Marcos 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, nì sàà‑nè xì‑yá inga ladu mar nùù ñuu nècuàchì Gadareno.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Te na ní quee‑ya nùù lancha, luegu nì ndacùhun tnahá‑yá xì iin tiàa ñuhú ñà‑malu inì‑xi, vàxi‑ne dècuèndè mahì cueva ndé xí‑indùxin nsìi.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Vàchi de por sí, yucán iá dahuun‑ne. Te còò ni‑iin cui chicuhni xì‑né, mate cadena ni cúndúá.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Cuàhà xichi nì sàcùnuhni‑nè xì manilla càa, xì stná cadena. Doco siempre sahndé‑nèà, te dacuachí stná‑nè manilla mà. Còò ni‑iin cui nsida viì xì sàxìnítnùní‑nè.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Nicanicuahàn ndui te ñuú ndáhì loco‑nè, xicánúú‑né yucù xì mahì cueva mà, danácuêhè‑nè mii‑né xì yùù.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Doco na ní xini xìcà‑né Jesús, nì dàyáà‑nè nì sàà‑nè nùù‑yá, te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 ndáhì ndee‑né quidá ñà‑malu, te nì cachi‑nè:
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Pues ducán nì cachi nècuàchìmà, vàchi làcà nì cachi‑yà xì‑ñá:
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Dandu nì ndàcàtnùhù stná‑yà nùá:
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Dandu cuàhà gá nì sacundahví tiàa ma nùù‑yá ñà‑màsà téchúûn‑yáñà cùhàn inga ñuu.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Te yatni yucù yucán nì sandoo cuàhà cochi, xixáhan‑sì.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ñàyùcàndùá, nì sacundahvíà nùù‑yá, cacháˋ:
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Dandu nì dàndáà‑yàñà. Ñàyùcàndùá nì caquea nùù tiàa ma cuàhàn, nì sàcùñuha ini cochi yucán. Nahi ùì mil nì sanduu‑sì. Daaní, carrera nì nuu nsidaa‑sí candiaa yucán, te nì còyo‑sì ini mar nì càhà‑si.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Daaní, tè‑xíndiaa xì cochi mà, nì yùhí‑te; carrera mànuhù‑té nì cachitnùhu‑tè xì nècuàchì ini ñuu mà xì stná nècuàchì ndoó ranchu. Dandu nèhivì ndoó yucán, vàxi‑ne cundehè‑né ñà‑ndùá nì cuu.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Nì quesaa nsidaa‑né ndé iá‑yà, te nì caxini‑nè nècuàchì nìsa ñuhu cuàhà ñá‑malu inì‑xi, iá‑nè, ndixí‑né sìcoto, sànì nàcòo nsihi sàxìnítnùní‑nè. Dandu nèhivì yucán, nì cayùhí‑nè.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Te nècuàchì nì caxini nansa nì cuu, nì nacani‑ne xì nsidaa nèhivì mà sàhà cochi xì sàhà stná tiàa ma.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Dandu nèhivì cuáhà mà, nì quesaha‑né nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì quèé dahuun‑ya ñuu‑nè.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Daaní, na sánì nana tu‑ya lancha yucán, dandu nì càhàn nècuàchì nìsa ñuhu ñà‑malu inì‑xi, nì xìcàn‑nè áma cui cutnahá stná‑nè xì‑yá cùhùn.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Doco cónì sáha‑ya cùhùn‑nè:
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ñàyùcàndùá, nì quee tiàa ma cuàhàn‑nè inicutu ladu mà nani Decápolis, nì cachitnùhu‑ne ñà‑ndiaha guá nì quida Jesús xì‑né. Te nsidaa nèhivì yucán, nì ndulocó‑nè.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Dandu nì nayàha‑ya ini lancha cuàhàn‑yà inga ladu mar. Te yucán yuhù mar mà nì nataca cuàhà sàstnùhù nèhivì nùù‑yá.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Dandu yucán nì sàà stná iin nècuàchì cusáhnû nùù iin veheñùhu, Jairo nani‑né. Te nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, nì tutuyuhu‑né ñuhù nùù sàhà‑yá,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 te nì sacundahví cuàhà‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà xì‑né. Te cuàhà gá stná nèhivì cutnáhâ xí‑yâ nchícùn stná‑nè cuàhàn, dècuèndè tnuu cuàhàn‑nè xì‑yá ñà‑cuàhà guá‑nè.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Te cunaha‑nsiá, mahì nèhivì mà cuàhàn stná iin nècuàchì ñahà cuhí. Ùxìn ùì cuìà sàcuàhàn‑nè ndohó‑né cuèhè nìì.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Te cuàhà gá sànì ndoho‑ne nì quida nècuàchì quidátátná, doco cónì níhì nècuàchìmà chindee‑ñánê. Còó, chicá nì quida yaa cuèhè xi‑ne, dècuèndè sànì dànsìhí‑né dìhùn xí‑né sàhá.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Doco na ní xinitnùhu‑ne sàhà Jesús, nì quixi‑ne ladu yàtà‑yá mahì nèhivì cuáhà mà, te nì dàcúhùn ndahà‑né nùù sìcoto xi‑ya,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 vàchi nì nacani ini‑nè: “Nú ni dúcùn ndahí mate sìcoto‑ni xi‑ya, vàtùni nduvàhi”.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Te (ñà‑ndáà nduá), luegu nì cucuiìn nìì‑né, te nì cuu ini‑nè sànì nduvàha‑ne cuèhè dana ma.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Daaní, momentu mà nì cundaà stná ini‑yà sànì dàndúvàha iin nèhivì xì poder xi‑ya. Ñàyùcàndùá, nì naxicocuíìn duma‑yá yàtà‑xí mahì nèhivì cuáhà mà, te nì cachi‑yà:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Dandu nècuàchì dacuahá‑yá, nì cachi‑nè xì‑yá:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Dandu nì xiconúù‑yá nì indehè‑yá, áma nátùi nècuàchì nì quida mà.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Te nècuàchì ñahà mà, ndé quìdí cuisì‑né ñà‑yúhî‑nè, vàchi ináhá‑nê ñà‑ndùá nì cuu xi ini‑nè. Dandu nì tnàtuu‑ne, nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, te nì cachi ndàà‑nè xì‑yá nsidaa ñà‑ndùá nì cuu xi‑né.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
34 Então Jesus lhe disse:
35 Na meru cachí‑yà ducán, dandu nì caquesaa nèhivì vàxi vehe presidente xi veheñùhu ma, te nì cacachi‑nè xì nècuàchìmà:
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Doco Jesús, cónì ndúlócô‑yà sàhà ñà‑ndùá nì cachi‑nè, cuisì‑ní nì cachi‑yà xì presidente mà:
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Dandu nì cachi‑yà ñà‑màsà cútnáhâ gá nèhivì xì‑yá, cuisì‑ní Pedro, xì Jacobo, xì ñani Jacobo nani Juan.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Te nì sàà‑yà xì‑né ndè vehe presidente mà, te nì xini‑yà ndoó chitu nèhivì, yáha ga quidácuáhà‑né, sacú ndee‑né, te cána fuerte‑nè.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Dandu nì nsìhvi‑ya vehe, te nì cachi‑yà:
39 Ao entrar, disse:
40 Doco nècuàchìmà, nì sàcùndiaa uun‑neyà. Ñàyùcàndùá, nì tavà nsìhí‑yánè fuera, te nì saca‑ya yuadíhâ xì nècuàchì cutnáhâ xí‑yâ, nì yàha‑ne ndé indúhu ñahà chii ma.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Dandu nì tnii‑ya ndahà‑ñá, cachí‑yà:
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Dandu vichi vichi nì ndacuiìn‑ña nì nacacanuu‑ñà, vàchi nahi ùxìn ùì cuìà xicá‑ña. Te nècuàchì cutnáhâ xí‑yâ, nì candulocó sàstnùhù‑né sàhà ñà‑ndùá nì cuu.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Doco mii‑yá, nì chinaha‑yánè ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì ñà‑ndùá nì xini‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né ni dácúxî‑nèña.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.