2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Yuꞌu̱ nduuꞌ Pablo, te̱ Jesucristo ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ saniaꞌá i̱ i̱chiꞌ a̱ sa̱a̱ kuní Ndiosí. Te̱ yuꞌu̱ xiinꞌ ña̱ni̱ e̱ꞌ Timoteo ndii, tiꞌviꞌ ndu̱ chaꞌanꞌ ndoꞌó, ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Ndiosí ñu̱u̱ Corinto, te̱ tiꞌviꞌ tu̱ ndu̱ chaꞌanꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta a̱, ne̱ ndieeꞌ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Acaya.
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Na sa̱ñuꞌuꞌ na Ndiosí, yu̱vaꞌ e̱ꞌ, xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo ndoꞌó, te̱ na ta̱xi̱ tu̱ a̱ ña̱ mani̱ꞌ ko̱o̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 Kaꞌnuꞌ va̱ ña̱ nduuꞌ Ndiosí, yu̱vaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo, te̱ nduuꞌ tu̱ a̱ ña̱ kuvita i̱ni̱ xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ sakiꞌví tu̱ a̱ yooꞌ.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sakiꞌví a̱ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ndoꞌoꞌ ndu̱, te̱ sa̱kanꞌ ku̱vi̱ sa̱kiꞌví tu̱ nduꞌu̱ ne̱ yoo nuu̱ꞌ ndee ka̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ sa̱kiꞌví Ndiosí nduꞌu̱.
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ndoꞌoꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ Cristo ndii, kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ sa̱kiꞌví Ndiosí nduꞌu̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ Cristo.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 Ndisu̱ naaꞌ ndoꞌoꞌ ndu̱ ndii, ndoꞌoꞌ ndu̱ te̱ kiꞌvi̱ ndoꞌó, te̱ ndoꞌoꞌ tu̱ ndu̱, te̱ kaku̱ ndo̱ꞌ. Te̱ naaꞌ kiꞌví nduꞌu̱ ndii, kiꞌvi̱ nduꞌu̱ te̱ kiꞌvi̱ tu̱ ndoꞌó, sa̱kanꞌ te̱ ku̱vi̱ sa̱ndi̱e̱ni ndi̱tu̱ni̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ nduꞌu̱.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 Te̱ i̱ni̱ va̱ tu̱ ndu̱ xini ndu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ xiní ndu̱ ña̱ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ndoꞌoꞌ ndu̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na i̱i̱n kachi tu̱ sa̱kiꞌví Ndiosí ndoꞌó nde̱e̱ naa xaaꞌ a̱ xiinꞌ nduꞌu̱.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱, kuní ndu̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ vi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Asia. Kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ yaꞌa̱ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ku̱vi̱ ku̱ndi̱e̱ni ndu̱, nde̱e̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ndu̱ ña̱ ku̱vi̱ ndu̱.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 Ni̱ xi̱ni̱ i̱ni̱ ndu̱ nde̱e̱ naa te̱ xa̱ yoo ku̱vi̱, ndisu̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ï̱ni̱ ndu̱ ku̱ni̱ ndu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii i̱ni̱ kui̱ti̱ꞌ ndu̱ ku̱ni̱ ndu̱ Ndiosí, ña̱ sanatiaku ne̱ ni̱ xiꞌi̱.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Te̱ ni̱ sa̱kakú Ndiosí nduꞌu̱ nuu̱ꞌ ña̱ i̱yo̱ va̱ ña̱ nï̱ xiꞌi̱ ndu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sakakú ka̱ a̱ nduꞌu̱, te̱ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ sa̱kakú ka̱ tu̱ a̱ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ.
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 Te̱ naaꞌ chi̱ndi̱e̱eꞌ ndoꞌó nduꞌu̱ ña̱ kaꞌa̱n na kaꞌán ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ndu̱, te̱ naaꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ tu̱ ndo̱ꞌ kaꞌán xiinꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ taxiꞌ ña̱ chi̱nda̱ni a̱ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ ndu̱.
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 Nduꞌu̱ ndii, yoo i̱i̱n xaꞌa̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ni̱nu̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱, ña̱ xachuunꞌ va̱ꞌa̱ ndu̱ ka̱chi nimá ndu̱, te̱ xikaꞌ nda̱ku tu̱ ndu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ xaaꞌ ka̱ vi̱ꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ te̱i̱n ndoꞌó. Te̱ süu̱ꞌ xikaꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ xini tuní i̱i̱n yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii Ndiosí nduuꞌ ña̱ chindieeꞌ ndu̱ te̱ xikaꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
13 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ ndu̱ ña̱ vïxi te̱ ku̱vi̱ ka̱ꞌvi̱ ndo̱ꞌ a̱, te̱ ku̱vi̱ tu̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ a̱. Te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ a̱
13 — ausente —
14 sa̱a̱ niiꞌ xa̱ xa̱ꞌa kundani̱ ndo̱ꞌ a̱ sie vi̱ti̱n. Te̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús ndii, va̱ꞌa̱ ku̱ni̱ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ndu̱, te̱ va̱ꞌa̱ tu̱ ku̱ni̱ nimá nduꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó.
14 — ausente —
15 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ i̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ndoꞌó ndii, ni̱ kuni̱ i̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ ña̱ nu̱uꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ ku̱vi̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ uvi̱ ta̱ꞌan i̱chiꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n tu̱ku̱u̱ ndo̱ꞌ ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ Ndiosí ndoꞌó.
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ i̱ xkaꞌndi̱a̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ kuꞌu̱n i̱ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia, te̱ xkaꞌndi̱a̱ ka̱ tu̱ i̱ i̱kanꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱, sa̱kanꞌ te̱ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ kuꞌu̱n i̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea.
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 Te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ i̱ ña̱ kä̱ni̱ni̱ ndo̱ꞌ na kii̱ꞌ ni̱ ndoo̱ i̱ kuento ña̱ kuꞌu̱n i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, nï̱ xanini va̱ꞌa̱ i̱, uun ni̱ xa̱a̱ i̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ xïní yoo Ndiosí, kii̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ uvi̱ ta̱ꞌan yu̱ꞌuꞌ, kaꞌán ni̱a̱ uun, ndisu̱ i̱i̱n kachi kaꞌán tu̱ ni̱a̱ üꞌu̱nꞌ.
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 Ndisu̱ xiní kaxiꞌ Ndiosí ña̱ süu̱ꞌ kaꞌán ndu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ uun, te̱ kaꞌán tu̱ ndu̱ üꞌu̱nꞌ.
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 Kua̱chi̱ ndii ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ Silvano xiinꞌ Timoteo xiinꞌ yuꞌu̱, xaꞌa̱ꞌ Jesucristo, siꞌe̱ Ndiosí, nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kaꞌán a̱ uun, te̱ kaꞌán tu̱ a̱ üꞌu̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán Ndiosí uun kui̱ti̱ꞌ.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 Kua̱chi̱ ndii xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús ni̱ xinu̱ sa̱kuuꞌ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nuu̱ꞌ e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ xakaꞌnuꞌ e̱ꞌ Ndiosí ndii, kaꞌán e̱ꞌ ña̱ sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Cristo ja̱a̱nꞌ.
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Te̱ nduꞌu̱ ni̱ xiinꞌ ndoꞌó ni̱ ndii, Ndiosí nduuꞌ ña̱ xataꞌ ni̱ꞌi̱ yooꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Cristo, te̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ a̱ yooꞌ,
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 te̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ a̱ sello a̱ nimá e̱ꞌ, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Espíritu Santo ña̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ te̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ ña̱ na̱ti̱i̱n xna̱ꞌa̱ e̱ꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 Ndisu̱ Ndiosí nduuꞌ ña̱ xiní sa̱a̱ kaaꞌ nimá i̱, sa̱kanꞌ na xiní tu̱ a̱ ña̱ süu̱ꞌ xini xaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó. Te̱ naaꞌ tïa̱ꞌan kuꞌu̱n i̱ ñu̱u̱ Corinto ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ kuni̱ i̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ na ni̱ xa̱a̱ i̱ sa̱kanꞌ.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 Süu̱ꞌ kuni vi̱ko̱ niꞌiꞌ ndu̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ Jesús, kua̱chi̱ ndii xiní kaxiꞌ ndu̱ ña̱ xa̱ i̱ni̱ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kuni chi̱ndi̱e̱eꞌ ndu̱ ndoꞌó te̱ va̱ꞌa̱ ka̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.