Atos 23
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Te̱ ni̱ xto̱ꞌni̱ kaxiꞌ Pablo nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Te̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ naniꞌ Ananías ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱ꞌndiaꞌ ra̱ yu̱ꞌuꞌ Pablo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ Ananías ja̱a̱nꞌ ndii:
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo ndii:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ Pablo ña̱ sa̱va̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ saduceo, te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ra̱ nduuꞌ te̱ fariseo ndii, ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaniꞌ taꞌanꞌ kuento te̱ fariseo xiinꞌ te̱ saduceo, te̱ ni̱ na̱taꞌvi̱ꞌ ra̱.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Kua̱chi̱ ndii, te̱ saduceo ndii, kändixaꞌ ra̱ ña̱ na̱ti̱a̱ku̱ ne̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ kändixaꞌ tu̱ ra̱ ña̱ yoo ángele, te̱ ni̱ nde̱e̱ kändixaꞌ tu̱ ra̱ naaꞌ yoo espíritu. Ndisu̱ te̱ fariseo ndii, kandixaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sa̱va̱ te̱ sanakuachiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Moisés, te̱ nduuꞌ te̱ fariseo. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ so̱ꞌo̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ yi̱ꞌvi te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱kuachiꞌ xiꞌe̱ ra̱ Pablo. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ ndiaꞌviꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuꞌu̱n ndi̱a̱ka̱ tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ xitoꞌ ra̱.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ tuvi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Pablo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní sa̱va̱ te̱ judío sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo. Te̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ nuu̱ꞌ taꞌanꞌ ra̱ ña̱ kü̱xi̱ ra̱, te̱ kö̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ti̱kui nde̱e̱ ska̱chiꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Te̱ yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ kuuꞌ te̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ nuu̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ndoꞌó xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ, te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ra̱ Pablo nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa kuni sa̱naꞌmá ndiꞌi̱ ka̱ ndo̱ꞌ ra̱. Te̱ nduꞌu̱ ndii, ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ ndu̱ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndu̱ ña̱ kuní ka̱ xaa̱ ra̱ yoꞌoꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ndisu̱ ni̱ xi̱ni̱ tiaa̱ siꞌe̱ ñaꞌ taꞌanꞌ Pablo kuento ña̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní si̱ꞌe te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xaꞌa̱n nda̱tuꞌunꞌ ra̱ a̱ nuu̱ꞌ Pablo miiꞌ naá ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ Pablo i̱i̱n te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Te̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ra̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱ siinꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ndisu̱ yoꞌó ndii, sä̱a̱ u̱nꞌ kuenta kuuꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ xa̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ ña̱ kü̱xi̱ ra̱ te̱ kö̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ti̱kui nde̱e̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Pablo. Te̱ vi̱ti̱n ndii, ndieeꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ ndiatuꞌ ra̱ nde̱e̱ ña̱ kaꞌa̱n yoꞌó ―ni̱ kachi̱ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nde̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ käꞌán ra̱ xiinꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Te̱ ni̱ ka̱na̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ uvi̱ ciento te̱ xíinꞌ, xiinꞌ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ yoso̱ꞌ kuei, xiinꞌ uvi̱ ciento te̱ xíinꞌ, te̱ niꞌiꞌ tunꞌ xíinꞌ, te̱ kuꞌu̱n ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ka̱a̱ íin ñu̱u.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ ra̱ ña̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ ra̱ kuei tiꞌ ko̱so̱ꞌ Pablo, te̱ xaa̱ va̱ꞌa̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ na̱niꞌ Félix.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Te̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ xíinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n tu̱tu̱, te̱ so̱ꞌo̱ kaꞌán a̱:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ Claudio Lisias ndii, tiꞌviꞌ i̱ tu̱tu̱ yoꞌoꞌ nda̱ꞌaꞌ yoꞌó, te̱ kaꞌnuꞌ xa̱va̱ꞌa̱, Félix, te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii. Na̱ti̱i̱n u̱nꞌ ña̱ nakuatuꞌ i̱ yoꞌó.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ne̱ judío, te̱ xa̱ xitoꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ kuii ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Ndisu̱ ni̱ xaꞌa̱n i̱ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ i̱ nuu̱ꞌ, te̱ ni̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ kuento ndii, i̱i̱n te̱ romano, te̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, nduuꞌ ra̱.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ i̱ ku̱nda̱ni̱ i̱ ndee xaꞌa̱ꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ te̱ xi̱xa̱ nu̱uꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ña̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱. Ndisu̱ nï̱ xa̱a̱ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ nde̱e̱ ña̱ ku̱naa̱ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱ kuento ña̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ndiaꞌviꞌ te̱ yivi̱ꞌ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ nuu̱ꞌ yoꞌó. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ i̱ xiinꞌ te̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ña̱ꞌaꞌ ña̱ kuꞌu̱n ra̱ nuu̱ꞌ yoꞌó te̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ kua̱chi̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ.” Sa̱kanꞌ kachi tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Te̱ ni̱ na̱ka̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ Pablo ñu̱u ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xan ndiaka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Antípatris sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ra̱.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Te̱ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ kuaꞌa̱n xaꞌaꞌ, ñu̱u̱ Jerusalén vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱. Ndisu̱ te̱ xíinꞌ, te̱ yoso̱ꞌ kuei ndii, kuaꞌa̱n naa kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Pablo.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea ndii, ni̱ ta̱xi̱ ra̱ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa tu̱ ra̱ Pablo nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ka̱ꞌvi̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Pablo miiꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Cilicia nduuꞌ ra̱ ndii,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.