Lucas 2

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Daaní, quìvì yucán nì dàndàcú tè‑cùsáhnû César Augusto ñà‑ìcúmí nandiahvi nsidaa nèhivì cusáhnû‑te nùù‑xí.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Ñà‑yùcán nì sanduu censu primeru nì quida‑tè na tiempu dandacú Cirenio nùù ladu Siria.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Ñàyùcàndùá, nsidanicuú nèhivì, mànuhù‑né ñuu‑nè ñà‑nayàha‑ne nùù lista,
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 xì stná José, nì quee stná‑nè ñuu Nazaret iá ladu Galilea mànuhù‑né ladu Judea ndé nduú ñuu‑nè nani Belén, vàchi descendencia xi David nduú stná‑nè, ñàyùcàndùá, mànuhù‑né ñuu tii ma ndé nìsa ìa David sànaha,
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 cuàhàn‑nè dayáha‑ne quìvì‑né nùù lista mà. Te cutnáhâ stná‑nè xì María nècuàchì cuàhàn nandàhà xì‑né, te ñuhú méè xi nècuàchìmà.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Daaní, ndoó íì‑né ñuu yucán, te nì sàà quìvì tùinuù méè mà.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 Ñàyùcàndùá, yucán nì quesaa‑vè ñuhìví; méè nuu xí‑né nduú‑vé, te nì chidùcún‑névè sìcoto ndahví, te nì chinduhù‑névè ini iin canoa, vàchi có‑sâà gà vehe ndé quídì nècuàchì xicá ichì.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Cunaha‑ní, yatni ñuu yucán ndoó stná nèhivì quídì ndiaá xì riì xí.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Te na íín cachí nì ndecunu iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, nì sàcuììn‑nè nùù nècuàchìmà, te ndiaha gá nì natnuù inicutu ndé ndoó‑né nì quida Stoho‑ndà Señor. Ñàyùcàndùá, nì cayùhí cuaá‑nè.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Dandu nì cachi ángel mà xì‑né:
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Vàchi vichi ndè ñuu xìì‑nsiá David sànì tùinuù iin ana dacácu xi‑nsiá, divi Stoho‑ndà Cristu.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Te na sáà‑nsià yucán, icúmí‑nsiâ cuni‑nsiàyà, idáducún‑yá sìcoto, indúhu‑yá ini iin canoa. Ñà‑jaàn cunduu seña cundaà vàha ini‑nsià divi ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá ―nì cachi ángel.
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Daaní, na íín cachí nì ndecoyo cuàhà gá ángel nì caquixi ansivi, cutnáhâ‑né xì ángel nì quesaa primeru mà. Te ndeníhí vàha nsidaa‑né Dios, cachí‑nè:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 Dìquì‑xí ansivi ni queé cuàhà tnùñuhu xí Yua‑nda Dios, te ñuhìví yohó ni cúndóó víi nsidaa nèhivì cudíì ini‑yà sàhà‑xí.
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Daaní, nì ndanchito nsidaa ángel mà mànuhù‑né gloria. Dandu nì cachi nècuàchì xíndiaa xì riì mà:
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Ñàyùcàndùá, ndee ní quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, te nì casaà‑nè yucán, nì xini‑nè yucán iá María xì José xì stná méè, indúhu‑vé ini canoa.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Dandu nì nsihi nì xini‑nè méè mà, dandu nì cachitnùhu‑ne xì nèhivì ñà‑ndùá nì cachi ángel xì‑né sàhà‑vé.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Te nsidaa nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nacání pastor mà, nì ndulocó‑nè.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Te María, cónì nándòdó stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi ángel xì‑né, iin‑ni nacání ini‑nè sàhámà.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Daaní, nì caquihin pastor mà ichì mànuhù‑né, ndeníhí vàha‑ne Dios, naquímánì cuáhà‑né mii‑yá sàhà nsidaa ñá‑ndùá nì xinitnùhu‑ne, xì ñà‑ndùá nì xini‑nè, vàchi nacua nì cachitnùhu ángel mà xì‑né, divi ducán nì cuu.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Na ní yàha ùnà quìvì, dandu nì sàcùtuu seña xi Dios ìcà méè Jesús mà, te nì nìhì stná‑yà quìvì‑yá; nì sàcùnani‑yá Jesús, vàchi ñà‑jaàn cunduu quìvì‑yá nì cachi ángel na táñâha ga nacùhun ndiaha‑yá tìxi dihi‑yá.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Daaní, nì yàha quìvì cuhí quihmi María, vàchi nì quida‑ne cumplir nacua iá ley xi Moisés sàhà nadaa quìvì coo quihmi‑né. Dandu mii‑né xì José, nihí‑névè cuàhàn ñuu Jerusalén ñà‑chitanini‑nevè nùù Yua‑nda Dios,
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 vàchi dohó cachí tutu ìì nduú ley xi Dios: “Tiàa primeru quesaa ñuhìví, nsidaa‑vé cunduu‑ve méè ndiaha xí Dios”.
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Te cachí stná ley mà ñà‑ìcúmí‑nê cuàha‑ne ùì lungu, te nú coó, ùì loma cuachi. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn‑nè nì sàha stná‑nè quisì mà ñà‑cuì‑si cunduu‑sì promesa nùù Dios.
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Cunaha‑ní, ñuu Jerusalén yucán nìsa ìa iin tiàa nani Simeón. Nècuàchì nihnú ndàcuisì ini xì Dios nduú stná‑nè, vàchi cahvi víi‑néyà, te nihnú vàha ini‑nè ñà‑quixi ana cuàhàn chindee xi raza‑nè Israel, te icúmí stná‑nè Espíritu Ìì xí‑yá.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Te divi Espíritu Ìì mà sànì cachitnùhu‑ya xì‑né antes ñà‑mà cúí‑nè dècuèndè cachi cuninùù‑né ana nduú Cristu nì quixi nùù Stoho‑ndà Señor.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ñàyùcàndùá, quìvì yucán nì càhàn Espíritu Ìì xì‑né, te nì sàà‑nè veheñùhu cahnú na meru quíhvi stná yuadíhí‑vê nihí‑névè vàxi quida‑ne nacua cachí ley ìì.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Dandu nècuàchì sàhnù‑mà, nì sàcùnìndiaa‑nèvè, te nì naquimanì‑né Dios, cachí‑nè:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 — ausente —
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Mii‑ní, nì chitnùní inì‑ní quesaa‑yà, dandu nìhì nèhivì nsidanicuú ñuu cundaà ini‑nè nansa cui càcu anima‑nè quida‑ya.
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 Vàchi icúmí‑yâ datnúù‑yà sàxìnítnùní nsidaa nèhivì mà; te divi ducání stná nècuàchì raza‑nsì Israel, cuàhà gá tnùñúhú ndiaha icúmí‑nsî nìhì‑nsí sàhà‑yá, nì cachi Simeón.
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó José xì María sàhà ñà‑ndùá nì cachi nècuàchìmà sàhà méè mà.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Dandu nì xìcàn tàhvì Simeón gracia xi Dios sàhà yuadíhí‑vê, te nì cachi stná‑nè xì dihi‑vé:
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 Te sàhámà icúmí cundaà inì‑xi ñà‑ndùá nihnú ini‑nè ini anima‑nè. Daaní, mii‑ní, icúmí stná‑ní (cunì‑ní tnùndoho), na ian xída iin càa anima‑ní ―nì cachi Simeón.
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 — ausente —
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 — ausente —
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Ñàyùcàndùá, divi momentu mà nì tnàtuu nècuàchìmà (ndé iín María xì José), te nì naquimanì stná‑nè Dios (sàhà méè Jesús), dandu nì quesaha‑né nì càhàn‑nè xì nèhivì ñuu Jerusalén sàhà‑vé, nì cachitnùhu‑ne xì nèhivì xíndiatu ñà‑quesaa mii‑yá quida‑xi obra, te càcu‑nda.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Daaní, José xì María, nì nsihi nì quida‑ne nsidaa ñà‑ndùá dandacú ley xi Dios, dandu nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né ladu Galilea, nì nasaa‑nè ñuu‑nè Nazaret ndé ndoó‑né.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Te méè nduú mii‑yá, nì sahnu‑ya, nì cufuerté anima‑yà, te chicá nì cunchichí‑yà, cuàhà gá gracia xi Dios icúmí‑yâ.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Cunaha‑ní, cuìà cuìà nì sasahàn yuadíhí‑yâ ñuu Jerusalén quìvì nacává vicò pascua.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 (Te nì cuu iin xichi) na sáxìcá‑yá ùxìn ùì cuìà, dandu cuàhàn tu‑ya xì‑né vicò ñuu mà, vàchi ñà‑jaàn nì sanduu estilu xi‑ne.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Daaní, nì nsihi vicò mà, te nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né; doco nì ndòo Jesús ñuu Jerusalén mà, te cónì xìní José xì María,
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 vàchi ádi váxi‑ya cutnáhâ‑yá xì nèhivì dava ga càhàn‑né. Ñàyùcàndùá, iin quìvì sàxìcá‑né mànuhù‑né, dandu nì quesaha‑né xicánúú‑né nandúcú‑nêyà, ndácàtnùhù‑né nùù tnaha‑ne xì stná amigo xi‑ne.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 — ausente —
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 — ausente —
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Te nsidaa ana iníní má, nì ndulocó‑nè ñà‑nchìchí guâ‑yà, te naxícóníhî nchichí‑yà nùù‑né.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Te na ní xini José xì María iá‑yà yucán, dandu nì ndulocó‑nè, te nì cachi dihi‑yá:
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Doco José xì María, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà xì‑né.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 — ausente —
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 — ausente —
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.