Marcos 8

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Quìvì yucán nì nataca tu cuàhà sàstnùhù nèhivì, doco còò ni‑iñàha cuxi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 ―Yùhù cuhí inì nèhivì yohó, vàchi sàcuàhàn‑ndà ùnì quìvì ndoó‑né cutnáhâ‑né xì‑ndà yohó, te còò cá ñà‑cuxi‑ne.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Te nú ni dánâcuîtiè‑nè nùhù‑nè vehe‑ne, vihini cuìtá‑nè ichì, vàchi có‑xìxí‑né, te xica ní caquixi dava‑ne.
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Dandu nì naxiconihí nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né:
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo viì nsidaa nèhivì mà ñuhù. Te nì tnii‑ya ùsà pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhá, te nì dàcuàchí‑yáñà. Dandu nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Te nì ìa stná iin ùì siaca cuati; ñàyùcàndùá nì naquimanì stná‑yà Dios sàhà‑sí, te nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑dasàn stná‑nèsi nùù nèhivì.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Dandu nèhivì cuáhà mà, nì caxixi nsidaa‑né, te nì ndenuu ini‑nè. Te después, nì dàtàcá‑nè ñà‑ndùá nì cuyodò gá, te nì chitu ùsà canasta‑ñà.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Te nèhivì nì caxixi ma, nahi cùmì mil nì sanduu‑ne. Daaní, na sánì dànácuîtià‑yà nsidaa nèhivì mà,
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 dandu nì nana tu‑ya iin lancha xì nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ndè ladu ñuu Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Daaní, nì casaà nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì quesaha‑né cuáà‑nè xì‑yá, dasaá‑nèyà xícàn‑nè ñà‑quida‑ya iin milagru xi Dios cundehè‑né.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Dandu nì sàcàn cuàhà ini‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Dandu nì nacoo uun‑yanè, nì ndècahnu‑ya ini lancha inga xichi, te nì quihin‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu mar.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Cunaha‑nsiá, sànì nandòdó nècuàchì dacuahá‑yá cunihi ga‑nè pan cùhùn ini lancha mà. Cuisì iin‑nia nihí‑né cuàhàn.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Dandu nì quesaha‑né nì ndatnuhu‑né, cachí‑nè:
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Sàhájàn na ní cundaà ini‑yà ñà‑ndùá ndatnúhú‑nê, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Iá nduchìnúù‑nsiá, ñàyùcàndùá xiñuhu cundehè‑nsiá. Te iá stná tùtnù‑nsiá; xiñuhu cunini‑nsia. ¿A có‑nsìnúú inì‑nsia nansa nì cuu daa?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 Na ní dasín ùhùn pan, te nì xixi ùhùn mil tiàa, ¿nadaa ga ìcà pedazu pan nì ndòo nì dàtàcá‑nsià?
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Dandu nì cachi tu‑ya:
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Dandu nì cachi tu‑ya xì‑né:
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ñuu Betsaida, te nèhivì ndoó yucán, ndacá‑né iin nècuàchì cuaá nì quesaa nùù‑yá, sacúndáhvî‑nè ñà‑nì chítúú‑yá ndahà‑yá nùù‑né, te ni ndúvàha‑ne.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ya ndahà nècuàchìmà, te nì tavà‑yánè fuera ñuu tii ma. Dandu nì dàcùchí‑yà tèdìí‑yà nduchìnúù‑né, te nì chituu‑ya ndahà‑yá ndé cuhí nùù‑né. Dandu nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né, a sánì natùinuù‑né, á coó.
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Dandu nì ndacoto‑ne, te nì cachi‑nè:
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Dandu, nì nachituu‑ya ndahà‑yá nduchìnúù‑né, te nì indehè nsìí‑né. Te momentu yucán nì nduvàha nduchìnúù‑né, te nì natùi nina.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑nì núhù‑nè vehe‑ne, doco màsà yáha‑ne ñuu tii ma, ni màsà cáchí‑nè xì nèhivì ndoó yucán.
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Daaní, cuàhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ndè ñuu cuati ndoó yatni ñuu Cesarea de Filipo. Te na cuáhàn‑nè ichì, dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te nì cachi‑nè xì‑yá:
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Dandu nì sàcùnaha nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mà ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì dava ga ni‑iin palabra mà.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Dandu nì dàtúi‑ya nùù‑né nansa icúmí cuu xi‑yá después. Nì cachi‑yà xì‑né ñà‑mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí‑yâ ndoho cuahà‑yá. Vàchi tè‑sàhnú xídandacú, xì stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nsidaa‑né icúmí‑nê cahíchì ini‑nèyà, dandu (càcàn‑nè) cahnì nèhivì‑yá. Doco tìxi ùnì quìvì icúmí‑yâ natiacu‑yà,
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 nì cachi‑yà, cáhàn vate‑yá xì‑né ducán. Ñàyùcàndùá, nì tavà cuaán Pedro‑yà, nì cachi‑nè xì‑yá ñà‑màsà cáchí‑yà ducán.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Doco nì nacuico‑yá ladu yàtà‑yá, nì indehè‑yá dava ga nècuàchì dacuahá‑yá, te nì càhàn duchi ini‑yà xì Pedro, cachí‑yà:
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Dandu nì cana‑ya nècuàchì dacuahá‑yá xì dava ga nèhivì ndoó yucán, te nì cachi‑yà xì‑né:
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Vàchi nú cuní iin nèhivì dacácu‑ne vida xi‑ne, cutu ñà‑dandáñúhú‑nêàmà cundua. Doco nú ni cuí‑nè sàhà yùhù ò sàhà razón ndiaha xí, dandu ñà‑sànì càcu ndisa vida xi‑ne nduá.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Vàchi mate ni níhì iin nèhivì nsidaa ñà‑ìá ñuhìví, doco ni mà sáà‑mà cundua ñà‑vàha xi‑ne nú màsà sáà stná anima‑nè càcua nùù Dios. Còó, mà cúí.
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Te ò nú ni cuní stná iin nèhivì nacuiin‑ne anima‑nè, còó, mà cúí.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Vàchi nèhivì tiempu vichi, nacóó‑né Dios, te xidá cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, iin nècuàchì iá mahì nèhivì malu ndoó vichi, te cucáhán nûù‑né yàha‑ne ladu xi, te ò cucáhán nûù‑né cunini‑ne palabra xi, ndahví‑nè, vachi nú ducán, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí stnáì nacuaìˊ mii‑né quìvì naxicocuíìn. Vàchi icúmî naxicocuíìn ñuhìví yohó, cutnahí xì ángel ìì‑xí quixi, te ndiaha gá icúmî nanchiìˊ quida Yuamánìˊ.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.