Mateus 15

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Daaní, ñuu Jerusalén nì caquee dava nècuàchì fariseu, xì dava stná nècuàchì ley xi veheñùhu vàxi‑ne, te nì casaà‑nè nùù Jesús. Te nì cachi‑nè xì‑yá:
1 Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:
2 ―Nècuàchì dacuahá mii‑ní, ¿índù chuun có‑quìdá‑né estilu xi xìì‑ndà? Vàchi na cuáhàn‑nè cuxi‑ne, có‑ndàhá‑né (nacua cachí estilu xi‑nda).
2 Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.
3 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Vàchi dohó nì cachi‑yà: ni coó tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá. Te nú ni cáhàn ùhì iin nèhivì dìquì iin yuadíhí‑nê, dandu icúmí‑nê cui‑nè.
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.
5 Doco mii‑nsiá, tucu quidá‑nsiá, vàchi cachí‑nsià vàtùni cachi iin nèhivì xì yuadíhí‑nê: “Mà cùì chindeí mii‑nsiá xì ñá‑ndùá icúmî, vàchi sànì cachì sàhà nsidaámà ñà‑ndùá dìhùn ìì”.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;
6 Te nú ducán sànì cachi nècuàchìmà, dandu còò cá obligación icúmí‑nê ñà‑chindee‑né yuadíhí‑nê, cachí‑nsià. Ñàyùcàndùá, sàhà estilu xi‑nsiamà iladu sànì nacoo‑nsia ley nì cachi Dios, te cuisì estilu xi mii‑nsiá chívàha‑nsia.
6 e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.
7 ¡Ndahví‑nsià! ¡Vàha ga‑nsià cahan‑nsiá, doco dananí úún‑nsiá! (Náhà xìcà) ñà‑ndácuisì nduá nì cachitnùhu Isaías sàhà‑nsiá sànaha na ní tiaa‑ne ñà‑ndùá nì cachi Dios, te dohó nì cachi‑yà:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 Nèhivì yohó, yuhù‑né quidáñúhú‑nê yùhù. Doco ini anima‑nè, còó, vàchi xica iéˋ cahan‑né.
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Cahvi‑né yùhù tuxí‑né, doco có‑ndiàáˋ, vàchi nèhivì ùún nduú ana nì quidavàha xi ley chináhá‑nè nèhivì.
9 Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.
10 Dandu nì cana Jesús nèhivì cuáhà mà ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
10 E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:
11 Mà cúnsídá cuàchi nèhivì sàhà ni‑iin ñà‑xìxí‑né; còó. Doco palabra queé yuhù‑né na cachí‑nè iñàha, ñà‑jaàn ndisa dacuidá cuàchi xi‑né.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Dandu nì nataca nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑ya, te nì cachi‑nè:
12 Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?
13 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
13 Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.
14 Nacóó‑nsiá nècuàchì fariseu mà, vàchi quidá‑né na ian quidá iin nècuàchì cuaá cuní dacúndéhe xi inga nècuàchì cuaá ichì. Te (ináhá‑ndá) nú ducán ni quida‑nda, cutu sáà‑ndà dacóyo nihni stnaha‑nda xìchi.
14 Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.
15 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
15 Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.
16 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
16 E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?
17 ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ nansa cuu‑xi comida xixi‑nda, quéa yuhù‑ndà, dandu yáha ndè tìxi‑nda, te después quea?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?
18 Doco palabra queé yuhù‑ndà, divi ñà‑ñùhú ini anima‑ndà nduá. Te divi ñà‑jaàn ndisa dacuidá cuàchi xi anima nèhivì.
18 Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.
19 Vàchi ini anima‑nè ñuhú cuàhà cuàchi, te divi sàhámà nacání quini guá ini‑nè, te sahní stnahá‑né, te ò cáhàn‑nè xì inga nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne, te ò iá‑nè xì ndéni nèhivì ní cui mate tà nándàhà‑né. Te divi sàhà ñà‑ndùá ñuhú ini anima‑ne, ñàyùcàndùá xího stná‑nè quida cuihna‑né, te cuní‑nè dandahví stnahá stná‑nè, ò cáhàn quini‑ne.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Divi cuàchi jaàn nduá dacuidá cuàchi xi anima nèhivì, doco ñà‑có‑ndàhà‑ndà na xixi‑nda, có‑dàcuìdá cuàcha‑ndó.
20 São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.
21 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Te yucán nì tnàtuu iin nècuàchì ñahà raza cananeu nùù‑yá, ndáhì‑nè, cachí‑nè xì‑yá:
22 E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.
23 Doco Jesús, cónì náxícóníhî‑yá nùù nècuàchìmà. Dandu nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
23 Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.
24 Dandu nì cachi‑yà (xì nècuàchì dacuahá‑yá):
24 Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Dandu nì tnàtuu nècuàchì ñahà mà nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
27 Doco nì cachi‑nè xì‑yá:
27 E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
28 Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.
29 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ichì mar de Galilea. Te na nchícùn‑yà ichì mà, nì nana‑ya iin yucù nì sàcòo‑ya.
29 Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.
30 Te cuàhà ga nèhivì nì nataca nùù‑yá yucán, ndacá‑né nècuàchì cuhí xi‑ne, xínduu‑ne nècuàchì xicá cuéhê, xì nècuàchì cuaá, xì nècuàchì ìhìn, xì nècuàchì cuhí ndahà‑xí, vàchi cuàhà gá cuèhè ndohó‑né. Te nì chitànduhù‑ñánê nùù‑yá, te nì dàndúvàha‑yanè.
30 E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.
31 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nèhivì cuáhà mà na ní xini‑nè nansa nì cuu nì nacahàn nècuàchì ìhìn, te nì nduvìtá ndahà nècuàchì cuhí ndahà‑xí; stná nècuàchì xicá cuéhê, nì nacaca viì stná‑nè, te nì natùinuù stná nècuàchì cuaá. Te nèhivì nì xini mà, cuàhà gá nì naquimanì‑né Dios ñà‑cuàhà guá sànì chindee‑yá nèhivì ñuu‑nè Israel.
31 De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Daaní, nì cana‑ya nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
32 Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Dandu nì cacachi nècuàchì dacuahá‑yá:
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?
34 Te nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né:
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.
35 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo viì nsidaa nèhivì mà ñuhù.
35 Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.
36 Te nì tnii‑ya ùsà pan xì stná siaca ma, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, dandu nì dàcuàchí‑yáñà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà.
36 E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Te nì xixi nsidaa‑né nì ndenuu ini‑nè. Dandu después nì dàtàcá‑nè ùsà canasta nì chitu ñá‑nì cuyodò gá.
37 E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.
38 Cunaha‑nsiá, nsidaa nècuàchì tiàa nì xixi ma, cùmì mil nì sanduu‑ne, te cuaán nduú nècuàchì ñahà xì stná ñà‑cuati.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.
39 Daaní, nì dànácuîtià‑yà nèhivì mà, te nì nana tu‑ya iin lancha cuàhàn‑yà dècuèndè ladu ñuu Magdala.
39 E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.