João 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì quee Jesús cuàhàn‑yà yucù Olivo.
1 Jesus voltou ao monte das Oliveiras,
2 Dandu inga quìvì na ní tùinuù, vàxi tu‑ya veheñùhu cahnú. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá; te nì sàcòo‑ya nì chinaha‑yànè.
2 mas na manhã seguinte, bem cedo, estava outra vez no templo. Logo se reuniu uma multidão, e ele se sentou e a ensinou.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii maestru ináhá ley sànaha, xì stná dava nècuàchì fariseu, xíndaca‑ne iin nècuàchì ñahà nì sàà, te nì chicani‑ne nècuàchìmà nùù‑yá, vàchi ñahà mà, nì càhàn‑nè xì iin nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne.
3 Então os mestres da lei e os fariseus lhe trouxeram uma mulher pega em adultério e a colocaram diante da multidão.
4 Ñàyùcàndùá nì cacachi nècuàchì tiàa ma xi‑yá:
4 “Mestre, esta mulher foi pega no ato de adultério”, disseram eles a Jesus.
5 Te cachí ley xi Moisés ñà‑ìcúmí‑nê cui‑nè xì yùù nú quidá‑né ducán. Doco mii‑ní, ¿nansa cachí‑nî quida‑nda?
5 “A lei de Moisés ordena que ela seja apedrejada. O que o senhor diz?”
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, áma cáchí‑yà iin ñà‑có‑ndìá ìcà‑yá cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Doco mii‑yá, nì nàcòo ndee ni‑ya, tiaá‑yá nùù ñuhù xì dìnìndàhá‑yà.
6 Procuravam apanhá-lo numa armadilha, ao fazê-lo dizer algo que pudessem usar contra ele. Jesus, porém, apenas se inclinou e começou a escrever com o dedo na terra.
7 Dandu chicá cuàhà nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì nàcòo ndaà‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né:
7 Eles continuaram a exigir uma resposta, de modo que ele se levantou e disse: “Aquele de vocês que nunca pecou atire a primeira pedra”.
8 Dandu ingà tu nì nàcòo ndee‑ya, tiaá tú‑yá nùù ñuhù.
8 Então inclinou-se novamente e voltou a escrever na terra.
9 — ausente —
9 Quando ouviram isso, foram saindo, um de cada vez, começando pelos mais velhos, até que só restaram Jesus e a mulher no meio da multidão.
10 — ausente —
10 Então Jesus se levantou de novo e disse à mulher: “Onde estão seus acusadores? Nenhum deles a condenou?”.
11 Dandu nì cachi nècuàchìmà:
11 “Não, Senhor”, respondeu ela. E Jesus disse: “Eu também não a condeno. Vá e não peque mais”.
12 Daaní, nì càhàn gà Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
12 Jesus voltou a falar ao povo e disse: “Eu sou a luz do mundo. Se vocês me seguirem, não andarão no escuro, pois terão a luz da vida”.
13 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá:
13 Os fariseus disseram: “Você faz essas declarações a respeito de si mesmo! Seu testemunho não é válido”.
14 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
14 Jesus respondeu: “Meu testemunho é válido, embora eu mesmo o dê, pois eu sei de onde vim e para onde vou, mas vocês não sabem de onde vim nem para onde vou.
15 Indéhe uun‑nsia nansa quidá nèhivì, te ñà‑jaàn cachí‑nsià sàhà‑né, a quidá víi‑né, ò á coó. Doco yùhù, có‑càchíˋ nú quidá víi‑né, ò á coó.
15 Vocês julgam por padrões humanos, mas eu não julgo ninguém.
16 Doco nú ndisa indéhí sàhà‑né, dandu ñà‑ndácuisì nduámà, vàchi màdì cuisì yùhù nduú ana cachí ducán, vàchi cutnáhâ stná Yuamánìˊ xìˊ, divi mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
16 E, mesmo que o fizesse, meu julgamento seria correto, pois não estou sozinho. O Pai, que me enviou, está comigo.
17 Cachí ley xi‑nsia: xì ùì testigu vàtùni cunindisa‑nda ñà‑ndáà nduá cachí‑nè.
17 A lei de vocês diz que, se duas pessoas concordarem sobre alguma coisa, seu testemunho é aceito como fato.
18 Pues, cunaha‑nsiá, yùhù nduú iin ana cáhàn favor xi. Daaní, iá stná mii‑yá nì techuun‑xí, divi Yuamánìˊ, te cáhàn stná‑yà favor xi.
18 Eu sou uma testemunha, e meu Pai, que me enviou, é a outra”.
19 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
19 “Onde está seu Pai?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Uma vez que vocês não sabem quem sou eu, não sabem quem é meu Pai. Se vocês me conhecessem, também conheceriam meu Pai”.
20 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na ní dàcuàhá‑yá nèhivì ndoó yehè veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios. Doco còò iin ni tnii‑xi‑yá, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
20 Jesus fez essas declarações enquanto ensinava na parte do templo onde eram colocadas as ofertas. No entanto, não foi preso, pois ainda não havia chegado sua hora.
21 Daaní, nì cachi tu Jesús xì nècuàchì yucán:
21 Mais tarde, Jesus lhes disse outra vez: “Eu vou embora. Vocês procurarão por mim, mas morrerão em seus pecados. Não podem ir para onde eu vou”.
22 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea mà entre mii‑né:
22 Os judeus perguntaram: “Será que ele está planejando cometer suicídio? A que ele se refere quando diz: ‘Não podem ir para onde eu vou’?”.
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
23 Jesus prosseguiu: “Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês pertencem a este mundo; eu não.
24 Ñàyùcàndùá nì cachì xì‑nsiá daa ñà‑ìcúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Vàchi nú có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ñà‑ndùí ana nì cachì xì‑nsiá, dandu quìvì cui‑nsià cunsida iì‑nsiá cuàchi‑nsia.
24 Foi por isso que eu disse que vocês morrerão em seus pecados, pois a menos que creiam que eu sou lá de cima, morrerão em seus pecados”.
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá:
25 “Quem é você?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Sou aquele que sempre afirmei ser.
26 Te cuàhà gá icúmí guêˋ cundehí, te cachì sàhà‑nsiá. Cunaha‑nsiá, palabra ndàcuisì nduá cachí mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi. Nùù mii‑yá nì sàcùnahí cachì nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì mii‑nsiá nèhivì ñuhìví yohó ―nì cachi Jesús.
26 Tenho muito que dizer e julgar a respeito de vocês, mas não o farei. Digo ao mundo apenas o que ouvi daquele que me enviou, e ele é inteiramente verdadeiro”.
27 Doco nèhivì yucán, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑divi Yua‑nda Dios cáhàn‑yà sàhà‑xí.
27 Ainda assim, não entenderam que ele lhes falava a respeito do Pai.
28 Ñàyùcàndùá nì cachi tu‑ya xì‑né:
28 Então Jesus disse: “Quando vocês me levantarem, entenderão que eu sou o Filho do Homem. Não faço coisa alguma por minha própria conta; digo apenas o que o Pai me ensinou.
29 Cunaha‑nsiá, divi Yuamánìˊ nì techuun‑xí vàxi, te nicanicuahàn iá‑yà cutnáhâ stná‑yà xìˊ; mà nunca nacóó‑yá yùhù, vàchi nicanicuahàn quidé ñà‑ndùá cudíì ini‑yà.
29 E aquele que me enviou está comigo; ele não me abandonou, pois sempre faço o que lhe agrada”.
30 Ducán nì cachi Jesús, te sàhà palabra jaàn nì sàà nì xinindisá cuàhà gá nèhivì‑yá.
30 Muitos que o ouviram dizer essas coisas creram nele.
31 Daaní, nì càhàn Jesús xì nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, cachí‑yâ:
31 Jesus disse aos judeus que creram nele: “Vocês são verdadeiramente meus discípulos se permanecerem fiéis a meus ensinamentos.
32 te sàà stná‑nsià mànìhì ini‑nsià ñà‑ndùú palabra ndàcuisì. Te divi sàhà palabra mà icúmí‑nsiâ caquee‑nsia libre.
32 Então conhecerão a verdade, e a verdade os libertará”.
33 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá:
33 “Mas somos descendentes de Abraão”, disseram eles. “Nunca fomos escravos de ninguém. O que quer dizer com ‘Vocês serão libertos’?”
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
34 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: todo o que peca é escravo do pecado.
35 Te iin peón, màdì nicanicuahàn coo‑tè vehe lamú xi‑tè. Tucu iá xì dèhe iin lamú, nicanicuahàn icúmí‑nê coo‑ne nùù nècuàchìmà.
35 O escravo não é membro permanente da família, mas o filho faz parte da família, para sempre.
36 Ñàyùcàndùá, nú sànì dàcácu Dèhemanì (Dios) mii‑nsiá, te sànì quee‑nsia libre, dandísá, libre dahuun icúmí‑nsiâ cundoo‑nsia.
36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês serão livres de fato.
37 Yùhù ináhî Abraham nduú yohòtéhè‑nsiá. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, vàchi có‑ndôo inì‑nsia xì ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá.
37 Sim, eu sei que vocês são descendentes de Abraão. E, no entanto, procuram me matar, pois não há lugar em seu coração para a minha mensagem.
38 Cuisì ñà‑ndùá sànì xinì nùù Yuamánìˊ nduá cachíˋ xì‑nsiá, te ducán stná mii‑nsiá, ñà‑ndùá nì inini‑nsia nùù yua‑nsiá, divi nduá quidá stná‑nsià.
38 Eu lhes digo o que vi quando estava com meu Pai, mas vocês seguem o conselho do pai de vocês”.
39 — ausente —
39 “Nosso pai é Abraão!”, declararam eles. Jesus respondeu: “Se vocês fossem, de fato, filhos de Abraão, seguiriam o exemplo dele.
40 — ausente —
40 Em vez disso, procuram me matar porque eu lhes disse a verdade que ouvi de Deus. Abraão nunca fez isso.
41 Doco mii‑nsiá, nacua quidá yua‑nsiá, divi ducán quidá stná‑nsià.
41 Vocês estão imitando seu verdadeiro pai”. “Não somos filhos ilegítimos!”, retrucaram. “O próprio Deus é nosso verdadeiro Pai!”
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
42 Jesus lhes disse: “Se Deus fosse seu Pai, vocês me amariam, porque eu venho até vocês da parte de Deus. Não estou aqui por minha própria conta, mas ele me enviou.
43 Te ¿índù chuun mà cùì mànìhì inì‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá? Pues divi sàhà‑ñá mà cúndéé inì‑nsia cunindisá‑nsiá palabra xi.
43 Por que vocês não entendem o que eu digo? É porque nem sequer conseguem me ouvir!
44 Vàchi divi ñà‑malu nduú yua‑nsiá, te nacua cudíì ini quisì mà quida quini‑sì, divi ducán stná mii‑nsiá, cudíì stná inì‑nsia quida‑nsia ducán. Dècuèndè tiempu chicá antes cudíì inì‑si dacahní stnahá‑si nèhivì. Mà nunca tùha‑sì quida‑sì ni‑iñàha nduú ñà‑ndáà, vàchi còò ni‑iin palabra vàha nihnú inì‑si. Te na cáhàn tnùhù‑sí, (màsà ndúlócô‑ndà), vàchi ducání tnuhu ini anima‑si. Tnuhu‑sí, te yua ñá‑tnùhù nduú‑si.
44 Pois são filhos de seu pai, o diabo, e gostam de fazer as coisas perversas que ele deseja. Ele foi assassino desde o princípio. Sempre odiou a verdade, pois não há verdade alguma nele. Quando ele mente, age de acordo com seu caráter, pois é mentiroso e pai da mentira.
45 Te yùhù, sàhà‑ñá cachíˋ xì‑nsiá ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì, ñàyùcàndùá có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù.
45 Portanto, quando eu digo a verdade, é natural que não creiam em mim!
46 Te nú iá cuàchi nì quide cahan‑nsiá, dandu ¿índù chuun có‑càchí claru‑nsiàñà? Doco te nú ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá yùhù.
46 Qual de vocês pode me acusar de pecado? E, uma vez que lhes digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Nsidaa ana nduú nèhivì xí Dios, cudíì ini‑nè cunini‑ne palabra vàxi nùù‑yá. Doco sàhà‑ñá có‑ndùú‑nsiá nèhivì xí‑yá, ñàyùcàndùá có‑ìníní‑nsiá palabra xi‑ya ―nì cachi Jesús.
47 Quem pertence a Deus ouve as palavras de Deus. Mas vocês não ouvem, pois não pertencem a Deus”.
48 Dandu nì càhàn tu nèhivì raza‑yà Judea xì‑yá, cachí‑nè:
48 “Samaritano endemoninhado!”, responderam os líderes judeus. “Não temos dito desde o início que está possuído por demônio?”
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
49 “Não tenho em mim demônio algum”, disse Jesus. “Pelo contrário, honro meu Pai, e vocês me desonram.
50 Có‑nàndúquî nansa tavà nèhivì tnùñuhu xí mií, vàchi iá iin ana quida‑xi ñà‑jaàn, te mii‑yá nduú stná ana icúmí nsidandaà viì sàhà nsidaa chuun.
50 Eu não procuro minha própria glória; há quem a procure para mim, e ele é o Juiz.
51 Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú ni chívàha iin nèhivì ñà‑ndùá chináhì, dandu mà nunca sàà‑nè cui‑nè nicanicuahàn.
51 Eu lhes digo a verdade: quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!”
52 Dandu nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea yucán:
52 Os líderes judeus disseram: “Agora sabemos que você está possuído por demônio. Até Abraão e os profetas morreram, mas você diz: ‘Quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!’.
53 ¿A tuxí inì‑ní chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà Abraham? Vàchi còò gá ndómà, xì stná profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios, sànì caxihì nsihi‑ne. ¿Ana divi nduu‑ní cahan‑ní?
53 Por acaso você é maior que nosso pai Abraão? Ele morreu, assim como os profetas. Quem você pensa que é?”.
54 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
54 Jesus respondeu: “Se eu quisesse glória para mim mesmo, essa glória não contaria. Mas é meu Pai quem me glorifica. Vocês dizem: ‘Ele é nosso Deus’,
55 Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà; cuisì yùhù, ndisa, ináhî‑yà. Te nú ni cachíˋ có‑ìnáhî‑yà, dandu cunduu stnáì tè‑tnùhù nahi mii‑nsiá. Doco yùhù, ináhî mii‑yá, te chívàhi ñà‑ndùá cachí‑yà.
55 mas nem o conhecem. Eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria tão mentiroso quanto vocês! Mas eu o conheço e lhe obedeço.
56 Xìì‑ndà Abraham mà, nì cudiì ini‑nè ñà‑nìhìtáhvì‑né cuni‑nè tiempu (quesaì ñuhìví yohó). Ñàyùcàndùá, contentu nì ndòo‑ne na ní cuu ndisa ñà‑jaàn.
56 Seu pai Abraão exultou com a expectativa da minha vinda. Ele a viu e se alegrou”.
57 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá:
57 Os líderes judeus disseram: “Você não tem nem cinquenta anos. Como pode dizer que viu Abraão?”.
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
58 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: antes mesmo de Abraão nascer, Eu Sou!”.
59 Ñàyùcàndùá nì dàtàcá nècuàchìmà yùù cuàhàn‑nè cahnì‑néyà nì cùí, doco nì quee dèhé‑yà veheñùhu ma nì chindaà‑yà mahì‑né cuàhàn‑yà.
59 Então apanharam pedras para atirar em Jesus, mas ele se ocultou deles e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.