Lucas 18

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dandu nì nacani Jesús xì‑né iin ejemplu ñà‑cundaà ini‑nè ñà‑iin‑ni icúmí‑ndá càcàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te màdìá cuhuun ini‑ndà.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Dohó nì cachi‑yà:
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Te divi ñuu yucán nìsa ìa stná iin nècuàchì ñahà nì xìhì iì‑xí. Te sáhàn nècuàchìmà nùù juez mà, cachí‑nè: “Nsidandaà‑ní chuun xi, vàchi iá iin nècuàchì xiní ùhì xí”.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 — ausente —
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 — ausente —
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 — ausente —
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Daaní, nì nacani‑ya iin ejemplu sàhà nèhivì ndaníhí vàha guá xì mii‑xí, te cachíchì ini‑nè nècuàchì dava ga. Dohó nì cachi‑yà:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 ―Ùì tiàa, cuàhàn‑nè veheñùhu cahnú ñà‑càcàntàhvì‑né nùù Dios. Iin‑ne nduú nècuàchì fariseu, te inga‑nè nduú nècuàchì dachíyàhvi.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Te nècuàchì fariseu mà, nì sàcuììn‑nè yucán, te nì naquimanì‑né Dios sàhà mii‑né, cachí‑nè: “Ansivéhé‑nî Yua‑nsí Dios, vàchi yùhù, có‑quìdá ndevàhi nacua quidá nècuàchì dava ga mà, te có‑quìdá cuihna stnáì ni‑iñàha, vàchi có‑quìdé ni‑iin ñà‑có‑ndìá ìqué quide, có‑câhìn xì inga nècuàchì ñahà, ni có‑quìdá stnáì na quidá tè‑dàchíyàhvi jaàn.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Còó; nùù cada ùnà quìvì iníhíìˊ iá dòquíˋ ùì quìvì, te nùù cada ùxìn pesu quidé ganar, chivàha cuaín ian ñà‑cunduu diezmu xan”, nì cachi nècuàchìmà.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 ’Doco nècuàchì dachíyàhvi ma, xica iín‑né, cucáhán nûù‑né ndacoto‑ne ansivi. Ñàyùcàndùá, iín‑ne, caní‑né nchìca‑ne (ñà‑cùù guá‑nè sentir sàhà cuàchi‑ne), te cachí‑nè: “Yua‑nsí Dios, cundehè ndahví‑nî yùhù, vàchi nècuàchì cuáchi nduí”, nì cachi‑nè,
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 dandu mànuhù‑né. Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, divi nècuàchì yucán nduú ana nì ndee vàha ndisa nùù Dios, te màdìá nècuàchì primeru mà. Vàchi nsidaa ana datiaá uun nduú nèhivì vàha guá, icúmí‑nê nducahan‑ne; te nsidaa ana ndaníhí ndahví xì mii‑xí, chicá icúmí‑nê nìhì‑né tnùñuhu.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati xí‑né vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑vé. Doco na ní caxini nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús ñà‑cuati ma ni tnátua, te nì cachi‑yà:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, nú ni coó (vìtá ini) nèhivì nahi ñà‑cuati, dandu nìhì‑né quìhvi‑ne ñuhìví ìì xí‑yá, doco nú coó, mà sáà‑nè yucán ―nì cachi‑yà.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Daaní, nì càhàn iin tè‑nìhí chuun, nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te:
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Dandu nì cachi Jesús xì‑té:
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Pues vichi, sà‑ìnáhá‑nî nansa nì dàndàcú‑yá ñà‑màsà cáhàn‑ndà xì inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda; te màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà quídá cuíhná‑ndá, ni màsà cáchí‑ndà iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda, te ni coó stná tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá.
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Dandu nì cachi tu‑tè xì‑yá:
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Na ní inini Jesús ñà‑ndùá nì cachì‑te, dandu nì cachi‑yà:
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Doco tèmà, na ní inini‑tè nì cachi‑yà ducán, dandu yáha ga nì cuhuun inì‑te, vàchi cuica cuáhà‑té.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Te na ní xini Jesús ñà‑nì cuhuun guá inì‑te, dandu nì cachi‑yà:
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 ùhì gà stná dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò ndúhu iquì; doco chicá ùhì yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Dandu nècuàchì xí‑inini yucán, nì cachi‑nè:
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Dandu nì cachi‑yà:
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né:
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 vàchi después yáha ga cuàhà gá más icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né vida xi‑ne ñuhìví yoho. Daaní, na sáà‑nè inga ñuhìví vàxi xi‑nda, dandu nìhìtáhvì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Daaní, nì tavà cuaán‑yá ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Vàchi icúmí nèhivì dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza ñà‑cuàcùndiaà‑te yùhù, te canàhá stná‑te xìˊ. Te icúmí stná‑te sivi dìí‑te nùí, te cahnì cuìí‑te yùhù.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Dandu después cahnì‑té yùhù. Doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Doco nècuàchì dacuahá‑yá, cónì cúndáà ini‑nè sàhámà. Cónì sáà‑nè mànìhì ini‑nè, vàchi nahi palabra dèhé nì sandua nùù‑né.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Yatni iá‑yà ñuu Jericó vàxi‑ya, te yuhù íchî yucán iá iin nècuàchì cuaá xícàn xì caridad.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Te na ní tiacu‑nè yáha cuàhà nèhivì, dandu nì ndàcàtnùhù‑né ndíà nduá cuú.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Te nì cachi nèhivì ñà‑divi Jesús de Nazaret cuàhàn yàha.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ñàyùcàndùá, nì ndàhì‑nè, cachí‑nè:
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Doco nèhivì idónuu (nùù nèhivì cuáhà mà), nì canàhá‑nè xì nècuàchì cuaá mà, ni cadí‑nè yuhù‑né cachí nècuàchìmà xì‑né. Doco mii‑né, chicá ndee ní ndàhì‑nè, cachí‑nè:
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Dandu nì cucuiin Jesús, nì dàndàcú‑yá ñà‑nì cúndácá nèhivì nècuàchìmà quixi. Te na ní tnàtuu‑ne, nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 cachí‑yà:
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Dandu luegu nì natùinuù‑né, te nì tenchicùn stná‑nèyà, naquímánì‑né Dios. Te nsidaa nèhivì nì xini ñà‑ndùá nì cuu, nì ndenihi ndiaha stná‑nèyà sàhámà.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.