1 Tessalonicenses 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱, xiní ndo̱ꞌ ña̱ nï̱ xaꞌa̱n saka ndu̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nduꞌu̱, te̱ mi̱iꞌ tu̱ ni̱ ku̱u̱ ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ ñu̱u̱ Filipos. Ndisu̱ Ndiosí ni̱ ta̱xi̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, tee̱ꞌ ndee ndi̱e̱eꞌ ni̱ xi̱ku̱i̱taꞌnu̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ndu̱.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Kua̱chi̱ ndii, ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ ndii, kuä̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ ña̱ sanaꞌ, ni̱ nde̱e̱ kuä̱xi̱ tu̱ a̱ nuu̱ꞌ ña̱ xanini ki̱ni̱, ni̱ nde̱e̱ kuä̱xi̱ tu̱ a̱ nuu̱ꞌ ña̱ xini xaꞌanꞌ.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii mi̱iꞌ Ndiosí ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ndu̱ te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ yoo a̱ kaꞌán ndu̱, sa̱kanꞌ te̱ ndükuꞌ ndu̱ ña̱ sa̱kuatiaꞌ ndu̱ ne̱ yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndukuꞌ ndu̱ ña̱ sa̱kuatiaꞌ ndu̱ Ndiosí, ña̱ xiní sa̱a̱ iinꞌ nimá e̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n nda̱tu̱nꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ te̱ sa̱ka̱ndixaꞌ ndu̱ ndoꞌó, ni̱ nde̱e̱ nï̱ xini xaꞌanꞌ tu̱ ndu̱ ndoꞌó te̱ ki̱ꞌi̱n ndu̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ. Xiní Ndiosí ña̱ xäaꞌ ndu̱ sa̱kanꞌ.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Te̱ ni̱ nde̱e̱ ndükuꞌ tu̱ ndu̱ ña̱ ko̱to̱ kaꞌnuꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ nduꞌu̱, ni̱ nde̱e̱ ndoꞌó uun ndee ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, küni ndu̱ ña̱ sa̱a̱ ni̱a̱ sa̱kanꞌ. Tee̱ꞌ ndee te̱ tianu̱ꞌ Jesús saniaꞌá i̱chiꞌ a̱ nduuꞌ ndu̱, te̱ kumiꞌ ndu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ ti̱a̱chuunꞌ ndu̱ ndoꞌó ndii, nï̱ xa̱a̱ ndu̱ sa̱kanꞌ.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kuie ni̱ ku̱u̱ ndu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ ndani̱ a̱ siꞌe̱ aꞌ, te̱ xitoꞌ va̱ꞌa̱ a̱.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndani̱ xa̱va̱ꞌa̱ ndu̱ ndoꞌó ndii, süu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ ni̱ sa̱niaꞌá ndu̱ ndoꞌó, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nde̱e̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ndu̱ ni̱ kuni̱ ndu̱ ta̱xi̱ tu̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ndani̱ xa̱va̱ꞌa̱ ndu̱ ndoꞌó, nde̱e̱ naa nimá ndu̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Te̱ nakaꞌanꞌ ndoꞌó, ña̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱, sa̱a̱ ni̱ xa̱chuunꞌ uꞌvi̱ va̱ ndu̱, te̱ ni̱ sa̱xa̱vi xiinꞌ mi̱iꞌ tu̱ ndu̱ ña̱ xachuunꞌ ndu̱ ndu̱viꞌ xiinꞌ ñu̱u te̱ sä̱ndoꞌoꞌ ndu̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ ña̱ tiaku ndu̱ kii̱ꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Xiní Ndiosí, te̱ xiní tu̱ ndoꞌó sa̱a̱ ni̱ xika̱ ndo̱o̱ ndu̱ nuu̱ꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ. Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku ndu̱ nuu̱ꞌ ndoꞌó, ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ. Te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n xaꞌa̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ne̱ yivi̱ꞌ nduꞌu̱.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Te̱ xiní tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ ku̱u̱ va̱ꞌa̱ ndu̱ xiinꞌ i̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ i̱i̱n yu̱vaꞌ xiinꞌ siꞌe̱ ra̱.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Sa̱kanꞌ ni̱ xa̱ndi̱e̱ni ndu̱ ndoꞌó, ni̱ chi̱ꞌni̱ kuei̱ tu̱ ndu̱ ndoꞌó xiinꞌ kuento, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndi̱e̱eꞌ ndu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ te̱ ka̱ka̱ xataꞌa̱n ndo̱ꞌ sa̱a̱ kuní Ndiosí, ña̱ ni̱ ka̱na̱ yooꞌ te̱ ku̱ndi̱e̱e̱ e̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ a̱ miiꞌ nda̱tu̱nꞌ kooꞌ chukuuꞌ kaaꞌ.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na xïkuiín ndu̱ ña̱ taxiꞌ ndu̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n a̱ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ a̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ. Te̱ süu̱ꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ a̱ nde̱e̱ naa tu̱ꞌu̱n ne̱ yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ a̱ nde̱e̱ naa tu̱ꞌu̱n Ndiosí. Te̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí xna̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱, te̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ xachuunꞌ Ndiosí xiinꞌ nimá ndoꞌó, ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Ne̱ ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, kii̱ꞌ ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ xaaꞌ ne̱ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ ndii, ndoꞌoꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ ndo̱ꞌo̱ i̱ꞌi̱n ti̱ꞌvi̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Ndiosí, ne̱ nduuꞌ kuenta Cristo Jesús, ne̱ ndieeꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, ni̱ xa̱a̱ ne̱ judío, ne̱ taꞌanꞌ ndu̱.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Te̱ ne̱ judío ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xta̱ꞌanꞌ, te̱ su̱vi̱ ni̱ tu̱ ni̱a̱ ni̱ ta̱xiꞌ nduꞌu̱. Te̱ xäaꞌ ni̱a̱ ña̱ kuní Ndiosí, te̱ ndasiꞌ ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ,
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 sa̱kanꞌ ña̱ täxiꞌ ni̱a̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndoꞌó, ne̱ tukuꞌ, te̱ kaku̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ndo̱ꞌ. Te̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ kuuꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ kua̱chi̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, ndisu̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ ndu̱, tee̱ꞌ ndee ni̱ ku̱xikaꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ ndii, yachi̱ va̱ ni̱ kuni̱ ndu̱ na̱ndi̱koꞌ tukuuꞌ ndu̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ko̱o̱ ndu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ñuꞌuꞌ ndo̱ꞌ nimá ndu̱ tee̱ꞌ ndee xikaꞌ ndieeꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ kuni̱ ndu̱ kuꞌu̱n ndu̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ Pablo ka̱ vi̱ꞌ ndii, kiꞌinꞌ i̱chiꞌ ni̱ xika̱ i̱ kuꞌu̱n i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ ni̱ na̱ka̱si̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndu̱.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Kua̱chi̱ ndii, ¿ñáá xïní ndo̱ꞌ ña̱ ndoꞌó nduuꞌ ne̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ ndu̱, xiinꞌ ña̱ kuatiaꞌ nimá ndu̱, te̱ ku̱ndu̱u̱ tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ tukuuꞌ a̱?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Su̱u̱ ndoꞌó nduuꞌ ne̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ndu̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ ndo̱ꞌ xakuatiaꞌ nimá ndu̱.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.