2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Yuꞌu̱ nduuꞌ Pablo, te̱ Jesucristo ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ saniaꞌá i̱ i̱chiꞌ a̱ sa̱a̱ kuní Ndiosí. Te̱ yuꞌu̱ xiinꞌ ña̱ni̱ e̱ꞌ Timoteo ndii, tiꞌviꞌ ndu̱ chaꞌanꞌ ndoꞌó, ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Ndiosí ñu̱u̱ Corinto, te̱ tiꞌviꞌ tu̱ ndu̱ chaꞌanꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta a̱, ne̱ ndieeꞌ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Acaya.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Na sa̱ñuꞌuꞌ na Ndiosí, yu̱vaꞌ e̱ꞌ, xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo ndoꞌó, te̱ na ta̱xi̱ tu̱ a̱ ña̱ mani̱ꞌ ko̱o̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Kaꞌnuꞌ va̱ ña̱ nduuꞌ Ndiosí, yu̱vaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo, te̱ nduuꞌ tu̱ a̱ ña̱ kuvita i̱ni̱ xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ sakiꞌví tu̱ a̱ yooꞌ.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sakiꞌví a̱ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ndoꞌoꞌ ndu̱, te̱ sa̱kanꞌ ku̱vi̱ sa̱kiꞌví tu̱ nduꞌu̱ ne̱ yoo nuu̱ꞌ ndee ka̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ sa̱kiꞌví Ndiosí nduꞌu̱.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ndoꞌoꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ Cristo ndii, kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ sa̱kiꞌví Ndiosí nduꞌu̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ Cristo.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Ndisu̱ naaꞌ ndoꞌoꞌ ndu̱ ndii, ndoꞌoꞌ ndu̱ te̱ kiꞌvi̱ ndoꞌó, te̱ ndoꞌoꞌ tu̱ ndu̱, te̱ kaku̱ ndo̱ꞌ. Te̱ naaꞌ kiꞌví nduꞌu̱ ndii, kiꞌvi̱ nduꞌu̱ te̱ kiꞌvi̱ tu̱ ndoꞌó, sa̱kanꞌ te̱ ku̱vi̱ sa̱ndi̱e̱ni ndi̱tu̱ni̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ nduꞌu̱.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Te̱ i̱ni̱ va̱ tu̱ ndu̱ xini ndu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ xiní ndu̱ ña̱ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ndoꞌoꞌ ndu̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na i̱i̱n kachi tu̱ sa̱kiꞌví Ndiosí ndoꞌó nde̱e̱ naa xaaꞌ a̱ xiinꞌ nduꞌu̱.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱, kuní ndu̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ vi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Asia. Kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ yaꞌa̱ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ku̱vi̱ ku̱ndi̱e̱ni ndu̱, nde̱e̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ndu̱ ña̱ ku̱vi̱ ndu̱.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ni̱ xi̱ni̱ i̱ni̱ ndu̱ nde̱e̱ naa te̱ xa̱ yoo ku̱vi̱, ndisu̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ï̱ni̱ ndu̱ ku̱ni̱ ndu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii i̱ni̱ kui̱ti̱ꞌ ndu̱ ku̱ni̱ ndu̱ Ndiosí, ña̱ sanatiaku ne̱ ni̱ xiꞌi̱.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Te̱ ni̱ sa̱kakú Ndiosí nduꞌu̱ nuu̱ꞌ ña̱ i̱yo̱ va̱ ña̱ nï̱ xiꞌi̱ ndu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sakakú ka̱ a̱ nduꞌu̱, te̱ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ sa̱kakú ka̱ tu̱ a̱ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Te̱ naaꞌ chi̱ndi̱e̱eꞌ ndoꞌó nduꞌu̱ ña̱ kaꞌa̱n na kaꞌán ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ndu̱, te̱ naaꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ ndo̱ꞌ kaꞌán xiinꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ taxiꞌ ña̱ chi̱nda̱ni a̱ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ ndu̱.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Nduꞌu̱ ndii, yoo i̱i̱n xaꞌa̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ni̱nu̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱, ña̱ xachuunꞌ va̱ꞌa̱ ndu̱ ka̱chi nimá ndu̱, te̱ xikaꞌ nda̱ku tu̱ ndu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ xaaꞌ ka̱ vi̱ꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ te̱i̱n ndoꞌó. Te̱ süu̱ꞌ xikaꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ xini tuní i̱i̱n yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii Ndiosí nduuꞌ ña̱ chindieeꞌ ndu̱ te̱ xikaꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ ndu̱ ña̱ vïxi te̱ ku̱vi̱ ka̱ꞌvi̱ ndo̱ꞌ a̱, te̱ ku̱vi̱ tu̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ a̱. Te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ a̱
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 sa̱a̱ niiꞌ xa̱ xa̱ꞌa kundani̱ ndo̱ꞌ a̱ sie vi̱ti̱n. Te̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús ndii, va̱ꞌa̱ ku̱ni̱ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ndu̱, te̱ va̱ꞌa̱ tu̱ ku̱ni̱ nimá nduꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ i̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ndoꞌó ndii, ni̱ kuni̱ i̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ ña̱ nu̱uꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ ku̱vi̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ uvi̱ ta̱ꞌan i̱chiꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n tu̱ku̱u̱ ndo̱ꞌ ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ Ndiosí ndoꞌó.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ i̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ kuꞌu̱n i̱ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia, te̱ xkaꞌndi̱a̱ ka̱ tu̱ i̱ i̱kanꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱, sa̱kanꞌ te̱ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ kuꞌu̱n i̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ ña̱ kä̱ni̱ni̱ ndo̱ꞌ na kii̱ꞌ ni̱ ndoo̱ i̱ kuento ña̱ kuꞌu̱n i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, nï̱ xanini va̱ꞌa̱ i̱, uun ni̱ xa̱a̱ i̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ xïní yoo Ndiosí, kii̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ uvi̱ ta̱ꞌan yu̱ꞌuꞌ, kaꞌán ni̱a̱ uun, ndisu̱ i̱i̱n kachi kaꞌán tu̱ ni̱a̱ üꞌu̱nꞌ.
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Ndisu̱ xiní kaxiꞌ Ndiosí ña̱ süu̱ꞌ kaꞌán ndu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ uun, te̱ kaꞌán tu̱ ndu̱ üꞌu̱nꞌ.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Kua̱chi̱ ndii ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ Silvano xiinꞌ Timoteo xiinꞌ yuꞌu̱, xaꞌa̱ꞌ Jesucristo, siꞌe̱ Ndiosí, nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kaꞌán a̱ uun, te̱ kaꞌán tu̱ a̱ üꞌu̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán Ndiosí uun kui̱ti̱ꞌ.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Kua̱chi̱ ndii xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús ni̱ xinu̱ sa̱kuuꞌ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nuu̱ꞌ e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ xakaꞌnuꞌ e̱ꞌ Ndiosí ndii, kaꞌán e̱ꞌ ña̱ sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Cristo ja̱a̱nꞌ.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Te̱ nduꞌu̱ ni̱ xiinꞌ ndoꞌó ni̱ ndii, Ndiosí nduuꞌ ña̱ xataꞌ ni̱ꞌi̱ yooꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Cristo, te̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ a̱ yooꞌ,
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 te̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ a̱ sello a̱ nimá e̱ꞌ, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Espíritu Santo ña̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ te̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ ña̱ na̱ti̱i̱n xna̱ꞌa̱ e̱ꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Ndisu̱ Ndiosí nduuꞌ ña̱ xiní sa̱a̱ kaaꞌ nimá i̱, sa̱kanꞌ na xiní tu̱ a̱ ña̱ süu̱ꞌ xini xaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó. Te̱ naaꞌ tïa̱ꞌan kuꞌu̱n i̱ ñu̱u̱ Corinto ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ kuni̱ i̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ na ni̱ xa̱a̱ i̱ sa̱kanꞌ.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Süu̱ꞌ kuni vi̱ko̱ niꞌiꞌ ndu̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ Jesús, kua̱chi̱ ndii xiní kaxiꞌ ndu̱ ña̱ xa̱ i̱ni̱ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kuni chi̱ndi̱e̱eꞌ ndu̱ ndoꞌó te̱ va̱ꞌa̱ ka̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.