Atos 12
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ rey Herodes, te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ndiaꞌviꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, te̱ sa̱ndoꞌoꞌ uꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ Jacobo, ña̱ni̱ Juan, xiinꞌ i̱chiꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ xíinꞌ ra̱.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni ne̱ judío ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ ra̱, te̱ ni̱ ti̱i̱n tu̱ te̱ xíinꞌ Pedro. Ni̱ xa̱a̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱va̱ ni̱ kivi̱ꞌ ña̱ nasukú ña̱ xixiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ tiꞌeꞌ, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, kuenta vi̱koꞌ pascua.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, ni̱ sko̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ta̱ ra̱ ku̱miꞌ ti̱ꞌvi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ku̱miꞌ taꞌan kuuꞌ ra̱ i̱ꞌi̱n ti̱vi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ko̱to̱ ra̱ Pedro. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ Herodes ja̱a̱nꞌ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ xkaꞌndi̱a̱ vi̱koꞌ pascua ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ Pedro ndii, vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ naá ra̱, ndisu̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ndii, kaꞌán te̱ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ra̱.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Te̱ ñu̱u kivi̱ꞌ ña̱ xitoꞌ xta̱ꞌniꞌ Herodes ja̱a̱nꞌ Pedro vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, kixín te̱ ja̱a̱nꞌ kanduꞌu̱ꞌ ra̱ ma̱ꞌinꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ xíinꞌ, te̱ tiín ra̱ xiinꞌ uvi̱ ta̱ꞌan ka̱rena. Te̱ itaꞌ tu̱ te̱ xíinꞌ xitoꞌ ra̱ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ yiꞌe̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ ka̱niiꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ to̱koꞌ Pedro, te̱ ni̱ sa̱ndotoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ángele xiinꞌ ra̱ ndii:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ Pedro, ndisu̱ xïní ra̱ naaꞌ ña̱ ndi̱xa̱ nduuꞌ ña̱ xaaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii tuu ra̱ ña̱ i̱i̱n ña̱ satuví a̱ nuu̱ꞌ ra̱ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ a̱.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ te̱ xíinꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ uvi̱ ndii, ni̱ xaa̱ ra̱ yiꞌeꞌ ka̱a̱ miiꞌ xkaꞌndíá ya̱ꞌya̱. Te̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nuni̱a̱ꞌ mi̱iꞌ a̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ Pedro xiinꞌ ángele ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ nde̱e̱ ni̱ xaa̱ ra̱ i̱nga̱ ya̱ꞌya̱ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱o̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kuꞌu̱n i̱ni̱ Pedro, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “Vi̱ti̱n ndii, kundani̱ xna̱ꞌa̱ i̱ ña̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ni̱ ti̱ꞌviꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kakú a̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ Herodes, xiinꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ kuní ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, sa̱a̱ ni̱a̱ xiinꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ vi̱ꞌe̱ María, ñaꞌ nduuꞌ si̱ꞌiꞌ Juan, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Marcos xiinꞌ, miiꞌ ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ sa̱kaxanꞌ ra̱ yiꞌeꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ndii, ni̱ ke̱ta̱ i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ ñaꞌ na̱niꞌ Rode te̱ ku̱ni̱ aꞌ yo̱o̱ sakaxanꞌ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ku̱ni̱ aꞌ ña̱ tachi̱ꞌ Pedro nduuꞌ a̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ ku̱ni̱ aꞌ nde̱e̱ nï̱ nu̱niaꞌ aꞌ yiꞌeꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ nda̱va̱ aꞌ kuaꞌa̱n aꞌ kaꞌán aꞌ ña̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ iinꞌ Pedro.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ndisu̱ Pedro ndii, sakaxanꞌ te̱ sakaxanꞌ ra̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ nu̱niaꞌ ni̱a̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ndisu̱ ni̱ ka̱ta̱ni̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ niaꞌá ra̱ ña̱ ko̱o̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ kua̱aꞌ ndiꞌni̱ va̱ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xïní ra̱ miiꞌ kuaꞌa̱n Pedro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Herodes te̱ xíinꞌ te̱ na̱ndu̱kuꞌ ndo̱o̱ va̱ ra̱ Pedro. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱ ndii, ni̱ sa̱naꞌmá ra̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ni̱ xi̱to̱ Pedro ja̱a̱nꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ te̱ xíinꞌ ra̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea, te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ i̱kanꞌ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Te̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌe̱ va̱ ra̱ xini ra̱ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Sidón. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ka̱ta̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kuento ni̱a̱ ña̱ kuꞌu̱n nda̱tuꞌunꞌ mani̱ꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Herodes. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ ndiaka̱ ni̱a̱ i̱i̱n te̱ vi̱kuiꞌni̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ te̱ naniꞌ Blasto. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n te̱ ndisoꞌ chuunꞌ vie̱ va̱ vi̱ꞌe̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ ra̱. Sa̱kanꞌ na te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ ni̱ xika̱n ni̱a̱ ña̱ mani̱ꞌ nuu̱ꞌ Herodes ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sata̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ tiaku ni̱a̱.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Te̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱tuní Herodes ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kuiꞌnu̱ ra̱ toto̱ ña̱ niꞌnuꞌ ra̱ xaꞌndia chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱. Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Xa̱ sa̱kanꞌ ni̱, te̱ ni̱ ka̱ni̱ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, Herodes ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xaxi̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ti̱ku̱xiꞌ nde̱e̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Te̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii, so̱ꞌo̱ kikú ka̱ a̱, te̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ natiinꞌ a̱.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Te̱ Bernabé xiinꞌ Saulo ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱xinú ra̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía, te̱ ni̱ xa̱ka̱ tu̱ ra̱ Juan, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Marcos xiinꞌ.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.