Atos 22
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 ―Te̱ yivi̱ꞌ, ña̱ni̱ i̱, xiinꞌ ndoꞌó, te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ vi̱ti̱n ―ni̱ kachi ra̱.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n hebreo ndii, ni̱ xi̱kuita̱ taxi̱nꞌ ka̱ ni̱a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ ndii:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Te̱ judío nduuꞌ tu̱ yuꞌu̱, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱ ñu̱u̱ Tarso, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Cilicia. Ndisu̱ ñu̱u̱ Jerusalén yo̱ꞌo̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌnu̱ i̱, te̱ ni̱ sa̱kuaa̱n ndiꞌi̱ i̱ sa̱a̱ niiꞌ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ne̱ i̱chiꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, nuu̱ꞌ Gamaliel. Te̱ xikaꞌ nu̱u̱ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí nde̱e̱ vi̱ti̱n xiinꞌ ka̱niiꞌ nimá i̱ naa xaaꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó kivi̱ꞌ vi̱ti̱n.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Te̱ ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ uꞌvi̱ va̱ i̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús nde̱e̱ ni̱ xiꞌi̱ sa̱va̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ sa̱tiín ña̱ꞌaꞌ i̱, te̱ ni̱ ta̱a̱nꞌ i̱ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, naaꞌ tiaa̱ nduuꞌ ra̱, uun ña̱ꞌaꞌ nduuꞌ ni̱a̱.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Sa̱kanꞌ tu̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, ku̱vi̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱ tu̱tu̱ ña̱ kuaꞌa̱n nda̱ꞌaꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Damasco. Te̱ ni̱ ke̱ta̱ i̱ kuaꞌa̱n i̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱tiín i̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ i̱, te̱ xaa̱ ni̱a̱ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, te̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ni̱a̱.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Te̱ kii̱ꞌ kuyatinꞌ i̱i̱n keꞌinꞌ kii̱ꞌ naá i̱ i̱chiꞌ ya̱ti̱n ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n i̱ ndii, achi̱ va̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ yiꞌé kooꞌ chukuuꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ a̱ yuꞌu̱.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Te̱ ni̱ ndu̱va̱ i̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ kaꞌán a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Saulo, Saulo, ¿ndichun na sandoꞌoꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱?”, ni̱ kachi̱ a̱.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ ndii: “¿Yo̱o̱ nduuꞌ yoꞌó, tákuiꞌe?”, ni̱ kachi̱ i̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Yuꞌu̱ nduuꞌ Jesús, te̱ ñu̱u̱ Nazaret, te̱ sandoꞌoꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ i̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ñuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ a̱ ndii: “¿Ndee ña̱ sa̱a̱ i̱, tákuiꞌe?”, ni̱ kachi̱ i̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Ndo̱koo̱ u̱nꞌ te̱ ndiꞌvi̱ u̱nꞌ ñu̱u̱ Damasco, te̱ i̱kanꞌ kaꞌa̱n i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ u̱nꞌ ndee ña̱ kuní a̱ sa̱a̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 ’Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ i̱ sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ yiꞌe̱ kooꞌ chukuuꞌ ñuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, te̱ ni̱ na̱ka̱ ra̱ yuꞌu̱ te̱ kuaꞌa̱n ndu̱ nde̱e̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Te̱ i̱kanꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Ananías, te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xikaꞌ nuuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí sa̱a̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱. Te̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ sa̱kuuꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, xaꞌa̱ꞌ ra̱.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Te̱ ni̱ xaa̱ ra̱ miiꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ra̱ nuu̱ꞌ i̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Ña̱ni̱ Saulo, na na̱tuvi̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ i̱. Te̱ xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱tuvi̱ nuu̱ꞌ i̱, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndi̱a̱a̱ ña̱ꞌaꞌ i̱.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Ndiosí, ña̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, ni̱ na̱ka̱xi̱n yoꞌó te̱ ku̱ni̱ u̱nꞌ ña̱ kuní a̱, te̱ ku̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ Jesús, ña̱ xachuunꞌ nda̱ku, te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ u̱nꞌ tachi̱ꞌ a̱.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ u̱nꞌ ja̱a̱nꞌ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Te̱ vi̱ti̱n ndii, kü̱ndi̱a̱tu̱ ka̱ u̱nꞌ. Ndo̱ndi̱chi̱ u̱nꞌ te̱ ku̱chi̱ u̱nꞌ kuenta a̱. Te̱ kaka̱n u̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱ te̱ sa̱ndoyoꞌ a̱ kua̱chi̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ i̱.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ i̱ ñu̱u̱ Jerusalén yoꞌoꞌ, te̱ iinꞌ i̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ Ndiosí yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ndii, ni̱ sa̱tuví a̱ nuu̱ꞌ i̱
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Yachi̱ va̱ te̱ ke̱ta̱ kiꞌi̱ꞌ u̱nꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ñaa̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ nä̱ti̱i̱n ne̱ ñu̱u̱ ñaa̱ꞌ ña̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ a̱ ndii: “Tákuiꞌe, xiní kaxiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ yuꞌu̱ nduuꞌ te̱ ni̱ xaꞌa̱n sa̱a̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ ta̱a̱n i̱ ne̱ i̱ni̱ xini yoꞌó vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ ni̱ kutu̱nꞌ tu̱ ni̱a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ Esteban, te̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ ndii, xtaꞌa̱n tu̱ yuꞌu̱ ni̱ ii̱n i̱kanꞌ xitoꞌ i̱ toto̱ te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱kuita̱ kuento i̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ i̱ xiinꞌ a̱.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Kuaꞌan, sa̱kanꞌ ña̱ tiꞌviꞌ i̱ yoꞌó nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ, ne̱ ndieeꞌ xikaꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ i̱ ―kachi Pablo.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Te̱ ndee ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n Pablo. I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kuaaꞌ tiꞌeꞌ ni̱a̱, te̱ sekoꞌ xiꞌé ni̱a̱ toto̱ ni̱a̱, te̱ sakandetaꞌ tu̱ ni̱a̱ ya̱kaꞌ ndii,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, ña̱ sa̱ndiꞌví te̱ xíinꞌ ra̱ Pablo ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ Pablo ja̱a̱nꞌ ndee xaꞌa̱ꞌ nduuꞌ a̱ ña̱ kuaaꞌ ndi̱a̱a̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ ni̱ sa̱tiín kutu̱ꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ Pablo xiinꞌ i̱i̱nꞌ te̱ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ i̱i̱n te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ iinꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ndii:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ miiꞌ iinꞌ Pablo, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ku̱xi̱o̱o̱ ra̱. Te̱ nde̱e̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ yi̱ꞌvi kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ te̱ romano nduuꞌ tu̱ Pablo, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ko̱tii̱n Pablo xiinꞌ ka̱rena.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ ra̱ ndee xaꞌa̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ne̱ judío Pablo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱xinꞌ ra̱ ka̱rena ña̱ tiín Pablo. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ na̱kaya̱ tu̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ te̱ xi̱xa̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ Pablo vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.