Marcos 15

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na ní tùinuù, dandu nì ndatnuhu dùtù xícusahnú xì tè‑cùsáhnû nùù ñuu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì nsidaa gá stná Junta Cahnú. Ñàyùcàndùá, nì nacuhni‑nè ndahà Jesús, cuàhàn‑nè xì‑yá nùù gobernador nani Pilatu, te yucán nì ndòo‑ya ndahà témà.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Dandu dùtù xícusahnú, cuàhà ní càhàn tnùhù‑né sàhà‑yá.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá inga xichi, cachí‑te:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Doco Jesús, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá. Ñàyùcàndùá, nì ndulocó Pilatu.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Cunaha‑nsiá, cada nacává vicò pascua mà, tùha gobernador mà daña‑té iin tè‑ndiàdí, ndéni‑te nì cui ndiadí cudíì ini nèhivì cuáhà.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Te quìvì yucán ndoó itnii tiàa vehecàa. Vàchi nì casahàn‑te revolución dìquì gobiernu, te nì sahnì stnàhá‑te. Te iin tèmà nani Barrabás.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ñàyùcàndùá nì caquixi tu nèhivì cuáhà mà nì quesaha‑né nì xìcàn‑nè nùù Pilatu ñà‑nì quìdá tú‑te ñà‑ndùú costumbre xi‑tè cada vicò mà.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Te nì naxiconihí‑te nùù‑né, cachí‑te:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ducán nì cachì‑te xi‑né, vàchi ináhá‑tê ñà‑sàhà mbidiá xi dùtù xícusahnú, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑ne Jesús ndahà‑té.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Doco dùtù mà, nì chiyuhù‑né nèhivì cuáhà mà ñà‑nì cácàn‑nè dàñà Barrabás mà, te màdìá Jesús.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Dandu nì càhàn tu Pilatu xì nèhivì mà, cachí‑te:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Dandu ndee ní càna nsidaa nèhivì yucán, cachí‑nè:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Dandu nì cachi tu Pilatu:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Te sàhà ñà‑cùní Pilatu ndòo vàha‑tè xì nèhivì mà, ñàyùcàndùá nì daña‑té Barrabás. Te nì dàndàcú‑te ñàhnì cuìí Jesús xì chirrión. Dandu nì dàndàcú stná‑te nùù soldadu xi‑tè ñà‑cundaca‑temàyá cùhùn chituu‑tèyá nchìca cruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Doco primeru, nì casaca‑tèyá ndè patiu vehechuún, te nì cana‑tè nsidaa compañeru‑te ñà‑tnàtuu‑tè.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Dandu nì chindixi‑tèyá iin sìcoto moradu. Te nì cavà‑té iin corona iñù nì chicaà‑te dìnì‑yá.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Dandu nì sàcùndiaà‑teyá, cána‑tè, cachí‑te:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Te nì cani fuerte‑te dìnì‑yá xì iin nù‑yòò. Dandu nì casivi dìí‑teyá, te nì sàcuìtasisi‑té nùù‑yá, na ian quidáñúhú‑têyâ.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Daaní, na ní nsihi nì sàcùndiaà‑teyá ducán, dandu nì tavà‑té sìcoto moradu mà, te nì nachindixi‑tèyá sìcoto xi mii‑yá. Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te ñà‑chituu‑tèyá nchìca cruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ichì yucán nì ndacùhun tnahá‑te xi iin tiàa nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Iin nècuàchì ñuu Cirene nduú‑né, te yua Alejandro xì Rufo nduú stná‑nè. Te divi nècuàchìmà nì tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi Jesús cuàhàn‑nè.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Dandu nì casaà‑te xi‑yá iin xaan nani Gólgota. Quìvì jaàn cachí dàhàn yucán, Nùù Iquìdìnì.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Dandu nì cunì‑te dacohó‑teyá vinu dácà xì iin dùsa tatna nani mirra, doco cónì cùní‑yà.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Daaní, nì chituu‑tèyá nchìca cruz. Te nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nansa nì nìhì iin iin‑tè na ní idìquí‑te sàhà‑ñá.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Nahi cà‑íìn dàtnàà nduá nì chituu‑tèyá nchìca cruz mà.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Te yucán nì cachituu stná‑te iin ñà‑càchítnùhu índù‑ñá dìsáhà‑xí dandohó‑teyá. Te dohó cacháˋ: “Rey xi tè‑raza Judea”.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Cunaha‑nsiá, yucán nì sàcùtundiaa stná ùì tècuìhnà nchìca cruz, iin‑tè ladu cuàhá‑yà, te ingà‑te ladu ìtní‑yà.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Te ducán nì cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ndé cacháˋ: “Nì quida nèhivì cuenta na ian tiàa malu nduú‑yá”.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Dandu nèhivì yáha yucán, nì canàhá‑nè xì‑yá, dacuico dínì‑né, cahíchì ini‑nèyà, te ndacótó dana‑ne nùù‑yá, cachí‑nè:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Pues nú ducán fuerte guá‑nî, dandu dacácu‑ní mii‑ní. Danuu‑ní mii‑ní nùù cruz cundehè‑nsí ―nì cachi‑nè.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ndè stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, divi‑ni ducán nì sàcùndiaa stná‑nèyà, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Doco nú ndisa Cristu rey xi nècuàchì raza‑ndà Israel nduú‑né, dandu ni dánúû‑né mii‑né nùù cruz jaàn cundehè‑ndà, dandísá cunindisa‑ndané.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Daaní, càxíhúì xì ndé càhúnì, nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Dandu càhúnì nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Te dava nècuàchì itá yucán, nì tiacu‑nè ndáhì‑yà ducán, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Dandu nì dàyáà iin‑tè nì quihin‑tè iin ñà‑ñàhmá uun nani esponja, te nì chindaxin‑tèá xì vinu nì xìò, nì chihi‑tèá dìnì iin vara yutnù, te nì sàha‑tèyá nì sihvi‑yá, cachí‑te:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Dandu nì ndàhì ndee‑yá, te nì xìhì‑yà.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Daaní, yucán ini veheñùhu cahnú (ñuu mà) nì quedava ìì cortina cahnú (sadí nihni cuartu xan). Iin‑ni nì ndàtà‑ñá ndè dìnì‑xí xì ndé tìxi‑xi.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Te iín iin capitán nùù‑yá, te nì xinì‑te nansa nì ndàhì‑yà, te nì xìhì‑yà. Ñàyùcàndùá nì cachì‑te:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Daaní, yucán itá xica stná itnii nècuàchì ñahà, indéhe stná‑nè (nansa cuú). Iin‑ne nduú María Magdalena, te inga‑nè nduú María dihi José xì Jacobo chii. Te inga‑nè nduú Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Nècuàchì ladu Galilea xínduu nsidaa nècuàchìmà, te na ní xìcanuu‑ya ladu yucán, nì cutnahá stná‑nè xì‑yá nì chindee‑néyà. Te vichi itá xica‑né, (indéhe‑ne), cutnáhâ‑né xì cuàhà gá stná nècuàchì ñahà nì quixi stná xì‑yá ndè ñuu Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Te sàdaaní quècahnu orá quìvì yucán. Te quìvì mà nduú stná quìvì icúmí‑nê nsidayucun‑nè sàhà quìvì descansu cunduu inga quìvì mà.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ñàyùcàndùá nì sàà stná iin nècuàchì ñuu tii Arimatea nani José, nì xìcàn‑nè cuerpu xi Jesús. Iin nècuàchì dandacú nùù Junta Cahnú nduú‑né, te nihnú stná ini‑nè sàà tiempu cusahnú Dios ñuhìví yohó. Divi‑ne nì sàhàn nùù Pilatu; cónì yúhî‑nè, nì xìcàn‑nè cuerpu xi‑ya.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Te nì ndulocó‑te, a ndísá yàchì gà sànì xìhì‑yà, á coó. Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin capitán, nì xìcàn tnùhù‑té nùù témà a ndísá sànì xìhì‑yà, á coó.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 ―Jaan ―nì cachi capitán mà.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Sàháyùcàndùá, nì xiin nècuàchìmà iin dahmà finu, te nihí‑néà cuàhàn nì nanihi‑ne cuerpu xi‑ya, nì chidùcún‑néyà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi sànì cààn canúú ìcà cavà. Dandu nì dàtùí‑né iin cavà cahnú yuhù cueva mà nì sàcùndiadià.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Te María Magdalena, xì María dihi José, nì caxini stná‑nè lugar ndé nì sàcùnacaa‑yà.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.