Mateus 26
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Daaní, nì nsihi nì nacani Jesús nsidaa ñà‑jaàn xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 ―Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑tìxi ùì quìvì icúmí nacava vicò pascua, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà nèhivì, te cahnì‑né yùhù nchìca cruz.
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Daaní, nì nataca dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú dandacú ñuu yucán, nì sàà nsidaa‑né patiu vehe cahnú dùtù chicá cusáhnû nani Caifás.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Te nì ndatnuhu tnahá‑né nansa tnii dèhé‑nè Jesús, te cahnì‑néyà.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Te nì cachi stná‑nè:
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Iá‑yà vehe iin nècuàchì ñuu Betania nani Simón. Nècuàchìmà nduú iin nèhivì nì sandoho cuèhè lepra antes.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Te yucán nì sàà stná iin nècuàchì ñahà, nihí‑né iin quìdi iá dùcùn‑xí. Yùù nì cuyucàn, te ñuhú ndutè tnàmì ndiaá sàstnùhù. Te divi ndutè mà nì sòdò‑nè itnu dìnì Jesús na iá‑yà xixí‑yá.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Doco na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá, nì cuduchi ini‑nè, cachí‑nè (iin‑ne xì inga‑nè):
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Chicá vàha dicò‑néte ni cuí, dandu tùi cuàhà dìhùn dasàn‑ndà nùù nècuàchì ndahví.
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa cachí‑nè, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Vàchi nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né xì‑nsiá; doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Cunaha‑nsiá, ñà‑nì sòdò nècuàchì yohó ndutè tnàmì dìní, divi sàhà‑ñá cutatna cuerpu yùhù na ndúxan nduá.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Te ñà‑ndáà nduá yohó cachítnùhi xì‑nsiá: nsidanicuú ñuu ndé icúmí sàà razón ndiaha xí Dios inicutu ñuhìví, yucán icúmí sàà stná palabra sàhà ñà‑vàha nì quida nècuàchì ñahà yohó, te ducán mà nunca sàà nèhivì ñuhìví nandòdó‑né nècuàchìmà.
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Nùù ùxìn ùì compañeru Jesús, iin‑ne nani Judas Iscariote. Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù dùtù xícusahnú,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Ñàyùcàndùá, dècuèndè quìvì yucán nì quesaha Judas mà nandúcú‑nê índù tiempu chicá mà úhì dayáha‑ne Jesús nùù ndahà nècuàchìmà.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Daaní, nì sàà tu quìvì primeru xi vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te nì tnàtuu nèhivì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Te nì cachi‑yà xì‑né:
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Ñàyùcàndùá, ducán nì quida nècuàchì dacuahá‑yá nacua nì sàcùnaha‑né nùù‑yá, nì nsidayucun‑nè comida pascua.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 — ausente —
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 — ausente —
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Dandu nsidaa nècuàchìmà, nì nàcùndoo‑ne tnùnsí ini, te nì cachi iin iin‑ne xì‑yá:
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Te nì cachi‑yà xì‑né:
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Vàchi ñà‑ndáà ndùá, icúmí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu nùù tutu ìì ñà‑ìcúmí cui yùhù ana nduú Tnahá Nèhivì Ñuhìví. Doco tiàa cuàhàn cahin xìˊ, ¡ndahví‑nè! Chicá vàha màsà túinuù‑né ñuhìví nì cùí ―nì cachi‑yà.
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Dandu nì càhàn Judas, divi tiàa cuàhàn quida xi‑yá entregar, te nì cachi‑nè:
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Na meru xixí nsidaa‑né, nì tnii‑ya iin pan, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì dasàn‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá yucán, te nì cachi‑yà:
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Dandu nì tnii stná‑yà pocillu, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì sàha‑yanè, cachí‑yà:
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Vàchi nahi nìì mií nduú‑te. Te cunaha‑nsiá, sàhà nììˊ icúmî nacoi iin ichì sàà cunchicùn nèhivì, vàchi nú sànì xìtià nìí, dandu sàhájàn icúmí ndutu cuàchi cuàhà‑né.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Te vichi, mà cóhó guéˋ ndutè sì‑uva yohó ndè cachi sàà coho saa‑túì‑te xi‑nsiá quìvì cusahnú Yuamánìˊ inicutu ñuhìví yohó.
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Daaní, na ní nsihi nì xito nsidaa‑né iin alabanza, dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè xì‑yá ndè yucù Olivo.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Te nì cachi‑yà xì‑né:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Doco nú sànì natiacuì, dandu icúmî codònùí nùù‑nsiá nùhù ndè ladu Galilea.
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Doco nì cachi‑nè xì‑yá:
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ndè iin xaan nani Getsemaní. Te nì cachi‑yà xì‑né:
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Dandu nì saca‑ya Pedro xì ùì ñàní dèhe Zebedeo, cuàhàn‑yà xì‑né. Te nì nàcòo cuahà‑yá tnùnsí ini; nì quesaha‑yá yáha ga nacání cuáhà ini‑yà.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Dandu cuàhàn‑yà chicá nùù‑xí, nì sàcùnduhù ndèé‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Yuamánì‑yá, cachí‑yà:
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Dandu nì naxicocuíìn‑yà vàxi‑ya ndé nì ndòo nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xini‑yà sàquídì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Pedro:
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Cundoo tùha‑nsia, te càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhá màsà dándáhvî ñà‑malu mii‑nsiá, vàchi mate iá voluntad xi‑nsia, doco iyuhu gá valor icúmí cuerpu‑nsià ñà‑quidandee inì‑nsia.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Daaní, tucu tu cuàhàn‑yà càcàn tàhvì‑yá nùù Dios, te nì cachi‑yà:
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Dandu vàxi tu‑ya (ndé ndoó nècuàchìmà), te nì xini‑yà tucu tu quídì‑nè, vàchi sádì vàhná‑nè.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Dandu nì nacoo‑yanè inga tu, te cuàhàn‑yà ñà‑únì, te davani nì xìcàn tàhvì‑yá (nahi antes).
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Dandu nì naxicocuíìn‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né:
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Ndacuìta‑nsia, cúhùn‑ndà, vàchi sà‑ìtúú quesaa ana cuàhàn cahin xìˊ.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Daaní, cáhàn ìì‑yá xì nècuàchìmà, te nì quesaa Judas, divi tiàa nìsa cutnaha‑xi ùxìn iin ga nècuàchì dacuahá‑yá, te ndacá stná‑nè cuàhà gá tiàa xínihi xi espada xì garroti. Cuenta xi dùtù xícusahnú vàxi‑tè, xì cuenta xi stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Te sànì ndatnuhu Judas xì nsidaa ana ndacá‑némà ñà‑coo iin seña ana tnii‑tè, divi ana chìtú‑nè cunduu meru ana tnìì cúhùn presu.
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu Judas ndé iín Jesús, te vichi vichi nì casàhú‑nè xì‑yá, cachí‑nè:
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Dandu iin nèhivì xí‑yá, nì tavà‑né espada xi‑ne nì cani‑ne iin tiàa quidáchúûn nùù dùtù cusáhnû, nì sahnde‑nè iin tùtnù‑té.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿A có‑cùndáà inì‑ní ñà‑vàtùni càcàn tàhví nùù Yuamánìˊ, te vichi duha techuún‑yá cuàhà mil ángel chindee xí?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Doco nú ni cáquìn ducán, dandu mà cúí cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ñà‑dùcán icúmí cuu.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Daaní, nì cachi stná‑yà xì nsidaa nèhivì cuáhà mà:
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Doco cunaha‑nsiá, dohó quidá‑nsiá vichi sàhà ñà‑nì cuú ndisa ñà‑ndùá nì tiaa nèhivì xí Dios sànaha ―nì cachi‑yà.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Nèhivì nì tnii xi‑yá, ndacá‑néyà cuàhàn nùù dùtù cusáhnû nani Caifás. Te divi vehe nècuàchìmà sànì nataca stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì sahnú xídandacú nùù ñuu mà.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Te Pedro, nchícùn xìcà‑níné mii‑yá cuàhàn‑nè. Te nì yàha stná‑nè patiu iá vehe dùtù cusáhnúmá, te nì sàcòo stná‑nè xì policia ndoó yucán, ndiatú‑né cundaà ini‑nè índù fin cucumi‑yá.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Daaní, dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑xídandacú, xì nsidaa stná nècuàchì Junta Cahnú, nì nducu‑né ana daquée cuàchi dìquì‑yá sàhà‑ñá cui‑yà, mate té‑tnùhù nduú‑te.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Doco còò iin ni túi (cunduu testigu nacua cuní‑nè), mate cuáhà nèhivì nì càhàn tnùhù dìquì‑yá. Doco por fin nì quixi ùì‑te,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 te nì cachì‑te:
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Dandu nì ndacuiin dùtù cusáhnû, te nì cachi‑nè xì‑yá:
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Doco Jesús, dadí úún nì ndòo‑ya. Dandu nì cachi dùtù mà:
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchìmà:
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Dandu dùtù cusáhnú‑má, (nì xìdà ini‑nè), ñàyùcàndùá nì ndata canúú‑nê iyuhu sìcoto ndixí‑né, te nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà:
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 ¿Nansa quida‑nda xi‑né, cachí mii‑nsiá?
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Dandu nì caquesaha nècuàchìmà nì sivi dìí‑nè nùù‑yá, te nì cani‑neyà sìcàtú, te dava ga‑nè, cahmá uun nì cani‑ne nùù‑yá,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 cachí‑nè xì‑yá:
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Te Pedro, patiu tùvèhé iá‑nè. Te yucán nì tnàtuu iin ñahà chìì, cachí‑ña xi‑né:
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Doco nì nacuaà‑né mii‑yá, iníní nsidaa nèhivì yucán, te nì cachi‑nè xì ñahà chìì mà:
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Dandu cuàhàn‑nè quee‑ne yehè, doco nì xini inga ñahà chìì‑né, te nì cachà xi nèhivì dava ga itá yucán:
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Dandu tucutu nì nacuaà‑néyà, nì chinaha‑né Dios ñà‑tàcùní‑nè Jesús, cachí‑nè.
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Daaní, inga ratu gà nì tnàtuu stná iin ùì nèhivì itá yatni yucán, te nì cachi‑nè xì Pedro:
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Dandu nì cachi Pedro xì‑né:
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Te ñà‑yùcán nì nsinuu ini‑nè nansa nì cachi‑yà xì‑né daa ñà‑tàñáha ga coto lehe, te sànì nacuaà‑néyà ùnì xichi. Ñàyùcàndùá, nì quee‑ne iladu patiu, iá‑nè sacú cuáhà‑né.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.