Romanos 1

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yùhù nduí Pablo, iin nècuàchì xinúcuáchí nùù Jesucristu. Divi mii‑yá nì cachi‑yà xìˊ ñà‑cùhìn chuun xi‑ya; mii‑yá nì nacàxin‑ya yùhù ñà‑cachitnùhi razón ndiaha xí Dios inicutu.
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 Te divi razón mà nduú stná palabra nì cachitnùhu‑ya sànaha na ní dàtnúù‑yà ini nècuàchì nì sacahàn cuenta xi‑ya, te nì tiaa‑ne ñà‑yùcán nùù tutu ìì.
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 — ausente —
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 — ausente —
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Te divi nùù mii‑yá sànì nìhìtáhvì nsiùhù cacanuu‑nsi chuun xi‑ya ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì nsidanicuú ñuu, áma sáà stná‑nè cunini‑ne ley xi‑ya, te cunindisá‑néyà, dandu más gà tnùñuhu xí‑yá quee.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 Te mii‑nsiá, ducán nì xinindisá stná‑nsià, vàchi nì cana stná Jesucristu mii‑nsiá (ñà‑cunchicùn‑nsiàyà).
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 Te vichi tiaí tutu yohó nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì ndoó ñuu Roma. Cunaha‑nsiá, ñà‑mànì guá‑nsià nùù Yua‑nda Dios, ñàyùcàndùá nì cana‑yansià sàhà‑ñá cunduu stná‑nsià nèhivì ìì xí‑yá.
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Primeru cuàhìn cachì ñà‑yòhó: yùhù ndácùcahín Jesucristu, te naquímánìˊ (Yua‑nda) Dios sàhà nsidaa‑nsiá ñà‑ndiaha guá xiníndísâ‑nsiá mii‑yá. Te vichi dècuèndè inicutu ñuhìví sànì xinitnùhu‑ne sàhájàn.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 Yùhù, xì nsidaa anímè xinúcuáchî nùù‑yá, cachítnùhi razón ndiaha sàhà Dèhemanì‑yá. Te mii‑yá, ináhá‑yâ ñà‑ndáà nduá nsinúú cuáhà inì mii‑nsiá, te xícàn tàhví sàhà‑nsiá nùù‑yá.
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 Te xícàn tàhvì stnáì áma cóó iin quìvì nìhí tiempu sàì nàcòtì mii‑nsiá, nú ducán cuní stná mii‑yá.
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 Vàchi cuàhà gá cuníˋ sàì sàhà‑ñá nìhìtáhvì gá‑nsià más ñà‑ndùá cui chindee xi anima‑nsià, dandu chicá nacuàhandee inì‑nsia.
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 Te ò ni cachí‑ndà, ñà‑cùní‑ndà chindee stnaha‑nda ñà‑chicá cunindisá víi‑ndayá, vàchi nsidaa‑nda, iin‑ni xiníndísá‑ndáyâ.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 Ñánì, cuníˋ cundaà ini‑nsià ñà‑cuàhà gá xichi nacání inì sàì ndé ndoó‑nsiá, doco siempre iá ñà‑sàdí nùí. Doco vichi ndisa, (vihini sàì), vàchi stná ndé ndoó‑nsiá cuníˋ quida stnáì chuun ìì xí Dios, nacua sànì quide dava ga ñuu, sàhà‑ñá ducán quee stná cuàhà ñà‑vàha xi mii‑nsiá.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 Vàchi ndiá ìqué (cachitnùhi razón ndiaha xí‑yá) xì nsidanicuú nèhivì, a xínduu‑ne nècuàchì ñuu ndé cáhàn‑nè dàhàn griegu, te ò ndéni ñuu nì cui, doco icúmî càhìn xì nsidaa‑né, a nchichí‑nè, te ò mà nchìchí‑nè.
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, dispuestu iéˋ sàì cachitnùhu stnáì xì mii‑nsiá nècuàchì Roma ñà‑ndùú razón ndiaha.
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Yùhù, có‑cùcáhán nùí cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu, vàchi cunaha‑nsiá, sàhà palabra jaàn vàtùni càcu anima‑ndà quida poder xi‑ya, nú sànì xinindisa‑ndayá, mate nécuàchì ndéni ñuu nì cui ni cúndúú‑ndá. Doco dihna xiñuhu (cunitnùhu) nècuàchì raza Judea, dandu stná nèhivì dava ga ñuu ñuhìví.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Vàchi divi sàhà razón ndiaha ma datúi Dios nansa cui ndee vàha‑nda nùù‑yá nú ni cúníndísâ vàha‑ndayá, vàchi cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá ndiaá, nacua cachí stná tutu ìì: “Nú sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá ñà‑xìníndísá‑ndáyâ, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì stná‑ndà”.
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 Sànì cundaà ini‑ndà fuerte icúmí quixi castigu xi Dios dìquì nsidaa nèhivì có‑quìdá víi, vàchi quini quidá‑né, te cuehé gà‑nè, có‑sâha‑ne cuìtià palabra ndàcuisì xí‑yá,
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 mate sá‑ìnáhá vâha‑ne sàhà ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá, vàchi sànì dàtúi‑yañà nùù‑ndà.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 Vàchi dècuèndè nì sàcòo ñuhìví náhà claru ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá; mà úhì cundehè‑ndà nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, te cundaà ini‑ndà. Náhà xìcà icúmí‑yâ poder ndisa nicanicuahàn, te claru cundáà stná ini‑ndà ñà‑mii‑yá nduú‑yá Dios. Ñàyùcàndùá, còò ni‑iin ñà‑dìsáhà‑xí (nacuaà nèhivì‑yá).
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 Vàchi na nísa inaha‑néyà antes, cónì càhvì ndisa‑neyà nacua ndiá ìcà‑né, ni cónì náquímánì stná‑nèyà. Cuisì inì‑ni mii‑né nì chitnùní ndevàha ini‑nè nansa quida‑ne, mànìcùí gá mànìhì tnúnî ini‑nè nansa quida viì‑né.
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 Ñà‑nchìchí guâ‑nè càhàn‑né, ñà‑yùcán nì tùi‑ne nduú‑né nècuàchì neciu.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 (Te ñà‑neciu guá‑nè), nì nandòdó‑né ñà‑ndiaha guá iá‑yà, te cahan‑né iin figura iá nahi nèhivì nduú Dios, mate néhivì, xíhì‑nè, doco mii‑yá, itiácú‑yà nicanicuahàn. Te nì quidavàha stná‑nè figura laa, xì stná quisì nahnú, xì quisì cuàtì, (te nì cahvi‑néñà).
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Ñàyùcàndùá, nì cuhuun ini Dios sàhà‑né, te nì cachi‑yà ni cúhùn‑nè ichì sìquini nì nchihò ini‑nè. Te ducán ndisa nì quida‑ne, (yáha ga quini) nì quida‑ne xì iquìcúñú‑nè, cónì chívàha ga‑nè tnùñuhu xí‑né.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 Nì nacuaà dahuun‑ne palabra ndàcuisì xí‑yá, te ñà‑ndùú tnùhu nì candisá‑né. Màdì mii‑yá ana nì quidavàha xi ñuhìví nì càhvì‑né; còó, cuisì‑ní ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó nì cahvi‑né; cuisì ñà‑jaàn nduá nì xinucuachi‑né nùù‑xí, màdì nùù mii‑yá ndiaha itiácú nicanicuahàn, amén.
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun‑yanè. Dandu chicá quini nì quida ndevàha‑ne xì mii‑né. Dècuèndè stná nècuàchì ñahà, cónì nándàhà gá‑ña xì nècuàchì tiàa nacua quidá nècuàchì ñahà. Còó, entre mii‑ñá nìsa quida‑ñà cuàchi.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Te ducání stná tiàa, dava ga stná‑te, cónì nándàhà gá stná‑te xi ñahà. (Ndahví‑te), vàchi entre mii‑té nì naxihò stnahá‑te, te nì quida‑tè cuàchi. Doco sàhà ñà‑yùcán nì nìhì stná ìcà‑té (cuèhè), vàchi ñà‑yùcán nduú castigu xi‑tè nacua xiñuhu coo xi‑té ñà‑nì quee‑tè ichì váha.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Te‑ñà cónì cúdíì gá ini‑nè cunihnu ini‑nè mii‑yá, ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun stná‑yànè, te sàhámà nì cuchicuehe dahuun sàxìnítnùní‑nè. Cuisì ñà‑có‑ndìá ìcà‑né quida‑ne nduá nchícùn‑nè vichi.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Vàchi chitu anima‑nè nsidanuu ñà‑chìcuéhè. Ñàyùcàndùá quidá ndevàha‑ne cuàchi xi nècuàchì ñahà. Yáha ga có‑quìdá víi‑né. Xího‑né cuàhà iñàha, te cúmbìdia stná ini‑nè. Te tùha stná‑nè cahnì stnahá‑né, vàchi náâ stnahá‑né ñà‑malu guá‑nè, te dana ga stná‑nè; dandahví stnahá stná‑nè, te cáhàn ndiaa stnahá‑né,
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 vàchi quini ga cáhàn‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne. Có‑xìñùhù‑né Dios, vàchi cuadú gà‑nè, mii‑né nduú‑né mii‑né cahan‑né. Ndiaha gá‑nè cahan‑né, doco maña gà‑nè. Có‑ìníní‑né ñà‑ndùá cachí yuadíhí‑nê.
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 Ni có‑sâà‑nè cundaà vàha ini‑nè, te có‑quìdá stná‑nè cumplir nú sànì cachi‑nè iñàha. Mà túha‑ne cuhi stnahá ini‑nè. Nicanicuahàn chuhún ini‑ne sàhà iin ñanìtnaha‑ne, te mà túha‑ne cundehè ndahví stnahá‑né.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Te mate ináhá vâha‑ne ñà‑ìcúmí Dios nsidandaà‑yà sàhà cuàchi quidá‑némà, doco có‑ndùlócô‑nè, mate ináhá‑nê ñà‑xìñùhù cui‑nè sàhà falta mà, doco iin‑ni quidá‑néà, ndè cudíì gá stná ini‑nè nú quidá stná nèhivì dava ga ducán.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.