Mateus 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, ñuu Jerusalén nì caquee dava nècuàchì fariseu, xì dava stná nècuàchì ley xi veheñùhu vàxi‑ne, te nì casaà‑nè nùù Jesús. Te nì cachi‑nè xì‑yá:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 ―Nècuàchì dacuahá mii‑ní, ¿índù chuun có‑quìdá‑né estilu xi xìì‑ndà? Vàchi na cuáhàn‑nè cuxi‑ne, có‑ndàhá‑né (nacua cachí estilu xi‑nda).
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Vàchi dohó nì cachi‑yà: ni coó tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá. Te nú ni cáhàn ùhì iin nèhivì dìquì iin yuadíhí‑nê, dandu icúmí‑nê cui‑nè.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Doco mii‑nsiá, tucu quidá‑nsiá, vàchi cachí‑nsià vàtùni cachi iin nèhivì xì yuadíhí‑nê: “Mà cùì chindeí mii‑nsiá xì ñá‑ndùá icúmî, vàchi sànì cachì sàhà nsidaámà ñà‑ndùá dìhùn ìì”.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Te nú ducán sànì cachi nècuàchìmà, dandu còò cá obligación icúmí‑nê ñà‑chindee‑né yuadíhí‑nê, cachí‑nsià. Ñàyùcàndùá, sàhà estilu xi‑nsiamà iladu sànì nacoo‑nsia ley nì cachi Dios, te cuisì estilu xi mii‑nsiá chívàha‑nsia.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 ¡Ndahví‑nsià! ¡Vàha ga‑nsià cahan‑nsiá, doco dananí úún‑nsiá! (Náhà xìcà) ñà‑ndácuisì nduá nì cachitnùhu Isaías sàhà‑nsiá sànaha na ní tiaa‑ne ñà‑ndùá nì cachi Dios, te dohó nì cachi‑yà:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Nèhivì yohó, yuhù‑né quidáñúhú‑nê yùhù. Doco ini anima‑nè, còó, vàchi xica iéˋ cahan‑né.
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Cahvi‑né yùhù tuxí‑né, doco có‑ndiàáˋ, vàchi nèhivì ùún nduú ana nì quidavàha xi ley chináhá‑nè nèhivì.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Dandu nì cana Jesús nèhivì cuáhà mà ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Mà cúnsídá cuàchi nèhivì sàhà ni‑iin ñà‑xìxí‑né; còó. Doco palabra queé yuhù‑né na cachí‑nè iñàha, ñà‑jaàn ndisa dacuidá cuàchi xi‑né.
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Dandu nì nataca nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑ya, te nì cachi‑nè:
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Nacóó‑nsiá nècuàchì fariseu mà, vàchi quidá‑né na ian quidá iin nècuàchì cuaá cuní dacúndéhe xi inga nècuàchì cuaá ichì. Te (ináhá‑ndá) nú ducán ni quida‑nda, cutu sáà‑ndà dacóyo nihni stnaha‑nda xìchi.
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ nansa cuu‑xi comida xixi‑nda, quéa yuhù‑ndà, dandu yáha ndè tìxi‑nda, te después quea?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Doco palabra queé yuhù‑ndà, divi ñà‑ñùhú ini anima‑ndà nduá. Te divi ñà‑jaàn ndisa dacuidá cuàchi xi anima nèhivì.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Vàchi ini anima‑nè ñuhú cuàhà cuàchi, te divi sàhámà nacání quini guá ini‑nè, te sahní stnahá‑né, te ò cáhàn‑nè xì inga nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne, te ò iá‑nè xì ndéni nèhivì ní cui mate tà nándàhà‑né. Te divi sàhà ñà‑ndùá ñuhú ini anima‑ne, ñàyùcàndùá xího stná‑nè quida cuihna‑né, te cuní‑nè dandahví stnahá stná‑nè, ò cáhàn quini‑ne.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Divi cuàchi jaàn nduá dacuidá cuàchi xi anima nèhivì, doco ñà‑có‑ndàhà‑ndà na xixi‑nda, có‑dàcuìdá cuàcha‑ndó.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Te yucán nì tnàtuu iin nècuàchì ñahà raza cananeu nùù‑yá, ndáhì‑nè, cachí‑nè xì‑yá:
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Doco Jesús, cónì náxícóníhî‑yá nùù nècuàchìmà. Dandu nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Dandu nì cachi‑yà (xì nècuàchì dacuahá‑yá):
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Dandu nì tnàtuu nècuàchì ñahà mà nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Doco nì cachi‑nè xì‑yá:
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ichì mar de Galilea. Te na nchícùn‑yà ichì mà, nì nana‑ya iin yucù nì sàcòo‑ya.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Te cuàhà ga nèhivì nì nataca nùù‑yá yucán, ndacá‑né nècuàchì cuhí xi‑ne, xínduu‑ne nècuàchì xicá cuéhê, xì nècuàchì cuaá, xì nècuàchì ìhìn, xì nècuàchì cuhí ndahà‑xí, vàchi cuàhà gá cuèhè ndohó‑né. Te nì chitànduhù‑ñánê nùù‑yá, te nì dàndúvàha‑yanè.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nèhivì cuáhà mà na ní xini‑nè nansa nì cuu nì nacahàn nècuàchì ìhìn, te nì nduvìtá ndahà nècuàchì cuhí ndahà‑xí; stná nècuàchì xicá cuéhê, nì nacaca viì stná‑nè, te nì natùinuù stná nècuàchì cuaá. Te nèhivì nì xini mà, cuàhà gá nì naquimanì‑né Dios ñà‑cuàhà guá sànì chindee‑yá nèhivì ñuu‑nè Israel.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Daaní, nì cana‑ya nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Dandu nì cacachi nècuàchì dacuahá‑yá:
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Te nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né:
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo viì nsidaa nèhivì mà ñuhù.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Te nì tnii‑ya ùsà pan xì stná siaca ma, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, dandu nì dàcuàchí‑yáñà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Te nì xixi nsidaa‑né nì ndenuu ini‑nè. Dandu después nì dàtàcá‑nè ùsà canasta nì chitu ñá‑nì cuyodò gá.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Cunaha‑nsiá, nsidaa nècuàchì tiàa nì xixi ma, cùmì mil nì sanduu‑ne, te cuaán nduú nècuàchì ñahà xì stná ñà‑cuati.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Daaní, nì dànácuîtià‑yà nèhivì mà, te nì nana tu‑ya iin lancha cuàhàn‑yà dècuèndè ladu ñuu Magdala.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.