Mateus 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Daaní, hora yucán nì tnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, te nì ndàcàtnùhù‑né:
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Dandu Jesús, nì cana‑ya iin tètii, te nì chicani‑yàte mahì nsidaa‑né, cachí‑yà xì‑né:
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 ―Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó; nú màsà náxícócuîìn ini‑nsià, te nàcùnihnu viì inì‑nsia na iin ñà‑cuati, dandu mà sáà‑nsià ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ñàyùcàndùá, iin nèhivì, nú nihnú ndáhví ini‑nè nahi tètii yohó, pues divi‑ne nduú ana chicá ndiaá ndé nduú ñuhìví ìì xí Dios.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Te nú sàhà yùhù quidáñúhú nèhivì iin tètii nahi tèyòhó, dandu davani queá na ian yùhù quidáñúhú‑nê.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 ’Nú ni datúcù iin nèhivì iin ñà‑cuati xiníndísá‑xî, ¡ndahví‑nè! Vàchi chicá vàha màcùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar cunú sàhà‑ñá màsà dátûcù gà‑nè iin ñà‑cuati.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 ¡Ndahví nèhivì ñuhìví datúcù xì ñanìtnaha‑xi! Vàchi mate fuerza cuàhàn tùcù dava‑ne, doco yáha ga ndahví tiàa dìsáhà‑xí túcù‑nè.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 ’Te ò nú sàhà ndahà‑nsiá ò sáhà‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha nì táhndèà, te dacaná‑nsiáñà, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios), te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, mate sánì ndañuhu iin ndahà‑nsiá, ò iin sàhà‑nsiá, te màdìá coo nsihi‑nsia, te ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu nicanicuahàn.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Te nú sàhà nduchìnúù‑nsiá quidá‑nsiá cuàchi, dandu chicá vàha tavà‑nsiáñà dacaná‑nsiá, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios) xì mindaa nduchìnúù‑nsiá, te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, te màdìá xì ndúìà, dandu después icúmí‑nsiâ ndiachi‑nsiá ndé xîxìn ñuhu andea.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 ’Màsà nunca cahíchì inì‑nsia iin ñà‑cuati nahi tèyòhó, vàchi cachí ndàì xì‑nsiá, ndè ansivi ndoó ángel (ndiaá) xán, te nicanicuahàn ndoó tùha‑ne nùù Yuamánìˊ.
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, nì quesaì ñuhìví yohó ñà‑dacácui ana cuàhàn ndañuhu ni cuí.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 ’¿Nansa tuxí inì‑nsia quida iin tiàa nú ndoó iin cientu riì xí‑né, te nì tùcù iin‑sì? ¿Amádi nácóó‑né 99 quisì dava ga mà yucán ndé (xixáhan‑sì) yucù yucán, te cùhùn‑nè nanducu‑né quisì nì ndañuhu ma?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Te nú sànì natùi‑sì, dandu cudíì gá ini‑nè. Ndè chicá cudíì ini‑nè sàhà quisì yucán nùù nsidaa gá quisì cónì túcù mà.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Pues ducán iá stná xì nèhivì nahi ñà‑cuati yohó, có‑cùní Yuandiaha‑nsiá iá ansivi ndañuhu ni‑iin‑ne.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 ’Nú ni quidá iin ñanìtnaha‑nsia iin cuàchi nùù iin‑nsia, dandu nècuàchì nì quida quini‑ne nùù‑xí, xiñuhu tavà cuaán‑ñánê iladu, te ndatnuhu víi‑né xi nècuàchìmà. Te nú ni quihín casu nècuàchìmà, dandu ñà‑sànì dàcácu tnahá‑né nduá.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Doco nú có‑quìhín casu nècuàchìmà, dandu xiñuhu cuaca‑ne iin ò úì gà nèhivì sàhà ñà‑cunduu‑ne testigu cundaà vàha inì‑xi nansa ndisa iá chuun.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Doco nú ni‑xi ñà‑jaàn có‑cùní‑nè, dandu ni cúhùn‑nsià nùù nsidaa nèhivì natácá càhvì xì Dios. Te nú iin‑ni có‑cùní‑nè quihin casu‑nè nsidaa nèhivì mà, dandu ni cúnàhá chuun ma, te quida‑nsia cuenta na ian nècuàchì siùmí nduú‑né, te ò iin ana nì cuchicuehe dahuun anima‑xi.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 ’Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú cachí‑nsià xì nèhivì ñà‑nsìdá cuàchi ndisa‑ne, dandu cundiaa stná palabra mà ndé (iá Dios) ansivi. Stná palabra cachí‑nsià xì‑né ñà‑màdì cuáchi nduá sànì quida‑ne, divi cundiaa stná mà ndè ansivi.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Te cachí stnáì xì‑nsiá, mate cuísi ùì‑nsià ndoó, doco nú iin‑ni sànì cachi ndúì‑nsià cuàhàn‑nsià càcàn tàhvì‑nsiá iñàha nùù Yuamánìˊ iá ansivi, dandu icúmí‑yâ quida‑yañà, ndéni chuun nì cui ni cúndúá.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Vàchi nú sànì nataca‑nsià mate úì ò únì‑nsià iin‑ni xaan, te ndácùcahan‑nsiá quìví, dandu yucán icúmí coo stnáì cutnahí xì‑nsiá ―nì cachi Jesús.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Dandu nì tnàtuu Pedro nùù‑yá, cachí‑nè:
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 ―Còó ―cachí Jesús xì‑né― màdì cuísi ùsà xichi, cachíˋ. Dècuèndè (yáha ga cuàhà tantu) ñà‑jaàn xiñuhu cuicahnú inì‑ní sàhà‑né, mate 70 tantu gà nùù ùsà xichi ni cúndúá.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 ’Ñàyùcàndùá, ducán iá stná ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi nacua nì cuu na ní dànáyàha iin rey nsidaa cuenta xi nèhivì nduú peón xi‑ne.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Nì natavà víi‑né cuenta, te nì cana‑ne iin peón iníhícá cuàhà millón pesu nùù‑né.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Doco còò ni‑iñàha icúmí‑tê ñà‑danáà‑té. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú rey mà ñà‑nì cúyàhvi‑tè, mii‑té, xì ñahàdìhí‑te, xì dèhe‑tè, xì nsidanicuú stná traste xi‑tè sàhà‑ñá tùi dìhùn danáà‑té.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Doco nì tutuyuhu‑té ñuhù nùù sàhà rey mà nì sacundahví‑te nùù‑né, cachí‑te: “¡Señor! Quida sacù‑ní favor xìˊ, cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Ñàyùcàndùá, nì cuhi ini rey mà‑té, te nì nacoo‑nète, nì dàndùtù nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑tê.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 ’Doco nì quee cuisì‑té nùù rey mà, te nì sàhàn‑te nì nanducu‑té inga peón nduú compañeru‑te, vàchi iníhícá stná nècuàchìmà iin cientu dìhùn plata nùù‑té. Te nì tnii nihni tnuu tehe‑té dùcùn‑né nì cachì‑te xi‑né: “Danáà dahuun ñà‑ndùá iníhícó nùí”.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Dandu nì tutuyuhu stná nècuàchìmà ñuhù nùù sàhà‑té nì sacundahví‑nè nùù‑té, cachí‑nè: “Quida sacù‑ní favor xìˊ cundiatu tahvì gá‑nî yùhù, dandu danáà nsìhí”.
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Doco còó, cónì cùní‑te. Nì sanicuàchi‑tè sàhà‑né nì chicadì‑tené dècuèndè danáà nsìhí‑né ñà‑ndùá iníhícá‑nê.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Doco na ní xini dava ga peón nduú compañeru‑te, cuàhà gá nì cuduchi ini‑nè. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn‑nè nì nacani‑ne xì rey mà ñà‑ndùá nì quida‑tè.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Sàhámà tucutu nì cana rey mà‑té nì cachi‑nè xì‑té: “¡Peón malu ndùù‑yó! Vàchi yùhù, nì xicahnú inì sàhù; nì dàndùtù nsìhí ñà‑ndùá nì ìníhícó, vàchi ducán nì sacundahvú núìˊ.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 ¿A có‑ndìá ìcà stnáù cuhi inù compañeru nacua nì quide xì miun?” nì cachi rey mà.
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Cunaha‑nsiá, yáha ga nì xìdà ini‑nè, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑nète ndahà tè‑dàndòhò‑xì nèhivì ñà‑coo‑tè ndahà‑témà ndè cachi danáà nsìhí‑te.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 ’Pues ducán icúmí quida stná Yuamánìˊ iá ansivi xi mii‑nsiá nú có‑cùní‑nsià cuicahnú ndisa ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia ―nì cachi Jesús.
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.