xiꞌi̱?
8 Por que os senhores acham impossível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Te̱ yuꞌu̱ ndii, ni̱ tu̱u̱ i̱ ña̱ kuní a̱ sa̱a̱ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ nduxa̱ꞌ te̱ sa̱ndiꞌiꞌ i̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús, te̱ ñu̱u̱ Nazaret.
9 "Eu também estava convencido de que deveria fazer todo o possível para me opor ao nome de Jesus, o Nazareno.
10 Te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱, te̱ ni̱ ñuꞌu̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta ña̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. Te̱ ni̱ na̱kuita̱ tu̱ kuento i̱ xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ra̱ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
10 E foi exatamente isso que fiz em Jerusalém. Com autorização dos chefes dos sacerdotes lancei muitos santos na prisão, e quando eles eram condenados à morte eu dava o meu voto contra eles.
11 Te̱ kiꞌinꞌ va̱ i̱chiꞌ ni̱ xaꞌa̱n i̱ sa̱a̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ndu̱ te̱ sandoꞌoꞌ uꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ i̱, te̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌe̱ xa̱va̱ꞌa̱ i̱ ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ i̱ ndii, ni̱ ndiku̱n i̱ sandoꞌoꞌ i̱ ni̱a̱ nde̱e̱ tu̱ku̱ ñu̱ꞌuꞌ miiꞌ kuaꞌa̱n ni̱a̱.
11 Muitas vezes ia de uma sinagoga para outra a fim de castigá-los, e tentava forçá-los a blasfemar. Em minha fúria contra eles, cheguei a ir a cidades estrangeiras para persegui-los.
12 ’Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n sa̱a̱ i̱ ñu̱u̱ Damasco xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ ña̱ xaꞌndia chuunꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ i̱.
12 "Numa dessas viagens eu estava indo para Damasco, com autorização e permissão dos chefes dos sacerdotes.
13 Ndisu̱ kii̱ꞌ naá i̱ i̱chiꞌ kuaꞌa̱n i̱ i̱kanꞌ i̱i̱n keꞌinꞌ ndii, kuni kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ, rey, ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, ña̱ yiꞌé kooꞌ chukuuꞌ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ ñu̱ꞌu̱, te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ a̱ yuꞌu̱ xiinꞌ te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ i̱.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, estando eu a caminho, vi uma luz do céu, mais resplandecente que o sol, brilhando ao meu redor e ao redor dos que iam comigo.
14 Te̱ ni̱ ndu̱va̱ sa̱kuuꞌ ndu̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ kaꞌán xiinꞌ i̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n hebreo ndii: “Saulo, Saulo ¿ndichun na sandoꞌoꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱? Sandoꞌoꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ toro kii̱ꞌ kachaꞌniꞌ riꞌ ka̱a̱ xíinꞌ nuu̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
14 Todos caímos por terra. Então ouvi uma voz que me dizia em aramaico. ‘Saulo, Saulo, por que você está me perseguindo? Resistir ao aguilhão só lhe trará dor! ’
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ a̱ ndii: “¿Yo̱o̱ nduuꞌ yoꞌó, tákuiꞌe?”, ni̱ kachi̱ i̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ i̱ ndii: “Yuꞌu̱ nduuꞌ Jesús, ña̱ sandoꞌoꞌ u̱nꞌ.
15 "Então perguntei: Quem és tu, Senhor? "Respondeu o Senhor: ‘Sou Jesus, a quem você está perseguindo.
16 Ndisu̱ ndo̱koo̱ u̱nꞌ, te̱ kui̱i̱n ndi̱chi̱ u̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱tuví xiinꞌ miiꞌ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ nda̱sa̱ndu̱u̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ i̱, te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ niaꞌa̱ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌa̱ ka̱ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ.
16 Agora, levante-se, fique de pé. Eu lhe apareci para constituí-lo servo e testemunha do que você viu a meu respeito e do que lhe mostrarei.
17 Te̱ sa̱kakú i̱ yoꞌó nuu̱ꞌ ne̱ ñu̱u̱ u̱nꞌ xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ miiꞌ tianu̱ꞌ i̱ yoꞌó kuꞌu̱n u̱nꞌ vi̱ti̱n,
17 Eu o livrarei do seu próprio povo e dos gentios, aos quais eu o envio
18 te̱ sa̱kuniꞌ u̱nꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ te̱ na̱ko̱o̱ ni̱a̱ ña̱ xikaꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ ni̱a̱a̱ꞌ, te̱ na ka̱ka̱ ni̱a̱ i̱chiꞌ ña̱ yiꞌé ñuꞌu̱ i̱. Sa̱kanꞌ te̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ xiko niꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱, te̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ vi̱ko̱ niꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí. Sa̱kanꞌ te̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ yuꞌu̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, te̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ni̱a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ samaníꞌ Ndiosí ne̱ nduuꞌ ndi̱ti̱a̱ a̱”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ i̱.
18 para abrir-lhes os olhos e convertê-los das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus, a fim de que recebam o perdão dos pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim’.
19 ’Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, rey Agripa, nï̱ xa̱so̱ꞌo̱ i̱ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ i̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ.
19 "Assim, rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xi̱ꞌna̱ ka̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ ñu̱u̱ Damasco, xiinꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, xiinꞌ sa̱a̱ kuaꞌa̱n ka̱ nuu̱ꞌ ñuꞌuꞌ Judea, xiinꞌ te̱i̱n ne̱ tukuꞌ, te̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, te̱ ku̱ndiku̱n ni̱a̱ Ndiosí, te̱ xiinꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ niaꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ma̱ xna̱ꞌa̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱.
20 Preguei em primeiro lugar aos que estavam em Damasco, depois aos que estavam em Jerusalém e em toda a Judéia, e também aos gentios, dizendo que se arrependessem e se voltassem para Deus, praticando obras que mostrassem o seu arrependimento.
21 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ ti̱i̱n te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱, yuꞌu̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xika̱ ra̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱.
21 Por isso os judeus me prenderam no pátio do templo e tentaram matar-me.
22 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ Ndiosí yuꞌu̱ ndii, kusaaꞌ kaꞌán i̱ tu̱ꞌu̱n a̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, naaꞌ ne̱ ndaꞌvi so̱ꞌo̱ nduuꞌ ni̱a̱, uun naa ne̱ kaꞌnuꞌ nduuꞌ ni̱a̱. Te̱ saniaꞌá i̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Moisés ña̱ kuní a̱ ko̱o̱.
22 Mas tenho contado com a ajuda de Deus até o dia de hoje, e, por este motivo, estou aqui e dou testemunho tanto a gente simples como a gente importante. Não estou dizendo nada além do que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer:
23 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ kuní a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Cristo, te̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ a̱ ndii, xi̱ꞌna̱ ka̱ a̱ ku̱ndu̱u̱ ña̱ na̱ti̱a̱ku̱ te̱i̱n ne̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ku̱ndu̱u̱ a̱ ñuꞌu̱, ña̱ niaꞌa̱ i̱chiꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ a̱ xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ. Te̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ xinu̱ a̱ ―ni̱ kachi Pablo.
23 que o Cristo haveria de sofrer e, sendo o primeiro a ressuscitar dentre os mortos, proclamaria luz para o seu próprio povo e para os gentios".
24 Kii̱ꞌ kaꞌán ka̱ Pablo ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱ iinꞌ ra̱ ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ndeꞌi̱ tiꞌeꞌ Festo kaꞌán ra̱ ndii:
24 A esta altura Festo interrompeu a defesa de Paulo e disse em alta voz: "Você está louco, Paulo! As muitas letras o estão levando à loucura! "
25 Ndisu̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo ndii:
25 Respondeu Paulo: "Não estou louco, excelentíssimo Festo. O que estou dizendo é verdadeiro e de bom senso.
26 Kua̱chi̱ ndii xiní rey Agripa ñaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kaꞌán i̱ yoꞌoꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ i̱ni̱ i̱ te̱ kaꞌán i̱ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ xiní kaxiꞌ i̱ ña̱ xiní ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ ni̱ yoo̱ si̱ꞌe nduuꞌ a̱.
26 O rei está familiarizado com essas coisas, e lhe posso falar abertamente. Estou certo de que nada disso escapou do seu conhecimento, pois nada se passou num lugar qualquer.
27 Te̱ yoꞌó, rey Agripa, ¿ñáá kandixaꞌ u̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí? Xiní yuꞌu̱ ña̱ kandixaꞌ u̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
27 Rei Agripa, crês nos profetas? Eu sei que sim".
28 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa xiinꞌ Pablo ndii:
28 Então Agripa disse a Paulo: "Você acha que em tão pouco tempo pode convencer-me a tornar-me cristão? "
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ ra̱ ndii:
29 Paulo respondeu: "Em pouco ou em muito, peço a Deus que não apenas tu, mas todos os que hoje me ouvem se tornem como eu, menos estas algemas".
30 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ñaꞌ naniꞌ Berenice, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ ndiee̱ xiinꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
30 O rei se levantou, e com ele o governador e Berenice, como também os que estavam assentados com eles.
31 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
31 Saindo do salão, comentavam entre si: "Este homem não fez nada que mereça morte ou prisão".
32 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa xiinꞌ Festo ndii:
32 Agripa disse a Festo: "Ele poderia ser posto em liberdade, se não tivesse apelado para César".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.