Mateus 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Daaní, tiempu yucán nì xinitnùhu rey Herodes ñà‑cuàhà guá quidá Jesús.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Te nì cachì‑te xi nèhivì xí‑te:
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Vàchi Herodes mà nduú ana nì chicadi xì Juan vehecàa. Ducán nì quida‑tè sàhà ñahàdìhí ñanì‑te Felipe nani Herodías.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Vàchi nì cachi Juan xì‑té ñà‑có‑sâha Dios lugar coo‑tè xì ñahà mà.
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Ñàyùcàndùá, cuní‑te cahnì‑ténê, doco yúhî‑te nèhivì ñuù‑te, vàchi quidá‑né cuenta ñà‑iin nèhivì yuhù núù Dios nduú nècuàchìmà.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Doco nì sàà quìvì nì naxìnu‑tè cuìà, te nì quida‑tè vicò. Te vicò mà nì ìtasaha dèhe Herodías mà nùù nèhivì (nì casaà) yucán, te cuàhà gá nì cudiì ini Herodes.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Ñàyùcàndùá, nì chinaha‑té Dios dacútâhvì‑téñâ ndéni iñàha nì cui ni cácàn‑ña.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Dandu (nì sàhàn‑ña) nùù dihi‑ñá, te nì sàcùnaha‑ñá (nansa càcàn‑ña), te ñàyùcàndùá nì cachì‑ña xi rey mà:
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Dandu nì cuhuun ini rey mà, doco sàhà‑ñá sànì chinaha guá‑te Dios, te sàhà stná compañeru‑te ndoó indéhe yucán, ñàyùcàndùá nì dàndàcú‑te ñà‑nì còó nacua nì xìcàn ñahà chìì mà,
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 nì sàha‑tè orden, te nì quendodò dínì ndómà vehecàa.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Te nihí nèhivì dìnì‑ndà nì nansìhvi ndé iá‑te, inácáà ini iin charola. Ñàyùcàndùá, nì tnii ñahà chìì mà‑ñá nì sàhàn nì sàha‑ñà dihi‑ñá.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Dandu nì quixi nècuàchì nìsa dacuahá Juan nì ndanihi‑ne nsìi ma nì sùxin‑ne. Dandu cuàhàn‑nè cachitnùhu‑ne xì Jesús.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Na ní nsihi nì inini Jesús, dandu nì quècahnu‑ya ini iin lancha, cuàhàn cuaán‑yá inì‑nu dècuèndè iin xaan ndé có‑ndòó nèhivì. Doco nì xinitnùhu nèhivì cuàhàn‑yà, te ñàyùcàndùá nì caquee stná‑nè ñuu‑nè nì tenchicùn‑nèyà ñuhù íchî.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Sàhámà (na ní sàà‑yà yucán), te nì quee‑ya nùù lancha mà, dandu nì xini‑yà ndoó cuàhà gá nèhivì. Te nì cuhi ini‑yànè; ñàyùcàndùá nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí xi‑ne.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Te na ní cuaà, dandu nì catnàtuu nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Dandu nì cachi‑nè:
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Te nì cachi‑yà:
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo nsidaa nèhivì yucán nùù yùcù cuati. Te nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca, te nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nsidaa nèhivì ndoó yucán.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Te nsidaa‑né nì xixi‑ne nì ndenuu ini‑nè. Te pedazu nì ndòo ga nì chitu ùxìn ùì ìcà.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Pues cunaha‑nsiá, nsidaa nèhivì nì xixi ma, nahi ùhùn mil tiàa nì sanduu‑ne, te cuaán nduú stná nècuàchì ñahà xì ñà‑cuati.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Vichi duha nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì mácùñuhu‑ne ini lancha te cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí yàha‑ne inga ladu mar, doco mii‑yá, cuàhàn‑yà danácuîtià‑yà nèhivì cuáhà yucán.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Te na sánì ndaquìndèè‑yá xì nsidaa nèhivì mà, dandu nì nana cuaán‑yá iin yucù nì càhàn‑yà xì Yuamánì‑yá Dios. Daaní, na ní cuñaà, iá mindaa‑yá yucù yucán.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Doco lancha mà, sàcuàhàn‑nu dava mahì mar, te cuàhà gá sànì nacuahnu todò tècuìí. Ñàyùcàndùá ndé ndiàchì nìhní‑nu, vàchi yáha ga ndee caná tàchì ladu nùù‑nú.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Daaní, sinduhá nì sàà‑yà yucán xicándódo‑yá nùù tècuìí.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Doco na ní caxini‑nè vàxi‑ya, nì cayùhí cuàhà‑né, te nì càna ndee‑né, cachí‑nè:
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Doco vichi vichi nì cachi‑yà xì‑né:
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Doco na ní xini‑nè ñà‑ndee guá caná tàchì, dandu nì yùhí‑nè, te nì quesaha‑né cuàhàn‑nè càhà‑nè ini tècuìí mà nì cùí. Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑né, cachí‑nè:
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Dandu vichi duha nì chitanini‑ya ndahà‑yá nì tnii‑yanè, te nì cachi‑yà xì‑né:
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Dandu nì nana‑ya lancha, mii‑yá xì stná Pedro. Te vichi duha nì cucuiìn tàchì.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Te nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñuhú ini lancha mà nì sàcuìtasisi‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Daaní, na sánì yàha‑ya xì‑né mar mà, dandu nì sàà‑yà ñuhù íchî iin ñuu nani Genesaret.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Te nì nacuni nèhivì ñuu mà‑yá, te nì cachitnùhu‑ne xì nsidaa gá nèhivì ladu yucán. Ñàyùcàndùá, yucán nì casaà cuàhà‑né nùù‑yá ndacá‑né nsidaa nècuàchì cuhí xi‑ne.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cuáha‑ya dùcùn ndahà úún‑né siquiera orilla sìcoto xi‑ya. Te nsidaa nèhivì nì dùcùn ndahà‑xí ducán, nì nduvàha‑ne.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.