Mateus 27
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Daaní, na ní tùinuù, dandu nì càhàn dùtù xícusahnú xì tè‑dàndàcú nùù ñuu mà, nì candatnuhu tnahá‑né nansa quida‑ne, te cui Jesús.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Dandu nì nachicuhni‑nè ndahà‑yá, te cuàhàn‑nè xì‑yá nùù gobernador Poncio Pilato, te yucán nì ndòo‑ya ndahà témà.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Daaní, Judas, divi ana nì cahin xì‑yá, nì cundaà ini‑nè ñà‑ndisa icúmí Jesús cui‑yà. Ñàyùcàndùá, nì naxicocuíìn ini‑nè, nì sàhàn‑nè nì naxiconihí‑né òcò ùxìn dìhùn plata nùù dùtù xícusahnú, xì nùù stná nècuàchì sahnú xídandacú, cachí‑nè xì nècuàchìmà:
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 ―Cuàchi nduá nì quide, vàchi còò falta xi nècuàchì nì dàyáhi ndahà‑nsiá.
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Ñàyùcàndùá, nì ducùn Judas nsidaa dìhùn mà pisu veheñùhu, te nì quee‑ne nì dàcuáhnâ‑nè mii‑né xì yohò.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Daaní, después nì dàtàcá dùtù mà dìhùn mà, te nì cachi‑nè:
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Ñàyùcàndùá, nì ndatnuhu tnahá‑né (nansa quida‑ne xì) dìhùn mà, te nì xiin‑ne iin ñuhù nani Itu Alfareru ñà‑cundua panteón ndé cundùxin nècuàchì inga ñuu.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Ñàyùcàndùá dìsáhà‑xí nì sàcùnani ñuhù mà Ñuhù Níì, te dècuèndè vichi ducán cachí‑nè xán.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Pues divi ducán nì cuu nsidaámà sàhà ñà‑nì cùú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu iin nècuàchì sànaha nani Jeremías, vàchi dohó nì tiaa‑ne: “Cutu ócò ùxìn dìhùn plata ndiaá‑yà, nì cachi nècuàchì raza Israel. Dandu después nì natnii‑ne dìhùn mà
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 nì xiin‑ne Itu Alfareru, nacua nì cachi Stoho‑ndà Señor xìˊ”.
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Pues (hora yucán sànì sàà‑yà) nùù gobernador, te iín‑yá nùù‑té. Dandu nì ndàcàtnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te:
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Dandu dùtù xícusahnú, xì nècuàchì xídandacú, nì càhàn tnùhù‑né sàhà‑yá, doco còò ni‑iñàha ni cachí‑yà.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá:
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Doco mii‑yá, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá. Ñàyùcàndùá, nì ndulocó gobernador mà.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Cunaha‑nsiá, cada nacává vicò pascua mà, tùha Pilatu daña‑té iin tè‑ndiàdí, ndéni‑te nì cui ndiadí ni cácàn nèhivì.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Te quìvì yucán ndiadí iin tiàa iá cuàhà fama‑xi nani Barrabás.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Ñàyùcàndùá, na sánì nataca nèhivì cuáhà mà nùù Pilatu, dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑né, cachí‑te:
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ducán nì cachì‑te xi‑né, vàchi sà‑ìnáhá‑tê ñà‑cuisì sàhà envidia xi dùtù sànì yàha Jesús ndahà‑té.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Daaní, iá ìì‑té nùù silla ndé nsidándáà‑te chuun, te nì quesaa iin razón xi ñahàdìhí‑te, cachí‑nè: “Màsà quídá‑nî ni‑iñàha xi Jesús, vàchi nècuàchì vàha nduú‑né. Cunaha‑ní, cuàhà gá nì sàníˋ ñuú ndùvèhè nì quida nècuàchìmà, te nì nacani cuaá inì”, cachí razón mà.
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Doco dùtù mà xì nècuàchì xídandacú, nì chiyuhù‑né nèhivì cuáhà mà ñà‑nì cácàn‑nè dàñà Barrabás, te cui Jesús.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 Ñàyùcàndùá, nì càhàn gobernador xì nsidaa nèhivì mà, cachí‑te:
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Dandu nì cachì‑te xi‑né:
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 Dandu cachí gobernador mà:
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Dandu nì xini Pilatu còò ni‑iñaha níhìndèè‑té, cuisì quesáhá nacuídà fuerte nèhivì mà. Ñàyùcàndùá, nì xìcàn‑te tècuìí, te nì ndaha‑tè, indéhe nsidaa nèhivì mà, te nì cachì‑te xi‑né:
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 Dandu nì cachi nsidaa nèhivì mà:
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Dandu nì dàñà Pilatu Barrabás mà nùù nèhivì mà, doco Jesús, còó; nì dàndàcú‑te ñà‑nì ñáhnì cuìí‑yà, te después cùhùn‑yà màcùtuu‑ya nchìca cruz cui‑yà.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Dandu soldadu xi gobernador mà, nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá vehechuún. Te nì cana‑tè nsidaa compañeru‑te ñà‑tnàtuu‑tè ndé iá‑yà.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Dandu nì tavà‑té sìcoto xi‑ya, te nì chindixi‑tèyá iin capa cuahá.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Te nì cava stná‑te iin corona iñù nì chicaà‑te dìnì‑yá, te nì dàcùníndáha stná‑teyá iin nù‑iin ndahà cuàhá‑yà. Dandu nì sàcuìta sisi‑té nùù‑yá, sácùndiaà‑teyá, cachí‑te:
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Te nì casivi dìí‑teyá. Dandu nì dìtá‑te nù‑iin ma ndahà‑yá nì cani fuerte‑te dìnì‑yá.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Te na ní nsihi nì sàcùndiaà‑teyá ducán, dandu nì tavà‑té capa mà, te nì nachindixi‑tèyá sìcoto xi mii‑yá. Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te chituu‑tèyá nchìca cruz.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Na ní caquee‑tè xì‑yá nì ndacùhun tnahá‑te xi iin tiàa ñuu Cirene nani Simón. Te divi nècuàchìmà nì catnii‑tè nì dàcuìdá‑tené cruz xi‑ya cuàhàn.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Dandu nì casaà‑te xi‑yá iin xaan nani Gólgota. Quìvì jaàn cachí dàhàn yucán, Nùù Iquì Dìnì.
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 Dandu nì cunì‑te dacohó‑teyá vinu ia dácà tnàhá xì ñà‑ùà, doco na ní tuiyàá‑yàñà, cónì cùní gà‑yà coho‑yañà.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Daaní, nì chituu‑tèyá nchìca cruz. Te sìcoto xi‑ya, nì dasàn‑téâ según nansa nì nìhì iin iin‑tè na ní idàdìquí‑te sàhà‑ñá. Pues ducán nì quida‑tè sàhà ñà‑nì cùú ndisa palabra nì cachitnùhu nèhivì xí Dios sànaha na ní cachi‑nè: “Nì dasàn‑té sìcoto xi entre mii‑té, te nì idàdìquí‑te sàhà‑ñá”.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Daaní, nì sàcùndoo soldadu mà ñà‑cundiaà‑teyá.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Te dìquì‑xí dìnì cruz xi‑ya nì sàcùtuu iin ñà‑càchítnùhu índù‑ñá dìsáhà‑xí dandohó‑teyá. Te dohó cacháˋ: “Ana yohó nduú Jesús, rey xi tè‑raza Judea”.
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Cunaha‑nsiá, yucán nì sàcuìtandiaa stná ùì tècuìhnà nchìca cruz, iin‑tè ladu cuahá‑yà, te ingà‑te ladu itní‑yà.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Te nèhivì yáha yucán, nì canàhá stnâ‑nè xì‑yá, dacuico dínì‑né, cahíchì ini‑nèyà, cachí‑nè xì‑yá:
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 ―¡Ndahví‑nî! vàchi cuàhàn‑ní dacaá‑nî veheñùhu cahnú, te tìxi ùnì quìvì nsidavàha saa‑níà, cachí‑nî. Nú ducán fuerte guá‑nî, dandu dacácu‑ní mii‑ní, nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, te danuu‑ní mii‑ní nùù cruz jaàn cundehè‑nsí ―nì cachi‑nè.
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Te divi‑ni ducán nì sàcùndiaa stná dùtù xícusahnú, te cutnáhâ stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú; nsidaa‑né nì sàcùndiaa stná‑nè, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè (sàhà‑yá):
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 ―Nècuàchì jaàn, nìsa dacácu‑ne nècuàchì dava ga, doco mà cùì dacácu‑ne mii‑né. Nú ndisa rey xi nècuàchì raza‑ndà Israel nduú‑né, dandu ni danuú‑né mii‑né nùù cruz jaàn cundehè‑ndà, dandu cunindisa‑ndané.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Dios cundéé îní‑nè, (cachí‑nè): pues nú ducán nduá, dandu ni dacácu‑yanè vichi, nú cuní‑yà, te nú ndisa Dèhemanì‑yá nduú‑né nacua cachí‑nè ―nì cachi tè‑xícusahnu‑ma.
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Te dècuèndè stná tècuìhnà itándiaa stná nchìca cruz yucán, nì canàhá stná‑te xi‑yá.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Daaní, dècuèndè càxíhúì xì ndéˋ càhúnì nì nàcuììn tnùù inicutu ñuu yucán.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Te nahi càhúnì nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà:
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Te dava nècuàchì itá yucán, nì tiacu‑nè ndáhì‑yà ducán, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 Ñàyùcàndùá, nì dàyáà iin‑tè nì quihin‑tè iin ñà‑ñàhmá uun nani esponja, te nì chindaxin‑tèá xì vinu nì xìò, nì chihi‑tèá dìnì iin vara yutnù, te nì sàha‑tèyá nì sihvi‑yá.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Dandu nì cachi ingà‑te:
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 Dandu inga xichi nì ndàhì ndee‑yá, te nì xìhì‑yà.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Daaní, yucán ini veheñùhu cahnú nì quedava ìì cortina cahnú sadí nihni cuartu xan; iin‑ni nì ndàtà‑ñá ndè dìnì‑xí xì ndéˋ tìxi‑xi. Te nì tnàa stná ñuhìví, te nì ndàtà cavà nahnú.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 — ausente —
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 — ausente —
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 (Cunaha‑nsia, frente ndé iín cruz xi Jesús,) yucán iín stná iin capitán xì compañeru‑te, xíndiaà‑teyá. Te na ní caxinì‑te nansa nì cuu ñà‑nì tnàa guá, dandu nì yùhí gà‑te, cachí‑te:
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Daaní, yucán itá xica stná cuàhà nècuàchì ñahà, indéhe‑ne: nècuàchì ladu Galilea nduú‑né, te cutnáhâ‑né xì‑yá nì quixi ndè ñuu mà ñà‑chindee stná‑nèyà.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Iin‑ne nduú María Magdalena, te inga‑nè nduú María dihi Jacobo xì José, te inga‑nè nduú ñahàdìhí Zebedeo.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Daaní, na ní cuaà quìvì yucán, dandu nì sàà stná iin nècuàchì ñuu tii Arimatea nani José. Iin nècuàchì cuìcà nduú‑né, te nchícùn stná‑nè ichì‑yá.
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 Te divi‑ne nì sàhàn nùù Pilatu, nì xìcàn‑nè cuerpu‑yà. Dandu nì cachi Pilatu xì soldadu ñà‑nì cuáha‑tè nècuàchìmà iquìcúñú‑yà.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Ñàyùcàndùá, nì sàhàn José nì naquihin‑neyà, te nì chidùcún‑nèyà iin dahmà iá ndoo.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 Te sàhà ñà‑làcà nì sate nèhivì xí‑né iin cueva nùù cavà, ñàyùcàndùá, divi yucán nì chinacaa‑nèyà. Dandu nì dàtùí nihni‑ne iin cavà cahnú nì sàcùndiadi yuhù cueva mà, te cuàhàn‑nè.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Doco yucán nì ndòo María Magdalena xì inga María mà, xíndoo‑ne frente lugar ndé nì ndùxin‑ya.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Daaní, nì yàha quìvì mà, divi quìvì nduú vigilia xi quìvì descansu. Dandu meru quìvì (descansu) mà nì sàhàn itnii dùtù xì iin ùì stná nècuàchì fariseu, nì tnàtuu‑ne nùù Pilatu,
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 nì cachi‑nè xì‑té:
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ñàyùcàndùá, cuní‑nsì dandacu‑ní ñà‑cundiaa vàha soldadu sepultura dècuèndè nì xínu quìvì únì, vàchi nú coó, vihini nataca nèhivì xí nècuàchìmà ñuú, te tavà‑nàné, dandu después cachi‑nè xì nèhivì ñà‑sànì natiacu nècuàchìmà nduá. Te nú ducán, dandu cundua iin tnùhu chicá cahnú nùù palabra nìsa cachi nècuàchìmà antes.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Dandu nì cachi Pilatu xì‑né:
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 Ñàyùcàndùá, nì caquihin nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè ndè sepultura, te chicá fuerte nì chicadi‑nè lugar mà. Te nì candòo stná itnii soldadu xíndiaa.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.