Atos 16
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Xi̱ꞌna̱ ka̱ ñu̱u̱ Derbe ni̱ xa̱a̱ ra̱, ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Listra, te̱ i̱kanꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Timoteo, te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús. Te̱ siꞌe̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ judía, ñaꞌ i̱ni̱ xini Jesús nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ yu̱vaꞌ ra̱ ndii, te̱ griego nduuꞌ ra̱.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ va̱ ne̱ i̱ni̱ xini xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Listra ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ñu̱u̱ Iconio, xaꞌa̱ꞌ Timoteo ja̱a̱nꞌ ndii,
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 ni̱ kuni̱ Pablo ña̱ kuꞌu̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱. Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ko̱o̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kä̱ni̱ni̱ ki̱ni̱ ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ja̱a̱nꞌ xiní ña̱ te̱ griego nduuꞌ yu̱vaꞌ ra̱.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Te̱ kii̱ꞌ xkaꞌndíá Pablo xiinꞌ te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ ra̱ sa̱a̱ ñu̱u̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, sakuniꞌ tu̱ꞌu̱n ra̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, ña̱ ni̱ chi̱tuní te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, ña̱ kuní a̱ sa̱xinu̱ ni̱a̱ a̱.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ i̱ꞌi̱n ti̱ꞌvi̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ndii, ni̱ xa̱ndi̱e̱ni ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ Jesús, te̱ so̱ꞌo̱ kukuaꞌáꞌ ka̱ ni̱a̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ Pablo xiinꞌ te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Frigia xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galacia, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ ta̱xi̱ Espíritu Santo kaꞌa̱n ra̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Asia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ xaꞌinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Misia ndii, ni̱ xika̱ ra̱ kuꞌu̱n ra̱ ñu̱ꞌuꞌ Bitinia. Ndisu̱ nï̱ ta̱xi̱ tu̱ Espíritu Jesús ña̱ kuꞌu̱n ra̱ i̱kanꞌ.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ Misia, te̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Troas, ña̱ naá yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Te̱ ñu̱u ja̱a̱nꞌ ni̱ sa̱tuví a̱ nuu̱ꞌ Pablo ña̱ iinꞌ ndi̱chi̱ i̱i̱n te̱ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia kaꞌán ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ sa̱tuví a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Pablo ndii, ni̱ chi̱tu̱ꞌva̱ kiꞌi̱ꞌ xiinꞌ miiꞌ ndu̱, te̱ kuꞌu̱n ndu̱ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ ndu̱ ña̱ Ndiosí nduuꞌ ña̱ kanaꞌ ndu̱, te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ i̱i̱n tundo̱oꞌ, tunꞌ ni̱ ke̱ta̱ ñu̱u̱ Troas ja̱a̱nꞌ, te̱ kuaꞌa̱n nda̱ku ndu̱ nde̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Samotracia. Te̱ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ kuaꞌa̱n ndu̱ ñu̱u̱ Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ te̱ kuaꞌa̱n ndu̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Filipos. Ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nda̱ꞌaꞌ ñu̱u̱ Roma nduuꞌ a̱, te̱ kanduꞌu̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia ja̱a̱nꞌ, te̱ i̱i̱n ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ va̱ nduuꞌ a̱. I̱kanꞌ ni̱ ndiee̱ ndu̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Te̱ i̱i̱n kivi̱ꞌ sábado, ña̱ xina̱ndiee̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ ndu̱, ne̱ judío ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ndu̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ndu̱ yu̱ꞌuꞌ i̱ti̱a̱ miiꞌ tuu ndu̱ ña̱ yoo i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ xi kaꞌán ne̱ judío, ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ xiinꞌ Ndiosí. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ndu̱ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndu̱ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ, ne̱ ni̱ na̱kaya̱ i̱kanꞌ, tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Te̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ na̱niꞌ Lidia, ñaꞌ ñu̱u̱ Tiatira. Te̱ xiko̱ꞌ aꞌ toto̱ va̱ꞌa̱, ña̱ kuaꞌa ndiaaꞌ. Te̱ ñaꞌ xakaꞌnuꞌ Ndiosí nduuꞌ aꞌ. Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ aꞌ xini so̱ꞌo̱ aꞌ ña̱ kaꞌán Pablo ndii, ni̱ nu̱niaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nimá aꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n aꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ chi̱chi̱ aꞌ kuenta Jesús xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi aꞌ xiinꞌ ndu̱ ndii:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Untaꞌ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ ndu̱ miiꞌ kaꞌán ndu̱ xiinꞌ Ndiosí ndii, ni̱ na̱taꞌanꞌ i̱i̱n ñaꞌ sa̱va̱ xiinꞌ ndu̱. Ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xikoꞌ niꞌiꞌ ña̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ aꞌ, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ naá i̱i̱n ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nimá aꞌ, ña̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ tuviꞌ i̱ni̱ aꞌ. Te̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ, ña̱ taxiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kuaꞌa̱ꞌ va̱ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando aꞌ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ aꞌ ja̱a̱nꞌ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n aꞌ Pablo xiinꞌ nduꞌu̱ kaꞌán tiꞌeꞌ aꞌ ndii:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ kivi̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ aꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ni̱ ku̱suxanꞌ xíniꞌ Pablo. Sa̱kanꞌ na ni̱ ndi̱ko̱ kuiín ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ña̱ naá nimá aꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ xto̱ꞌo̱ ñaꞌ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ ndi̱ꞌi̱ ña̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ ra̱ ka̱nando ka̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ xiinꞌ aꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ra̱ Pablo xiinꞌ Silas te̱ ni̱ ñu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xan ndi̱a̱ka̱ ra̱ ma̱ꞌinꞌ ya̱ꞌvi̱ nuu̱ꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Te̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ kaꞌán ra̱ ndii:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Sa̱kanꞌ ña̱ saniaꞌá ra̱ i̱i̱n nuu̱ꞌ ña̱ nde̱iꞌ ña̱ vä̱ꞌa̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ vä̱sa̱ꞌ tu̱ xi xaá e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ te̱ romano nduuꞌ yooꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ nu̱ta̱ tu̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Pablo xiinꞌ Silas. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ ni̱ ta̱va̱ꞌ ra̱ toto̱ Pablo xiinꞌ Silas, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ ra̱, te̱ ni̱ su̱ku̱ꞌ ndu̱ku̱ va̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ku̱tunꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ i̱chiꞌ ndii, ni̱ ta̱a̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xíinꞌ te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ña̱ ko̱to̱ va̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Kii̱ꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ta̱a̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱ma̱aꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ kutu̱ꞌ va̱ kaaꞌ. Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ tu̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ yavi̱ i̱i̱n i̱tunꞌ vie̱ va̱.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Te̱ xa̱ nañu̱u sa̱va̱ nduuꞌ a̱, ndisu̱ Pablo xiinꞌ Silas ndii, kaꞌán ra̱ xiinꞌ Ndiosí te̱ xitaꞌ tu̱ ra̱ ya̱a̱ nuu̱ꞌ a̱. Te̱ sa̱kuuꞌ te̱ ñuꞌuꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ xini so̱ꞌo̱ a̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Te̱ i̱i̱n ni̱ ta̱a̱n ndi̱e̱eꞌ xa̱va̱ꞌa̱ nde̱e̱ ni̱ ki̱si̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ xa̱ ndiku̱n sa̱kanꞌ, te̱ ni̱ nuni̱a̱ꞌ tu̱ sa̱kuuꞌ yiꞌeꞌ a̱, te̱ ni̱ ndaxi̱nꞌ tu̱ ka̱rena, ña̱ tiín sa̱kuuꞌ te̱ ñuꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndo̱to̱ te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ nuniaꞌ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ ichi̱ ra̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ xiinꞌ miiꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ra̱ ndii, xa̱ ni̱ xi̱nu̱ te̱ ñuꞌuꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ Pablo xiinꞌ ra̱ ndii:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xika̱n te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌu̱, te̱ kiꞌi̱ꞌ ni̱ nda̱va̱ ra̱ ndeta̱ ra̱ miiꞌ naá Pablo xiinꞌ Silas. Te̱ kisiꞌ vi̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ña̱ yiꞌvi ra̱, te̱ ni̱ xi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ ndi̱e̱e̱ ra̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ nuu̱ꞌ Pablo xiinꞌ Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ ta̱va̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ i̱kanꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Sa̱kanꞌ te̱ Pablo xiinꞌ Silas ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ tu̱ꞌu̱n xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Te̱ xa̱ ñu̱u sa̱kanꞌ ni̱ xa̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ ra̱ miiꞌ ni̱ tu̱xuꞌví te̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ chi̱chi̱ ra̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱ kuenta Jesús.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Te̱ kii̱ꞌ ndieeꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱ ndii, ni̱ ta̱xi̱ ra̱ ña̱ ni̱ xi̱xi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni ra̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ Ndiosí.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n uvi̱ te̱ xíinꞌ te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ kuento ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pablo ndii:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ndisu̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pablo nuu̱ꞌ te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi ra̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ te̱ romano nduuꞌ tu̱ Pablo xiinꞌ Silas.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ xaꞌa̱n ta̱va̱ꞌ ra̱ te̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xika̱n ra̱ ña̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ki̱e̱e̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ni̱ ke̱ta̱ so̱ꞌo̱ Pablo xiinꞌ Silas vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ vi̱ꞌe̱ Lidia. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ ndu̱i̱i̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ xa̱ndi̱e̱ni ra̱ nimá ni̱a̱, ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.