Lucas 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Daaní, nì nsihi nì càhàn‑yà nì inini nsidaa nèhivì yucán, dandu cuàhàn‑yà ñuu Capernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Te yucan iá iin tiàa nduú capitán dandacú, te icúmí‑nê iin mozo mànì cuáhà nùù‑né, doco sànì quicuehè nècuàchìmà, meru cucáhví‑nè.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ñàyùcàndùá, na ní xinitnùhu capitán mà sàhà‑yá, dandu nì cana‑ne itnii nècuàchì sahnú dandacú nùù nècuàchì raza Judea, te nì techuún‑né nècuàchìmà ñà‑cùhùn‑nè cuacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑quixi‑ya dandúvàha‑ya mozo mà.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ñàyùcàndùá, nì casaà nècuàchì sàhnùmà nùù‑yá, te nì casacundahví‑nè nùù‑yá, cachí‑nè:
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Cuú ini‑nè sàhà nèhivì raza‑ndà. Te nì chindee stná‑nè nì cuyucun iin veheñùhu xi‑nsi.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Daaní, nì sacatnahá‑yá xì nècuàchìmà cuàhàn‑yà. Te na sá‑ìtúú‑yá sàà‑yà vehe capitán mà, dandu vàxi iin ùì amigo xi‑ne, nihí‑né razón xi nècuàchìmà vàxi nùù‑yá, te dohó cacháˋ:
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ni có‑nâtùi stnáì tnàtui ndé iá mii‑ní. Cuisì icúmí‑nî cachì‑ní, dandu nduvàha mozo xi.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 (Ináhî), vàchi iá inga nèhivì dandacú nùù yùhù, te yùhù dandacú stnáì nùù tè‑xínduu soldadu xi; te nú cachíˋ xì iin‑tè: “¡Cuahán!” dandu cùhùn‑te; te ò nú cachíˋ xì ingà‑te: “¡Naha!” dandu quidá stná‑teá; te ò nú cachíˋ xì mozo xi: “Dohó quido”, dandu quidá stná‑teá. Ducán cachí razón xi capitán mà.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Na ní nsihi nì inini Jesús razón mà, dandu nì ndulocó‑yà sàhà nècuàchìmà, te nì nacuico‑yá yàtà‑yá nì indehè‑yá nècuàchì nchícùn mà, te nì cachi‑yà xì‑né:
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Dandu amigo xi capitán mà, mànuhù‑né vehe nècuàchìmà, te nì xini‑nè sànì nduvàha mozo cuhí mà.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Daaní, nì yàha iin tiempu, te cuàhàn‑yà inga ñuu nani Naín, te cuàhà nècuàchì dacuahá‑yá xínchicùn xì‑yá, te cuàhà stná nèhivì dava ga.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Te sà‑ìtúú‑yá sàà‑yà yehè cahnú ndé quíhvi‑nda ñuu mà, te nì xini‑yà yucán vàxi nèhivì xínsida xi iin nsìi. Vàxi stná dihi nsìi ma, cutnáhâ‑né xì cuàhà nèhivì. Sànì xìhì stná iì nècuàchì ñahà mà, te mindaa dèhe‑ne nduú nsìi cuàhàn cundùxin vichi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Doco na ní xini Stoho‑ndà Señor nècuàchìmà, nì cuhi ini‑yànè, te nì cachi‑yà xì‑né:
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Dandu nì tnàtuu‑ya nùù caja mà, te nì chituu‑ya dìnìndàhá‑yà ìcà‑nú. Ñàyùcàndùá, nì cucuìta tiàa xínsida xi‑nú. Dandu nì cachi‑yà xì nsìi ma:
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Dandu nsìi ma, nì ndacòo‑ne nì quesaha‑né nì nacahàn‑nè. Dandu nì cachi Jesús xì dihi‑né:
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Dandu nì cayùhí nsidaa nèhivì mà, te nì candenihi vàha‑ne Dios, cachí‑nè:
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ñàyùcàndùá, nì xìtià palabra sàhà Jesús inicutu ladu Judea yucán, xì inicutu stná ñuu chicá xica.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Daaní, nècuàchì dacuahá Juan, nì nacani‑ne xì nècuàchìmà nsidaa ñà‑ndùá quidá Jesús.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ñàyùcàndùá, nì cana Juan mà ùì tiàa dacuahá‑né, te nì techuún‑né nècuàchìmà ñà‑cùhùn‑nè nùù‑yá ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá a ndísá mii‑yá nduú ana ndiaha icúmí quesaa, te ò inga ana vàxi cundiatu‑ne.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Ñàyùcàndùá, cuàhàn nècuàchìmà ndé iá‑yà, te nì cachi‑nè xì‑yá:
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Daaní, divi hora xíndoo nècuàchìmà yucán nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí. Te nì nduvàha stná cuàhà nècuàchì ñuhú ñà‑malu inì‑xi, xì cuàhà stná nècuàchì cuaá nì dànátùi‑ya nùù‑xí.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa nì caquesaa mà:
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ñàyùcàndùá, nú cudíì ini nèhivì modo xi, dandu contentu ni cúndóó‑né ―nì cachi‑yà.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Daaní, na sàmànuhù nèhivì nì caquixi nùù Juan mà, dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì cuáhà ndoó yucán; dohó nì cachi‑yà xì‑né sàhà Juan:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Te nú coó, dandu ¿nansa iá‑nè cahan‑nsiá? ¿A iin nèhivì ndixí vico nduú‑né cahan‑nsiá? Còó, vàchi nèhivì ndixí vico, te xíndoo‑ne vicò nsìquívì, puru vehe rey xíndoo‑ne.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Pues nú màdì ducán, dandu ¿nansa iá nècuàchì cuàhàn‑nsià cundehè‑nsiá? ¿A iin profeta cáhàn cuenta xi Dios nduú‑né? Pues jaan. Doco màdì cuisì profeta nduú‑né, chicá más ndiaá‑nè,
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 vàchi divi nècuàchìmà cáhàn tutu ìì sàhà‑xí ndé cachí Dios:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 ’Te yùhù, cachíˋ xì‑nsiá, nùù nsidaa nèhivì nì tùinuù ñuhìví, còò inga profeta chicá nì quida ndiaha nùù Juan Bautista. Còò ana inga ndudává xí‑nê. Doco cachí stnáì xì‑nsiá, chicá ndiaha coo xi ana cuàhàn cuni tiempu cusahnú Dios ñuhìví yohó, mate nèhivì ùún nduú‑né ―nì cachi Jesús.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Daaní, nècuàchì dachíyàhvi, xì nsidaa stná nèhivì, nì naquimanì‑né Dios sàhà ñà‑ndùá nì cachi‑yà, vàchi cuàhà‑né sànì quida iì Juan‑nè.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Doco nècuàchì fariseu xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì cahíchì ini‑nè palabra nì cachi Dios sàhà‑né, vàchi cónì sáha‑ne cuhiì‑né quida Juan.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 — ausente —
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 (Te ducán iá sàhà Juan Bautista xì yùhù), vàchi nì quixi Juan mà, nìsa ìa‑ne yohó, cónì sáxíxí‑né comida vàha, ni cónì sáxíhí stná‑nè (vinu); ñàyùcàndùá, nì cachì‑nsia sàhà‑né: “(Tè‑loco nduú‑te), ádi sánì cundee ñà‑malu nùù‑té”.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Daaní, nì quesaa stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, te tùha stnáì cuxi comida vàha, te xihí stnáì (vinu), doco cachí‑nsià sàhí ñà‑yáha ga ndadí, te cachí stná‑nsià ñà‑tùhe coho cuahí, dècuèndè iá vàha stnáì xì nècuàchì dachíyàhvi, xì stná nsidaa gá nèhivì cuáchi, cachí‑nsià.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Doco cunaha‑nsiá, nú ndisa ñà‑nchìchí ndiaha nduá quidé, te xiní stná inga ana quidá stná ducán, dandu quidáñúhú stná‑nè yùhù.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Daaní, nì cànà‑yá cùhùn‑yà vehe iin nècuàchì fariseu ñà‑cutnahá‑yá xì‑né cuxi‑ne xì‑yá. (Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà yucán), te nì yàha‑ya ini vehe nì sàcòo‑ya.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Te ñuu yucán iá iin nècuàchì ñahà có‑quìdá sahnú. Te nì xinitnùhu nècuàchìmà sà‑cuàhàn Jesús vehe nècuàchì fariseu‑mà cuxi‑ya. Ñàyùcàndùá nì tnii‑ne iin quìdi tii nì cuyucun yùù finu nani alabastro; ñuhú tàtnà tnàmì quìdi ma,
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 te nihí‑néà cuàhàn ndé iá‑yà. Te nì sàcuììn‑nè yàtà‑yá yatni nùù sàhà‑yá, te sacú cuáhà‑né. Te ndutènúù‑némà nì dàndàxín‑né sàhà‑yá, dandu nì nsida ìchí‑nèà xì idìdínì‑né. Nì tutuyuhu stná‑nè sàhà‑yá, te nì dàcánúú‑né ñà‑tnami ma ìcà sàhà‑yá.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Doco nècuàchì fariseu nì cana xi‑yá mà, inì‑ni mii‑né nì nacani ini‑nè, cachí‑nè: “Nú ndisa iin nèhivì vàxi cuenta xi Dios nduú Jesús, dandu mà úhì cundaà ini‑nè sàhà nècuàchì ñahà tnií xi (sàhà‑né) ñà‑ndùú nècuàchìmà iin nèhivì cuáchi”. Ducán nì nacani ini nècuàchì fariseu mà.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Doco Jesús, nì cachi‑yà xì‑né:
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Dandu nì cachi‑yà:
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Doco ni‑iin‑ne, còò ni‑iñàha icúmí‑nê ñà‑danáà‑né. Ñàyùcàndùá, tiàa iníhícá‑nê nùù‑xìmà, nì dàndùtù‑né cuenta xi ndúì nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, vichi cachì‑ní xìˊ, ¿índù tiàa ma chicá cuàhàn cuu inì‑xi sàhà nècuàchìmà cahan‑ní?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Dandu nì cachi Simón mà:
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Dandu nì ndacoto‑ya yàtà‑yá ndé iá nècuàchì ñahà mà, te nì cachi‑yà xì Simón mà:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Te mii‑ní, cónì tùtúyúhú‑nî yùhù na ní casàhú‑nî xí, doco nècuàchì yohó, dècuèndè hora nì quesaì, có‑nàcóó‑né ñà‑tùtúyúhú‑nê sàhí.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Te mii‑ní, cónì (quìdáñúhú‑nî yùhù) ñà‑dacánúú‑nî aceite dìní. Doco nècuàchì yohó, tàtnà tnàmì sànì dàcánúú‑nê sàhí.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Ñàyùcàndùá, mate cuáhà cuàchi‑ne iá, doco ñà‑sànì nìhì‑né perdón sàhámà nduá, (náhà xìcà), vàchi cuàhà gá cuú ini‑nè (sàhí). Doco nú iyuhu cuàchi iá sànì nìhì nèhivì perdón sàhà‑xí, dandu chicá iyuhu cuú ini‑nè (sàhí).
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì ñahà mà:
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Doco nèhivì dava ga ndoó xixí xi‑yá yucán, nì nacani ini‑nè, cachí‑nè (entre mii‑né):
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Doco Jesús, nì cachi‑yà xì nècuàchì ñahà mà:
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.