Mateus 24
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Daaní, nì quee Jesús veheñùhu cahnu‑ma cuàhàn‑yá. Te nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cuní‑nè dacuní‑nèyà nansa ndáa vehe nahnú ndoó yatni yucán.
1 Tendo Jesus saído do templo, ia-se retirando, quando se aproximaram dele os seus discípulos para lhe mostrar as construções do templo.
2 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
2 Ele, porém, lhes disse: Não vedes tudo isto? Em verdade vos digo que não ficará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Daaní, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè yucù Olivo, te nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
3 No monte das Oliveiras, achava-se Jesus assentado, quando se aproximaram dele os discípulos, em particular, e lhe pediram: Dize-nos quando sucederão estas coisas e que sinal haverá da tua vinda e da consumação do século.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
4 E ele lhes respondeu: Vede que ninguém vos engane.
5 Vàchi cuàhà ana icúmí quixi dananí uun‑tè nduú‑te yùhù, te cachi iin iin‑tè xì nèhivì ñà‑Cristu nduú‑te. Te sàhájàn cuàhà nèhivì nìhì‑té dandahví‑te.
5 Porque virão muitos em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo, e enganarão a muitos.
6 Daaní, icúmí cunitnùhu stná‑nsià iá cuàhà guerra yohó te yucán. Doco màsà yúhî‑nsià, vàchi fuerza icúmí coo ducán. Doco tàñáha ga sàà xìnu tiempu yohó cunduamà: iá gà ñà‑vàxi cuu.
6 E, certamente, ouvireis falar de guerras e rumores de guerras; vede, não vos assusteis, porque é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
7 Vàchi ñuu xì ñuu icúmíâ nàá stnahá. Te cuàhà rey icúmí‑tê dandacú‑te ñà‑coo guerra xì inga ñuu. Te icúmí coo stná tnama, te caca cuàhà stná cuèhè dana. Te yohó te yucán ñuhìví icúmí tnàa stná.
7 Porquanto se levantará nação contra nação, reino contra reino, e haverá fomes e terremotos em vários lugares;
8 Doco ñà‑jaàn làcà cuàhàn quesaha tnùndoho nduá.
8 porém tudo isto é o princípio das dores.
9 ’Daaní, tiempu yucán icúmí nèhivì tnii‑ne mii‑nsiá, te quida quini‑ne xì‑nsiá. Te dava‑nsia icúmí‑nê cahnì‑né. Vàchi sàhà yùhù icúmí nsidaa nèhivì cuni ùhì‑nè mii‑nsiá.
9 Então, sereis atribulados, e vos matarão. Sereis odiados de todas as nações, por causa do meu nome.
10 Te cuàhà‑né cuàhàn stná‑nè nacuaà‑né Dios. Ni mà cuíñúhú gâ stnâ‑nè ñanìtnaha‑ne; mà úhì cahin‑nè ñanìtnaha‑ne nùù tè‑xídandacú.
10 Nesse tempo, muitos hão de se escandalizar, trair e odiar uns aos outros;
11 Daaní, icúmí ndecoyo cuàhà stná tètnùhù. Cuenta xi Dios cáhàn‑te, cachì‑te, te mà úhì nìhì‑té dandahví‑te cuàhà nèhivì.
11 levantar-se-ão muitos falsos profetas e enganarão a muitos.
12 Te ñà‑cuàhà guá cuàchi icúmí coo ñuhìví, ñàyùcàndùá mà cúú stnahá gá ini nèhivì sàhà‑né.
12 E, por se multiplicar a iniquidade, o amor se esfriará de quase todos.
13 Doco nèhivì iin‑ni cunihnu vàha inì‑xi dècuèndè xìnu tiempu, icúmí‑nê càcu‑ne.
13 Aquele, porém, que perseverar até o fim, esse será salvo.
14 Te tiempu ma icúmí cuìtià stná razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios; inicutu ñuhìví icúmíâ cuìtià, te cunitnùhu nèhivì ndoó nsidaa ñuu. Dandísá, ñà‑sànì sàà quìvì xìnu tiempu yohó cundua.
14 E será pregado este evangelho do reino por todo o mundo, para testemunho a todas as nações. Então, virá o fim.
15 ’Sànaha nì cachitnùhu Daniel iin palabra xi Dios sàhà nansa icúmí coo iin figura dana có‑xìñùhù dahuun‑ya. Cunaha‑nsiá, quìvì cuni‑nsià sànì sàcuììn figura mà ini lugar chicá ìì, (dandu seña cundua). Te vichi xiñuhu cundaà ini nsidaa ana càhvì‑xì tutu yohó.
15 Quando, pois, virdes o abominável da desolação de que falou o profeta Daniel, no lugar santo (quem lê entenda),
16 Te na sáà quìvì yucán, dandu ni cunúdèhé nsidaa nèhivì ndoó ladu Judea yohó, te cùhùn‑nè yucù.
16 então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
17 Te nú ndoó nèhivì quetátú dìnìvèhé‑xi, dandu yàchì ni nuú‑né, te cunudèhé stná‑nè; doco màsà (nánsìhvi‑ne) vehe nsiquihin‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê. Còó.
17 quem estiver sobre o eirado não desça a tirar de casa alguma coisa;
18 Te nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà nándúcú‑nê ni cotón‑nè.
18 e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
19 Te ¡ndahví stná nècuàchì ñahà cuhí cuàhàn tùinuù méè‑xi quìvì yucán! Te ¡ndahví stná nècuàchì icúmí xí mêè chichi!
19 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
20 Te càcàn tàhvì stná‑nsià nùù Dios ñà‑màsà cúvìxin tiempu cunudèhé‑nsià mà, te màsà cúndúú stnâ iin quìvì descansu.
20 Orai para que a vossa fuga não se dê no inverno, nem no sábado;
21 Vàchi quìvì yucán yáha ga icúmí nèhivì ndoho‑ne. Còò gá tnùndoho chicá cahnú ni ía ndè quìvì nì cuyucun ñuhìví xì ndéˋ quìvì coamà; te ni quìvì después, mà sáà coo ga tnùndoho ndudava xi ñà‑jaàn.
21 porque nesse tempo haverá grande tribulação, como desde o princípio do mundo até agora não tem havido e nem haverá jamais.
22 Te nú màsà cúndéhe ndahví Dios, te dacúxíó yáchì‑yà tnùndoho ma, dandu ndutu nsihí nèhivì ñuhìví nì cùí. Doco sàhà nèhivì xí‑yá sànì nacàxin‑ya, ñàyùcàndùá chicá yàchì icúmí‑yâ dacúxíó‑yá tnùndoho ma.
22 Não tivessem aqueles dias sido abreviados, ninguém seria salvo; mas, por causa dos escolhidos, tais dias serão abreviados.
23 ’Quìvì yucán màsà cúníndísâ‑nsiá yuhù nèhivì cachí xì‑nsiá: “Cundehè‑nsiá, yohó iá ana nduú Cristu”, te ò nú cachí‑nè: “Cundehè‑nsiá, yucán iá‑yà”.
23 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
24 Vàchi icúmí quixi cuàhà tètnùhù, te iin iin‑tè cachì‑te ñà‑divi Cristu nduú‑te. Te tiempu‑mà quixi stná cuàhà ana dananí uun cáhàn cuenta xi Dios. Ndè quida stná‑te cuàhà milagru fuerte ñà‑ndulocó nèhivì, áma níhì‑te dandahví‑te nèhivì nì nacàxin‑ya cahan‑té; doco mà cúí.
24 porque surgirão falsos cristos e falsos profetas operando grandes sinais e prodígios para enganar, se possível, os próprios eleitos.
25 Cunaha‑nsiá, sànì cachitnùhi xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá icúmí cuu.
25 Vede que vo-lo tenho predito.
26 Ñàyùcàndùá, nú cachí nèhivì xì‑nsiá: “Yucán iá‑yà yucù”, màsà cúhùn‑nsià yucán. Te ò nú ni cachí stnâ‑nè: “Ini vehe yohó iá‑yà”, màsà cúníndísâ‑nsiá.
26 Portanto, se vos disserem: Eis que ele está no deserto!, não saiais. Ou: Ei-lo no interior da casa!, não acrediteis.
27 Vàchi na ian tása, te xiní nèhivì natnúù fuerte ndè iin ladu ansivi xi ndéˋ inga ladúà, ducán icúmí (natùi vate) stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví quìvì naxicocuíìn.
27 Porque, assim como o relâmpago sai do oriente e se mostra até no ocidente, assim há de ser a vinda do Filho do Homem.
28 (Doco nèhivì malu, ducán icúmí cuu xi‑né nahi dichu cachí:) “Ndé indúhu ñà‑ndùá nì xìhì, yucán icúmí nataca stná longo”.
28 Onde estiver o cadáver, aí se ajuntarão os abutres.
29 ’Nú sànì yàha tiempu tnùndoho ma, dandu mà cúnchíi gá ni orá ni yoo. Te sìnsìví itándiaa ansivi, icúmí‑sî còyo nihni‑sì nùù ñuhìví. Te sìtnúù nahnú, icúmí stnâ‑si ndacùchí ndee‑sí.
29 Logo em seguida à tribulação daqueles dias, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade, as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
30 Dandu después icúmí natùi seña ansivi (ñà‑cundaà ini‑nsià sà‑ìá naxicocuíìn) yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Dandu nèhivì nsidaa ñuu, icúmí‑nê cuacu‑ne na cundehè‑né mànui mahì vìcò xì poder cahnú xí, te ndiaha gá coo inicutu ndé mànui.
30 Então, aparecerá no céu o sinal do Filho do Homem; todos os povos da terra se lamentarão e verão o Filho do Homem vindo sobre as nuvens do céu, com poder e muita glória.
31 Dandu icúmí sivi stná corneta, te techuín ángel xi cùhùn‑nè inicutu ñuhìví ñà‑danátácá‑nè ana nduú nèhivì sànì nacàxin, mate lugar chicá xica ñuhìví ni cúndóó‑né.
31 E ele enviará os seus anjos, com grande clangor de trombeta, os quais reunirão os seus escolhidos, dos quatro ventos, de uma a outra extremidade dos céus.
32 ’Vichi cuàhìn nacani iin ejemplu sàhà nù‑higu sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià. Nú sànì ndunsidi‑nú, te nì quesaha naná ditù yuté‑nu, dandu ñà‑yùcàn cùndáà ini‑ndà sà‑ìtúú tiempu ihni.
32 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
33 Te divi ducání stná xì ñà‑ndùá icúmí cuu; quìvì cuni‑nsià cuú ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá, dandu vàtùni cundaà stná inì‑nsia ñà‑sà‑ìtúú tiempu naxicocuíìn ndùá; sà‑ìtúú nihni.
33 Assim também vós: quando virdes todas estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
34 Cunaha‑nsiá, mà sáà cui nsihi nèhivì itiácú vichi dècuèndè cachi sànì cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá.
34 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
35 Cunaha‑nsiá, icúmí sàà ansivi xi ñuhìví ndañuhá, doco palabra nì cachi yùhù, còó, mà nunca sàà ndañuhá.
35 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
36 — ausente —
36 Mas a respeito daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos dos céus, nem o Filho, senão o Pai.
37 — ausente —
37 Pois assim como foi nos dias de Noé, também será a vinda do Filho do Homem.
38 Vàchi na táñâha ga cuun dàvì dàhvi ñuhìví, dandu (ndoó cuéyàà nèhivì ñuhìví), xixí‑né, xihí‑né, nándàhà‑né; te ducán nìsa quida‑ne dècuèndè nì sàà quìvì nì quìhvi Noé ini barcu cahnú.
38 Porquanto, assim como nos dias anteriores ao dilúvio comiam e bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca,
39 Te ni cónì sáà mànìhì tnùní ini nèhivì mà dècuèndè nì quixi dàvì, te nì càhà nsihi‑ne. Te divi ducán icúmí coo stná tiempu naxicocuíìn yùhù.
39 e não o perceberam, senão quando veio o dilúvio e os levou a todos, assim será também a vinda do Filho do Homem.
40 Ndé ndoó ùì nèhivì nùù ìtú, icúmí iin‑ne cuxio‑ne, te iin‑ne ndòo.
40 Então, dois estarão no campo, um será tomado, e deixado o outro;
41 Te ndé ndoó ùì nècuàchì ñahà cutnáhâ nchicó, iin‑ne cuxio, te inga‑nè ndòo.
41 duas estarão trabalhando num moinho, uma será tomada, e deixada a outra.
42 ’Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑nsia, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù quìvì icúmí naxicocuíìn yùhù ana nduú Stoho‑nsià Señor.
42 Portanto, vigiai, porque não sabeis em que dia vem o vosso Senhor.
43 Doco nsinuu inì‑nsia nansa quidá iin stoho vehe: nú sànì xinitnùhu‑ne índù hora quixi tècuìhnà ñuú, dandu cundiatu tùha‑ne; mà cuáha‑ne quìhvi‑tè nì cùí.
43 Mas considerai isto: se o pai de família soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria e não deixaria que fosse arrombada a sua casa.
44 Ñàyùcàndùá, stná mii‑nsiá, nicanicuahàn cundoo tùha‑nsia, vàchi iin quìvì có‑nìhnú ini‑nsià, divi quìvì jaàn icúmî naxicocuíìn.
44 Por isso, ficai também vós apercebidos; porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
45 ’¿Ana tuxí inì‑nsia nduú nahi peón nùù ejemplu yohó? Nì ìa iin peón tùha quida viì; nicanicuahàn quidá sahnú‑te. Ñàyùcàndùá, nì nìhì‑té chuun nùù lamú xi‑tè ñà‑dandacú‑te nùù peón dava ga, te dasàn stná‑te ñà‑cutiacu nsidaa gá peón mà quìvì xiñuhá. Dandu cuàhàn xìcà lamú mà.
45 Quem é, pois, o servo fiel e prudente, a quem o senhor confiou os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
46 Pues nansicáhán peón dandacu‑ma nú iin‑ni ni quidá víi‑té dècuèndè nsiaa lamú xi‑tè.
46 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
47 Vàchi cunaha‑nsiá, icúmí nècuàchìmà cuàha‑nète chuun chicá ndiaá ñà‑dandacú‑te sàhà nsidanicuú ñà‑cuìcà‑né.
47 Em verdade vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
48 Doco nú peón malu nduú‑te, dandu quesaha‑té nacání chicuéhè inì‑te, te cachì‑te: “Còó, cucueè‑va lamú xi, dandu nsiaa‑nè”.
48 Mas, se aquele servo, sendo mau, disser consigo mesmo: Meu senhor demora-se,
49 Dandu quesaha‑té cahnì cuìí‑te peón dava ga mà, te cuisì‑ní ñà‑cuxi‑tè, coho‑tè, xìni‑tè cunì‑te.
49 e passar a espancar os seus companheiros e a comer e beber com ébrios,
50 Pues nú ducán ni quidá‑te, dandu iin quìvì có‑nìhnú inì‑te nsiaa lamú.
50 virá o senhor daquele servo em dia em que não o espera e em hora que não sabe
51 Dandu nìhì‑té iin castigu cahnú sàstnùhù, te sàhámà cuacu ndee‑té, te càna fuerte nùhu‑tè, vàchi ducán icúmí ndoho nsidaa nèhivì dananí úún vàha inì‑xi.
51 e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os hipócritas; ali haverá choro e ranger de dentes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.