Marcos 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, inga xichi nì quesaha Jesús dacuahá‑yá nèhivì nùù mar. Te yucán nì nataca cuàhà gá‑nè nùù‑yá. Ñàyùcàndùá, nì nana‑ya iin lancha iín yuhù mar mà, te nì sàcòo‑ya inì‑nu. Te nèhivì cuáhà mà, yuhù mar mà nì sàcùndoo‑ne.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Dandu nì dàcuàhá‑yánè cuàhà iñàha, nì nacani‑ya xì‑né cuàhà historia nduú ejemplu. Te dohó nì cachi‑yà:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 ―Cunini‑nsia. Nìsa ìa iin nècuàchì xìtú, nì quee‑ne cuàhàn‑ne chihi‑ne.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Te nì sate uun‑ne tata mà. Te dava‑ña, nì còya nùù ichì. Dandu nì quixi laa, nì saxì‑síâ.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Te dava stná mà, nì còya nùù cavà ndé còò cuàhà ñuhù. Te yàchì nì xìtià, vàchi có‑ndòó cucún ñuhù yucán.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Doco na ní dùcàn orá, nì ìchà, vàchi cónì níhì yohá.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Daaní, dava stná tata mà, mahì iñù nì còya. Te na ní sahnu iñù mà, dandu nì dàdáhvia viu cuati ma, ñàyùcàndùá cónì cuáha.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Daaní, dava stná tata mà, nì còya nùù ñuhù vàha, te nì xìtià, nì sahnua, te nì cuàha; dava‑ña, òcò ùxìn gà tantu nì cuàha; te dava‑ña, ùnì dico gà tantu, te dava‑ña, ùhùn dico gà tantu nì cuàha.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Na ní ndòo mii Jesús xì ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá xì stná nècuàchì ndoó yatni, dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà ejemplu mà.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑yà xì‑né:
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Ducán iá sàhà‑ñá màsà cúnítnùhu‑ne, mate indéhe‑né, te màsà cúndáà ini‑nè, mate iníní‑né. Pues ducán icúmí cuu xi‑né sàhà‑ñá màsà ndédúmá ini‑nè, te cuicahnú ini Dios sàhà cuàchi‑ne.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 ’Pues cunaha‑nsia, na ian quidá nècuàchì nì dàndiàchì uun xi tata mà, ducán quidá stná nècuàchì chìhì xì Palabra xi Dios ini anima nèhivì.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Tata nì còyo nùù ichì mà nduú nahi nèhivì iníní xí palabra xi Dios, doco yàchì vàxi ñà‑malu dacúxíó‑si palabra nì ndòo ini anima‑nè mà.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Daaní, nahi tata nì còyo nùù cavà nduú nèhivì iníní xí palabra ìì, te luegu cudíì ini‑nè sàhà‑ñá.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Doco na ian cùù xì viu còò yohò‑xí, ducán cuú stná xì‑né. Iyuhu gá quidándéé ini‑nè nchícùn viì‑né. Daaní, nú ni yáha‑ne iin tnùndoho, ò nú quidáquíní nèhivì xì‑né ñà‑nchícùn‑nè palabra xi‑ya, dandu luegu naxícócuîìn ini‑nè, te nacóó‑néà.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 ’Daaní, nahi tata nì còyo mahì iñù nduú nèhivì iníní xí palabra ìì,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 doco cuàhà gá nacání ini‑nè sàhà vida xi‑ne ñuhìví yohó. Te cudíì stná ini‑nè dacáyà‑nè ñà‑cuìcà‑né, vàchi xího sàstnùhù‑né cucumi‑né cuàhà iñàha. Ñàyùcán nduá sadí xì núù palabra xi Dios ñà‑mà cùì nìhìndèá chindeá‑nè.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Daaní, nahi tata nì còyo nùù ñuhù vàha nduú nèhivì iníní xí palabra ìì, te xiníndísâ‑néà. Ñàyùcàndùá, queámà ñà‑ndùú‑né na iin viu nì cana viì, a sea nduú‑né nahi viu nì cana òcò ùxìn tantu, te ò ñá‑nì cana ùnì dico tantu, te ò ñà‑nì cana ùhùn dico tantu.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑nì ìa dèhé, icumíâ tùi vateá. Te nsidaa ñà‑ndùá quidá dèhé nèhivì, icúmíâ natùi clarúà.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ni cúníní vàha nsidaa‑nsiá palabra jaàn.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Vàchi nècuàchì sàñùhú (ñà‑vàha) inì‑xi, chicá más icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né; doco nèhivì có‑ñùhú ndisa (ñà‑vàha) inì‑xi, ndè iyuhu (ñà‑vàha) ñuhú ini‑nè, icúmíâ cuxio nsiha.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Dandu nì cachi stná Jesús:
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Na túinuù, dandu ndácòo‑tè (nácòtò‑teá); daaní sàñaà quídì‑te. Doco tata mà, xítià te sahnúá, mate có‑cùndáà inì‑te índù modo sahnúá.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Vàchi iin itu, miá cuàha. Dihna viu xítià, dandu después caná sìcàyòcó‑ñà, te nachitu nùnìá.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Te nú sànì sisa vàha, dandu yàchì icúmí ndanchito cosecha, vachi sà‑ìáˋ.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Dandu nì cachi stná Jesús:
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 — ausente —
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá ejemplu nahi ñà‑jaàn nì nacani‑ya xì nèhivì na dacuahá‑yánè, según nansa nì sàà‑nè cundaà ini‑nè.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Puru historia nduú nahi ejemplu nì nacani‑ya xì‑né, doco na ní ndòo mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, dandu nì dàtúi nsihi‑ya sàhámà nùù‑né.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Na ní cuñaà quìvì yucán, nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Dandu nì dànácuîtià compañeru‑yà nèhivì cuáhà mà. Te mii‑yá, nacua iá‑yà ini lancha, ducán nì saca‑neyà cuàhàn‑nè yàha‑ne mar. Te cuàhàn stná iin ùì gà lancha ndoó stná yucán.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Doco después nì dàñà iin tàchì dàná, te nì nacuahnu todò tècuìí, nì xìnu‑tè ndè ini lancha mà, sàdaaní chitu‑nú.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Doco mii‑yá, indúhu‑yá quídì‑yà cahà‑nú, ihí almohada dìnì‑yá. Dandu nì dànsícuìhnu ini‑nèyà, cachí‑nè xì‑yá:
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Dandu nì ndacuiin‑yà, nì càhàn‑yà nì sadi‑yà nùù tàchì mà, te nì cachi‑yà xì tècuìí mar:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì yucán:
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Dandu nì yùhí sàstnùhù nècuàchìmà, te nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè (sàhà‑yá):
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.