Marcos 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Na ní tùinuù, dandu nì ndatnuhu dùtù xícusahnú xì tè‑cùsáhnû nùù ñuu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì nsidaa gá stná Junta Cahnú. Ñàyùcàndùá, nì nacuhni‑nè ndahà Jesús, cuàhàn‑nè xì‑yá nùù gobernador nani Pilatu, te yucán nì ndòo‑ya ndahà témà.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te:
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Dandu dùtù xícusahnú, cuàhà ní càhàn tnùhù‑né sàhà‑yá.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá inga xichi, cachí‑te:
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Doco Jesús, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá. Ñàyùcàndùá, nì ndulocó Pilatu.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Cunaha‑nsiá, cada nacává vicò pascua mà, tùha gobernador mà daña‑té iin tè‑ndiàdí, ndéni‑te nì cui ndiadí cudíì ini nèhivì cuáhà.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Te quìvì yucán ndoó itnii tiàa vehecàa. Vàchi nì casahàn‑te revolución dìquì gobiernu, te nì sahnì stnàhá‑te. Te iin tèmà nani Barrabás.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Ñàyùcàndùá nì caquixi tu nèhivì cuáhà mà nì quesaha‑né nì xìcàn‑nè nùù Pilatu ñà‑nì quìdá tú‑te ñà‑ndùú costumbre xi‑tè cada vicò mà.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Te nì naxiconihí‑te nùù‑né, cachí‑te:
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Ducán nì cachì‑te xi‑né, vàchi ináhá‑tê ñà‑sàhà mbidiá xi dùtù xícusahnú, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑ne Jesús ndahà‑té.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Doco dùtù mà, nì chiyuhù‑né nèhivì cuáhà mà ñà‑nì cácàn‑nè dàñà Barrabás mà, te màdìá Jesús.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Dandu nì càhàn tu Pilatu xì nèhivì mà, cachí‑te:
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Dandu ndee ní càna nsidaa nèhivì yucán, cachí‑nè:
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Dandu nì cachi tu Pilatu:
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Te sàhà ñà‑cùní Pilatu ndòo vàha‑tè xì nèhivì mà, ñàyùcàndùá nì daña‑té Barrabás. Te nì dàndàcú‑te ñàhnì cuìí Jesús xì chirrión. Dandu nì dàndàcú stná‑te nùù soldadu xi‑tè ñà‑cundaca‑temàyá cùhùn chituu‑tèyá nchìca cruz.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Doco primeru, nì casaca‑tèyá ndè patiu vehechuún, te nì cana‑tè nsidaa compañeru‑te ñà‑tnàtuu‑tè.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Dandu nì chindixi‑tèyá iin sìcoto moradu. Te nì cavà‑té iin corona iñù nì chicaà‑te dìnì‑yá.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Dandu nì sàcùndiaà‑teyá, cána‑tè, cachí‑te:
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Te nì cani fuerte‑te dìnì‑yá xì iin nù‑yòò. Dandu nì casivi dìí‑teyá, te nì sàcuìtasisi‑té nùù‑yá, na ian quidáñúhú‑têyâ.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Daaní, na ní nsihi nì sàcùndiaà‑teyá ducán, dandu nì tavà‑té sìcoto moradu mà, te nì nachindixi‑tèyá sìcoto xi mii‑yá. Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te ñà‑chituu‑tèyá nchìca cruz.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ichì yucán nì ndacùhun tnahá‑te xi iin tiàa nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Iin nècuàchì ñuu Cirene nduú‑né, te yua Alejandro xì Rufo nduú stná‑nè. Te divi nècuàchìmà nì tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi Jesús cuàhàn‑nè.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Dandu nì casaà‑te xi‑yá iin xaan nani Gólgota. Quìvì jaàn cachí dàhàn yucán, Nùù Iquìdìnì.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Dandu nì cunì‑te dacohó‑teyá vinu dácà xì iin dùsa tatna nani mirra, doco cónì cùní‑yà.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Daaní, nì chituu‑tèyá nchìca cruz. Te nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nansa nì nìhì iin iin‑tè na ní idìquí‑te sàhà‑ñá.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Nahi cà‑íìn dàtnàà nduá nì chituu‑tèyá nchìca cruz mà.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Te yucán nì cachituu stná‑te iin ñà‑càchítnùhu índù‑ñá dìsáhà‑xí dandohó‑teyá. Te dohó cacháˋ: “Rey xi tè‑raza Judea”.
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 Cunaha‑nsiá, yucán nì sàcùtundiaa stná ùì tècuìhnà nchìca cruz, iin‑tè ladu cuàhá‑yà, te ingà‑te ladu ìtní‑yà.
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Te ducán nì cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ndé cacháˋ: “Nì quida nèhivì cuenta na ian tiàa malu nduú‑yá”.
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Dandu nèhivì yáha yucán, nì canàhá‑nè xì‑yá, dacuico dínì‑né, cahíchì ini‑nèyà, te ndacótó dana‑ne nùù‑yá, cachí‑nè:
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Pues nú ducán fuerte guá‑nî, dandu dacácu‑ní mii‑ní. Danuu‑ní mii‑ní nùù cruz cundehè‑nsí ―nì cachi‑nè.
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Ndè stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, divi‑ni ducán nì sàcùndiaa stná‑nèyà, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Doco nú ndisa Cristu rey xi nècuàchì raza‑ndà Israel nduú‑né, dandu ni dánúû‑né mii‑né nùù cruz jaàn cundehè‑ndà, dandísá cunindisa‑ndané.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Daaní, càxíhúì xì ndé càhúnì, nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Dandu càhúnì nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà:
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Te dava nècuàchì itá yucán, nì tiacu‑nè ndáhì‑yà ducán, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Dandu nì dàyáà iin‑tè nì quihin‑tè iin ñà‑ñàhmá uun nani esponja, te nì chindaxin‑tèá xì vinu nì xìò, nì chihi‑tèá dìnì iin vara yutnù, te nì sàha‑tèyá nì sihvi‑yá, cachí‑te:
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Dandu nì ndàhì ndee‑yá, te nì xìhì‑yà.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Daaní, yucán ini veheñùhu cahnú (ñuu mà) nì quedava ìì cortina cahnú (sadí nihni cuartu xan). Iin‑ni nì ndàtà‑ñá ndè dìnì‑xí xì ndé tìxi‑xi.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Te iín iin capitán nùù‑yá, te nì xinì‑te nansa nì ndàhì‑yà, te nì xìhì‑yà. Ñàyùcàndùá nì cachì‑te:
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Daaní, yucán itá xica stná itnii nècuàchì ñahà, indéhe stná‑nè (nansa cuú). Iin‑ne nduú María Magdalena, te inga‑nè nduú María dihi José xì Jacobo chii. Te inga‑nè nduú Salomé.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Nècuàchì ladu Galilea xínduu nsidaa nècuàchìmà, te na ní xìcanuu‑ya ladu yucán, nì cutnahá stná‑nè xì‑yá nì chindee‑néyà. Te vichi itá xica‑né, (indéhe‑ne), cutnáhâ‑né xì cuàhà gá stná nècuàchì ñahà nì quixi stná xì‑yá ndè ñuu Jerusalén.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Te sàdaaní quècahnu orá quìvì yucán. Te quìvì mà nduú stná quìvì icúmí‑nê nsidayucun‑nè sàhà quìvì descansu cunduu inga quìvì mà.
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 Ñàyùcàndùá nì sàà stná iin nècuàchì ñuu tii Arimatea nani José, nì xìcàn‑nè cuerpu xi Jesús. Iin nècuàchì dandacú nùù Junta Cahnú nduú‑né, te nihnú stná ini‑nè sàà tiempu cusahnú Dios ñuhìví yohó. Divi‑ne nì sàhàn nùù Pilatu; cónì yúhî‑nè, nì xìcàn‑nè cuerpu xi‑ya.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Te nì ndulocó‑te, a ndísá yàchì gà sànì xìhì‑yà, á coó. Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin capitán, nì xìcàn tnùhù‑té nùù témà a ndísá sànì xìhì‑yà, á coó.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 ―Jaan ―nì cachi capitán mà.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Sàháyùcàndùá, nì xiin nècuàchìmà iin dahmà finu, te nihí‑néà cuàhàn nì nanihi‑ne cuerpu xi‑ya, nì chidùcún‑néyà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi sànì cààn canúú ìcà cavà. Dandu nì dàtùí‑né iin cavà cahnú yuhù cueva mà nì sàcùndiadià.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Te María Magdalena, xì María dihi José, nì caxini stná‑nè lugar ndé nì sàcùnacaa‑yà.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.