Romanos 12
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Pues vichi, sàhà‑ñá cuàhà guá sànì cuhi ini‑yà ndohó, ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑dayáha dahuun‑nsia mii‑nsiá ndahà‑yá, ñánì. Vàchi nú ducán, dandu queamà na ian mii‑nda nduu‑nda promesa sáhatahvì‑ndàyá, doco iin ñà‑ìtiácú. Te ñà‑jaàn nduú stná meru promesa ìì cudíì ini‑yà sàhà‑xí, vàchi divi nacua ndiá ìcà‑ndà cahvi viì‑ndàyá ini anima‑ndà nduájàn.
1 Rogo-vos, pois, irmãos, pelas misericórdias de Deus, que apresenteis o vosso corpo por sacrifício vivo, santo e agradável a Deus, que é o vosso culto racional.
2 Doco modo chicuéhè nihnú ini nèhivì ñuhìví yohó, màsà cúnchícùn gà‑ndàñá. Xiñuhu ndusaa dahuun sàxìnítnùní‑ndà sàhà‑ñá dàma modo xi‑nda, vàchi nú ni nácùnihnu ndiaha ini‑ndà, dandu sàà‑ndà cundaà vàha ini‑ndà nansa cuní‑yà quida‑nda, vàchi cuàhà obra vàha cudíì ini‑yà quida‑nda, xì cuàhà ñà‑ìá viì.
2 E não vos conformeis com este século, mas transformai-vos pela renovação da vossa mente, para que experimenteis qual seja a boa, agradável e perfeita vontade de Deus.
3 Yùhù sànì nìhìtáhvìˊ gracia nùù‑yá (ñà‑quide chuun ndiaha xí‑yá). Ñàyùcàndùá, cachíˋ xì nsidaa‑nsiá ñà‑mà váha ndanihi vàha‑nda mii‑nda más gà nùù ñà‑ndùá ndiá ìcà‑ndà. Xiñuhu nacani sahnú ini‑ndà sàhà mii‑nda según nansa nì sàhatahvì‑yá iin iin‑nda cunindisa‑ndayá, (te ducán cunucuachi‑nda nùù‑yá).
3 Porque, pela graça que me foi dada, digo a cada um dentre vós que não pense de si mesmo além do que convém; antes, pense com moderação, segundo a medida da fé que Deus repartiu a cada um.
4 Na ian indéhe‑nda iquìcúñú‑ndà, cuàhà ñà‑ndùá icúmíâ, doco iin ian xì chuun quidá.
4 Porque assim como num só corpo temos muitos membros, mas nem todos os membros têm a mesma função,
5 Pues ducání iá stná ndohó. Sàhà‑ñá nchícùn‑ndà Cristu, iin‑ni iquìcúñú xínduu nsidaa‑nda, mate cuáhà‑ndà, vàchi iin‑ni chindéé stnaha‑nda iin‑nda xi inga‑ndà nahi cuerpu‑ndà.
5 assim também nós, conquanto muitos, somos um só corpo em Cristo e membros uns dos outros,
6 Ñàyùcàndùá, iin iin‑nda sànì nìhìtáhvì‑ndà iin ñà‑vàha cui quida‑nda según nansa nì sàhatahvì‑yándô gracia xi‑ya. Ñàyùcàndùá, nú sànì nìhìtáhvì‑ndà càhàn‑ndà iin razón ndiaha quixí nùù‑yá, dandu divi ñà‑jaàn nduá ni cúnsìhi ini‑ndà quida‑nda nacua sáà‑ndà xiníndísá‑ndá.
6 tendo, porém, diferentes dons segundo a graça que nos foi dada: se profecia, seja segundo a proporção da fé;
7 Te ò nú sànì nìhìtáhvì‑ndà cunucuachi‑nda nùù ñanìtnaha‑nda, dandu divi ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà. Daaní, nú ñà‑chinaha‑ndà ñanìtnaha‑nda nduá nì nìhìtáhvì‑ndà, dandu divi ducan ni quida‑nda.
7 se ministério, dediquemo-nos ao ministério; ou o que ensina esmere-se no fazê-lo;
8 Daaní, nú nì nìhìtáhvì‑ndà danácuàhandee stnahá ini‑ndà, dandu divi ducan ni quidá ndisa stná‑ndà. Te ò nú chuun nì nìhìtáhvì‑ndà nduú ñà‑dacútâhvì‑ndà ñanìtnaha‑nda iñàha, dandu divi ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà, doco màdì sáhà‑ñá ndanihi vàha nèhivì‑ndó. Còó. Te ò nú nì nìhìtáhvì‑ndà ñà‑cunuù‑ndà (chuun xi Dios), dandu ñà‑jaàn ni quidá stná‑ndà, doco vivìí‑ni ni quida‑ndañá. Daaní, nú chuun nì nìhìtáhvì‑ndà nduú ñà‑cundehè ndàhví stnaha‑nda, dandu ni cúdíi ini‑ndà quida‑nda ducán.
8 ou o que exorta faça-o com dedicação; o que contribui, com liberalidade; o que preside, com diligência; quem exerce misericórdia, com alegria.
9 Nsidaa‑nda, icúmí‑ndá cuu stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, doco màsà dánánî uun‑nda. Te ni loho màsà cúú ini‑ndà sàhà ñà‑có‑ìá vàha. Còó; cuisì ñà‑ìá viì nì cúnchícùn‑ndà.
9 O amor seja sem hipocrisia. Detestai o mal, apegando-vos ao bem.
10 Te xiñuhu stná ñà‑cuni mànì stnàhà‑ndà, vàchi iin‑ni ñaní xínduu‑nda; te siempre xiñuhu quidañuhu stnaha‑nda, te ni nácóó stná‑ndà ñanìtnaha‑nda ni queé tnùñuhu xí mii‑né, (màdì ndohó).
10 Amai-vos cordialmente uns aos outros com amor fraternal, preferindo-vos em honra uns aos outros.
11 Màsà cúdúsán‑ndá; còó. Ni cuáhandee ini‑ndà quida‑nda ñà‑ndùá quìdà‑ndà. Xì nsidaa anima‑ndà ni cúnúcuáchí‑ndá nùù Stoho‑ndà Señor.
11 No zelo, não sejais remissos; sede fervorosos de espírito, servindo ao Senhor;
12 Te iin‑ni ni cúdíi stná ini‑ndà sàhà tnùndé ini ndiatu‑nda nùù‑yá. Te nú yáha‑nda tnùndoho, dandu iin‑ni ni quidándéé stná ini‑ndà, te nicanicuahàn nì cácàn tàhvì‑ndà nùù‑yá.
12 regozijai-vos na esperança, sede pacientes na tribulação, na oração, perseverantes;
13 Te nú iá ñà‑ndùá xiñuhu iin nèhivì xí Dios, dandu ni chíndéé‑ndánê. Te siempre ni quidáñúhú‑ndá nècuàchì sáà visita vehe‑nda.
13 compartilhai as necessidades dos santos; praticai a hospitalidade;
14 Daaní, nèhivì quidá quíní xí‑ndá, ni cácàn tàhvì‑ndà sàhà‑né, màdì‑ñá càcàn chìhán‑ndà dìquì‑né.
14 abençoai os que vos perseguem, abençoai e não amaldiçoeis.
15 Ni cúndóó díi‑nda xi nècuàchì cudíì inì‑xi, te ò nú tnùnsí ini ndoó‑né, dandu stná ndohó ni cúndóó stná‑ndà tnùnsí ini.
15 Alegrai-vos com os que se alegram e chorai com os que choram.
16 Iin‑ni ni cúndóó mánì nsidaa‑nda. Màsà cútúxí ini‑ndà mii‑nda nduu‑nda mii‑nda; còó. Xiñuhu ñà‑cunihnu ndahvi ini‑ndà. Màsà cúníhnú ini‑ndà nchichí gà‑ndà.
16 Tende o mesmo sentimento uns para com os outros; em lugar de serdes orgulhosos, condescendei com o que é humilde; não sejais sábios aos vossos próprios olhos.
17 Te nú sànì quida quini nèhivì xì‑ndà, màsà nácání ini‑ndà naxicocuíìn‑ndà quida stná‑ndà xì‑né nacua nì quida mii‑né xì‑ndà. Siempre ni cuáhandee stná ini‑ndà quida viì‑ndà xì nsidaa nèhivì.
17 Não torneis a ninguém mal por mal; esforçai-vos por fazer o bem perante todos os homens;
18 Dècuèndè ñà‑ndùá sáà‑ndà quida‑nda, ducán xiñuhu cundoo manì‑ndà xì nsidanicuú‑né.
18 se possível, quanto depender de vós, tende paz com todos os homens;
19 Ñani màní, màsà náchítácùhá‑ndà ñà‑ndùá quidá nèhivì xì‑ndà. Nùù Dios ni ndóo nsidaájàn, vàchi dohó cachí‑yà nùù tutu ìì: “Cuisì yùhù icúmí nachitacùhá xì sàhà nsidaa iñàha. Nsidaa ana iníhícá, icúmí‑nê danáà‑né quide, cachí Stoho‑ndà Señor”.
19 não vos vingueis a vós mesmos, amados, mas dai lugar à ira; porque está escrito: A mim me pertence a vingança; eu é que retribuirei, diz o Senhor.
20 Daaní, dohó cachí stná tutu ìì: “Nú iá iin ana xiní ùhì xì‑ndà, te xíhì‑nè doco, ò xíhì‑nè tècuìí, dandu ni dácúxí‑ndánê, te ni cuáha stná‑ndàné tècuìí coho‑ne. Vàchi nú ducan ni quida‑nda, dandu icúmí‑nê nducahan‑ne”.
20 Pelo contrário, se o teu inimigo tiver fome, dá-lhe de comer; se tiver sede, dá-lhe de beber; porque, fazendo isto, amontoarás brasas vivas sobre a sua cabeça.
21 Màsà cuáha‑nda quida stná‑ndà nacua quidá nèhivì malu xì‑ndà; còó. Ni quidá víi‑nda xi‑né, vàchi sàhájàn ñà‑sànì cundee‑nda nùù‑né nduá.
21 Não te deixes vencer do mal, mas vence o mal com o bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.