Romanos 10

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñánì, xì nsidaa anímè cuníˋ càcu nèhivì raza xi Israel nùù Dios, te ñà‑jaàn nduá siempre xícàn tàhví nùù‑yá.
1 Irmãos, a boa vontade do meu coração e a minha súplica a Deus a favor deles são para que sejam salvos.
2 Pues ñà‑ndáà nduá, sáhandee ini‑nè cahvi‑néyà, doco tà cúndáà vàha ini‑nè nansa ndiá ìcà‑né quida‑ne.
2 Porque lhes dou testemunho de que eles têm zelo por Deus, porém não com entendimento.
3 Cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá, doco sànì nacuaà‑né modo nì cachi‑yà quida‑ne ducán, te modo xi mii‑né cuní‑nè quida‑neàmà. Ñàyùcàndùá, ducán queá na ian sànì cahíchì ini‑nè ichì mii‑yá.
3 Porquanto, desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria, não se sujeitaram à que vem de Deus.
4 Vàchi cunaha‑nsiá, nú ichì Cristu xiníndísá‑ndá, te ducán sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá, dandu còò cá necesidad cunchicùn gà‑ndà ley sànaha.
4 Porque o fim da lei é Cristo, para justiça de todo aquele que crê.
5 Daaní, Moisés, nì tiaa stná‑nè iin palabra sàhà nèhivì nchícùn ley mà, te sàhámà cuní‑nè ndee vàha‑ne nùù‑yá nì cùí. Dohó nì cachi Moisés: “(Cuisì) nú quida ndisa‑nda cumplir nsidaa ñà‑ndùá cachí ley mà, dandu nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda”.
5 Ora, Moisés escreveu que o homem que praticar a justiça decorrente da lei viverá por ela.
6 Doco nú sàhà fe xi‑nda cuní‑ndà ndee vàha‑nda nùù‑yá, (dandu ni cúníní‑nda palabra yohó) cachí stná ley mà: “Màsà cútúxí ini‑ndà mii‑nda icúmí‑ndá nana‑nda ndè gloria ―na ian cuàhàn‑ndà cundaca‑nda Cristu nuu ndè ñuhìví yohó― còó;
6 Mas a justiça decorrente da fé assim diz: Não perguntes em teu coração: Quem subirá ao céu?, isto é, para trazer do alto a Cristo;
7 ni màsà cútúxí stná ini‑ndà ñà‑ìcúmí‑ndá nuu cunú‑ndà ndè tìxi ñuhìví”, na ian cuàhàn‑ndà danátiácú‑ndà Cristu, te cundaca‑ndayá naxìnu yohó. Còó.
7 ou: Quem descerá ao abismo?, isto é, para levantar Cristo dentre os mortos.
8 Pues ¿nansa ndisa cachí palabra mà (quida‑nda)? Divi dohó cacháˋ: “Yatni uun iá palabra xi‑ya, mà úhì càhàn‑níà, mà úhì cunihnu vàha inì‑níà ini anima‑ní”. Te divi palabra mà nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì na cachí‑nsì xì‑né xiñuhu cunindisá‑né mii‑yá.
8 Porém que se diz? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração; isto é, a palavra da fé que pregamos.
9 Vàchi nú cachí vate‑nda ñà‑mii Jesús nduú Stoho‑ndà Señor, te ini anima‑ndà xiníndísá‑ndá ñà‑nì natiacu‑yà nì quida Dios, dandísá, càcu anima‑ndà nùù‑yá.
9 Se, com a tua boca, confessares Jesus como Senhor e, em teu coração, creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Vàchi ini anima‑ndà nduú lugar ndé xiníndísá‑ndáyâ, te ndee vàha‑nda nùù‑yá; te xì yuhù‑ndà cachí vate‑nda (ñà‑nchícùn‑ndà mii‑yá), dandu xì ñà‑jaàn nìhì‑ndà salvación xi‑nda. Palabra yohó nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì.
10 Porque com o coração se crê para justiça e com a boca se confessa a respeito da salvação.
11 Vàchi dohó cachí tutu ìì: “Ni‑iin nèhivì, mà sáà‑nè naxicocuíìn ini‑nè ñà‑nì xinindisá‑né mii‑yá”.
11 Porquanto a Escritura diz: Todo aquele que nele crê não será confundido.
12 Vàchi iin‑ni ndiaá nsidaa‑nda nùù‑yá, nahi nècuàchì raza Judea, te ducán stná nèhivì inga ñuu. Vàchi imindaa Stoho‑ndà Señor iá‑yà nùù nsidaa‑nda, te ndiaha gá sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya na ndácùcahan‑ndayá.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, uma vez que o mesmo é o Senhor de todos, rico para com todos os que o invocam.
13 Vàchi nsidaa ana ndacùcahan xi quìvì‑yá, icúmí‑nê càcu‑ne.
13 Porque: Todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
14 Doco (náhà xìcà), nú tàñáha ga cunindisá nèhivì‑yá, mà ndácùcahan‑néyà. Te‑ni còò stná nansa cunindisá‑néyà nú tàñáha ga cunitnùhu‑ne sàhà‑yá. Te‑ni còò stná nansa cunitnùhu‑ne sàhà‑yá nú còò ana cachitnùhu xi‑né.
14 Como, porém, invocarão aquele em quem não creram? E como crerão naquele de quem nada ouviram? E como ouvirão, se não há quem pregue?
15 Te ni mà cácánúú stná ana cachítnùhu sàhà‑yá nú còò ana techuun‑xi‑né. Ñàyùcàndùá, dohó cachí stná tutu ìì: “Na ndiaha mánì iá nú sànì quesaa ana cachitnùhu xi‑nda razón ndiaha xí mii‑yá”.
15 E como pregarão, se não forem enviados? Como está escrito: Quão formosos são os pés dos que anunciam coisas boas!
16 Doco màdì nsidaa nèhivì raza Israel nì càhvì xì razón ndiaha ma. Vàchi (dohó) nì cachi stná Isaías (xì Dios): “Sacu nèhivì nì xinindisa‑xi ñà‑ndùá nì cachi‑nsì xì‑né (sàhà mii‑ní), Stoho‑nsì Señor”.
16 Mas nem todos obedeceram ao evangelho; pois Isaías diz: Senhor, quem acreditou na nossa pregação?
17 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà ini‑ndà, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda (palabra), dandu nìhì‑ndà cunindisa‑nda. Te ñà‑ndùá cunini‑nda, divi razón xi Cristu nduá.
17 E, assim, a fé vem pela pregação, e a pregação, pela palavra de Cristo.
18 Doco amádi sànì inini nèhivì raza Israel. Jaan. Ñà‑ndáà nduá sànì inini‑ne palabra mà, vàchi (cachí tutu ìì):
18 Mas pergunto: Porventura, não ouviram? Sim, por certo: Por toda a terra se fez ouvir a sua voz, e as suas palavras, até aos confins do mundo.
19 Doco ¿a sáhà ñà‑cónì cúndáà ini nèhivì Israel, ñàyùcàndùá (cónì xìníndísâ‑né)? (Pues cunini‑nsia palabra) nì tiaa Moisés, (ndé cáhàn Dios xì nèhivì Israel, cachí‑yà):
19 Pergunto mais: Porventura, não terá chegado isso ao conhecimento de Israel? Moisés já dizia: Eu vos porei em ciúmes com um povo que não é nação, com gente insensata eu vos provocarei à ira.
20 Daaní, después nì tiaa stná Isaías inga palabra xi‑ya. Ndee ní càhàn‑yà, te dohó nì cachi‑yà:
20 E Isaías a mais se atreve e diz: Fui achado pelos que não me procuravam, revelei-me aos que não perguntavam por mim.
21 Doco sàhà nècuàchì raza Israel, dohó cachí‑yà: “(¡Ndahví‑nè!) vàchi ndui te ñuú iín cáhìn xì‑né, te caná stnáì‑nè, doco có‑ìníní‑né, cutu cáhàn‑nè dìquì palabra xi”.
21 Quanto a Israel, porém, diz: Todo o dia estendi as mãos a um povo rebelde e contradizente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.