Atos 21

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ nde̱iꞌ ndu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ tundo̱oꞌ te̱ kuaꞌa̱n nda̱ku ndu̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Cos. Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n ndu̱, te̱ ni̱ xaa̱ ndu̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Rodas. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ te̱ kuaꞌa̱n ndu̱, te̱ ni̱ xaa̱ ndu̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Te̱ ñu̱u̱ Pátara ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ i̱i̱n tundo̱oꞌ, tunꞌ kuaꞌa̱n ñu̱ꞌuꞌ Fenicia. Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ tunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ kuaꞌa̱n ndu̱.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ndu̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kanduꞌu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Chipre nda̱ꞌaꞌ i̱ti̱n ndu̱, te̱ kuaꞌa̱n nda̱ku ndu̱ nde̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Siria. Te̱ ni̱ xaꞌa̱n nu̱ꞌ xiinꞌ ndu̱ ñu̱u̱ Tiro, sa̱kanꞌ ña̱ i̱kanꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ te̱ yivi̱ꞌ na̱ko̱o̱ ra̱ ña̱ꞌa̱, ña̱ ñuꞌuꞌ ti̱xi̱n tunꞌ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ ndu̱ i̱kanꞌ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xi̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱ xiinꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ. Te̱ ni̱ ndoo̱ ndu̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ uxa̱ taꞌan kivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kuniꞌ Espíritu Santo ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ Pablo, sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ küꞌu̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ sa̱xinú ndu̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ kuaꞌa̱n ndu̱ miiꞌ ni̱ ndoo̱ tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, tiaa̱ xiinꞌ ñaꞌ siꞌi ra̱ xiinꞌ siꞌe̱ ni̱a̱ ndii, ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ni̱a̱ nduꞌu̱ yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱kuita̱ xitiꞌ sa̱kuuꞌ ndu̱ yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndu̱ xiinꞌ Ndiosí.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 I̱kanꞌ te̱ ni̱ nde̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ ndu̱, te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ tundo̱oꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ndu̱. Te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Te̱ nduꞌu̱ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ ñu̱u̱ Tiro ja̱a̱nꞌ te̱ kuaꞌa̱n ka̱ ndu̱ nuu̱ꞌ mi̱ni̱ nde̱e̱ ni̱ xaa̱ ndu̱ ñu̱u̱ Tolemaida. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ na̱kua̱tu̱ taꞌanꞌ ndu̱ xiinꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, te̱ ni̱ ndoo̱ ndu̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kivi̱ꞌ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ i̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n ndu̱, te̱ ni̱ xaa̱ ndu̱ ñu̱u̱ Cesarea. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xaꞌa̱n ndu̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱, te̱ na̱niꞌ Felipe. Te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ i̱i̱n te̱ uxa̱ taꞌan te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ ndoo̱ ndu̱ vi̱ꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, yoo ku̱miꞌ taꞌan ña̱ꞌaꞌ siꞌe̱ ra̱, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ni̱a̱, te̱ ne̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí nduuꞌ tu̱ ni̱a̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuaꞌa̱n ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ ndieeꞌ ndu̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, te̱ na̱niꞌ Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Xa̱a̱ so̱ꞌo̱ ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ndu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ra̱ nuu̱ꞌ ndu̱, te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ toto̱ ña̱ tiín to̱koꞌ Pablo, te̱ ni̱ sa̱tiín ra̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndu̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nduꞌu̱ꞌ xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi va̱ ndu̱ xiinꞌ Pablo ña̱ kä̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ndu̱ ndii:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱vi̱ na̱ka̱si̱ ña̱ꞌaꞌ ndu̱ ndii, ni̱ xi̱kuii̱n ndu̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ndu̱ ndii:
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ yaꞌa̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ndu̱, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ ndu̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ndiaꞌviꞌ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ndu̱. Te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ra̱ ndu̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Mnasón miiꞌ ni̱ ndoo̱ ndu̱. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ñu̱ꞌuꞌ Chipre ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱, te̱ xa̱ ya̱taꞌ va̱ ndikún ra̱ i̱chiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ndu̱ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ na̱ti̱i̱n mani̱ꞌ va̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ, ndu̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n ndiꞌe̱ꞌ ndu̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Jacobo. Te̱ i̱kanꞌ ndieeꞌ ti̱ꞌvi̱ sa̱kuuꞌ te̱ xi̱xa̱, te̱ xitoꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱kua̱tu̱ ña̱ꞌaꞌ ndu̱ ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ nda̱tuꞌunꞌ ndiꞌi̱ Pablo nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n chu̱u̱n ña̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ te̱i̱n ne̱ tukuꞌ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Pablo ndii:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Te̱ xa̱ xiní ni̱a̱ kaꞌán ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ yoꞌó ña̱ saniaꞌá u̱nꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ te̱i̱n ne̱ tukuꞌ, ña̱ na ku̱xi̱o̱o̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, ña̱ ni̱ sa̱niaꞌá Moisés, te̱ kaꞌán u̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ña̱ na kä̱sa̱ꞌa̱ ni̱a̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ tiaa̱ siꞌe̱ ni̱a̱, te̱ kaꞌán tu̱ u̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ña̱ na kä̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ ña̱ xi xaá e̱ꞌ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Sa̱a̱ tu̱ sa̱a̱ e̱ꞌ vi̱ti̱n? Sa̱kanꞌ ña̱ ku̱ni̱ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kuento ña̱ xa̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ yoꞌoꞌ.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ va̱ꞌa̱ ka̱ sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ kaꞌa̱n ndu̱ xiinꞌ u̱nꞌ vi̱ti̱n: Yoo ku̱miꞌ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ te̱i̱n ndu̱ yoꞌoꞌ, te̱ kuní a̱ ña̱ sa̱xinú ra̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuento ra̱, ña̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ u̱nꞌ te̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ nda̱sa̱ndo̱o̱ sutu̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ Ndiosí. Te̱ cha̱ꞌvi̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱ te̱ ku̱vi̱ ki̱e̱e̱ tiꞌeꞌ xíniꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kuní a̱ sa̱a̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ ndi̱xa̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ kaꞌán ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xikaꞌ tu̱ yoꞌó sa̱a̱ niiꞌ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Te̱ ne̱ tukuꞌ, ne̱ xa̱ i̱ni̱ xini Jesús ndii, xa̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ndu̱ tu̱tu̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ña̱ ni̱ chi̱tuní ndu̱ ña̱ kuní a̱ ña̱ na̱ko̱o̱ ni̱a̱ ña̱ xixiꞌ ni̱a̱ nde̱i̱ꞌ, ña̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ndiosí saka, te̱ kü̱xi̱ ka̱ tu̱ ni̱a̱ níiꞌ, te̱ kü̱xi̱ ka̱ tu̱ ni̱a̱ nde̱i̱ꞌ tiꞌ nï̱ xiti̱a̱ níiꞌ, te̱ kümiꞌ ka̱ tu̱ ni̱a̱ musa ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ Pablo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱ka̱ Pablo te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ te̱ nda̱sa̱ndo̱o̱ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Pablo yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ sutu̱ ndee kivi̱ꞌ xinu̱ ña̱ nduuꞌ ndooꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ta̱xi̱ ra̱ tu̱mani̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n ra̱.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ xitoꞌ xinu̱ kuii uxa̱ taꞌan kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ sa̱va̱ te̱ judío, te̱ ndieeꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Asia, Pablo yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ sa̱na̱ku̱chi ra̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱, ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ ti̱i̱n ra̱ Pablo
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 kaꞌán tiꞌeꞌ ra̱ ndii:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kanꞌ, kua̱chi̱ ndii ni̱ xi̱ni̱ ra̱ xikaꞌ Pablo xiinꞌ i̱i̱n te̱ ñu̱u̱ Éfeso, te̱ na̱niꞌ Trófimo, te̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ xa̱ka̱ Pablo te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kiꞌvi̱ ra̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ku̱chi sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ taxtaꞌanꞌ ni̱a̱ ndekuieꞌ ingaꞌ ni̱a̱. Te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ Pablo, te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ nda̱si̱ ra̱ yiꞌeꞌ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Te̱ xa̱ xitoꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ꞌu̱n te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ xíinꞌ, ña̱ ni̱ na̱ku̱chi va̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Numi̱ꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ ra̱ kiꞌinꞌ te̱ xíinꞌ xiinꞌ sa̱va̱ tu̱ te̱ xíinꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ te̱ taxtaꞌanꞌ ra̱ nakaa̱ꞌ ra̱ ndekuieꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ xi̱kuii̱n ni̱a̱ ña̱ kutunꞌ ni̱a̱ Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ xíinꞌ, te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ ti̱i̱n ra̱ Pablo, te̱ sa̱tiín ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ uvi̱ taꞌan ka̱rena. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ yo̱o̱ nduuꞌ Pablo, te̱ yo̱o̱ nduuꞌ tu̱ a̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ndisu̱ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán tiꞌeꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱, te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ kaꞌán tiꞌeꞌ i̱nga̱ ña̱ꞌa̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱vi̱ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ ra̱ nde̱e̱ xaꞌa̱ꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱ Pablo xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kuaaꞌ tiꞌeꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ te̱ kuꞌu̱n ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo kuato̱ ña̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ ndii, ni̱ ndo̱ni̱ꞌi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱na̱ va̱ꞌa̱ cho̱ꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Kua̱chi̱ ndii xa̱ xata̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndikún ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán tiꞌeꞌ ni̱a̱ ndii:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kii̱ꞌ xa̱ xitoꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ sko̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n Pablo tu̱ꞌu̱n griego xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nu̱uꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Naaꞌ sa̱kanꞌ ndii, ¿süu̱ꞌ yoꞌó nduuꞌ te̱ Egipto, te̱ ni̱ sa̱ku̱ntaꞌanꞌ te̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ xa̱ma̱ꞌinꞌ, ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱ ra̱ ku̱miꞌ mií te̱ xaꞌni̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ i̱chi kaaꞌ? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo ndii:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ kaꞌa̱n Pablo ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ii̱n ra̱ kuato̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ndo̱ni̱ꞌi̱ ra̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ni̱a̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱kuii̱n sa̱kuuꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n hebreo ndii:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.