Atos 10
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ ni̱ na̱niꞌ Cornelio ñu̱u̱ Cesarea. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Italia, nduuꞌ ra̱.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ ra̱ ña̱ kuní Ndiosí, te̱ ni̱ xi̱to̱ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ ra̱. Te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ kuaꞌa̱ꞌ ra̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kaꞌán chito̱ va̱ tu̱ ra̱ xiinꞌ Ndiosí.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 I̱i̱n kivi̱ꞌ yatinꞌ ka̱a̱ uni̱ xa̱kuaa̱ꞌ ndii, ni̱ sa̱tuví a̱ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ kaxiꞌ ra̱ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, ña̱ kua̱xi̱ a̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Te̱ ni̱ xi̱to̱ ndiꞌe̱ꞌ yiꞌvi va̱ ra̱ ángele ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Vi̱ti̱n ndii, ti̱ꞌviꞌ u̱nꞌ te̱ yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jope, te̱ kuꞌu̱n na̱ka̱ ra̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ na̱niꞌ tu̱ ra̱ Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nduꞌu̱ꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ ndasavaꞌa̱ i̱i̱nꞌ ki̱tiꞌ. Te̱ vi̱ꞌe̱ ra̱ ndii, iinꞌ a̱ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ángele, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱na̱ ra̱ uvi̱ taꞌan te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ xiinꞌ i̱i̱n te̱ xíinꞌ, te̱ xaaꞌ ña̱ kuní Ndiosí. Te̱ i̱ni̱ ra̱ xini ra̱ uni̱ sa̱aꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱na̱kuachiꞌ ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ja̱a̱nꞌ nuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ñu̱u̱ Jope ja̱a̱nꞌ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Te̱ kivi̱ꞌ ña̱ uvi̱ kii̱ꞌ ñuꞌuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ya̱ti̱n ñu̱u̱ Jope ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ ka̱a̱ Pedro xíniꞌ vi̱ꞌe̱ te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Ndiosí. Yatinꞌ i̱i̱n keꞌinꞌ nduuꞌ a̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Te̱ ni̱ xiꞌi̱ va̱ Pedro so̱ko̱, te̱ ni̱ kuni̱ ra̱ ku̱xi̱ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ xava̱ꞌa̱ ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ ña̱ ku̱xi̱ ra̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ i̱i̱n ña̱ ni̱ sa̱tuví Ndiosí nuu̱ꞌ ra̱,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ña̱ nuniaꞌ ndi̱viꞌ, te̱ nuuꞌ i̱i̱n ña̱ kaaꞌ nde̱e̱ naa kaaꞌ i̱i̱n toto̱ chie̱ va̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ tiín ku̱miꞌ saaꞌ xiki̱ꞌ a̱.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Te̱ nuu̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ki̱tiꞌ, tiꞌ ku̱miꞌ taꞌan xaꞌa̱ꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ tiꞌ kañuuꞌ ti̱xi̱n, xiinꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ sa̱a̱, tiꞌ taꞌnuꞌ ndi̱viꞌ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pedro ndii:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ña̱ uvi̱ ndii:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Te̱ uni̱ taꞌan i̱chiꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱a̱ tu̱ku̱u̱ toto̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ tiꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Kusaaꞌ nduꞌu̱ꞌ ka̱ Pedro ndiꞌni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ xanini ra̱ ndee ña̱ kuni kachi̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Cornelio ja̱a̱nꞌ yiꞌeꞌ vi̱ꞌe̱ Simón, kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ vi̱ꞌe̱ nde̱e̱ ni̱ xaꞌa̱n ku̱ni̱ ra̱ miiꞌ iinꞌ a̱.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ ne̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ naaꞌ i̱kanꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Pedro xiinꞌ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Te̱ kii̱ꞌ xikaꞌ ka̱ Pedro kuni ku̱nda̱ni̱ ra̱ ndee xaꞌa̱ꞌ kaꞌán ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n Espíritu Santo xiinꞌ ra̱ ndii:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ndo̱ndi̱chi̱ u̱nꞌ, kuaꞌa̱n nu̱u̱ kii̱ꞌ. Te̱ käꞌa̱n yu̱ꞌuꞌ u̱nꞌ te̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Te̱ ni̱ nu̱u̱ Pedro miiꞌ itaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ sa̱xkaꞌndi̱a̱ ña̱ꞌaꞌ Pedro vi̱ꞌe̱, te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ i̱kanꞌ ñu̱u ja̱a̱nꞌ. Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuaꞌa̱n tu̱ sa̱va̱ ka̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jope ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ ra̱.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ xaa̱ Pedro xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Cesarea ja̱a̱nꞌ. Te̱ Cornelio ndii, ni̱ na̱ka̱ya̱ ra̱ ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ra̱, xiinꞌ ne̱ xiní taꞌanꞌ xa̱va̱ꞌa̱ xiinꞌ ra̱, te̱ ndiatuꞌ ra̱ Pedro.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te̱ kii̱ꞌ kuan ndiꞌvi̱ Pedro vi̱ꞌe̱ Cornelio ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ ni̱ na̱ka̱nduꞌu̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ndisu̱ ni̱ ndo̱ni̱ꞌi̱ ña̱ꞌaꞌ Pedro kaꞌán ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Te̱ ndatuꞌunꞌ ndatuꞌunꞌ Pedro xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kuan ko̱ꞌni̱ ra̱ vi̱ꞌe̱. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ndieeꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ ni̱ na̱kaya̱ i̱kanꞌ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ nï̱ kaꞌa̱n yu̱ꞌuꞌ i̱ te̱ kua̱xi̱ i̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱ kuento. Te̱ vi̱ti̱n kuni nda̱tuꞌu̱nꞌ i̱ ndoꞌó, ¿ndee xaꞌa̱ꞌ ni̱ ka̱na̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Cornelio ndii:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Cornelio, xa̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ Ndiosí ña̱ kaꞌán u̱nꞌ xiinꞌ a̱. Te̱ nakaꞌanꞌ tu̱ a̱ ña̱ chindieeꞌ u̱nꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ti̱ꞌviꞌ u̱nꞌ te̱ yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jope, te̱ kuꞌu̱n na̱ka̱ ra̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Pedro xiinꞌ. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nduꞌu̱ꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Simón, te̱ ndasavaꞌa̱ i̱i̱nꞌ ki̱tiꞌ, te̱ nduꞌu̱ꞌ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ i̱.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ yachi̱ va̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ chu̱u̱n xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ. Te̱ va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ kua̱xi̱ u̱nꞌ. Te̱ vi̱ti̱n ndii, ndieeꞌ tu̱ꞌva̱ sa̱kuuꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndu̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ u̱nꞌ kaꞌa̱n u̱nꞌ xiinꞌ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ Pedro.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ Pedro ndii:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii natiinꞌ a̱ ndee ka̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ xitoꞌ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ xachuunꞌ nda̱ku ni̱a̱.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ndiosí ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndu̱, ne̱ Israel. Te̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ ña̱ na ku̱ndi̱e̱e̱ mani̱ꞌ e̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesucristo, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yooꞌ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Te̱ xiní ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ yoo̱ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea. Ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ nde̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ Juan xaꞌa̱ꞌ ña̱ chichiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuenta Ndiosí.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ Ndiosí Espíritu Santo i̱ni̱ Jesús, ña̱ ñu̱u̱ Nazaret, te̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ a̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱. Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ xika̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaaꞌ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ sandaꞌa a̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱, sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí yoo xiinꞌ a̱.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Te̱ nduꞌu̱ nduuꞌ te̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea xiinꞌ ñu̱u̱ Jerusalén. Ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ i̱i̱n krusín i̱tunꞌ.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ndisu̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí kivi̱ꞌ ña̱ uni̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ tuvi̱ a̱ nuu̱ꞌ ndu̱.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Te̱ nï̱ tuvi̱ a̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nuu̱ꞌ nduꞌu̱, te̱ xa̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n Ndiosí te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, nduꞌu̱ te̱ ni̱ xi̱xi̱, te̱ ni̱ xi̱ꞌi̱ tu̱ xiinꞌ a̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ xiinꞌ ndu̱ ña̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ su̱vi̱ a̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ Ndiosí, te̱ ku̱ndu̱u̱ a̱ ña̱ sa̱naꞌmá ne̱ tiaku xiinꞌ ne̱ ni̱ xiꞌi̱.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Te̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús tu̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ sa̱kuuꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xta̱ꞌanꞌ, ña̱ yo̱o̱ ka̱ i̱ni̱ xini ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Kii̱ꞌ kusaaꞌ iinꞌ ka̱ Pedro kaꞌán ra̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ nu̱u̱ Espíritu Santo, te̱ ni̱ tuxi̱ꞌ a̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ xini so̱ꞌo̱ ña̱ kaꞌán ra̱ ja̱a̱nꞌ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí te̱ ni̱ tuxi̱ꞌ tu̱ Espíritu Santo ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ te̱ judío, te̱ i̱ni̱ xini Jesús, te̱ ni̱ xa̱a̱ xiinꞌ Pedro ja̱a̱nꞌ,
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ kaꞌán ne̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ xïní ni̱a̱ kii̱ꞌ xakaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Pedro ndii:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 ―Kü̱vi̱ na̱ka̱si̱ nde̱e̱ i̱i̱n e̱ꞌ ne̱ kaa̱ꞌ ña̱ ku̱chi̱ ni̱a̱ kuenta Jesús, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ne̱ kaa̱ꞌ Espíritu Santo sa̱a̱ niiꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n yooꞌ a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ku̱chi̱ ni̱a̱ kuenta xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ndoo̱ ka̱ ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.