Lucas 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì nsihi nì càhàn‑yà nì inini nsidaa nèhivì yucán, dandu cuàhàn‑yà ñuu Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Te yucan iá iin tiàa nduú capitán dandacú, te icúmí‑nê iin mozo mànì cuáhà nùù‑né, doco sànì quicuehè nècuàchìmà, meru cucáhví‑nè.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ñàyùcàndùá, na ní xinitnùhu capitán mà sàhà‑yá, dandu nì cana‑ne itnii nècuàchì sahnú dandacú nùù nècuàchì raza Judea, te nì techuún‑né nècuàchìmà ñà‑cùhùn‑nè cuacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑quixi‑ya dandúvàha‑ya mozo mà.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ñàyùcàndùá, nì casaà nècuàchì sàhnùmà nùù‑yá, te nì casacundahví‑nè nùù‑yá, cachí‑nè:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Cuú ini‑nè sàhà nèhivì raza‑ndà. Te nì chindee stná‑nè nì cuyucun iin veheñùhu xi‑nsi.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Daaní, nì sacatnahá‑yá xì nècuàchìmà cuàhàn‑yà. Te na sá‑ìtúú‑yá sàà‑yà vehe capitán mà, dandu vàxi iin ùì amigo xi‑ne, nihí‑né razón xi nècuàchìmà vàxi nùù‑yá, te dohó cacháˋ:
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ni có‑nâtùi stnáì tnàtui ndé iá mii‑ní. Cuisì icúmí‑nî cachì‑ní, dandu nduvàha mozo xi.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 (Ináhî), vàchi iá inga nèhivì dandacú nùù yùhù, te yùhù dandacú stnáì nùù tè‑xínduu soldadu xi; te nú cachíˋ xì iin‑tè: “¡Cuahán!” dandu cùhùn‑te; te ò nú cachíˋ xì ingà‑te: “¡Naha!” dandu quidá stná‑teá; te ò nú cachíˋ xì mozo xi: “Dohó quido”, dandu quidá stná‑teá. Ducán cachí razón xi capitán mà.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Na ní nsihi nì inini Jesús razón mà, dandu nì ndulocó‑yà sàhà nècuàchìmà, te nì nacuico‑yá yàtà‑yá nì indehè‑yá nècuàchì nchícùn mà, te nì cachi‑yà xì‑né:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Dandu amigo xi capitán mà, mànuhù‑né vehe nècuàchìmà, te nì xini‑nè sànì nduvàha mozo cuhí mà.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Daaní, nì yàha iin tiempu, te cuàhàn‑yà inga ñuu nani Naín, te cuàhà nècuàchì dacuahá‑yá xínchicùn xì‑yá, te cuàhà stná nèhivì dava ga.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Te sà‑ìtúú‑yá sàà‑yà yehè cahnú ndé quíhvi‑nda ñuu mà, te nì xini‑yà yucán vàxi nèhivì xínsida xi iin nsìi. Vàxi stná dihi nsìi ma, cutnáhâ‑né xì cuàhà nèhivì. Sànì xìhì stná iì nècuàchì ñahà mà, te mindaa dèhe‑ne nduú nsìi cuàhàn cundùxin vichi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Doco na ní xini Stoho‑ndà Señor nècuàchìmà, nì cuhi ini‑yànè, te nì cachi‑yà xì‑né:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Dandu nì tnàtuu‑ya nùù caja mà, te nì chituu‑ya dìnìndàhá‑yà ìcà‑nú. Ñàyùcàndùá, nì cucuìta tiàa xínsida xi‑nú. Dandu nì cachi‑yà xì nsìi ma:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Dandu nsìi ma, nì ndacòo‑ne nì quesaha‑né nì nacahàn‑nè. Dandu nì cachi Jesús xì dihi‑né:
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Dandu nì cayùhí nsidaa nèhivì mà, te nì candenihi vàha‑ne Dios, cachí‑nè:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ñàyùcàndùá, nì xìtià palabra sàhà Jesús inicutu ladu Judea yucán, xì inicutu stná ñuu chicá xica.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Daaní, nècuàchì dacuahá Juan, nì nacani‑ne xì nècuàchìmà nsidaa ñà‑ndùá quidá Jesús.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ñàyùcàndùá, nì cana Juan mà ùì tiàa dacuahá‑né, te nì techuún‑né nècuàchìmà ñà‑cùhùn‑nè nùù‑yá ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá a ndísá mii‑yá nduú ana ndiaha icúmí quesaa, te ò inga ana vàxi cundiatu‑ne.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ñàyùcàndùá, cuàhàn nècuàchìmà ndé iá‑yà, te nì cachi‑nè xì‑yá:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Daaní, divi hora xíndoo nècuàchìmà yucán nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí. Te nì nduvàha stná cuàhà nècuàchì ñuhú ñà‑malu inì‑xi, xì cuàhà stná nècuàchì cuaá nì dànátùi‑ya nùù‑xí.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa nì caquesaa mà:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ñàyùcàndùá, nú cudíì ini nèhivì modo xi, dandu contentu ni cúndóó‑né ―nì cachi‑yà.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Daaní, na sàmànuhù nèhivì nì caquixi nùù Juan mà, dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì cuáhà ndoó yucán; dohó nì cachi‑yà xì‑né sàhà Juan:
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Te nú coó, dandu ¿nansa iá‑nè cahan‑nsiá? ¿A iin nèhivì ndixí vico nduú‑né cahan‑nsiá? Còó, vàchi nèhivì ndixí vico, te xíndoo‑ne vicò nsìquívì, puru vehe rey xíndoo‑ne.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Pues nú màdì ducán, dandu ¿nansa iá nècuàchì cuàhàn‑nsià cundehè‑nsiá? ¿A iin profeta cáhàn cuenta xi Dios nduú‑né? Pues jaan. Doco màdì cuisì profeta nduú‑né, chicá más ndiaá‑nè,
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 vàchi divi nècuàchìmà cáhàn tutu ìì sàhà‑xí ndé cachí Dios:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 ’Te yùhù, cachíˋ xì‑nsiá, nùù nsidaa nèhivì nì tùinuù ñuhìví, còò inga profeta chicá nì quida ndiaha nùù Juan Bautista. Còò ana inga ndudává xí‑nê. Doco cachí stnáì xì‑nsiá, chicá ndiaha coo xi ana cuàhàn cuni tiempu cusahnú Dios ñuhìví yohó, mate nèhivì ùún nduú‑né ―nì cachi Jesús.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Daaní, nècuàchì dachíyàhvi, xì nsidaa stná nèhivì, nì naquimanì‑né Dios sàhà ñà‑ndùá nì cachi‑yà, vàchi cuàhà‑né sànì quida iì Juan‑nè.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Doco nècuàchì fariseu xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì cahíchì ini‑nè palabra nì cachi Dios sàhà‑né, vàchi cónì sáha‑ne cuhiì‑né quida Juan.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 — ausente —
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 — ausente —
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 (Te ducán iá sàhà Juan Bautista xì yùhù), vàchi nì quixi Juan mà, nìsa ìa‑ne yohó, cónì sáxíxí‑né comida vàha, ni cónì sáxíhí stná‑nè (vinu); ñàyùcàndùá, nì cachì‑nsia sàhà‑né: “(Tè‑loco nduú‑te), ádi sánì cundee ñà‑malu nùù‑té”.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Daaní, nì quesaa stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, te tùha stnáì cuxi comida vàha, te xihí stnáì (vinu), doco cachí‑nsià sàhí ñà‑yáha ga ndadí, te cachí stná‑nsià ñà‑tùhe coho cuahí, dècuèndè iá vàha stnáì xì nècuàchì dachíyàhvi, xì stná nsidaa gá nèhivì cuáchi, cachí‑nsià.
34 O
35 Doco cunaha‑nsiá, nú ndisa ñà‑nchìchí ndiaha nduá quidé, te xiní stná inga ana quidá stná ducán, dandu quidáñúhú stná‑nè yùhù.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Daaní, nì cànà‑yá cùhùn‑yà vehe iin nècuàchì fariseu ñà‑cutnahá‑yá xì‑né cuxi‑ne xì‑yá. (Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà yucán), te nì yàha‑ya ini vehe nì sàcòo‑ya.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Te ñuu yucán iá iin nècuàchì ñahà có‑quìdá sahnú. Te nì xinitnùhu nècuàchìmà sà‑cuàhàn Jesús vehe nècuàchì fariseu‑mà cuxi‑ya. Ñàyùcàndùá nì tnii‑ne iin quìdi tii nì cuyucun yùù finu nani alabastro; ñuhú tàtnà tnàmì quìdi ma,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 te nihí‑néà cuàhàn ndé iá‑yà. Te nì sàcuììn‑nè yàtà‑yá yatni nùù sàhà‑yá, te sacú cuáhà‑né. Te ndutènúù‑némà nì dàndàxín‑né sàhà‑yá, dandu nì nsida ìchí‑nèà xì idìdínì‑né. Nì tutuyuhu stná‑nè sàhà‑yá, te nì dàcánúú‑né ñà‑tnami ma ìcà sàhà‑yá.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Doco nècuàchì fariseu nì cana xi‑yá mà, inì‑ni mii‑né nì nacani ini‑nè, cachí‑nè: “Nú ndisa iin nèhivì vàxi cuenta xi Dios nduú Jesús, dandu mà úhì cundaà ini‑nè sàhà nècuàchì ñahà tnií xi (sàhà‑né) ñà‑ndùú nècuàchìmà iin nèhivì cuáchi”. Ducán nì nacani ini nècuàchì fariseu mà.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Doco Jesús, nì cachi‑yà xì‑né:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Dandu nì cachi‑yà:
41 Jesus disse:
42 Doco ni‑iin‑ne, còò ni‑iñàha icúmí‑nê ñà‑danáà‑né. Ñàyùcàndùá, tiàa iníhícá‑nê nùù‑xìmà, nì dàndùtù‑né cuenta xi ndúì nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, vichi cachì‑ní xìˊ, ¿índù tiàa ma chicá cuàhàn cuu inì‑xi sàhà nècuàchìmà cahan‑ní?
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Dandu nì cachi Simón mà:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Dandu nì ndacoto‑ya yàtà‑yá ndé iá nècuàchì ñahà mà, te nì cachi‑yà xì Simón mà:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Te mii‑ní, cónì tùtúyúhú‑nî yùhù na ní casàhú‑nî xí, doco nècuàchì yohó, dècuèndè hora nì quesaì, có‑nàcóó‑né ñà‑tùtúyúhú‑nê sàhí.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Te mii‑ní, cónì (quìdáñúhú‑nî yùhù) ñà‑dacánúú‑nî aceite dìní. Doco nècuàchì yohó, tàtnà tnàmì sànì dàcánúú‑nê sàhí.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ñàyùcàndùá, mate cuáhà cuàchi‑ne iá, doco ñà‑sànì nìhì‑né perdón sàhámà nduá, (náhà xìcà), vàchi cuàhà gá cuú ini‑nè (sàhí). Doco nú iyuhu cuàchi iá sànì nìhì nèhivì perdón sàhà‑xí, dandu chicá iyuhu cuú ini‑nè (sàhí).
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì ñahà mà:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Doco nèhivì dava ga ndoó xixí xi‑yá yucán, nì nacani ini‑nè, cachí‑nè (entre mii‑né):
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Doco Jesús, nì cachi‑yà xì nècuàchì ñahà mà:
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.