Tiago 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Cunini vàha nsidaa mii‑nsiá nècuàchì cuìcà. Chicá vàha cuacu‑nsia, te cundoo‑nsia tnùnsí ini, vàchi sà‑ìtúú tnùndoho nahnú dìquì‑nsiá.
1 E agora, vós ricos, chorai e pranteai, por causa das desgraças que vos sobrevirão.
2 Vàchi nsidaa ñà‑cuìcà‑nsiá, sànì cuchicueha; nsidaa sìcoto vico xí‑nsiá, sànì cusiquidiá.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão roídas pela traça.
3 Nsidaa oro xì plata xi‑nsia, dìhùn chicúehè sànì nandua; sànì nana ditnu‑ña. Te divi ñà‑jaàn cunduu testigu ñà‑cundaà ini nèhivì (cónì quìdá víi‑nsiá), te ducán icúmí quea na ian sànì saxì stná ditnu dìhùn mà ìcà‑nsiá, na ian nì xìxìn cuñu‑nsià nì quidamà (ñà‑cuàhà guá tnùndoho cucumi‑nsiá), vàchi yáha ga sànì càyà ñà‑ndùá icúmí‑nsiâ nìhì‑nsiá quìvì xìnu tiempu.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão enferrujados; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e devorará as vossas carnes como fogo. Entesourastes para os últimos dias.
4 Te peón ndahví nì ndanihi xi cosecha xi‑nsia, nì dàndàhví uun‑nsianè, vàchi cónì sáha‑nsianè raya xi‑ne nacua ndiá ìcà‑nsiá, ñàyùcàndùá, raya xi‑ne mà, na ian ndáhì stná‑ñà, te tiacú stná Stoho‑ndà Señor, iníní‑yá quidá peón mà reclamu nùù‑yá. Te cunaha‑nsiá, cuàhà gá mil soldadu dandacú‑yá nùù‑xí.
4 Eis que o salário que fraudulentamente retivestes aos trabalhadores que ceifaram os vossos campos clama, e os clamores dos ceifeiros têm chegado aos ouvidos do Senhor dos exércitos.
5 Vico gá sànì sandoo‑nsia ñuhìví yohó; cuisì gustu xi mii‑nsiá sànì quida‑nsia. Doco nahi quisì sànì nei, te nì ndundatnù‑sí, ducán nduú stná‑nsià; te vichi sànì sàà meru quìvì cui‑nsià.
5 Deliciosamente vivestes sobre a terra, e vos deleitastes; cevastes os vossos corações no dia da matança.
6 Vàchi tùha stná‑nsià canicuàchi‑nsia sàhà nèhivì ndàcuisì inì‑xi, te sàhà yuhù‑nsiá xíhì‑nè; mientras mii‑né, có‑nàndúcú‑nê nansa chindee‑né mii‑né.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resiste.
7 Ñánì, iin‑ni ni quidándéé ini‑ndà dècuèndè sàà quìvì naxicocuíìn Stoho‑ndà Señor. Quida‑nda na quidá iin nèhivì campu, ndiatú‑né ndè cuun dàvì nùù, (dandu xitú‑né); daaní ndiatú cuéyàà‑nè dècuèndè cuun dàvì dánsìhì sàhà‑ñá ducán cuida ndiaha viu xi‑ne.
7 Portanto, irmãos, sede pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba as primeiras e as últimas chuvas.
8 Te divi ducán stná ndohó, xiñuhu cundiatu cuéyàà‑ndà dècuèndè naxicocuíìn Stoho‑ndà Señor. Ñàyùcàndùá, vichi xiñuhu nacuàhandee ini‑ndà, vàchi sà‑ìtúú‑yá ndixi‑ya.
8 Sede vós também pacientes; fortalecei os vossos corações, porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Te màsà cáhàn cuàchi‑nda sàhà compañeru‑ndà, ñánì, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑yâ danáni‑yàndó, te cunaha‑nsiá, sànì cuyatni ndisa quìvì nsidandaà‑yà sàhà‑ndà.
9 Não vos queixeis, irmãos, uns dos outros, para que não sejais julgados. Eis que o juiz está à porta.
10 Xiñuhu nsinuu stná inì‑nsia nansa nì cuu xi nècuàchì sànaha nì sacahàn cuenta xi Stoho‑ndà Señor, cuàhà gá nì dàndòhó nèhivì‑né, doco iin‑ni nì quidandee ini‑nè. Ñàyùcàndùá, nacua nì quida nècuàchìmà, ducan ni quida stná ndohó vichi, ñánì,
10 Irmãos, tomai como exemplo de sofrimento e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 vàchi ndiaha gá nì quida‑ne nì quidandee gá ini‑nè. Te ináhá stnâ‑ndà nansa nì cuu xi nècuàchì sànaha nani Job, iin‑ni nì quidandee stná ini‑nè, dandu después nì quee viì (ñà‑ndùá nì cuu xi‑né), vàchi nì chindee Stoho‑ndà Señor‑nè. Ñàyùcàndùá, náhà claru tùha ndisa Dios cuhi ini‑yàndó te cundehè ndàhví stná‑yàndó.
11 Eis que chamamos bem-aventurados os que suportaram aflições. Ouvistes da paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu, porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Màsà nunca chinaha‑nda Dios, ñánì. Chuun cahnú nduá màsà quídá‑ndá ducán. Ni màsà ndácùcahan stná‑ndà ansivi, ò ñuhìví. Còó. Ni‑iin xichi màsà chínáhá‑ndá ducán. Coòˊ; vàchi nú ni cachí‑ndà “Jaan”, dandu divi ni cúndúá, te ò nú ni cachí‑ndà “Còó”, divi ñà‑jaàn nì cúndúú stnáˋ. Ducan ni quida‑nda sáhàˊ màsà níhì‑ndà castigu nùù‑yá.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; seja, porém, o vosso sim, sim, e o vosso não, não, para não cairdes em condenação.
13 Nú iá tnùndoho yáha‑nda, dandu xiñuhu càcàn tàhvì‑ndà nùù‑yá. Te nú cudíì ini‑ndà, dandu coto‑nda alabanza xi‑ya.
13 Está aflito alguém entre vós? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Te nú cuhí‑ndà, dandu cana‑nda nècuàchì sahnú ndiaá xì nèhivì xí Dios quixi‑ne caquin‑nè seña aceite dìnì‑ndà, te càcàn tàhvì‑né nùù‑yá sàhà‑ndà, ndacùcahan‑né quìvì Stoho‑ndà Señor.
14 Está doente algum de vós? Chame os anciãos da igreja, e estes orem sobre ele, ungido-o com óleo em nome do Senhor;
15 Te nú xiníndísá‑ndá na xícàn tàhvì‑né, dandu càcu‑nda nùù cuèhè mà, vàchi icúmí‑ndá nduvàha‑nda quida‑ya. Te nú iá stná cuàchi nì quida‑nda, dandu cuicahnú stná ini‑yà sàhà‑ndà.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Ñàyùcàndùá, ni náhmà‑ndà falta xi‑nda nùù ñanìtnaha‑nda, te càcàn tàhvì stnàhà‑ndà sàhà‑ndà sàhà‑ñá nduvàha‑nda quida‑ya. Vàchi iin nèhivì vàha, cuàhà gá ndiaá na xícàn tàhvì‑né nùù Dios; cuàhà gá chindéâ.
16 Confessai, portanto, os vossos pecados uns aos outros, e orai uns pelos outros, para serdes curados. A súplica de um justo pode muito na sua atuação.
17 Iin casu nduú Elías sànaha. Iin nèhivì ñuhìví nahi ndohó nì sanduu stná‑nè, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios ñà‑màsà cúún dàvì. Te ndisa, nì yàha ùnì cuìà dava, te cónì cùún ni‑iin dàvì.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e orou com fervor para que não chovesse, e por três anos e seis meses não choveu sobre a terra.
18 Daaní, tucu tu nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, te nì ndesaha tú dàvì, vàtùni nì cana tu itu.
18 E orou outra vez e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 Nú iá iin compañeru‑ndà nì tùcù iin ichì có‑ndùú ñà‑ndáà, dandu ni cáhàn‑ndà xì‑né áma naxicocuíìn‑nè ichì váha, ñánì.
19 Meus irmãos, se alguém dentre vós se desviar da verdade e alguém o converter,
20 Vàchi cunaha‑nsiá, nú ni cáhàn‑ndà xì iin nècuàchì nì tùcù ichì cuáchi, te nìhì‑ndà natnahnù‑nè ichì váha, dandu ndiaha gá queamà, vàchi sàhà ndohó sànì càcu anima‑nè, mà sáà gà anima‑nè cuià; mate cuáhà gá cuàchi‑ne nì ìa, doco sàhà palabra xi‑nda sànì ndutu nsidaámà.
20 sabei que aquele que fizer converter um pecador do erro do seu caminho salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.