Atos 11
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ndieeꞌ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea ndii, ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ kuento ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ne̱ tukuꞌ tu̱ꞌu̱n Ndiosí.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ ni̱ ka̱a̱ Pedro ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ kuento sa̱va̱ te̱ i̱ni̱ xini Jesús xiinꞌ ra̱, te̱ kaꞌán ña̱ kuní a̱ ko̱o̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ e̱ꞌ kii̱ꞌ nanduuꞌ e̱ꞌ kuenta Ndiosí,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 kaꞌán ra̱ ndii:
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sanakuachiꞌ ndiꞌi̱ Pedro sa̱a̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, kaꞌán ra̱ ndii:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 ―Ñu̱u̱ Jope nduꞌu̱ꞌ yuꞌu̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ i̱i̱n ña̱ ni̱ sa̱tuví a̱ nuu̱ꞌ i̱, ña̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ kua̱xi̱ nuuꞌ i̱i̱n ña̱ kaaꞌ nde̱e̱ naa toto̱ chie̱, te̱ tiín ku̱miꞌ sa̱aꞌ xiki̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ nde̱e̱ miiꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Kii̱ꞌ ni̱ xto̱ꞌni̱ i̱ ti̱xi̱n a̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ i̱ ñuꞌuꞌ tiꞌ ku̱miꞌ taꞌan xaꞌa̱ꞌ, xiinꞌ tiꞌ kuiꞌe̱, xiinꞌ tiꞌ kañuuꞌ ti̱xi̱n, xiinꞌ sa̱a̱, tiꞌ taꞌnuꞌ ndi̱viꞌ.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ kaꞌán i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ xiinꞌ i̱ ndii: “Pedro, ndo̱ndi̱chi̱ u̱nꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ tiꞌ ñaa̱ꞌ, te̱ ku̱xi̱ u̱nꞌ riꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ ndii: “Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ, tákuiꞌe, sa̱kanꞌ ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n i̱chiꞌ tïa̱ꞌan ku̱xi̱ i̱ tiꞌ ki̱ni̱ iinꞌ, tiꞌ täxiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ u̱nꞌ ku̱xi̱ ndu̱”, ni̱ kachi̱ i̱.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 ’Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ i̱chiꞌ ña̱ uvi̱ ndii: “Ña̱ xa̱ ni̱ nda̱sa̱ndo̱o̱ Ndiosí ndii, käꞌán yoꞌó ña̱ ña̱ ki̱ni̱ iinꞌ nduuꞌ a̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Te̱ uni̱ taꞌan i̱chiꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ sa̱kanꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱a̱ tu̱ku̱u̱ sa̱kuuꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 ’Sa̱va̱ ni̱ sa̱kanꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ uni̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nde̱e̱ ñu̱u̱ Cesarea ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ te̱ kuaꞌa̱n na̱ka̱ ra̱ yuꞌu̱.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Espíritu Santo xiinꞌ i̱ ña̱ nä̱ti̱a̱a̱ i̱ te̱ kuꞌu̱n i̱ xiinꞌ ra̱. Te̱ ni̱ xaꞌa̱n tu̱ iñu̱ sa̱aꞌ te̱ i̱ni̱ xini xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ yoꞌoꞌ xiinꞌ i̱. Te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ndu̱ vi̱ꞌe̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ndu̱ sa̱a̱ ni̱ tuvi̱ i̱i̱n ángele nuu̱ꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Ti̱ꞌviꞌ u̱nꞌ te̱ yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jope, te̱ kuꞌu̱n na̱ka̱ ra̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Pedro xiinꞌ.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Te̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌa̱n xiinꞌ u̱nꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱, te̱ kaku̱ u̱nꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ u̱nꞌ, te̱ kaku̱ tu̱ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ i̱ ndii, ni̱ tuxi̱ꞌ tu̱ Espíritu Santo ne̱ ja̱a̱nꞌ naa ni̱ xa̱a̱ xiinꞌ yooꞌ ña̱ nu̱uꞌ.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ i̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii: “Juan ndii, xiinꞌ ti̱kui kui̱ti̱ꞌ ni̱ sa̱kuchiꞌ ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí. Ndisu̱ ndoꞌó ndii, xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu Santo ku̱chi̱ ndo̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Va̱ꞌa̱, naaꞌ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí te̱ ni̱ tuxi̱ꞌ tu̱ Espíritu Santo ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ xiinꞌ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo ndii, kö̱o̱ꞌ nduuꞌ xa̱chiꞌ yuꞌu̱ te̱ na̱ka̱si̱ i̱ ña̱ xaaꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ judío ja̱a̱nꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nu̱u̱ nimá ra̱. Te̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí kaꞌán ra̱ ndii:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ Esteban ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ sandoꞌoꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, ne̱ ndieeꞌ Jerusalén. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ kiku̱ sa̱va̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Fenicia, xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Chipre, xiinꞌ ñu̱u̱ Antioquía. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ne̱ judío xiinꞌ ni̱a̱ kui̱ti̱ꞌ.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Ndisu̱ sa̱va̱ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Chipre xiinꞌ ñu̱u̱ Cirene, kii̱ꞌ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán tu̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ne̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n griego.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Te̱ ni̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ i̱ni̱ xi̱ni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n ni̱a̱ i̱chiꞌ a̱.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱ꞌviꞌ ni̱a̱ Bernabé ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ sañuꞌuꞌ va̱ Ndiosí ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kua̱tiaꞌ nimá ra̱. Te̱ ni̱ xa̱ndi̱e̱ni ra̱ sa̱kuuꞌ ni̱a̱ ña̱ i̱ni̱ na i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ ka̱niiꞌ nimá ni̱a̱.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Ni̱ xa̱a̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kanꞌ ña̱ te̱ yivi̱ꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ ra̱, te̱ chituꞌ vi̱ꞌ tu̱ nimá ra̱ xiinꞌ Espíritu Santo, te̱ i̱ni̱ va̱ tu̱ ra̱ xini ra̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ i̱ni̱ xi̱ni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ Bernabé ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Tarso, te̱ nandukuꞌ ra̱ Saulo.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xan ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ndiee̱ ra̱ i̱kanꞌ xiinꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús niiꞌ i̱i̱n kuiya̱, te̱ ni̱ sa̱niaꞌá ra̱ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ nduuꞌ miiꞌ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kivi̱ꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús i̱chiꞌ nu̱uꞌ ña̱ naniꞌ ni̱a̱ Cristianos.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Te̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ndiaꞌviꞌ te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱niꞌ Agabo, te̱ ni̱ sa̱kaꞌán ña̱ꞌaꞌ Espíritu Santo ña̱ ko̱o̱ va̱ so̱ko̱ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ yoo̱ xna̱ꞌa̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ te̱ naniꞌ Claudio, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Sa̱kanꞌ te̱ i̱ꞌi̱n ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndoo̱ ni̱a̱ kuento ña̱ ti̱ꞌviꞌ ni̱a̱ ña̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ni̱a̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, ne̱ ndieeꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, xiinꞌ sa̱a̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱eꞌ ni̱a̱.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Te̱ sa̱kanꞌ xna̱ꞌa̱ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱, ni̱ ti̱ꞌviꞌ ni̱a̱ Bernabé xiinꞌ Saulo, te̱ ta̱xi̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ xi̱xa̱, te̱ xitoꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ñu̱ꞌuꞌ Judea ja̱a̱nꞌ.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.