Mateus 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, hora yucán nì tnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, te nì ndàcàtnùhù‑né:
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Dandu Jesús, nì cana‑ya iin tètii, te nì chicani‑yàte mahì nsidaa‑né, cachí‑yà xì‑né:
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 ―Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó; nú màsà náxícócuîìn ini‑nsià, te nàcùnihnu viì inì‑nsia na iin ñà‑cuati, dandu mà sáà‑nsià ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi.
3 e disse:
4 Ñàyùcàndùá, iin nèhivì, nú nihnú ndáhví ini‑nè nahi tètii yohó, pues divi‑ne nduú ana chicá ndiaá ndé nduú ñuhìví ìì xí Dios.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Te nú sàhà yùhù quidáñúhú nèhivì iin tètii nahi tèyòhó, dandu davani queá na ian yùhù quidáñúhú‑nê.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 ’Nú ni datúcù iin nèhivì iin ñà‑cuati xiníndísá‑xî, ¡ndahví‑nè! Vàchi chicá vàha màcùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar cunú sàhà‑ñá màsà dátûcù gà‑nè iin ñà‑cuati.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 ¡Ndahví nèhivì ñuhìví datúcù xì ñanìtnaha‑xi! Vàchi mate fuerza cuàhàn tùcù dava‑ne, doco yáha ga ndahví tiàa dìsáhà‑xí túcù‑nè.
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 ’Te ò nú sàhà ndahà‑nsiá ò sáhà‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha nì táhndèà, te dacaná‑nsiáñà, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios), te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, mate sánì ndañuhu iin ndahà‑nsiá, ò iin sàhà‑nsiá, te màdìá coo nsihi‑nsia, te ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu nicanicuahàn.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Te nú sàhà nduchìnúù‑nsiá quidá‑nsiá cuàchi, dandu chicá vàha tavà‑nsiáñà dacaná‑nsiá, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios) xì mindaa nduchìnúù‑nsiá, te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, te màdìá xì ndúìà, dandu después icúmí‑nsiâ ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu andea.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 ’Màsà nunca cahíchì inì‑nsia iin ñà‑cuati nahi tèyòhó, vàchi cachí ndàì xì‑nsiá, ndè ansivi ndoó ángel (ndiaá) xán, te nicanicuahàn ndoó tùha‑ne nùù Yuamánìˊ.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, nì quesaì ñuhìví yohó ñà‑dacácui ana cuàhàn ndañuhu ni cuí.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 ’¿Nansa tuxí inì‑nsia quida iin tiàa nú ndoó iin cientu riì xí‑né, te nì tùcù iin‑sì? ¿Amádi nácóó‑né 99 quisì dava ga mà yucán ndé (xixáhan‑sì) yucù yucán, te cùhùn‑nè nanducu‑né quisì nì ndañuhu ma?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Te nú sànì natùi‑sì, dandu cudíì gá ini‑nè. Ndè chicá cudíì ini‑nè sàhà quisì yucán nùù nsidaa gá quisì cónì túcù mà.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Pues ducán iá stná xì nèhivì nahi ñà‑cuati yohó, có‑cùní Yuandiaha‑nsiá iá ansivi ndañuhu ni‑iin‑ne.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 ’Nú ni quidá iin ñanìtnaha‑nsia iin cuàchi nùù iin‑nsia, dandu nècuàchì nì quida quini‑ne nùù‑xí, xiñuhu tavà cuaán‑ñánê iladu, te ndatnuhu víi‑né xi nècuàchìmà. Te nú ni quihín casu nècuàchìmà, dandu ñà‑sànì dàcácu tnahá‑né nduá.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Doco nú có‑quìhín casu nècuàchìmà, dandu xiñuhu cuaca‑ne iin ò úì gà nèhivì sàhà ñà‑cunduu‑ne testigu cundaà vàha inì‑xi nansa ndisa iá chuun.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Doco nú ni‑xi ñà‑jaàn có‑cùní‑nè, dandu ni cúhùn‑nsià nùù nsidaa nèhivì natácá càhvì xì Dios. Te nú iin‑ni có‑cùní‑nè quihin casu‑nè nsidaa nèhivì mà, dandu ni cúnàhá chuun ma, te quida‑nsia cuenta na ian nècuàchì siùmí nduú‑né, te ò iin ana nì cuchicuehe dahuun anima‑xi.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 ’Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú cachí‑nsià xì nèhivì ñà‑nsìdá cuàchi ndisa‑ne, dandu cundiaa stná palabra mà ndé (iá Dios) ansivi. Stná palabra cachí‑nsià xì‑né ñà‑màdì cuáchi nduá sànì quida‑ne, divi cundiaa stná mà ndè ansivi.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Te cachí stnáì xì‑nsiá, mate cuísi ùì‑nsià ndoó, doco nú iin‑ni sànì cachi ndúì‑nsià cuàhàn‑nsià càcàn tàhvì‑nsiá iñàha nùù Yuamánìˊ iá ansivi, dandu icúmí‑yâ quida‑yañà, ndéni chuun nì cui ni cúndúá.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Vàchi nú sànì nataca‑nsià mate úì ò únì‑nsià iin‑ni xaan, te ndácùcahan‑nsiá quìví, dandu yucán icúmí coo stnáì cutnahí xì‑nsiá ―nì cachi Jesús.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Dandu nì tnàtuu Pedro nùù‑yá, cachí‑nè:
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 ―Còó ―cachí Jesús xì‑né― màdì cuísi ùsà xichi, cachíˋ. Dècuèndè (yáha ga cuàhà tantu) ñà‑jaàn xiñuhu cuicahnú inì‑ní sàhà‑né, mate 70 tantu gà nùù ùsà xichi ni cúndúá.
22 Jesus respondeu:
23 ’Ñàyùcàndùá, ducán iá stná ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi nacua nì cuu na ní dànáyàha iin rey nsidaa cuenta xi nèhivì nduú peón xi‑ne.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Nì natavà víi‑né cuenta, te nì cana‑ne iin peón iníhícá cuàhà millón pesu nùù‑né.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Doco còò ni‑iñàha icúmí‑tê ñà‑danáà‑té. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú rey mà ñà‑nì cúyàhvi‑tè, mii‑té, xì ñahàdìhí‑te, xì dèhe‑tè, xì nsidanicuú stná traste xi‑tè sàhà‑ñá tùi dìhùn danáà‑té.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Doco nì tutuyuhu‑té ñuhù nùù sàhà rey mà nì sacundahví‑te nùù‑né, cachí‑te: “¡Señor! Quida sacù‑ní favor xìˊ, cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Ñàyùcàndùá, nì cuhi ini rey mà‑té, te nì nacoo‑nète, nì dàndùtù nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑tê.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 ’Doco nì quee cuisì‑té nùù rey mà, te nì sàhàn‑te nì nanducu‑té inga peón nduú compañeru‑te, vàchi iníhícá stná nècuàchìmà iin cientu dìhùn plata nùù‑té. Te nì tnii nihni tnuu tehe‑té dùcùn‑né nì cachì‑te xi‑né: “Danáà dahuun ñà‑ndùá iníhícó nùí”.
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Dandu nì tutuyuhu stná nècuàchìmà ñuhù nùù sàhà‑té nì sacundahví‑nè nùù‑té, cachí‑nè: “Quida sacù‑ní favor xìˊ cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Doco còó, cónì cùní‑te. Nì sanicuàchi‑tè sàhà‑né nì chicadì‑tené dècuèndè danáà nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑nê.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Doco na ní xini dava ga peón nduú compañeru‑te, cuàhà gá nì cuduchi ini‑nè. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn‑nè nì nacani‑ne xì rey mà ñà‑ndùá nì quida‑tè.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Sàhámà tucutu nì cana rey mà‑té nì cachi‑nè xì‑té: “¡Peón malu ndùù‑yó! Vàchi yùhù, nì xicahnú inì sàhù; nì dàndùtù nsìhí ñà‑ndùá nì ìníhícó, vàchi ducán nì sacundahvú núìˊ.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 ¿A có‑ndìá ìcà stnáù cuhi inù compañeru nacua nì quide xì miun?” nì cachi rey mà.
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Cunaha‑nsiá, yáha ga nì xìdà ini‑nè, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑nète ndahà tè‑dàndòhò‑xì nèhivì ñà‑coo‑tè ndahà‑témà ndè cachi danáà nsìhí‑te.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 ’Pues ducán icúmí quida stná Yuamánìˊ iá ansivi xi mii‑nsiá nú có‑cùní‑nsià cuicahnú ndisa ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia ―nì cachi Jesús.
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.