1 Coríntios 4
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuní a̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ nduꞌu̱ ndii, te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Cristo kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ ndu̱, te̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ a̱ ndu̱ te̱ sa̱niaꞌá ndu̱ ña̱ xiní mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ Ndiosí.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Te̱ yo̱o̱ ka̱ ni̱ ti̱so̱ chuunꞌ, te̱ sa̱a̱ ni̱a̱ i̱i̱n chu̱u̱n ndii, kuní a̱ ña̱ niaꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ ne̱ xachuunꞌ nda̱ku nduuꞌ ni̱a̱.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Yuꞌu̱ ndii, ndïꞌni̱ xa̱chiꞌ i̱ naaꞌ natava̱ꞌ ndoꞌó kuenta kuuꞌ i̱, uun naaꞌ natava̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ kuenta kuuꞌ i̱ miiꞌ xaꞌnú ra̱ kua̱chi̱. Nde̱e̱ mi̱iꞌ ndii, nätava̱ꞌ i̱ kuenta ña̱ kuuꞌ miiꞌ i̱.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Ndisu̱ tee̱ꞌ ndee xiní kaxiꞌ i̱ ña̱ naá va̱ꞌa̱ nimá i̱ ndii, süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nduuꞌ i̱ te̱ nda̱ku xa̱chiꞌ nimá nuu̱ꞌ Ndiosí. Kua̱chi̱ ndii xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús nduuꞌ ña̱ sa̱naꞌmá yuꞌu̱.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nä̱tava̱ꞌ ndo̱ꞌ kuenta kuuꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ kuní ka̱ xaa̱ kivi̱ꞌ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndiatuꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ sa̱na̱tuví sa̱kuuꞌ ña̱ xaaꞌ si̱ꞌe e̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ xanini nimá e̱ꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n i̱ꞌi̱n e̱ꞌ ña̱ tiinꞌ kaꞌnuꞌ sa̱a̱ xataꞌa̱n na̱ti̱i̱n e̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ Ndiosí.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, ni̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaaꞌ Apolos xiinꞌ ña̱ xaaꞌ mi̱iꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaaꞌ ndu̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱ndiku̱n ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ kui̱ti̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ sä̱ñuñuꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ miiꞌ ña̱ xtani̱ ka̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ xaaꞌ i̱i̱n ra̱ te̱ sa̱kanꞌ i̱nga̱ ra̱.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Kua̱chi̱ ndii, ¿yoo nduuꞌ ndoꞌó, tuu ndo̱ꞌ, na natava̱ꞌ ndo̱ꞌ kuenta kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ? Te̱, ¿yo̱o̱ nduuꞌ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ nï̱ taxiꞌ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ? Sa̱kuuꞌ a̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ. Naaꞌ su̱vi̱ a̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndii, ¿ndichun na xañuñuꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naaꞌ ni̱ ki̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ a̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Xanini ndo̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kuní xa̱chiꞌ ka̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xa̱ vikaꞌ va̱ ndo̱ꞌ, te̱ xa̱ nduuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ne̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ kuä̱sa̱ꞌ ka̱ kuní ndu̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ. Va̱ꞌa̱ yaꞌa̱ naaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ nduuꞌ xna̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ne̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ku̱vi̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ na nduꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Kua̱chi̱ ndii tuu yuꞌu̱ ndii, nduꞌu̱, te̱ tianu̱ꞌ Jesús sa̱niaꞌá i̱chiꞌ a̱ ndii, ni̱ xa̱ta̱ yuku̱n Ndiosí ndu̱ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ nde̱e̱ naa te̱ xa̱ ni̱ xa̱a̱ nde̱iꞌ ña̱ ku̱vi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ ndu̱ nde̱e̱ naa ña̱ sii̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ nuu̱ꞌ ángele xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ saxinú ndu̱ ña̱ kuní Cristo na nduuꞌ ndu̱ nde̱e̱ naa te̱ küuꞌ kaxiꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ndisu̱ ndoꞌó ndii, ne̱ kuuꞌ kaxiꞌ va̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Cristo, kachi mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Nduꞌu̱ ndii, kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, ndisu̱ ndoꞌó ndii, ndi̱e̱eꞌ va̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ. Ndoꞌó ndii, xitoꞌ kaꞌnuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndoꞌó, ndisu̱ nduꞌu̱ ndii, ndasiꞌ ni̱a̱ ndu̱.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Nde̱e̱ kivi̱ꞌ vi̱ti̱n ndii, xiꞌí va̱ ndu̱ so̱ko̱, te̱ ichí tu̱ ndu̱ ti̱kui, te̱ kuní tu̱ toto̱ ndu̱, te̱ mi̱iꞌ tu̱ kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndu̱, te̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ndu̱.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Te̱ xa̱vi xa̱va̱ꞌa̱ ndu̱ xachuunꞌ ndu̱ te̱ tiaku ndu̱, te̱ kii̱ꞌ kani̱a̱ꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndu̱ ndii, kaꞌán ndu̱ xiinꞌ Ndiosí ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ kii̱ꞌ mi̱iꞌ kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, kundieni ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Te̱ kii̱ꞌ kani̱a̱ꞌa ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, kaꞌán va̱ꞌa̱ ndu̱ xiinꞌ ni̱a̱. Te̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n ndii, xaaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ndu̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ mi̱ꞌinꞌ ña̱ yoo i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, uun nde̱e̱ na xaaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ ña̱ xa̱ ni̱ ndoo̱ ndo̱so̱ꞌ.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Süu̱ꞌ keꞌi i̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ sa̱kaꞌanꞌ i̱ ndoꞌó, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii keꞌi e̱ te̱ chi̱tuní i̱ ndoꞌó nde̱e̱ naa siꞌe̱ mi̱iꞌ i̱, sa̱kanꞌ ña̱ ndani̱ va̱ i̱ ndoꞌó.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Sa̱kanꞌ na tee̱ꞌ ndee ku̱miꞌ ndo̱ꞌ uxi̱ mií te̱ saniaꞌá ndoꞌó i̱chiꞌ Cristo, ndisu̱ yu̱vaꞌ ndo̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ kuuꞌ ra̱. Te̱ yuꞌu̱ nduuꞌ yu̱vaꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ su̱vi̱ i̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ a̱.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱ndiku̱n ndo̱ꞌ ña̱ xaaꞌ i̱.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ na ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ Timoteo nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa siꞌe̱ i̱, te̱ ndani̱ va̱ i̱, te̱ te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, xikaꞌ nda̱ku va̱ ra̱ i̱chiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ sa̱na̱kaꞌanꞌ ndoꞌó sa̱a̱ xikaꞌ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Cristo xiinꞌ sa̱a̱ saniaꞌá i̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús miiꞌ ka̱ kuaꞌa̱n i̱.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Ndisu̱ sa̱va̱ ndo̱ꞌ ndii, xa̱ ni̱ ku̱ñuñuꞌ va̱ ndo̱ꞌ, te̱ tuu ndo̱ꞌ ña̱ nde̱e̱ naa kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kuꞌu̱n ka̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Ndisu̱ naaꞌ ni̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii, kuꞌu̱n achi̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱ni̱ i̱ naaꞌ ndi̱xa̱ kumiꞌ xna̱ꞌa̱ te̱ ñuñuꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Ndiosí, uun xa̱nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ndaꞌvi so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ kaꞌán ra̱.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí nimá e̱ꞌ ndii, süu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n ndaꞌvi so̱ꞌo̱ kui̱ti̱ꞌ kaꞌán e̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii niaꞌá e̱ꞌ ña̱ kumiꞌ e̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Sa̱a̱ kuní ndo̱ꞌ xaa̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ? ¿Ñáá kuní ndo̱ꞌ ña̱ xaa̱ i̱ xiinꞌ i̱i̱n ndu̱ku̱ te̱ ku̱tunꞌ i̱ ndoꞌó, uun ñáá kuní ndo̱ꞌ ña̱ xaa̱ maso i̱ xiinꞌ ña̱ ndani̱ va̱ i̱ ndoꞌó?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.