Mateus 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Dandu nì cana Jesús ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑tavà‑né ñà‑malu ñuhú ini nèhivì. Te nì nìhìtáhvì stná‑nè dandúvàha‑ne nècuàchì cuhí ndohó nsidanuu clase cuèhè.
1 Tendo chamado os seus doze discípulos, deu-lhes Jesus autoridade sobre espíritos imundos para os expelir e para curar toda sorte de doenças e enfermidades.
2 Cunaha‑nsiá, dohó nani ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá mà: primeru iá Simón; te Pedro nani stná‑nè; daaní, iá stná ñani‑nè Andrés, xì stná dèhe Zebedeo nani Jacobo, xì ñani Jacobo mà nani Juan.
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: primeiro, Simão, por sobrenome Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 Te iá stná Felipe, xì Bartolomé, xì Tomás, xì tè‑dàchíyàhvi nani Mateo, xì stná dèhe Alfeo nani Jacobo, xì stná Lebeo; te Tadeo nduú inga quìvì Lebeo mà.
3 Filipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu;
4 Daaní, iá stná Simón nì sanduu iin nècuàchì partidu cachí‑nè nècuàchì Canaán, te nì ìa stná Judas Iscariote, divi nècuàchì nì cahin xì‑yá nùù tè‑xídandacú.
4 Simão, o Zelote, e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
5 Pues divi ùxìn ùì nèhivì yucán nì techuún Jesús (cùhùn‑nè cacanuu‑ne). Te dohó nì cachi‑yà xì‑né quida‑ne:
5 A estes doze enviou Jesus, dando-lhes as seguintes instruções: Não tomeis rumo aos gentios, nem entreis em cidade de samaritanos;
6 Còó, cuisì‑ní ndé ndoó nèhivì raza‑ndà Israel ni cúhùn‑nsià, vàchi nahi riì nì tùcù xínduu‑ne.
6 mas, de preferência, procurai as ovelhas perdidas da casa de Israel;
7 Cuahán‑nsià cachitnùhu‑nsia xì‑né ñà‑sà‑ìtúú tiempu cusahnú mii‑yá iá ansivi.
7 e, à medida que seguirdes, pregai que está próximo o reino dos céus.
8 Dandúvàha‑nsia nècuàchì cuhí, te danátiácú‑nsià nècuàchì nsìi. Te nècuàchì icúmí cuèhè xíhì cuñù‑xi, dacúxíó‑nsiá cuèhè quini ma, te tavà‑nsiá ñà‑malu nùù nèhivì inácáà‑si inì‑xi. Te màsà quídá‑nsiá cobrar nùù nèhivì, vàchi uun‑ni sànì nìhìtáhvì stná‑nsià ñà‑quida‑nsia ducán.
8 Curai enfermos, ressuscitai mortos, purificai leprosos, expeli demônios; de graça recebestes, de graça dai.
9 ’Ni dìhùn oro, ni dìhùn plata, ni dìhùn yahá màsà cúníhí‑nsiá cùhùn ini itni xi‑nsia.
9 Não vos provereis de ouro, nem de prata, nem de cobre nos vossos cintos;
10 Ni morral màsà cúníhí‑nsiá cùhùn ichì. Cuisì‑ní iin‑ni dùhnù‑nsiá cunihi‑nsia, xì ndìsàn sà‑ìnáì‑nsià, xì stná bastón xi‑nsia. Cuisì ñà‑jaàn‑ní cunihi‑nsia cùhùn, vàchi iin nèhivì quidáchúûn, xiñuhu cuàha nèhivì‑né raya xi‑ne.
10 nem de alforje para o caminho, nem de duas túnicas, nem de sandálias, nem de bordão; porque digno é o trabalhador do seu alimento.
11 ’Daaní, nú sànì sàà‑nsià iin ñuu, ò iin ranchu, dandu nanducu‑nsiá vehe iin nècuàchì vàha, te iin‑ni cundoo‑nsia yucán ndè cachi sàà quìvì quee‑nsia ñuu mà.
11 E, em qualquer cidade ou povoado em que entrardes, indagai quem neles é digno; e aí ficai até vos retirardes.
12 Te nú sànì sàà‑nsià vehe iin nèhivì, casàhú viì‑nsiá xì‑né ñà‑nì cúndóó cueé‑nè.
12 Ao entrardes na casa, saudai-a;
13 Te nú nduú‑né nèhivì vàha, dandísá, ducán icúmí cuu xi‑né, doco nú mà váha‑ne, dandu ni cúnàhá ñà‑ndùá nì cachi‑nsià xì‑né.
13 se, com efeito, a casa for digna, venha sobre ela a vossa paz; se, porém, não o for, torne para vós outros a vossa paz.
14 Te nú có‑cùní‑nè dayáha‑ne mii‑nsiá, te ò có‑cùní‑nè cunini‑ne palabra nihí‑nsiá, dandu quee‑nsia vehe ma, te ò ñuu mà, te nacatù‑nsiá sàhà‑nsiá ñà‑nì cóyo yàcá xi lugar mà.
14 Se alguém não vos receber, nem ouvir as vossas palavras, ao sairdes daquela casa ou daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés.
15 Vàchi cunaha‑nsiá, chicá cuàhà castigu icúmí nèhivì ñuu mà nìhì‑né na sáà quìvì juiciu, te chicá menos icúmí nìhì nèhivì malu ñuu Sodoma xì ñuu Gomorra.
15 Em verdade vos digo que menos rigor haverá para Sodoma e Gomorra, no Dia do Juízo, do que para aquela cidade.
16 ’Cunaha‑nsiá, dana ga nèhivì ndé techúîn mii‑nsiá cacanuu‑nsia, nahi quisì íhì nduú‑né, te mii‑nsiá nduú‑nsiá nahi riì. Ñàyùcàndùá, xiñuhu ñà‑cunchito tùha‑nsia, te coo mansu stná‑nsià na iin loma.
16 Eis que eu vos envio como ovelhas para o meio de lobos; sede, portanto, prudentes como as serpentes e símplices como as pombas.
17 Cuidadu gà cundoo‑nsia sàhà nèhivì, vàchi dava‑ne icúmí‑nê quida‑ne mii‑nsiá entregar nùù tè‑nìhí chuun, te yucán ñàhnì cuií‑nsià ini veheñùhu xi‑nsia.
17 E acautelai-vos dos homens; porque vos entregarão aos tribunais e vos açoitarão nas suas sinagogas;
18 Te sàhà‑ñá nchícùn‑nsià yùhù, ñàyùcàndùá icúmí‑nê datnátuu‑ne mii‑nsiá nùù gobiernu xì nùù rey, dandu datúi‑nsia nùù nècuàchìmà ñà‑ndùá xiníndísâ‑nsiá, te cunini stná cuàhà gá nèhivì inga raza.
18 por minha causa sereis levados à presença de governadores e de reis, para lhes servir de testemunho, a eles e aos gentios.
19 Doco na sáà‑nsià nùù tè‑xídandacu‑ma, màsà nácání inì‑nsia índù palabra naxiconihí‑nsiá nùù‑té, vàchi divi hora mà icúmí‑nsiâ nìhìtáhvì‑nsiá nansa cachi‑nsià xì‑té.
19 E, quando vos entregarem, não cuideis em como ou o que haveis de falar, porque, naquela hora, vos será concedido o que haveis de dizer,
20 Vàchi màdì mii‑nsiá cunduu ana cuàhàn càhàn; còó, mii Espíritu Ìì xí Yuandiaha‑nsiá cuàhàn dachítnùní xì ini‑nsià nansa cachi‑nsià.
20 visto que não sois vós os que falais, mas o Espírito de vosso Pai é quem fala em vós.
21 ’Te tiempu yucán, dècuèndè tnaha nèhivì icúmí quida xi‑né entregar (nùù autoridad) ñà‑cui‑nè, mate ñání‑nè, ò déhe‑ne nduú nècuàchìmà. Ndè stná yuadíhí‑nê icúmí‑nê nacuni ùhì‑nè, te canicuàchi stnahá‑né sàhà‑né ñà‑cui‑nè. Ducán icúmí‑nê quida‑ne (quìvì yucán).
21 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
22 Te mii‑nsiá, sàhà‑ñá ndácùcahan‑nsiá yùhù, ñàyùcàndùá icúmí nsidaa nèhivì cuni ùhì‑nènsià. Doco nú iin‑ni ni cúníhnú vàha inì‑nsia dècuèndè cachi sàà xìnu tiempu, dandísá icúmí‑nsiâ càcu‑nsia nùù Dios.
22 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
23 Te nú quidá quíní nèhivì xì‑nsiá iin ñuu, dandu cunudèhé‑nsià ndè inga ñuu. Vàchi cunaha‑nsiá, tàñáha ga nacàhin‑nsia nsidanicuú ñuu raza‑ndà Israel, te sànì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
23 Quando, porém, vos perseguirem numa cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel, até que venha o Filho do Homem.
24 ’Cunaha‑nsiá, màdìá chicá tùha iin nècuàchì làcà dacuahá nuu iin maestru; te ò iin peón, màdìá chicá ndiaá‑te nùù lamú xi‑tè.
24 O discípulo não está acima do seu mestre, nem o servo, acima do seu senhor.
25 Cuisì nú sànì sàà iin nècuàchì dacuahá cunduu‑ne nahi maestru xi‑ne, dandu cudíì ini‑nè sàhájàn. Stná iin peón, nú sànì sàà stná‑te cunduu‑tè nahi lamú xi‑tè, dandu cudíì stná inì‑te sàhájàn. Doco nú cachí nèhivì sàhà iin nècuàchì sahnú ñà‑ndùú‑né ñà‑malu Beelzebú, dandu chicá mà úhì càhàn quini stná‑nè sàhà nèhivì vehe‑ne.
25 Basta ao discípulo ser como o seu mestre, e ao servo, como o seu senhor. Se chamaram Belzebu ao dono da casa, quanto mais aos seus domésticos?
26 ’Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑nsià nèhivì. Cunaha‑nsiá, còò ni‑iñàha cui coo dèhé nicanicuahàn; icúmíâ tùia, te icúmí nèhivì cunitnùhu stná‑nè sàhà‑ñá.
26 Portanto, não os temais; pois nada há encoberto, que não venha a ser revelado; nem oculto, que não venha a ser conhecido.
27 Doco mii‑nsiá, ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá (na ndoó cuaán‑nda) ndé iín tnúú, ñà‑jaàn cachitnùhu‑nsia inicutu ndé tuí. Te nú nì càhàn cayí xì‑nsiá iñàha, dandu mii‑nsiá, nana‑nsia dìnì vèhé, te càhàn vate ndee‑nsiá ñà‑ndùá nì cachì.
27 O que vos digo às escuras, dizei-o a plena luz; e o que se vos diz ao ouvido, proclamai-o dos eirados.
28 Te màsà yúhî‑nsià nèhivì cuní cahnì xì‑nsiá, vàchi cuisì iquìcúñú‑nsià cunduu ñà‑cui, doco anima‑nsià, mà cúí cahnì‑néà. Nàyùcàndùá, mii‑yá nduú ana xiñuhu yùhí‑nsià, vàchi icúmí ndisa‑ya poder daquée‑ya nèhivì nùù andea ndé ndañuhu dahuun anima‑nè xì stná iquìcúñú‑nè.
28 Não temais os que matam o corpo e não podem matar a alma; temei, antes, aquele que pode fazer perecer no inferno tanto a alma como o corpo.
29 ’Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑ùì chòlìhì dicó‑né cùmì tuní, doco mate ducán iyuhu ndiaá‑si, ni‑iin‑sì mà sáà cui nú có‑chîtnùní ini Yuandiaha‑nsiá Dios ducán.
29 Não se vendem dois pardais por um asse? E nenhum deles cairá em terra sem o consentimento de vosso Pai.
30 Te divi ducán stná mii‑nsiá (inúù stná‑yà mii‑nsiá), dècuèndè ináhá‑yâ nadaa idìdínì iin iin‑nsia.
30 E, quanto a vós outros, até os cabelos todos da cabeça estão contados.
31 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑nsià, vàchi chicá ndiaá‑nsià nùù laa cuati ma.
31 Não temais, pois! Bem mais valeis vós do que muitos pardais.
32 ’Nú cachí vate nèhivì ñà‑ndùú‑né nèhivì xí, dandu yùhù cachi stnáì xì Yuamánìˊ iá ansivi ñà‑divi nèhivì xí nduú stná‑nè.
32 Portanto, todo aquele que me confessar diante dos homens, também eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus;
33 Doco nú ni chídèhé‑nè ñà‑ndùú‑né nèhivì xí, dandu yùhù stná, icúmî nacuaà stnáì mii‑né nùù Yuamánìˊ.
33 mas aquele que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai, que está nos céus.
34 ’Màsà cúcáhán‑nsiâ a váxi yùhù ñuhìví yohó ñà‑cucumi nèhivì paz. Còó. Mà cúndóó mánì‑né; icúmí‑nê cundoo‑ne náâ stnàhá‑né.
34 Não penseis que vim trazer paz à terra; não vim trazer paz, mas espada.
35 Vàchi ñà‑nì quesaì ñuhìví yohó, icúmí cuni ùhì iin tiàa yua‑té, te cuni ùhì stná iin ñahà chìì dihi‑ñá, te ò iin nècuàchì ñahà, cuni ùhì stná‑nè dìdo‑ne.
35 Pois vim causar divisão entre o homem e seu pai; entre a filha e sua mãe e entre a nora e sua sogra.
36 Vàchi dècuèndè tnaha‑ne cuni ùhì xì‑né.
36 Assim, os inimigos do homem serão os da sua própria casa.
37 ’Doco nú chicá cuú ini iin nèhivì sàhà yua‑né, ò dihi‑né, te màdì yúhù, dandu có‑nâtùi‑ne cunduu‑ne nèhivì xí. Te ò nú chicá cuú ini‑nè sàhà dèhe‑ne, te màdì yúhù, dandu có‑nâtùi stná‑nè cunduu‑ne nèhivì xí.
37 Quem ama seu pai ou sua mãe mais do que a mim não é digno de mim; quem ama seu filho ou sua filha mais do que a mim não é digno de mim;
38 Te nú màsà cóó‑né dispuestu cunchicùn‑nè yùhù mate icúmí‑nê cunsida stná‑nè cruz xi‑ne (te sàà‑nè cui stná‑nè), dandu có‑nâtùi‑ne cunduu‑ne nèhivì xí.
38 e quem não toma a sua cruz e vem após mim não é digno de mim.
39 Nsidaa ana cuní dacácu xi vida‑xi, cutu ñà‑dandáñúhú‑nêàmà quea. Doco nú sàhà yùhù ndañuhu vida xi‑ne, dandu ñà‑sànì càcu ndisa‑ne nduá.
39 Quem acha a sua vida perdê-la-á; quem, todavia, perde a vida por minha causa achá-la-á.
40 ’Nú cudíì ini nèhivì xì palabra cachí mii‑nsiá, dandu davani queá na ian sànì xinindisá stná‑nè yùhù. Te nú sànì xinindisá‑né yùhù, dandu ñà‑sànì xinindisá stná‑nè mii‑yá ana nì techuun‑xí nduú stná.
40 Quem vos recebe a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
41 Te nú quixi iin nècuàchì profeta cáhàn cuenta xi Dios, te cudíì ini nèhivì xì palabra cachí‑nè, dandu dava‑ni nìhìtáhvì stná nèhivì mà nùù‑yá na ian nduú stná‑nè iin profeta. Te divi ducání stná xì ndéni tiàa nì cui vàha inì‑xi, nú cudíì ini nèhivì xì ñà‑ndùá cachí‑nè, dandu davani nìhìtáhvì stná‑nè nahi nècuàchìmà.
41 Quem recebe um profeta, no caráter de profeta, receberá o galardão de profeta; quem recebe um justo, no caráter de justo, receberá o galardão de justo.
42 Dècuèndè, stná nèhivì chicá nduú nèhivì ùún, nú ni cuáha‑nsianè chii tècuìí coho‑ne sàhà‑ñá nchícùn‑nè yùhù, dandu seguru nìhìtáhvì stná‑nsià sàhámà nùù Dios ―nì cachi Jesús.
42 E quem der a beber, ainda que seja um copo de água fria, a um destes pequeninos, por ser este meu discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.