Atos 23

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te̱ ni̱ xto̱ꞌni̱ kaxiꞌ Pablo nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Te̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ naniꞌ Ananías ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱ꞌndiaꞌ ra̱ yu̱ꞌuꞌ Pablo.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ Ananías ja̱a̱nꞌ ndii:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo ndii:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ Pablo ña̱ sa̱va̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ saduceo, te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ra̱ nduuꞌ te̱ fariseo ndii, ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaniꞌ taꞌanꞌ kuento te̱ fariseo xiinꞌ te̱ saduceo, te̱ ni̱ na̱taꞌvi̱ꞌ ra̱.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Kua̱chi̱ ndii, te̱ saduceo ndii, kändixaꞌ ra̱ ña̱ na̱ti̱a̱ku̱ ne̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ kändixaꞌ tu̱ ra̱ ña̱ yoo ángele, te̱ ni̱ nde̱e̱ kändixaꞌ tu̱ ra̱ naaꞌ yoo espíritu. Ndisu̱ te̱ fariseo ndii, kandixaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sa̱va̱ te̱ sanakuachiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Moisés, te̱ nduuꞌ te̱ fariseo. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ so̱ꞌo̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ yi̱ꞌvi te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱kuachiꞌ xiꞌe̱ ra̱ Pablo. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ ndiaꞌviꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ xitoꞌ ra̱.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ tuvi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Pablo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní sa̱va̱ te̱ judío sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo. Te̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ nuu̱ꞌ taꞌanꞌ ra̱ ña̱ kü̱xi̱ ra̱, te̱ kö̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ti̱kui nde̱e̱ ska̱chiꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Te̱ yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ kuuꞌ te̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ nuu̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ndoꞌó xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ, te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ra̱ Pablo nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa kuni sa̱naꞌmá ndiꞌi̱ ka̱ ndo̱ꞌ ra̱. Te̱ nduꞌu̱ ndii, ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ ndu̱ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndu̱ ña̱ kuní ka̱ xaa̱ ra̱ yoꞌoꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ndisu̱ ni̱ xi̱ni̱ tiaa̱ siꞌe̱ ñaꞌ taꞌanꞌ Pablo kuento ña̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní si̱ꞌe te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xaꞌa̱n nda̱tuꞌunꞌ ra̱ a̱ nuu̱ꞌ Pablo miiꞌ naá ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ Pablo i̱i̱n te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Te̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ra̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱ siinꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ndisu̱ yoꞌó ndii, sä̱a̱ u̱nꞌ kuenta kuuꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ xa̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ ña̱ kü̱xi̱ ra̱ te̱ kö̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ti̱kui nde̱e̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo. Te̱ vi̱ti̱n ndii, ndieeꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ ndiatuꞌ ra̱ nde̱e̱ ña̱ kaꞌa̱n yoꞌó ―ni̱ kachi̱ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nde̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ käꞌán ra̱ xiinꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Te̱ ni̱ ka̱na̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ uvi̱ ciento te̱ xíinꞌ, xiinꞌ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ yoso̱ꞌ kuei, xiinꞌ uvi̱ ciento te̱ xíinꞌ, te̱ niꞌiꞌ tunꞌ xíinꞌ, te̱ kuꞌu̱n ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ka̱a̱ íin ñu̱u.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ ra̱ ña̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ kuei tiꞌ ko̱so̱ꞌ Pablo, te̱ xaa̱ va̱ꞌa̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ na̱niꞌ Félix.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Te̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ xíinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n tu̱tu̱, te̱ so̱ꞌo̱ kaꞌán a̱:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ Claudio Lisias ndii, tiꞌviꞌ i̱ tu̱tu̱ yoꞌoꞌ nda̱ꞌaꞌ yoꞌó, te̱ kaꞌnuꞌ xa̱va̱ꞌa̱, Félix, te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii. Na̱ti̱i̱n u̱nꞌ ña̱ nakuatuꞌ i̱ yoꞌó.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ne̱ judío, te̱ xa̱ xitoꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ kuii ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Ndisu̱ ni̱ xaꞌa̱n i̱ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ i̱ nuu̱ꞌ, te̱ ni̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ kuento ndii, i̱i̱n te̱ romano, te̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, nduuꞌ ra̱.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ i̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ndee xaꞌa̱ꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ nu̱uꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱. Ndisu̱ nï̱ xa̱a̱ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ nde̱e̱ ña̱ ku̱naa̱ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱ kuento ña̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ndiaꞌviꞌ te̱ yivi̱ꞌ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ yoꞌó. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ i̱ xiinꞌ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ña̱ kuꞌu̱n ra̱ nuu̱ꞌ yoꞌó te̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ kua̱chi̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ.” Sa̱kanꞌ kachi tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Te̱ ni̱ na̱ka̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ Pablo ñu̱u ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xan ndiaka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Antípatris sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ra̱.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Te̱ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ kuaꞌa̱n xaꞌaꞌ, ñu̱u̱ Jerusalén vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱. Ndisu̱ te̱ xíinꞌ, te̱ yoso̱ꞌ kuei ndii, kuaꞌa̱n naa kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ndii, ni̱ ta̱xi̱ ra̱ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa tu̱ ra̱ Pablo nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ka̱ꞌvi̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Pablo miiꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Cilicia nduuꞌ ra̱ ndii,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.