Romanos 1
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Yùhù nduí Pablo, iin nècuàchì xinúcuáchí nùù Jesucristu. Divi mii‑yá nì cachi‑yà xìˊ ñà‑cùhìn chuun xi‑ya; mii‑yá nì nacàxin‑ya yùhù ñà‑cachitnùhi razón ndiaha xí Dios inicutu.
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 Te divi razón mà nduú stná palabra nì cachitnùhu‑ya sànaha na ní dàtnúù‑yà ini nècuàchì nì sacahàn cuenta xi‑ya, te nì tiaa‑ne ñà‑yùcán nùù tutu ìì.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
5 Te divi nùù mii‑yá sànì nìhìtáhvì nsiùhù cacanuu‑nsi chuun xi‑ya ñà‑càhàn‑nsì xì nèhivì nsidanicuú ñuu, áma sáà stná‑nè cunini‑ne ley xi‑ya, te cunindisá‑néyà, dandu más gà tnùñuhu xí‑yá quee.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Te mii‑nsiá, ducán nì xinindisá stná‑nsià, vàchi nì cana stná Jesucristu mii‑nsiá (ñà‑cunchicùn‑nsiàyà).
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Te vichi tiaí tutu yohó nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì ndoó ñuu Roma. Cunaha‑nsiá, ñà‑mànì guá‑nsià nùù Yua‑nda Dios, ñàyùcàndùá nì cana‑yansià sàhà‑ñá cunduu stná‑nsià nèhivì ìì xí‑yá.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Primeru cuàhìn cachì ñà‑yòhó: yùhù ndácùcahín Jesucristu, te naquímánìˊ (Yua‑nda) Dios sàhà nsidaa‑nsiá ñà‑ndiaha guá xiníndísâ‑nsiá mii‑yá. Te vichi dècuèndè inicutu ñuhìví sànì xinitnùhu‑ne sàhájàn.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 Yùhù, xì nsidaa anímè xinúcuáchî nùù‑yá, cachítnùhi razón ndiaha sàhà Dèhemanì‑yá. Te mii‑yá, ináhá‑yâ ñà‑ndáà nduá nsinúú cuáhà inì mii‑nsiá, te xícàn tàhví sàhà‑nsiá nùù‑yá.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 Te xícàn tàhvì stnáì áma cóó iin quìvì nìhí tiempu sàì nàcòtì mii‑nsiá, nú ducán cuní stná mii‑yá.
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 Vàchi cuàhà gá cuníˋ sàì sàhà‑ñá nìhìtáhvì gá‑nsià más ñà‑ndùá cui chindee xi anima‑nsià, dandu chicá nacuàhandee inì‑nsia.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Te ò ni cachí‑ndà, ñà‑cùní‑ndà chindee stnaha‑nda ñà‑chicá cunindisá víi‑ndayá, vàchi nsidaa‑nda, iin‑ni xiníndísá‑ndáyâ.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 Ñánì, cuníˋ cundaà ini‑nsià ñà‑cuàhà gá xichi nacání inì sàì ndé ndoó‑nsiá, doco siempre iá ñà‑sàdí nùí. Doco vichi ndisa, (vihini sàì), vàchi stná ndé ndoó‑nsiá cuníˋ quida stnáì chuun ìì xí Dios, nacua sànì quide dava ga ñuu, sàhà‑ñá ducán quee stná cuàhà ñà‑vàha xi mii‑nsiá.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Vàchi ndiá ìqué (cachitnùhi razón ndiaha xí‑yá) xì nsidanicuú nèhivì, a xínduu‑ne nècuàchì ñuu ndé cáhàn‑nè dàhàn griegu, te ò ndéni ñuu nì cui, doco icúmî càhìn xì nsidaa‑né, a nchichí‑nè, te ò mà nchìchí‑nè.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 Ñàyùcàndùá, nùù yùhù, dispuestu iéˋ sàì cachitnùhu stnáì xì mii‑nsiá nècuàchì Roma ñà‑ndùú razón ndiaha.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Yùhù, có‑cùcáhán nùí cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu, vàchi cunaha‑nsiá, sàhà palabra jaàn vàtùni càcu anima‑ndà quida poder xi‑ya, nú sànì xinindisa‑ndayá, mate nécuàchì ndéni ñuu nì cui ni cúndúú‑ndá. Doco dihna xiñuhu (cunitnùhu) nècuàchì raza Judea, dandu stná nèhivì dava ga ñuu ñuhìví.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Vàchi divi sàhà razón ndiaha ma datúi Dios nansa cui ndee vàha‑nda nùù‑yá nú ni cúníndísâ vàha‑ndayá, vàchi cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá ndiaá, nacua cachí stná tutu ìì: “Nú sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá ñà‑xìníndísá‑ndáyâ, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì stná‑ndà”.
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 Sànì cundaà ini‑ndà fuerte icúmí quixi castigu xi Dios dìquì nsidaa nèhivì có‑quìdá víi, vàchi quini quidá‑né, te cuehé gà‑nè, có‑sâha‑ne cuìtià palabra ndàcuisì xí‑yá,
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 mate sá‑ìnáhá vâha‑ne sàhà ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá, vàchi sànì dàtúi‑yañà nùù‑ndà.
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Vàchi dècuèndè nì sàcòo ñuhìví náhà claru ñà‑ndùá cui cundaà ini‑ndà sàhà‑yá; mà úhì cundehè‑ndà nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, te cundaà ini‑ndà. Náhà xìcà icúmí‑yâ poder ndisa nicanicuahàn, te claru cundáà stná ini‑ndà ñà‑mii‑yá nduú‑yá Dios. Ñàyùcàndùá, còò ni‑iin ñà‑dìsáhà‑xí (nacuaà nèhivì‑yá).
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Vàchi na nísa inaha‑néyà antes, cónì càhvì ndisa‑neyà nacua ndiá ìcà‑né, ni cónì náquímánì stná‑nèyà. Cuisì inì‑ni mii‑né nì chitnùní ndevàha ini‑nè nansa quida‑ne, mànìcùí gá mànìhì tnúnî ini‑nè nansa quida viì‑né.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 Ñà‑nchìchí guâ‑nè càhàn‑né, ñà‑yùcán nì tùi‑ne nduú‑né nècuàchì neciu.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 (Te ñà‑neciu guá‑nè), nì nandòdó‑né ñà‑ndiaha guá iá‑yà, te cahan‑né iin figura iá nahi nèhivì nduú Dios, mate néhivì, xíhì‑nè, doco mii‑yá, itiácú‑yà nicanicuahàn. Te nì quidavàha stná‑nè figura laa, xì stná quisì nahnú, xì quisì cuàtì, (te nì cahvi‑néñà).
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 Ñàyùcàndùá, nì cuhuun ini Dios sàhà‑né, te nì cachi‑yà ni cúhùn‑nè ichì sìquini nì nchihò ini‑nè. Te ducán ndisa nì quida‑ne, (yáha ga quini) nì quida‑ne xì iquìcúñú‑nè, cónì chívàha ga‑nè tnùñuhu xí‑né.
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 Nì nacuaà dahuun‑ne palabra ndàcuisì xí‑yá, te ñà‑ndùú tnùhu nì candisá‑né. Màdì mii‑yá ana nì quidavàha xi ñuhìví nì càhvì‑né; còó, cuisì‑ní ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó nì cahvi‑né; cuisì ñà‑jaàn nduá nì xinucuachi‑né nùù‑xí, màdì nùù mii‑yá ndiaha itiácú nicanicuahàn, amén.
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun‑yanè. Dandu chicá quini nì quida ndevàha‑ne xì mii‑né. Dècuèndè stná nècuàchì ñahà, cónì nándàhà gá‑ña xì nècuàchì tiàa nacua quidá nècuàchì ñahà. Còó, entre mii‑ñá nìsa quida‑ñà cuàchi.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 Te ducání stná tiàa, dava ga stná‑te, cónì nándàhà gá stná‑te xi ñahà. (Ndahví‑te), vàchi entre mii‑té nì naxihò stnahá‑te, te nì quida‑tè cuàchi. Doco sàhà ñà‑yùcán nì nìhì stná ìcà‑té (cuèhè), vàchi ñà‑yùcán nduú castigu xi‑tè nacua xiñuhu coo xi‑té ñà‑nì quee‑tè ichì váha.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Te‑ñà cónì cúdíì gá ini‑nè cunihnu ini‑nè mii‑yá, ñàyùcàndùá, nì nacoo dahuun stná‑yànè, te sàhámà nì cuchicuehe dahuun sàxìnítnùní‑nè. Cuisì ñà‑có‑ndìá ìcà‑né quida‑ne nduá nchícùn‑nè vichi.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Vàchi chitu anima‑nè nsidanuu ñà‑chìcuéhè. Ñàyùcàndùá quidá ndevàha‑ne cuàchi xi nècuàchì ñahà. Yáha ga có‑quìdá víi‑né. Xího‑né cuàhà iñàha, te cúmbìdia stná ini‑nè. Te tùha stná‑nè cahnì stnahá‑né, vàchi náâ stnahá‑né ñà‑malu guá‑nè, te dana ga stná‑nè; dandahví stnahá stná‑nè, te cáhàn ndiaa stnahá‑né,
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 vàchi quini ga cáhàn‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne. Có‑xìñùhù‑né Dios, vàchi cuadú gà‑nè, mii‑né nduú‑né mii‑né cahan‑né. Ndiaha gá‑nè cahan‑né, doco maña gà‑nè. Có‑ìníní‑né ñà‑ndùá cachí yuadíhí‑nê.
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 Ni có‑sâà‑nè cundaà vàha ini‑nè, te có‑quìdá stná‑nè cumplir nú sànì cachi‑nè iñàha. Mà túha‑ne cuhi stnahá ini‑nè. Nicanicuahàn chuhún ini‑ne sàhà iin ñanìtnaha‑ne, te mà túha‑ne cundehè ndahví stnahá‑né.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Te mate ináhá vâha‑ne ñà‑ìcúmí Dios nsidandaà‑yà sàhà cuàchi quidá‑némà, doco có‑ndùlócô‑nè, mate ináhá‑nê ñà‑xìñùhù cui‑nè sàhà falta mà, doco iin‑ni quidá‑néà, ndè cudíì gá stná ini‑nè nú quidá stná nèhivì dava ga ducán.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.