Mateus 14

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaní, tiempu yucán nì xinitnùhu rey Herodes ñà‑cuàhà guá quidá Jesús.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Te nì cachì‑te xi nèhivì xí‑te:
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Vàchi Herodes mà nduú ana nì chicadi xì Juan vehecàa. Ducán nì quida‑tè sàhà ñahàdìhí ñanì‑te Felipe nani Herodías.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Vàchi nì cachi Juan xì‑té ñà‑có‑sâha Dios lugar coo‑tè xì ñahà mà.
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ñàyùcàndùá, cuní‑te cahnì‑ténê, doco yúhî‑te nèhivì ñuù‑te, vàchi quidá‑né cuenta ñà‑iin nèhivì yuhù núù Dios nduú nècuàchìmà.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Doco nì sàà quìvì nì naxìnu‑tè cuìà, te nì quida‑tè vicò. Te vicò mà nì ìtasaha dèhe Herodías mà nùù nèhivì (nì casaà) yucán, te cuàhà gá nì cudiì ini Herodes.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Ñàyùcàndùá, nì chinaha‑té Dios dacútâhvì‑téñâ ndéni iñàha nì cui ni cácàn‑ña.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Dandu (nì sàhàn‑ña) nùù dihi‑ñá, te nì sàcùnaha‑ñá (nansa càcàn‑ña), te ñàyùcàndùá nì cachì‑ña xi rey mà:
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Dandu nì cuhuun ini rey mà, doco sàhà‑ñá sànì chinaha guá‑te Dios, te sàhà stná compañeru‑te ndoó indéhe yucán, ñàyùcàndùá nì dàndàcú‑te ñà‑nì còó nacua nì xìcàn ñahà chìì mà,
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 nì sàha‑tè orden, te nì quendodò dínì ndómà vehecàa.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Te nihí nèhivì dìnì‑ndà nì nansìhvi ndé iá‑te, inácáà ini iin charola. Ñàyùcàndùá, nì tnii ñahà chìì mà‑ñá nì sàhàn nì sàha‑ñà dihi‑ñá.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Dandu nì quixi nècuàchì nìsa dacuahá Juan nì ndanihi‑ne nsìi ma nì sùxin‑ne. Dandu cuàhàn‑nè cachitnùhu‑ne xì Jesús.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Na ní nsihi nì inini Jesús, dandu nì quècahnu‑ya ini iin lancha, cuàhàn cuaán‑yá inì‑nu dècuèndè iin xaan ndé có‑ndòó nèhivì. Doco nì xinitnùhu nèhivì cuàhàn‑yà, te ñàyùcàndùá nì caquee stná‑nè ñuu‑nè nì tenchicùn‑nèyà ñuhù íchî.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Sàhámà (na ní sàà‑yà yucán), te nì quee‑ya nùù lancha mà, dandu nì xini‑yà ndoó cuàhà gá nèhivì. Te nì cuhi ini‑yànè; ñàyùcàndùá nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí xi‑ne.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Te na ní cuaà, dandu nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Dandu nì cachi‑nè:
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te nì cachi‑yà:
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo nsidaa nèhivì yucán nùù yùcù cuati. Te nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca, te nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nsidaa nèhivì ndoó yucán.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Te nsidaa‑né nì xixi‑ne nì ndenuu ini‑nè. Te pedazu nì ndòo ga nì chitu ùxìn ùì ìcà.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Pues cunaha‑nsiá, nsidaa nèhivì nì xixi ma, nahi ùhùn mil tiàa nì sanduu‑ne, te cuaán nduú stná nècuàchì ñahà xì ñà‑cuati.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Vichi duha nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì mácùñuhu‑ne ini lancha te cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí yàha‑ne inga ladu mar, doco mii‑yá, cuàhàn‑yà danácuîtià‑yà nèhivì cuáhà yucán.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Te na sánì ndaquìndèè‑yá xì nsidaa nèhivì mà, dandu nì nana cuaán‑yá iin yucù nì càhàn‑yà xì Yuamánì‑yá Dios. Daaní, na ní cuñaà, iá mindaa‑yá yucù yucán.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Doco lancha mà, sàcuàhàn‑nu dava mahì mar, te cuàhà gá sànì nacuahnu todò tècuìí. Ñàyùcàndùá ndé ndiàchì nìhní‑nu, vàchi yáha ga ndee caná tàchì ladu nùù‑nú.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Daaní, sinduhá nì sàà‑yà yucán xicándódo‑yá nùù tècuìí.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Doco na ní caxini‑nè vàxi‑ya, nì cayùhí cuàhà‑né, te nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Doco vichi vichi nì cachi‑yà xì‑né:
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Doco na ní xini‑nè ñà‑ndee guá caná tàchì, dandu nì yùhí‑nè, te nì quesaha‑né cuàhàn‑nè càhà‑nè ini tècuìí mà nì cùí. Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Dandu vichi duha nì chitanini‑ya ndahà‑yá nì tnii‑yanè, te nì cachi‑yà xì‑né:
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Dandu nì nana‑ya lancha, mii‑yá xì stná Pedro. Te vichi duha nì cucuiìn tàchì.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Te nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñuhú ini lancha mà nì sàcuìtasisi‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Daaní, na sánì yàha‑ya xì‑né mar mà, dandu nì sàà‑yà ñuhù íchî iin ñuu nani Genesaret.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Te nì nacuni nèhivì ñuu mà‑yá, te nì cachitnùhu‑ne xì nsidaa gá nèhivì ladu yucán. Ñàyùcàndùá, yucán nì casaà cuàhà‑né nùù‑yá ndacá‑né nsidaa nècuàchì cuhí xi‑ne.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cuáha‑ya dùcùn ndahà úún‑né siquiera orilla sìcoto xi‑ya. Te nsidaa nèhivì nì dùcùn ndahà‑xí ducán, nì nduvàha‑ne.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.