Atos 26
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 ―Rey Agripa, va̱ꞌa̱ kuni i̱ ña̱ na̱kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ yoꞌó vi̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱, yuꞌu̱.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Sa̱kanꞌ ña̱ xiní yoꞌó sa̱kuuꞌ ña̱ xi xaá ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kaniꞌ taꞌanꞌ ne̱ ñu̱u̱ i̱ kuento xaꞌa̱ꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ u̱nꞌ ña̱ sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ mani̱ꞌ ña̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 ’Sa̱kuuꞌ ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, xiní sa̱a̱ xikaꞌ i̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ i̱ te̱ sa̱va̱ te̱i̱n ne̱ ñu̱u̱ i̱ xiinꞌ kii̱ꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xiní tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ xika̱ i̱ nuu̱ꞌ ña̱ saniaꞌá te̱ fariseo nde̱e̱ xta̱ꞌanꞌ vi̱ꞌ. Te̱ ku̱vi̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ naaꞌ kuní ni̱a̱. Te̱ te̱ fariseo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ xikaꞌ ndi̱e̱eꞌ ka̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ sa̱kanꞌ sa̱kuuꞌ te̱ ñu̱u̱ i̱.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Te̱ vi̱ti̱n ndii, tiinꞌ kua̱chi̱ ra̱ yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nuu̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ i̱.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Te̱ kuento ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ ndu̱, ne̱ uxi̱ uvi̱ ti̱ꞌvi̱, ne̱ vi̱ꞌe̱ ne̱ Israel na̱ti̱i̱n ndu̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na xakaꞌnuꞌ chito̱ ndu̱ Ndiosí ndu̱viꞌ xiinꞌ ñu̱u. Rey Agripa, xaꞌa̱ꞌ kuento ja̱a̱nꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ judío ja̱a̱nꞌ, yuꞌu̱.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 ¿Ndichun na vixi ni̱a̱ tu̱ nduuꞌ a̱ nuu̱ꞌ ndoꞌó te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ sa̱na̱tiaku Ndiosí ne̱ ni̱ xiꞌi̱?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 ’Te̱ yuꞌu̱ ndii, ni̱ tu̱u̱ i̱ ña̱ kuní a̱ sa̱a̱ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ nduxa̱ꞌ te̱ sa̱ndiꞌiꞌ i̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús, te̱ ñu̱u̱ Nazaret.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ i̱, te̱ ni̱ ñuꞌu̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta ña̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. Te̱ ni̱ na̱kuita̱ tu̱ kuento i̱ xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ra̱ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Te̱ kiꞌinꞌ va̱ i̱chiꞌ ni̱ xaꞌa̱n i̱ sa̱a̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ndu̱ te̱ sandoꞌoꞌ uꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ i̱, te̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xiꞌe̱ xa̱va̱ꞌa̱ i̱ ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ i̱ ndii, ni̱ ndiku̱n i̱ sandoꞌoꞌ i̱ ni̱a̱ nde̱e̱ tu̱ku̱ ñu̱ꞌuꞌ miiꞌ kuaꞌa̱n ni̱a̱.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 ’Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n sa̱a̱ i̱ ñu̱u̱ Damasco xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ ña̱ xaꞌndia chuunꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ i̱.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Ndisu̱ kii̱ꞌ naá i̱ i̱chiꞌ kuaꞌa̱n i̱ i̱kanꞌ i̱i̱n keꞌinꞌ ndii, kuni kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ, rey, ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, ña̱ yiꞌé kooꞌ chukuuꞌ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ ñu̱ꞌu̱, te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ a̱ yuꞌu̱ xiinꞌ te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ i̱.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Te̱ ni̱ ndu̱va̱ sa̱kuuꞌ ndu̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ kaꞌán xiinꞌ i̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n hebreo ndii: “Saulo, Saulo ¿ndichun na sandoꞌoꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱? Sandoꞌoꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ toro kii̱ꞌ kachaꞌniꞌ riꞌ ka̱a̱ xíinꞌ nuu̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ a̱ ndii: “¿Yo̱o̱ nduuꞌ yoꞌó, tákuiꞌe?”, ni̱ kachi̱ i̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ i̱ ndii: “Yuꞌu̱ nduuꞌ Jesús, ña̱ sandoꞌoꞌ u̱nꞌ.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Ndisu̱ ndo̱koo̱ u̱nꞌ, te̱ kui̱i̱n ndi̱chi̱ u̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱tuví xiinꞌ miiꞌ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ nda̱sa̱ndu̱u̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ i̱, te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ niaꞌa̱ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌa̱ ka̱ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Te̱ sa̱kakú i̱ yoꞌó nuu̱ꞌ ne̱ ñu̱u̱ u̱nꞌ xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ miiꞌ tianu̱ꞌ i̱ yoꞌó kuꞌu̱n u̱nꞌ vi̱ti̱n,
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 te̱ sa̱kuniꞌ u̱nꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ te̱ na̱ko̱o̱ ni̱a̱ ña̱ xikaꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ ni̱a̱a̱ꞌ, te̱ na ka̱ka̱ ni̱a̱ i̱chiꞌ ña̱ yiꞌé ñuꞌu̱ i̱. Sa̱kanꞌ te̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ xiko niꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱, te̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ vi̱ko̱ niꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí. Sa̱kanꞌ te̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ yuꞌu̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, te̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ni̱a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ samaníꞌ Ndiosí ne̱ nduuꞌ ndi̱ti̱a̱ a̱”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ i̱.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 ’Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, rey Agripa, nï̱ xa̱so̱ꞌo̱ i̱ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ i̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xi̱ꞌna̱ ka̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ ñu̱u̱ Damasco, xiinꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, xiinꞌ sa̱a̱ kuaꞌa̱n ka̱ nuu̱ꞌ ñuꞌuꞌ Judea, xiinꞌ te̱i̱n ne̱ tukuꞌ, te̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, te̱ ku̱ndiku̱n ni̱a̱ Ndiosí, te̱ xiinꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ niaꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ma̱ xna̱ꞌa̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ ti̱i̱n te̱ judío, te̱ taꞌanꞌ i̱, yuꞌu̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xika̱ ra̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ Ndiosí yuꞌu̱ ndii, kusaaꞌ kaꞌán i̱ tu̱ꞌu̱n a̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, naaꞌ ne̱ ndaꞌvi so̱ꞌo̱ nduuꞌ ni̱a̱, uun naa ne̱ kaꞌnuꞌ nduuꞌ ni̱a̱. Te̱ saniaꞌá i̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Moisés ña̱ kuní a̱ ko̱o̱.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ kuní a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Cristo, te̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ a̱ ndii, xi̱ꞌna̱ ka̱ a̱ ku̱ndu̱u̱ ña̱ na̱ti̱a̱ku̱ te̱i̱n ne̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ku̱ndu̱u̱ a̱ ñuꞌu̱, ña̱ niaꞌa̱ i̱chiꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ a̱ xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ. Te̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ xinu̱ a̱ ―ni̱ kachi Pablo.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Kii̱ꞌ kaꞌán ka̱ Pablo ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱ iinꞌ ra̱ ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ndeꞌi̱ tiꞌeꞌ Festo kaꞌán ra̱ ndii:
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Ndisu̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo ndii:
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Kua̱chi̱ ndii xiní rey Agripa ñaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kaꞌán i̱ yoꞌoꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ i̱ni̱ i̱ te̱ kaꞌán i̱ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ xiní kaxiꞌ i̱ ña̱ xiní ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ ni̱ yoo̱ si̱ꞌe nduuꞌ a̱.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Te̱ yoꞌó, rey Agripa, ¿ñáá kandixaꞌ u̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí? Xiní yuꞌu̱ ña̱ kandixaꞌ u̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa xiinꞌ Pablo ndii:
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ ra̱ ndii:
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ñaꞌ naniꞌ Berenice, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ ndiee̱ xiinꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Agripa xiinꞌ Festo ndii:
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.