Atos 14
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Te̱ kii̱ꞌ ndieeꞌ ra̱ ñu̱u̱ Iconio ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ko̱ꞌni̱ ingaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ne̱ judío naa xi xaá ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ va̱ꞌa̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ na kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ne̱ judío xiinꞌ ne̱ tukuꞌ ni̱ i̱ni̱ xini Jesús.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ndisu̱ ne̱ judío, ne̱ nï̱ i̱ni̱ xini Jesús ndii, ni̱ chu̱ꞌu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱va̱ ne̱ tukuꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ki̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ Pablo xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ Bernabé.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ kivi̱ꞌ ni̱ ndoo̱ Pablo xiinꞌ Bernabé i̱kanꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndi̱e̱ni ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ niaꞌá a̱ ña̱ ña̱ ndi̱xa̱ nduuꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ndani̱ miiꞌ Ndiosí yooꞌ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Te̱ ni̱ na̱taꞌvi̱ꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱va̱ ni̱a̱ ni̱ ndu̱i̱i̱n xiinꞌ ne̱ judío, te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ ni̱ ndu̱i̱i̱n xiinꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ na̱ka̱ta̱ sa̱va̱ ne̱ tukuꞌ xiinꞌ ne̱ judío kuento ni̱a̱, te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱, te̱ mi̱iꞌ ku̱u̱ ni̱a̱ xiinꞌ ra̱, te̱ ku̱u̱n yuu̱ꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ te̱ tianu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱nu̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Listra xiinꞌ ñu̱u̱ Derbe, ña̱ ñuꞌuꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Licaonia. Te̱ ni̱ xaꞌa̱n tu̱ ra̱ sa̱kuuꞌ ñu̱u̱ ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 kaꞌán tu̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Te̱ ni̱ yoo̱ꞌ i̱i̱n te̱ kuiꞌe xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Listra ja̱a̱nꞌ. Nde̱e̱ i̱i̱n kivi̱ꞌ nï̱ ku̱vi̱ ka̱ka̱ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ te̱ kuiꞌe̱ xaꞌa̱ꞌ nduuꞌ ra̱ nde̱e̱ ni̱ tuvi̱ ra̱.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nduꞌu̱ꞌ ra̱ xini so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ Pablo. Te̱ ni̱ xto̱ꞌni̱ kaxiꞌ Pablo nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ i̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ku̱vi̱ sa̱ndaꞌa ña̱ꞌaꞌ Ndiosí.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ Pablo xiinꞌ ra̱ ndii:
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Pablo ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ ni̱a̱ Licaonia kaꞌán ni̱a̱ ndii:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Bernabé ndii, ndiosí Júpiter ni̱ kachi̱ ni̱a̱ xiinꞌ ra̱, te̱ Pablo ndii, ndiosí Mercurio ni̱ kachi̱ ni̱a̱ xiinꞌ ra̱, ko̱to̱ ka̱ su̱vi̱ ra̱ nduuꞌ te̱ kaꞌán ka̱.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Te̱ sutu̱, te̱ xachuunꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ miiꞌ xakaꞌnuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndiosí Júpiter ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ra̱ toro xiinꞌ i̱ta̱ to̱so̱ yiꞌeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ xakaꞌnuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndiosí Júpiter ja̱a̱nꞌ ndii, nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ iinꞌ a̱. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kuni̱ ni̱a̱ na̱soko̱ꞌ ni̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Pablo xiinꞌ nuu̱ꞌ Bernabé.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Pablo xiinꞌ Bernabé ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ xtani̱ xa̱chiꞌ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱taꞌ ra̱ toto̱ ña̱ tití ra̱, te̱ taxtaꞌanꞌ ra̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán tiꞌeꞌ ra̱ ndii:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ―Ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán i̱, ¿ndichun na xaaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kaa̱ꞌ? Te̱ yivi̱ꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌó kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ tu̱ nduꞌu̱. Te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ na̱ko̱o̱ ndo̱ꞌ ña̱ xini xaꞌanꞌ kaa̱ꞌ, te̱ na̱ndi̱koꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí tiaku, ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ndi̱viꞌ, xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, xiinꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yoo nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Nuu̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n ndii, ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ ka̱ka̱ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ sa̱a̱ ka̱ kuní mi̱iꞌ ni̱a̱.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Tee̱ꞌ ndee sa̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ ndii, nï̱ xi̱kuii̱n a̱ ña̱ xaaꞌ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ niaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱ ña̱ yoo a̱. Sakuunꞌ a̱ savi̱ꞌ te̱ taxiꞌ a̱ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ saviꞌ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni nimá ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Tee̱ꞌ ndee sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ ndo̱ꞌo̱ va̱ ra̱, te̱ ni̱ sa̱i̱n kuiín ra̱ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ na̱soko̱ꞌ ni̱a̱ ki̱tiꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ra̱.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ndisu̱ ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ ndiaꞌviꞌ te̱ judío, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Antioquía xiinꞌ ñu̱u̱ Iconio. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ma̱ ra̱ nimá ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ku̱u̱n yuu̱ꞌ ni̱a̱ Pablo. Te̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ tu̱u̱ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱ ndii, ni̱ ka̱ñu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xta̱ꞌniꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ ndo̱koo̱ ra̱, te̱ ni̱ ndiꞌvi̱ tu̱ku̱u̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Bernabé ñu̱u̱ Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱koo̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ni̱ xa̱a̱ ra̱. Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Listra, xiinꞌ ñu̱u̱ Iconio, xiinꞌ ñu̱u̱ Antioquía
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 xandieni ra̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ ndiaa yu̱ꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ña̱ kuní a̱ kui̱ta̱ ni̱ꞌi̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ña̱ kuní a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ va̱ e̱ꞌ te̱ xkaꞌndi̱a̱ e̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Te̱ i̱ꞌi̱n ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ra̱ te̱ xi̱xa̱ te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ nuu̱ꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús. Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ yoo̱ ndi̱ti̱a̱ tu̱ ra̱ ndii, ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús, ña̱ xa̱ i̱ni̱ ra̱ xini ra̱.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Xkaꞌndi̱a̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ Pisidia, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ Panfilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ñu̱u̱ Perge ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Atalia.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱, te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ tundo̱oꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Antioquía miiꞌ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱ya̱ ra̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ndii, ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ndiꞌi̱ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí xiinꞌ ra̱, xiinꞌ sa̱a̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ i̱ni̱ tu̱ ne̱ tukuꞌ kuni ni̱a̱ Jesús.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ i̱kanꞌ kuaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ xiinꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús xiinꞌ ra̱.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.