Marcos 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Quìvì yucán nì nataca tu cuàhà sàstnùhù nèhivì, doco còò ni‑iñàha cuxi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 ―Yùhù cuhí inì nèhivì yohó, vàchi sàcuàhàn‑ndà ùnì quìvì ndoó‑né cutnáhâ‑né xì‑ndà yohó, te còò cá ñà‑cuxi‑ne.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Te nú ni dánâcuîtiè‑nè nùhù‑nè vehe‑ne, vihini cuìtá‑nè ichì, vàchi có‑xìxí‑né, te xica ní caquixi dava‑ne.
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Dandu nì naxiconihí nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né:
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo viì nsidaa nèhivì mà ñuhù. Te nì tnii‑ya ùsà pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhá, te nì dàcuàchí‑yáñà. Dandu nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Te nì ìa stná iin ùì siaca cuati; ñàyùcàndùá nì naquimanì stná‑yà Dios sàhà‑sí, te nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑dasàn stná‑nèsi nùù nèhivì.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Dandu nèhivì cuáhà mà, nì caxixi nsidaa‑né, te nì ndenuu ini‑nè. Te después, nì dàtàcá‑nè ñà‑ndùá nì cuyodò gá, te nì chitu ùsà canasta‑ñà.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Te nèhivì nì caxixi ma, nahi cùmì mil nì sanduu‑ne. Daaní, na sánì dànácuîtià‑yà nsidaa nèhivì mà,
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 dandu nì nana tu‑ya iin lancha xì nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ndè ladu ñuu Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Daaní, nì casaà nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì quesaha‑né cuáà‑nè xì‑yá, dasaá‑nèyà xícàn‑nè ñà‑quida‑ya iin milagru xi Dios cundehè‑né.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Dandu nì sàcàn cuàhà ini‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Dandu nì nacoo uun‑yanè, nì ndècahnu‑ya ini lancha inga xichi, te nì quihin‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu mar.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Cunaha‑nsiá, sànì nandòdó nècuàchì dacuahá‑yá cunihi ga‑nè pan cùhùn ini lancha mà. Cuisì iin‑nia nihí‑né cuàhàn.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Dandu nì quesaha‑né nì ndatnuhu‑né, cachí‑nè:
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Sàhájàn na ní cundaà ini‑yà ñà‑ndùá ndatnúhú‑nê, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Iá nduchìnúù‑nsiá, ñàyùcàndùá xiñuhu cundehè‑nsiá. Te iá stná tùtnù‑nsiá; xiñuhu cunini‑nsia. ¿A có‑nsìnúú inì‑nsia nansa nì cuu daa?
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Na ní dasín ùhùn pan, te nì xixi ùhùn mil tiàa, ¿nadaa ga ìcà pedazu pan nì ndòo nì dàtàcá‑nsià?
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Dandu nì cachi tu‑ya:
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Dandu nì cachi tu‑ya xì‑né:
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ñuu Betsaida, te nèhivì ndoó yucán, ndacá‑né iin nècuàchì cuaá nì quesaa nùù‑yá, sacúndáhvî‑nè ñà‑nì chítúú‑yá ndahà‑yá nùù‑né, te ni ndúvàha‑ne.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ya ndahà nècuàchìmà, te nì tavà‑yánè fuera ñuu tii ma. Dandu nì dàcùchí‑yà tèdìí‑yà nduchìnúù‑né, te nì chituu‑ya ndahà‑yá ndé cuhí nùù‑né. Dandu nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né, a sánì natùinuù‑né, á coó.
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Dandu nì ndacoto‑ne, te nì cachi‑nè:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Dandu, nì nachituu‑ya ndahà‑yá nduchìnúù‑né, te nì indehè nsìí‑né. Te momentu yucán nì nduvàha nduchìnúù‑né, te nì natùi nina.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑nì núhù‑nè vehe‑ne, doco màsà yáha‑ne ñuu tii ma, ni màsà cáchí‑nè xì nèhivì ndoó yucán.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Daaní, cuàhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ndè ñuu cuati ndoó yatni ñuu Cesarea de Filipo. Te na cuáhàn‑nè ichì, dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te nì cachi‑nè xì‑yá:
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Dandu nì sàcùnaha nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mà ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì dava ga ni‑iin palabra mà.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Dandu nì dàtúi‑ya nùù‑né nansa icúmí cuu xi‑yá después. Nì cachi‑yà xì‑né ñà‑mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí‑yâ ndoho cuahà‑yá. Vàchi tè‑sàhnú xídandacú, xì stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nsidaa‑né icúmí‑nê cahíchì ini‑nèyà, dandu (càcàn‑nè) cahnì nèhivì‑yá. Doco tìxi ùnì quìvì icúmí‑yâ natiacu‑yà,
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 nì cachi‑yà, cáhàn vate‑yá xì‑né ducán. Ñàyùcàndùá, nì tavà cuaán Pedro‑yà, nì cachi‑nè xì‑yá ñà‑màsà cáchí‑yà ducán.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Doco nì nacuico‑yá ladu yàtà‑yá, nì indehè‑yá dava ga nècuàchì dacuahá‑yá, te nì càhàn duchi ini‑yà xì Pedro, cachí‑yà:
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Dandu nì cana‑ya nècuàchì dacuahá‑yá xì dava ga nèhivì ndoó yucán, te nì cachi‑yà xì‑né:
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Vàchi nú cuní iin nèhivì dacácu‑ne vida xi‑ne, cutu ñà‑dandáñúhú‑nêàmà cundua. Doco nú ni cuí‑nè sàhà yùhù ò sàhà razón ndiaha xí, dandu ñà‑sànì càcu ndisa vida xi‑ne nduá.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Vàchi mate ni níhì iin nèhivì nsidaa ñà‑ìá ñuhìví, doco ni mà sáà‑mà cundua ñà‑vàha xi‑ne nú màsà sáà stná anima‑nè càcua nùù Dios. Còó, mà cúí.
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Te ò nú ni cuní stná iin nèhivì nacuiin‑ne anima‑nè, còó, mà cúí.
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Vàchi nèhivì tiempu vichi, nacóó‑né Dios, te xidá cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, iin nècuàchì iá mahì nèhivì malu ndoó vichi, te cucáhán nûù‑né yàha‑ne ladu xi, te ò cucáhán nûù‑né cunini‑ne palabra xi, ndahví‑nè, vachi nú ducán, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí stnáì nacuaìˊ mii‑né quìvì naxicocuíìn. Vàchi icúmî naxicocuíìn ñuhìví yohó, cutnahí xì ángel ìì‑xí quixi, te ndiaha gá icúmî nanchiìˊ quida Yuamánìˊ.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.