2 Coríntios 12
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Ña̱ nda̱ku nduuꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ xata̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ, ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, kuní a̱ ña̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱tuví xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ sa̱kuniꞌ a̱ yuꞌu̱.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Xiní yuꞌu̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ i̱ni̱ xini Cristo, ña̱ xa̱ kuaꞌa̱n uxi̱ ku̱miꞌ kuiya̱ ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nde̱e̱ ndi̱viꞌ uni̱, nde̱e̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱. Xïní i̱ naaꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱, uun xiinꞌ nimá kui̱ti̱ꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱. Xïní yuꞌu̱. Ii̱n nda̱a̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ xiní ña̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 (Xïní i̱ naaꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱, uun xiinꞌ nimá kui̱ti̱ꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱. Xïní yuꞌu̱. Ii̱n nda̱a̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ xiní ña̱ ja̱a̱nꞌ.) Ndisu̱ xiní yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ
3 — ausente —
4 ña̱ ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nde̱e̱ ndi̱viꞌ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱, miiꞌ nda̱tu̱nꞌ xa̱va̱ꞌa̱ kaaꞌ. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ xiní mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ Ndiosí kaꞌa̱n a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ kande̱iꞌ kaꞌa̱n ña̱ ja̱a̱nꞌ.
4 — ausente —
5 Xaꞌa̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ku̱vi̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱, ndisu̱ sä̱a̱ i̱ sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ ndii, kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌá ña̱ kö̱o̱ꞌ xa̱chiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ i̱ kui̱ti̱ꞌ.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ tee̱ꞌ ndee kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ ndii, süu̱ꞌ i̱i̱n te̱ küuꞌ kaxiꞌ ku̱ndu̱u̱ i̱, kua̱chi̱ ndii ña̱ nda̱ku nduuꞌ a̱ kaꞌa̱n i̱. Ndisu̱ xäaꞌ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ kä̱ni̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ ña̱ i̱i̱n te̱ kooꞌ chukuuꞌ yaꞌa̱ ka̱ nduuꞌ i̱ te̱ sa̱kanꞌ sa̱a̱ xiní ne̱ ja̱a̱nꞌ xaaꞌ i̱, uun te̱ sa̱kanꞌ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ni̱a̱ kaꞌán i̱.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Te̱ ko̱to̱ ka̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱, ña̱ ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí nuu̱ꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ni̱ i̱i̱n ña̱ uꞌvi̱ i̱i̱nꞌ i̱ nde̱e̱ naa kiꞌví i̱ñu̱ꞌ, te̱ ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nduuꞌ ña̱ sandoꞌoꞌ yuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ käꞌa̱n va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Te̱ xa̱ uni̱ i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ña̱ ta̱va̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱,
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Ña̱ kundani̱ i̱ yoꞌó kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ u̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ ndii, niaꞌá va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ ka̱ a̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ ne̱ yivi̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ va̱ꞌa̱ kuni i̱, te̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌá ña̱ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱, sa̱kanꞌ te̱ niaꞌa̱ va̱ꞌa̱ ka̱ i̱ ña̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Cristo xiko niꞌiꞌ yuꞌu̱.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ va̱ꞌa̱ kuni i̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱, uun kii̱ꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ i̱, uun kii̱ꞌ natiín i̱, uun kii̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ i̱, uun kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ i̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ Cristo. Sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ka̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ ndii, sa̱kanꞌ te̱ nduuꞌ i̱ te̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ xaaꞌ Ndiosí.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Ni̱ ku̱u̱ i̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ küuꞌ kaxiꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ ndoꞌó kumiꞌ kua̱chi̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii ndoꞌó nduuꞌ ne̱ ni̱ kuni̱ a̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ nduuꞌ xa̱chiꞌ i̱ ndii, küni kachi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xanuuꞌ ka̱ i̱ sie nuu̱ꞌ te̱ kaꞌán mi̱iꞌ ña̱ nduuꞌ ra̱ te̱ chu̱u̱n va̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ niaꞌá ña̱ te̱ tianu̱ꞌ xna̱ꞌa̱ Cristo saniaꞌá i̱chiꞌ a̱ nduuꞌ ndu̱ ndii, ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ a̱, xiinꞌ ña̱ kuie i̱ni̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni ndu̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ ni̱ xa̱a̱ ndu̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ ndu̱ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ ndu̱ ña̱ niaꞌá ña̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ ndu̱.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 ¿Ndee ña̱ va̱ꞌa̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ i̱nga̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús, tuu ndo̱ꞌ, ña̱ nï̱ xaaꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó? Su̱u̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ kui̱ti̱ꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ ndii, ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nï̱ xika̱n i̱ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ. ¡Ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ naaꞌ i̱i̱n kua̱chi̱ chie̱ va̱ nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, tuu ndo̱ꞌ!
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ sakooꞌ tu̱ꞌva̱ xiinꞌ miiꞌ i̱, te̱ kuꞌu̱n ndiꞌe̱ꞌ ni̱ tukuuꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ i̱chiꞌ ña̱ uni̱, ndisu̱ käka̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ i̱ ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ vi̱ti̱n. Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ xikaꞌ ndikún i̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndoꞌó ndiꞌni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n yu̱vaꞌ ndii, süu̱ꞌ ne̱ kualiꞌ siꞌe̱ ra̱ taxaꞌaꞌ xu̱ꞌunꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ ra̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii mi̱iꞌ ra̱ taxaꞌaꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ siꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Te̱ yuꞌu̱ ndii, xa̱ yoo i̱ sa̱ndiꞌiꞌ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndani̱ i̱ ndoꞌó. Te̱ süu̱ꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nde̱e̱ mi̱iꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ ndii xa̱ yoo i̱ sa̱na̱kuaꞌa e̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ndoꞌó. Tee̱ꞌ ndee na sa̱a̱ kivi̱ꞌ ndani̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ i̱ ndoꞌó ndii, so̱ꞌo̱ sie ka̱ ndani̱ ndoꞌó yuꞌu̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Tee̱ꞌ ndee nï̱ xikán i̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ kaꞌán sa̱va̱ ndo̱ꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ chu̱u̱n va̱ i̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ sikiꞌ i̱ ndoꞌó.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 ¿Ñáá tuu ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ sa̱va̱ ña̱ni̱ e̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱viꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ Tito, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ xiinꞌ i̱nga̱ ka̱ ña̱ni̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ. ¿Ñáá tuu ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndoꞌó? Xiní ndoꞌó ña̱ i̱i̱n kachi xanini ndu̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tu̱ i̱chiꞌ ndikún ndu̱.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Tee̱ꞌ kusaaꞌ xanini ka̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán ndu̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nakaꞌán ndu̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱, süu̱ꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kaꞌán i̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ te̱ tianu̱ꞌ Cristo. Ne̱ taꞌanꞌ mani̱ꞌ mi̱iꞌ i̱, sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ ndu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xaaꞌ ndu̱ a̱, te̱ ku̱vi̱ kua̱ꞌnu̱ na kua̱ꞌnu̱ ka̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Jesús.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Sa̱kanꞌ ña̱ xikaꞌ nimá i̱ ña̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, kueinꞌ kuä̱sa̱ꞌ ndieeꞌ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ yuꞌu̱, tee̱ꞌ kueinꞌ tu̱ ni̱ nde̱e̱ yuꞌu̱ ndii, kuä̱sa̱ꞌ naá va̱ꞌa̱ nimá i̱ xini ndoꞌó kii̱ꞌ xaa̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naa ndiatuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ tee̱ꞌ kueinꞌ ndïeeꞌ ti̱ꞌvi̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ nda̱si̱ꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ xini taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ xiꞌé ndo̱ꞌ xini taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ tu̱n vixi̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ chichiꞌ ndo̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xata̱ꞌ ni̱a̱, tee̱ꞌ ñuñuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ so̱ꞌo̱ ni̱ tu̱ ndo̱ꞌ.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xikaꞌ nimá i̱ ña̱ kii̱ꞌ kuꞌu̱n ndiꞌe̱ꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, tee̱ꞌ kueinꞌ ku̱ka̱ꞌa̱n nuu̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ kueinꞌ kuni̱ a̱ kua̱ku̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ni̱ xa̱a̱ kua̱chi̱ sa̱aꞌ, te̱ tïa̱ꞌan na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, naa kuuꞌ ña̱ kuuꞌ xeꞌnaꞌ ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ musa ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ ki̱ni̱ kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ i̱i̱nꞌ ni̱a̱.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.