Romanos 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Ñánì, xì nsidaa anímè cuníˋ càcu nèhivì raza xi Israel nùù Dios, te ñà‑jaàn nduá siempre xícàn tàhví nùù‑yá.
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Pues ñà‑ndáà nduá, sáhandee ini‑nè cahvi‑néyà, doco tà cúndáà vàha ini‑nè nansa ndiá ìcà‑né quida‑ne.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 Cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá, doco sànì nacuaà‑né modo nì cachi‑yà quida‑ne ducán, te modo xi mii‑né cuní‑nè quida‑neàmà. Ñàyùcàndùá, ducán queá na ian sànì cahíchì ini‑nè ichì mii‑yá.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 Vàchi cunaha‑nsiá, nú ichì Cristu xiníndísá‑ndá, te ducán sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá, dandu còò cá necesidad cunchicùn gà‑ndà ley sànaha.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 Daaní, Moisés, nì tiaa stná‑nè iin palabra sàhà nèhivì nchícùn ley mà, te sàhámà cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá nì cùí. Dohó nì cachi Moisés: “(Cuisì) nú quida ndisa‑nda cumplir nsidaa ñà‑ndùá cachí ley mà, dandu nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda”.
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 Doco nú sàhà fe xi‑nda cuní‑ndà ndee vàha‑nda nùù‑yá, (dandu ni cúníní‑nda palabra yohó) cachí stná ley mà: “Màsà cútúxí ini‑ndà mii‑nda icúmí‑ndá nana‑nda ndè gloria ―na ian cuàhàn‑ndà cundaca‑nda Cristu nuu ndè ñuhìví yohó― còó;
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 ni màsà cútúxí stná ini‑ndà ñà‑ìcúmí‑ndá nuu cunú‑ndà ndè tìxi ñuhìví”, na ian cuàhàn‑ndà danátiácú‑ndà Cristu, te cundaca‑ndayá naxìnu yohó. Còó.
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 Pues ¿nansa ndisa cachí palabra mà (quida‑nda)? Divi dohó cacháˋ: “Yatni uun iá palabra xi‑ya, mà úhì càhàn‑níà, mà úhì cunihnu vàha inì‑níà ini anima‑ní”. Te divi palabra mà nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì na cachí‑nsì xì‑né xiñuhu cunindisá‑né mii‑yá.
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 Vàchi nú cachí vate‑nda ñà‑mii Jesús nduú Stoho‑ndà Señor, te ini anima‑ndà xiníndísá‑ndá ñà‑nì natiacu‑yà nì quida Dios, dandísá, càcu anima‑ndà nùù‑yá.
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Vàchi ini anima‑ndà nduú lugar ndé xiníndísá‑ndáyâ, te ndee vàha‑nda nùù‑yá; te xì yuhù‑ndà cachí vate‑nda (ñà‑nchícùn‑ndà mii‑yá), dandu xì ñà‑jaàn nìhì‑ndà salvación xi‑nda. Palabra yohó nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì.
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Vàchi dohó cachí tutu ìì: “Ni‑iin nèhivì, mà sáà‑nè naxicocuíìn ini‑nè ñà‑nì xinindisá‑né mii‑yá”.
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 Vàchi iin‑ni ndiaá nsidaa‑nda nùù‑yá, nahi nècuàchì raza Judea, te ducán stná nèhivì inga ñuu. Vàchi imindaa Stoho‑ndà Señor iá‑yà nùù nsidaa‑nda, te ndiaha gá sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya na ndácùcahan‑ndayá.
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 Vàchi nsidaa ana ndacùcahan xi quìvì‑yá, icúmí‑nê càcu‑ne.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 Doco (náhà xìcà), nú tàñáha ga cunindisá nèhivì‑yá, mà ndácùcahan‑néyà. Te‑ni còò stná nansa cunindisá‑néyà nú tàñáha ga cunitnùhu‑ne sàhà‑yá. Te‑ni còò stná nansa cunitnùhu‑ne sàhà‑yá nú còò ana cachitnùhu xi‑né.
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 Te ni mà cácánúú stná ana cachítnùhu sàhà‑yá nú còò ana techuun‑xi‑né. Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná tutu ìì: “Na ndiaha mánì iá nú sànì quesaa ana cachitnùhu xi‑nda razón ndiaha xí mii‑yá”.
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 Doco màdì nsidaa nèhivì raza Israel nì càhvì xì razón ndiaha ma. Vàchi (dohó) nì cachi stná Isaías (xì Dios): “Sacu nèhivì nì xinindisa‑xi ñà‑ndùá nì cachi‑nsì xì‑né (sàhà mii‑ní), Stoho‑nsì Señor”.
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà ini‑ndà, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda (palabra), dandu nìhì‑ndà cunindisa‑nda. Te ñà‑ndùá cunini‑nda, divi razón xi Cristu nduá.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 Doco amádi sànì inini nèhivì raza Israel. Jaan. Ñà‑ndáà nduá sànì inini‑ne palabra mà, vàchi (cachí tutu ìì):
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 Doco ¿a sáhà ñà‑cónì cúndáà ini nèhivì Israel, ñàyùcàndùá (cónì xìníndísâ‑né)? (Pues cunini‑nsia palabra) nì tiaa Moisés, (ndé cáhàn Dios xì nèhivì Israel, cachí‑yà):
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 Daaní, después nì tiaa stná Isaías inga palabra xi‑ya. Ndee ní càhàn‑yà, te dohó nì cachi‑yà:
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 Doco sàhà nècuàchì raza Israel, dohó cachí‑yà: “(¡Ndahví‑nè!) vàchi ndui te ñuú iín cáhìn xì‑né, te caná stnáì‑nè, doco có‑ìníní‑né, cutu cáhàn‑nè dìquì palabra xi”.
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.