1 Coríntios 4

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuní a̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ nduꞌu̱ ndii, te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Cristo kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ndu̱, te̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ a̱ ndu̱ te̱ sa̱niaꞌá ndu̱ ña̱ xiní mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ Ndiosí.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Te̱ yo̱o̱ ka̱ ni̱ ti̱so̱ chuunꞌ, te̱ sa̱a̱ ni̱a̱ i̱i̱n chu̱u̱n ndii, kuní a̱ ña̱ niaꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ ne̱ xachuunꞌ nda̱ku nduuꞌ ni̱a̱.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Yuꞌu̱ ndii, ndïꞌni̱ xa̱chiꞌ i̱ naaꞌ natava̱ꞌ ndoꞌó kuenta kuuꞌ i̱, uun naaꞌ natava̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ kuenta kuuꞌ i̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱. Nde̱e̱ mi̱iꞌ ndii, nätava̱ꞌ i̱ kuenta ña̱ kuuꞌ miiꞌ i̱.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ndisu̱ tee̱ꞌ ndee xiní kaxiꞌ i̱ ña̱ naá va̱ꞌa̱ nimá i̱ ndii, süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nduuꞌ i̱ te̱ nda̱ku xa̱chiꞌ nimá nuu̱ꞌ Ndiosí. Kua̱chi̱ ndii xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús nduuꞌ ña̱ sa̱naꞌmá yuꞌu̱.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nä̱tava̱ꞌ ndo̱ꞌ kuenta kuuꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ kuní ka̱ xaa̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndiatuꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ sa̱na̱tuví sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ si̱ꞌe e̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ xanini nimá e̱ꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n i̱ꞌi̱n e̱ꞌ ña̱ tiinꞌ kaꞌnuꞌ sa̱a̱ xataꞌa̱n na̱ti̱i̱n e̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ Ndiosí.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, ni̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaaꞌ Apolos xiinꞌ ña̱ xaaꞌ mi̱iꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaaꞌ ndu̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱ndiku̱n ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ kui̱ti̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ sä̱ñuñuꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ miiꞌ ña̱ xtani̱ ka̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaaꞌ i̱i̱n ra̱ te̱ sa̱kanꞌ i̱nga̱ ra̱.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Kua̱chi̱ ndii, ¿yoo nduuꞌ ndoꞌó, tuu ndo̱ꞌ, na natava̱ꞌ ndo̱ꞌ kuenta kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ? Te̱, ¿yo̱o̱ nduuꞌ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ nï̱ taxiꞌ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ? Sa̱kuuꞌ a̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ. Naaꞌ su̱vi̱ a̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndii, ¿ndichun na xañuñuꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naaꞌ ni̱ ki̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ a̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Xanini ndo̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kuní xa̱chiꞌ ka̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xa̱ vikaꞌ va̱ ndo̱ꞌ, te̱ xa̱ nduuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ne̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ kuä̱sa̱ꞌ ka̱ kuní ndu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ. Va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ naaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ nduuꞌ xna̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ne̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ku̱vi̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ na nduꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Kua̱chi̱ ndii tuu yuꞌu̱ ndii, nduꞌu̱, te̱ tianu̱ꞌ Jesús sa̱niaꞌá i̱chiꞌ a̱ ndii, ni̱ xa̱ta̱ yuku̱n Ndiosí ndu̱ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ nde̱e̱ naa te̱ xa̱ ni̱ xa̱a̱ nde̱iꞌ ña̱ ku̱vi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ ndu̱ nde̱e̱ naa ña̱ sii̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ nuu̱ꞌ ángele xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ saxinú ndu̱ ña̱ kuní Cristo na nduuꞌ ndu̱ nde̱e̱ naa te̱ küuꞌ kaxiꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ndisu̱ ndoꞌó ndii, ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ va̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Cristo, kachi mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Nduꞌu̱ ndii, kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, ndisu̱ ndoꞌó ndii, ndi̱e̱eꞌ va̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Ndoꞌó ndii, xitoꞌ kaꞌnuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndoꞌó, ndisu̱ nduꞌu̱ ndii, ndasiꞌ ni̱a̱ ndu̱.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Nde̱e̱ kivi̱ꞌ vi̱ti̱n ndii, xiꞌí va̱ ndu̱ so̱ko̱, te̱ ichí tu̱ ndu̱ ti̱kui, te̱ kuní tu̱ toto̱ ndu̱, te̱ mi̱iꞌ tu̱ kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndu̱, te̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ndu̱.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Te̱ xa̱vi xa̱va̱ꞌa̱ ndu̱ xachuunꞌ ndu̱ te̱ tiaku ndu̱, te̱ kii̱ꞌ kani̱a̱ꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndu̱ ndii, kaꞌán ndu̱ xiinꞌ Ndiosí ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ kii̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, kundieni ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Te̱ kii̱ꞌ kani̱a̱ꞌa ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, kaꞌán va̱ꞌa̱ ndu̱ xiinꞌ ni̱a̱. Te̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n ndii, xaaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ mi̱ꞌinꞌ ña̱ yoo i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, uun nde̱e̱ na xaaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ ña̱ xa̱ ni̱ ndoo̱ ndo̱so̱ꞌ.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Süu̱ꞌ keꞌi i̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ sa̱kaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii keꞌi e̱ te̱ chi̱tuní i̱ ndoꞌó nde̱e̱ naa siꞌe̱ mi̱iꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ ndani̱ va̱ i̱ ndoꞌó.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Sa̱kanꞌ na tee̱ꞌ ndee ku̱miꞌ ndo̱ꞌ uxi̱ mií te̱ saniaꞌá ndoꞌó i̱chiꞌ Cristo, ndisu̱ yu̱vaꞌ ndo̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ kuuꞌ ra̱. Te̱ yuꞌu̱ nduuꞌ yu̱vaꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ su̱vi̱ i̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ a̱.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱ndiku̱n ndo̱ꞌ ña̱ xaaꞌ i̱.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ na ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ Timoteo nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa siꞌe̱ i̱, te̱ ndani̱ va̱ i̱, te̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, xikaꞌ nda̱ku va̱ ra̱ i̱chiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ sa̱na̱kaꞌanꞌ ndoꞌó sa̱a̱ xikaꞌ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Cristo xiinꞌ sa̱a̱ saniaꞌá i̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús miiꞌ ka̱ kuaꞌa̱n i̱.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Ndisu̱ sa̱va̱ ndo̱ꞌ ndii, xa̱ ni̱ ku̱ñuñuꞌ va̱ ndo̱ꞌ, te̱ tuu ndo̱ꞌ ña̱ nde̱e̱ naa kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kuꞌu̱n ka̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Ndisu̱ naaꞌ ni̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii, kuꞌu̱n achi̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱ni̱ i̱ naaꞌ ndi̱xa̱ kumiꞌ xna̱ꞌa̱ te̱ ñuñuꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Ndiosí, uun xa̱nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ndaꞌvi so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ kaꞌán ra̱.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí nimá e̱ꞌ ndii, süu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ndaꞌvi so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ kaꞌán e̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii niaꞌá e̱ꞌ ña̱ kumiꞌ e̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 ¿Sa̱a̱ kuní ndo̱ꞌ xaa̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ? ¿Ñáá kuní ndo̱ꞌ ña̱ xaa̱ i̱ xiinꞌ i̱i̱n ndu̱ku̱ te̱ ku̱tunꞌ i̱ ndoꞌó, uun ñáá kuní ndo̱ꞌ ña̱ xaa̱ maso i̱ xiinꞌ ña̱ ndani̱ va̱ i̱ ndoꞌó?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.