Romanos 7

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñánì, dava‑nsia sà‑ìnáhá‑nsiâ nansa cachí ley xi Dios. Pues nú ducán, dandu mà úhì cundaà stná ini‑nsià palabra cuàhìn cachì yohó. Sà‑ìnáhá‑nsiâ (ñà‑cuisì‑ní) dècuèndè quìvì cui‑ndà dandacú ley mà nùù‑ndà.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Vàchi nú sànì nandàhà iin nècuàchì ñahà, dandu iin‑ni icúmí‑nê coo‑ne xì iì‑né mientras itiácù‑va nècuàchìmà, cachí ley mà; doco nú sànì xìhì nècuàchìmà, dandu mà cúndiáá gà ley xi‑ne.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Doco mientras itiácù‑va‑ne, còò permisu coo nècuàchì ñahà mà xì inga tiàa, vàchi nú ducán, dandu cuàchi nduá. Doco nú sànì xìhì iì‑némà, dandu libre iá‑nè nandàhà‑né xì inga nècuàchì tiàa, te mà cúndúá cuàchi, cachí ley mà.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 (Pues ejemplu nduú stná nsidaájàn), ñánì, vàchi sàhà ñà‑quìdà‑ndà cuenta nì xìhì stná‑ndà xì Cristu, ñàyùcàndùá, (ináhá‑ndá) có‑dàndàcú gá ley sànaha ma nùù‑ndà. Libre iá‑ndà vichi, vàtùni cundoo‑nda xi inga stoho‑ndà, divi Stoho‑ndà Señor nì natiacu, te ducán chindee‑yándô quida‑nda cuàhà ñà‑vàha, te cudiì ini‑yà.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Antes puru ñà‑cùdíì ini mii‑nda nìsa xihò‑ndà quida‑nda; doco na ní cundaà stná ini‑ndà nansa cachí ley (xi Dios ñà‑màsà quídá‑ndá ducán), dandu chicá más nì cuni‑ndà quida ndevàha‑nda cuàchi, te sàhájàn cuàhàn‑ndà cui‑ndà nì cùí, (te ndañuhu‑nda).
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Doco vichi sànì cuxio‑nda nùù ley sànaha ma, vàchi quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì‑ndà, te có‑dàndàcú gá ley mà nùù‑ndà, vàtùni cunucuachi‑nda (nùù Dios) vichi, vàtùni cunihnu ini‑ndà iin‑ni ichì sàà ndé (cahvi‑nda mii‑yá) ini anima‑ndà, màdìá cunchicùn cuisì gá‑ndà nacua cachí tutu (nduú ley sànaha ma).
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Pues, nú ducán nduá, dandu ¿a cuáchi nduú ñà‑càchí ley mà? Còó, màsà nunca cachi‑ndà ducán. Vàchi còò nansa cundaà ini‑ndà índù iñàha có‑ìá viì nú màsà cáchítnùhu ley mà. Por ejemplu, nú màsà cáchí ley mà ñà‑mà váha xihò‑ndà (ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑nda), dandu yùhù mà cúndáà inì (cuàchi nduá) ñà‑xihò‑ndà ni cuí.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Doco na ní inini nansa cachí ley mà, dandu cuàchi (iá ini anímè), más gà nì dàxíhoá yùhù, te sàhà ley mà vihi gá nì cucuahà deseu xi ñà‑xíhoé. Vàchi nú có‑cùndáà ini‑ndà sàhà ley mà, dandu (chicá dadí iá) cuàchi‑nda na ian sànì xìhà.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Antes nì ìa iin tiempu nìsa cudiì gá inì iéˋ ñuhìví, te còò ni‑iñàha ni sándúú ley mà nùí. Doco nì sàà iin quìvì nì cundaà inì sàhà‑ñá, dandu na ian nì natiacu cuàchi iá ini anímè. Te (nì cuhuun inì) na ian nì xìhì.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Te (nì cundaà inì) sàhà ley mà ñà‑mate ní sàcòa sàhà‑ñá chindeá‑ndó cutiacu ndiaha‑nda ni cuí, doco vichi divi sàhájàn cuàhìn ndañuhí nì cùí.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Vàchi cuàchi (iá ini anímè), sàhà‑ñá ináhî nansa cachí ley mà, ñàyùcàndùá nì dàndàhvíà yùhù, te (nì cundeá nùí), na ian nì sahnìá yùhù.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Ñàyùcàndùá, (ináhá‑ndá), ìì ndisa ley xi‑ya, te ìì ndisa stná ñà‑ndùá dandacuá, vàchi ndiaha gá cacháˋ; vàha ndisa‑ña.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Pues nú ducán nduá, dandu ¿a tuxí ini‑ndà ñà‑sàhà ley vàha ma (nì cuchicuehe) anímè, na ian nì xìhà? Còó, màsà cáchí‑ndà ducán. Divi cuàchi nduá nì quida quini xi anímè, (màdì ley mà). Te ducán nì cuu sàhà‑ñá cunahà claru divi cuàchi nduá quidá quini, vàchi mate ley vàha ndisa nduú ley xi‑ya, doco sàhà divi ley mà nì ndudana cuàchi (ini anímè), te vihi gá nì nàcùnihnu quini inì. Ñàyùcàndùá, sàhà ñà‑nì ndudana cuàchi ducán sàhà iin ley vàha, chicá sànì nàcùnahà claru ñà‑yáha ga quini iá ñà‑quida‑nda cuàchi.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Ináhá‑ndá, ndudu ìì nì cachi Espíritu Ìì xí Dios nduú ley xi‑ya; doco yùhù, còó; ducání nduí iin tiàa chicuéhè, màdì libre iéˋ quide ñà‑ìá viì, cutu cuáchi nduá quidé.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Vàchi ni có‑cùndáà vàha inì nansa iá ñà‑ndùá quidé, vàchi ñà‑cùdíì inì sàhà‑xí, có‑quìdéà. Te ñà‑có‑cùníˋ quide, ñà‑yùcán nduá quidé.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Te nú ducán nduá quidé, dandu náhà xìcà, ley vàha ndisa nduú ley mà.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Ñàyùcàndùá, màdì ndisa yùhù quìdà xì cuàchi ma, còó. Ñà‑ndùú ñà‑chìcuéhè ñuhú ini anímè, divi nduá quìdà xì ñà‑jaàn.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Yùhù ináhî, inii mií nacua nduí nèhivì, còò ni‑iin ñà‑vàha. Mate cudíì inì quide ñà‑ìá viì, doco có‑nàníhìˊ nansa quida ndiseà.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Vàchi chuun viì cuníˋ quide, có‑quìdéà; te chuun quini có‑cùníˋ quide, ñà‑yùcán nduá quidé.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Ñàyùcàndùá, nú có‑cùníˋ quidé ñà‑ndùá quide, dandu màdì yúhù ndisa nduú ana quìdà xì (ñà‑có‑ndiàámà). Divi cuàchi iá ini anímè quìdà xán.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà inì, ducán iá xìˊ; na quívì cuníˋ quide iin chuun viì, dandu sadí ñà‑chìcuéhè iá ini anímè nùí.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ñà‑ndáà nduá, ini anímè cudíì inì sàhà ley xi Dios.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Doco ñà‑ìá stná inga ley (chicuéhè) ini ndahàsáhìˊ, ñà‑yùcán nduá sadí xì nùù ñà‑vàha nacání inì quide, te cundéâmà nùí ñà‑quide cuàchi cuní cuerpu xi quide.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 ¡Ndahví ndise! ¿Ana dacácu xí nùù iquìcúñú malu icúmî? Vàchi sàhà ñà‑yòhó cuàhàn ndañuhu dahuin nì cùí.
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Doco ¡ansivéhé Dios, vàchi sàhà Stoho‑ndà Jesucristu (vàtùni càcui)! Ñàyùcàndùá, ini anímè xinúcuáchî nùù mii‑yá nacua cachí ley xi‑ya, doco iquìcúñúì, còó, cutu ñá‑ndùú cuàchi (cuníà) quide.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.