2 Coríntios 12
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Ña̱ nda̱ku nduuꞌ a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ xata̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ, ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, kuní a̱ ña̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱tuví xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ sa̱kuniꞌ a̱ yuꞌu̱.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Xiní yuꞌu̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ i̱ni̱ xini Cristo, ña̱ xa̱ kuaꞌa̱n uxi̱ ku̱miꞌ kuiya̱ ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nde̱e̱ ndi̱viꞌ uni̱, nde̱e̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱. Xïní i̱ naaꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱, uun xiinꞌ nimá kui̱ti̱ꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱. Xïní yuꞌu̱. Ii̱n nda̱a̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ xiní ña̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 (Xïní i̱ naaꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ra̱, uun xiinꞌ nimá kui̱ti̱ꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱. Xïní yuꞌu̱. Ii̱n nda̱a̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ xiní ña̱ ja̱a̱nꞌ.) Ndisu̱ xiní yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 ña̱ ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nde̱e̱ ndi̱viꞌ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱, miiꞌ nda̱tu̱nꞌ xa̱va̱ꞌa̱ kaaꞌ. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ xiní mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ Ndiosí kaꞌa̱n a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ kande̱iꞌ kaꞌa̱n ña̱ ja̱a̱nꞌ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Xaꞌa̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ku̱vi̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱, ndisu̱ sä̱a̱ i̱ sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ ndii, kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌá ña̱ kö̱o̱ꞌ xa̱chiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ i̱ kui̱ti̱ꞌ.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ tee̱ꞌ ndee kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ ndii, süu̱ꞌ i̱i̱n te̱ küuꞌ kaxiꞌ ku̱ndu̱u̱ i̱, kua̱chi̱ ndii ña̱ nda̱ku nduuꞌ a̱ kaꞌa̱n i̱. Ndisu̱ xäaꞌ i̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ kä̱ni̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ ña̱ i̱i̱n te̱ kooꞌ chukuuꞌ yaꞌa̱ ka̱ nduuꞌ i̱ te̱ sa̱kanꞌ sa̱a̱ xiní ne̱ ja̱a̱nꞌ xaaꞌ i̱, uun te̱ sa̱kanꞌ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ni̱a̱ kaꞌán i̱.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Te̱ ko̱to̱ ka̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱, ña̱ ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí nuu̱ꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ni̱ i̱i̱n ña̱ uꞌvi̱ i̱i̱nꞌ i̱ nde̱e̱ naa kiꞌví i̱ñu̱ꞌ, te̱ ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nduuꞌ ña̱ sandoꞌoꞌ yuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ käꞌa̱n va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Te̱ xa̱ uni̱ i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ña̱ ta̱va̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱,
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ i̱ ndii: “Ña̱ kundani̱ i̱ yoꞌó kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ u̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ ndii, niaꞌá va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ ka̱ a̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ ne̱ yivi̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ va̱ꞌa̱ kuni i̱, te̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ niaꞌá ña̱ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱, sa̱kanꞌ te̱ niaꞌa̱ va̱ꞌa̱ ka̱ i̱ ña̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Cristo xiko niꞌiꞌ yuꞌu̱.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ va̱ꞌa̱ kuni i̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱, uun kii̱ꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ i̱, uun kii̱ꞌ natiín i̱, uun kii̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ i̱, uun kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ i̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ Cristo. Sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ ka̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ ndii, sa̱kanꞌ te̱ nduuꞌ i̱ te̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ xaaꞌ Ndiosí.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Ni̱ ku̱u̱ i̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ küuꞌ kaxiꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ ndoꞌó kumiꞌ kua̱chi̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii ndoꞌó nduuꞌ ne̱ ni̱ kuni̱ a̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ nduuꞌ xa̱chiꞌ i̱ ndii, küni kachi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xanuuꞌ ka̱ i̱ sie nuu̱ꞌ te̱ kaꞌán mi̱iꞌ ña̱ nduuꞌ ra̱ te̱ chu̱u̱n va̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ niaꞌá ña̱ te̱ tianu̱ꞌ xna̱ꞌa̱ Cristo saniaꞌá i̱chiꞌ a̱ nduuꞌ ndu̱ ndii, ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ a̱, xiinꞌ ña̱ kuie i̱ni̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni ndu̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ndo̱ꞌo̱ ndu̱ ni̱ xa̱a̱ ndu̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ ndu̱ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ ndu̱ ña̱ niaꞌá ña̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ ndu̱.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 ¿Ndee ña̱ va̱ꞌa̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ i̱nga̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús, tuu ndo̱ꞌ, ña̱ nï̱ xaaꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó? Su̱u̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ kui̱ti̱ꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ ndii, ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nï̱ xika̱n i̱ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ. ¡Ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ naaꞌ i̱i̱n kua̱chi̱ chie̱ va̱ nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, tuu ndo̱ꞌ!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ sakooꞌ tu̱ꞌva̱ xiinꞌ miiꞌ i̱, te̱ kuꞌu̱n ndiꞌe̱ꞌ ni̱ tukuuꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ i̱chiꞌ ña̱ uni̱, ndisu̱ käka̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ i̱ ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ vi̱ti̱n. Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ xikaꞌ ndikún i̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndoꞌó ndiꞌni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n yu̱vaꞌ ndii, süu̱ꞌ ne̱ kualiꞌ siꞌe̱ ra̱ taxaꞌaꞌ xu̱ꞌunꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ ra̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii mi̱iꞌ ra̱ taxaꞌaꞌ ña̱ kuní nuu̱ꞌ siꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Te̱ yuꞌu̱ ndii, xa̱ yoo i̱ sa̱ndiꞌiꞌ i̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndani̱ i̱ ndoꞌó. Te̱ süu̱ꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nde̱e̱ mi̱iꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ ndii xa̱ yoo i̱ sa̱na̱kuaꞌa e̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ndoꞌó. Tee̱ꞌ ndee na sa̱a̱ kivi̱ꞌ ndani̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ i̱ ndoꞌó ndii, so̱ꞌo̱ sie ka̱ ndani̱ ndoꞌó yuꞌu̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Tee̱ꞌ ndee nï̱ xikán i̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ kaꞌán sa̱va̱ ndo̱ꞌ ña̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ chu̱u̱n va̱ i̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ sikiꞌ i̱ ndoꞌó.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Ñáá tuu ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ sa̱va̱ ña̱ni̱ e̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱viꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ Tito, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ xiinꞌ i̱nga̱ ka̱ ña̱ni̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ. ¿Ñáá tuu ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ xaꞌanꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndoꞌó? Xiní ndoꞌó ña̱ i̱i̱n kachi xanini ndu̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tu̱ i̱chiꞌ ndikún ndu̱.
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Tee̱ꞌ kusaaꞌ xanini ka̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán ndu̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nakaꞌán ndu̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱, süu̱ꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kaꞌán i̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ te̱ tianu̱ꞌ Cristo. Ne̱ taꞌanꞌ mani̱ꞌ mi̱iꞌ i̱, sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ ndu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xaaꞌ ndu̱ a̱, te̱ ku̱vi̱ kua̱ꞌnu̱ na kua̱ꞌnu̱ ka̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Jesús.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Sa̱kanꞌ ña̱ xikaꞌ nimá i̱ ña̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, kueinꞌ kuä̱sa̱ꞌ ndieeꞌ va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ yuꞌu̱, tee̱ꞌ kueinꞌ tu̱ ni̱ nde̱e̱ yuꞌu̱ ndii, kuä̱sa̱ꞌ naá va̱ꞌa̱ nimá i̱ xini ndoꞌó kii̱ꞌ xaa̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naa ndiatuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ tee̱ꞌ kueinꞌ ndïeeꞌ ti̱ꞌvi̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ nda̱si̱ꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ xini taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ xiꞌé ndo̱ꞌ xini taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ tu̱n vixi̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ chichiꞌ ndo̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xata̱ꞌ ni̱a̱, tee̱ꞌ ñuñuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ so̱ꞌo̱ ni̱ tu̱ ndo̱ꞌ.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xikaꞌ nimá i̱ ña̱ kii̱ꞌ kuꞌu̱n ndiꞌe̱ꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, tee̱ꞌ kueinꞌ ku̱ka̱ꞌa̱n nuu̱ꞌ i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ kueinꞌ kuni̱ a̱ kua̱ku̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ni̱ xa̱a̱ kua̱chi̱ sa̱aꞌ, te̱ tïa̱ꞌan na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, naa kuuꞌ ña̱ kuuꞌ xeꞌnaꞌ ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ musa ni̱a̱, xiinꞌ ña̱ ki̱ni̱ kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ i̱i̱nꞌ ni̱a̱.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.