Atos 12
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 Kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ rey Herodes, te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ndiaꞌviꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, te̱ sa̱ndoꞌoꞌ uꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ Jacobo, ña̱ni̱ Juan, xiinꞌ i̱chiꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ xíinꞌ ra̱.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni ne̱ judío ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ tu̱ ra̱, te̱ ni̱ ti̱i̱n tu̱ te̱ xíinꞌ Pedro. Ni̱ xa̱a̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱va̱ ni̱ kivi̱ꞌ ña̱ nasukú ña̱ xixiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ tiꞌeꞌ, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, kuenta vi̱koꞌ pascua.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, ni̱ sko̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ta̱ ra̱ ku̱miꞌ ti̱ꞌvi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ku̱miꞌ taꞌan kuuꞌ ra̱ i̱ꞌi̱n ti̱vi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ko̱to̱ ra̱ Pedro. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ Herodes ja̱a̱nꞌ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kii̱ꞌ xkaꞌndi̱a̱ vi̱koꞌ pascua ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ Pedro ndii, vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ naá ra̱, ndisu̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ndii, kaꞌán te̱ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ra̱.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Te̱ ñu̱u kivi̱ꞌ ña̱ xitoꞌ xta̱ꞌniꞌ Herodes ja̱a̱nꞌ Pedro vi̱ꞌe̱ ka̱a̱, te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, kixín te̱ ja̱a̱nꞌ kanduꞌu̱ꞌ ra̱ ma̱ꞌinꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ xíinꞌ, te̱ tiín ra̱ xiinꞌ uvi̱ ta̱ꞌan ka̱rena. Te̱ itaꞌ tu̱ te̱ xíinꞌ xitoꞌ ra̱ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ yiꞌe̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ ka̱niiꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ to̱koꞌ Pedro, te̱ ni̱ sa̱ndotoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ángele xiinꞌ ra̱ ndii:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ Pedro, ndisu̱ xïní ra̱ naaꞌ ña̱ ndi̱xa̱ nduuꞌ ña̱ xaaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii tuu ra̱ ña̱ i̱i̱n ña̱ satuví a̱ nuu̱ꞌ ra̱ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ a̱.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ te̱ xíinꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ uvi̱ ndii, ni̱ xaa̱ ra̱ yiꞌeꞌ ka̱a̱ miiꞌ xkaꞌndíá ya̱ꞌya̱. Te̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nuni̱a̱ꞌ mi̱iꞌ a̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ Pedro xiinꞌ ángele ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ nde̱e̱ ni̱ xaa̱ ra̱ i̱nga̱ ya̱ꞌya̱ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱o̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kuꞌu̱n i̱ni̱ Pedro, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “Vi̱ti̱n ndii, kundani̱ xna̱ꞌa̱ i̱ ña̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ni̱ ti̱ꞌviꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kakú a̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ Herodes, xiinꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ kuní ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ i̱, sa̱a̱ ni̱a̱ xiinꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ vi̱ꞌe̱ María, ñaꞌ nduuꞌ si̱ꞌiꞌ Juan, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Marcos xiinꞌ, miiꞌ ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ sa̱kaxanꞌ ra̱ yiꞌeꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ndii, ni̱ ke̱ta̱ i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ ñaꞌ na̱niꞌ Rode te̱ ku̱ni̱ aꞌ yo̱o̱ sakaxanꞌ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ku̱ni̱ aꞌ ña̱ tachi̱ꞌ Pedro nduuꞌ a̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ ku̱ni̱ aꞌ nde̱e̱ nï̱ nu̱niaꞌ aꞌ yiꞌeꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ nda̱va̱ aꞌ kuaꞌa̱n aꞌ kaꞌán aꞌ ña̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ iinꞌ Pedro.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ndisu̱ Pedro ndii, sakaxanꞌ te̱ sakaxanꞌ ra̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ nu̱niaꞌ ni̱a̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ndisu̱ ni̱ ka̱ta̱ni̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ niaꞌá ra̱ ña̱ ko̱o̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kii̱ꞌ ni̱ kitu̱ꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ kua̱aꞌ ndiꞌni̱ va̱ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xïní ra̱ miiꞌ kuaꞌa̱n Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Herodes te̱ xíinꞌ te̱ na̱ndu̱kuꞌ ndo̱o̱ va̱ ra̱ Pedro. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱ ndii, ni̱ sa̱naꞌmá ra̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ni̱ xi̱to̱ Pedro ja̱a̱nꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ te̱ xíinꞌ ra̱ te̱ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea, te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ i̱kanꞌ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Te̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌe̱ va̱ ra̱ xini ra̱ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Sidón. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ka̱ta̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kuento ni̱a̱ ña̱ kuꞌu̱n nda̱tuꞌunꞌ mani̱ꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Herodes. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ ndiaka̱ ni̱a̱ i̱i̱n te̱ vi̱kuiꞌni̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ te̱ naniꞌ Blasto. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n te̱ ndisoꞌ chuunꞌ vie̱ va̱ vi̱ꞌe̱ Herodes ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ ra̱. Sa̱kanꞌ na te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ ni̱ xika̱n ni̱a̱ ña̱ mani̱ꞌ nuu̱ꞌ Herodes ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sata̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ tiaku ni̱a̱.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Te̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱tuní Herodes ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kuiꞌnu̱ ra̱ toto̱ ña̱ niꞌnuꞌ ra̱ xaꞌndia chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱. Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Xa̱ sa̱kanꞌ ni̱, te̱ ni̱ ka̱ni̱ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, Herodes ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xaxi̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ti̱ku̱xiꞌ nde̱e̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Te̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii, so̱ꞌo̱ kikú ka̱ a̱, te̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ natiinꞌ a̱.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Te̱ Bernabé xiinꞌ Saulo ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱xinú ra̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía, te̱ ni̱ xa̱ka̱ tu̱ ra̱ Juan, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Marcos xiinꞌ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.