João 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì quee Jesús cuàhàn‑yà yucù Olivo.
1 Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Dandu inga quìvì na ní tùinuù, vàxi tu‑ya veheñùhu cahnú. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá; te nì sàcòo‑ya nì chinaha‑yànè.
2 E, pela manhã cedo, ele voltou novamente ao templo, e todo o povo vinha até ele; e, assentando-se, os ensinava.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii maestru ináhá ley sànaha, xì stná dava nècuàchì fariseu, xíndaca‑ne iin nècuàchì ñahà nì sàà, te nì chicani‑ne nècuàchìmà nùù‑yá, vàchi ñahà mà, nì càhàn‑nè xì iin nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne.
3 E os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher pega em adultério, e, colocando-a no meio de todos,
4 Ñàyùcàndùá nì cacachi nècuàchì tiàa ma xi‑yá:
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em adultério, no próprio ato.
5 Te cachí ley xi Moisés ñà‑ìcúmí‑nê cui‑nè xì yùù nú quidá‑né ducán. Doco mii‑ní, ¿nansa cachí‑nî quida‑nda?
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que tais sejam apedrejadas; mas tu, o que dizes?
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, áma cáchí‑yà iin ñà‑có‑ndìá ìcà‑yá cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Doco mii‑yá, nì nàcòo ndee ni‑ya, tiaá‑yá nùù ñuhù xì dìnìndàhá‑yà.
6 Isso eles diziam, tentando-o, para poderem ter do que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, escrevia com seu dedo no chão, como se não os ouvisse.
7 Dandu chicá cuàhà nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì nàcòo ndaà‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né:
7 Então, quando eles continuaram a perguntar-lhe, ele levantando-se, disse-lhes: Aquele que dentre vós está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Dandu ingà tu nì nàcòo ndee‑ya, tiaá tú‑yá nùù ñuhù.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia no chão.
9 — ausente —
9 E eles ouvindo isto, sendo condenados por sua própria consciência, saíram um a um, começando no mais velho, até o último; e Jesus foi deixado sozinho, e a mulher em pé no meio.
10 — ausente —
10 Tendo Jesus se levantado, e não vendo ninguém senão a mulher, ele disse-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Nenhum homem te condenou?
11 Dandu nì cachi nècuàchìmà:
11 E ela disse: Nenhum homem, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Daaní, nì càhàn gà Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
12 Então, Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá:
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
14 Jesus respondeu, e disse-lhes: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque eu sei de onde vim, e para onde eu vou; mas vós não podeis dizer de onde vim, nem para onde eu vou.
15 Indéhe uun‑nsia nansa quidá nèhivì, te ñà‑jaàn cachí‑nsià sàhà‑né, a quidá víi‑né, ò á coó. Doco yùhù, có‑càchíˋ nú quidá víi‑né, ò á coó.
15 Vós julgais segundo a carne, eu a nenhum homem julgo.
16 Doco nú ndisa indéhí sàhà‑né, dandu ñà‑ndácuisì nduámà, vàchi màdì cuisì yùhù nduú ana cachí ducán, vàchi cutnáhâ stná Yuamánìˊ xìˊ, divi mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Cachí ley xi‑nsia: xì ùì testigu vàtùni cunindisa‑nda ñà‑ndáà nduá cachí‑nè.
17 Isto também está escrito na vossa lei, que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Pues, cunaha‑nsiá, yùhù nduú iin ana cáhàn favor xi. Daaní, iá stná mii‑yá nì techuun‑xí, divi Yuamánìˊ, te cáhàn stná‑yà favor xi.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou dá testemunho de mim.
19 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
19 Então, lhe disseram: Onde está teu Pai? Jesus respondeu: Vós não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis, também conheceríeis a meu Pai.
20 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na ní dàcuàhá‑yá nèhivì ndoó yehè veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios. Doco còò iin ni tnii‑xi‑yá, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
20 Essas palavras proferiu Jesus na tesouraria, enquanto ensinava no templo; e nenhum homem lhe pôs as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Daaní, nì cachi tu Jesús xì nècuàchì yucán:
21 Então, Jesus disse-lhes novamente: Eu vou pelo meu caminho, e buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado; para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea mà entre mii‑né:
22 Então, disseram os judeus: Será que ele vai matar-se a si mesmo? Porque ele diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir.
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
23 E ele dizia-lhes: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ñàyùcàndùá nì cachì xì‑nsiá daa ñà‑ìcúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Vàchi nú có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ñà‑ndùí ana nì cachì xì‑nsiá, dandu quìvì cui‑nsià cunsida iì‑nsiá cuàchi‑nsia.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis em vossos pecados; porque se não crerdes que Eu Sou Ele, morrereis em vossos pecados.
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá:
25 Disseram-lhe, então: Quem és tu? E Jesus lhes disse: Isso mesmo que já desde o princípio vos disse.
26 Te cuàhà gá icúmí guêˋ cundehí, te cachì sàhà‑nsiá. Cunaha‑nsiá, palabra ndàcuisì nduá cachí mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi. Nùù mii‑yá nì sàcùnahí cachì nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì mii‑nsiá nèhivì ñuhìví yohó ―nì cachi Jesús.
26 Eu tenho muitas coisas que dizer e julgar sobre vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro, e o que dele ouvi, isso eu falo ao mundo.
27 Doco nèhivì yucán, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑divi Yua‑nda Dios cáhàn‑yà sàhà‑xí.
27 Eles não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Ñàyùcàndùá nì cachi tu‑ya xì‑né:
28 Disse-lhes, então, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então sabereis que Eu Sou Ele, e que nada faço de mim mesmo; mas como o meu Pai me ensinou, falo estas coisas.
29 Cunaha‑nsiá, divi Yuamánìˊ nì techuun‑xí vàxi, te nicanicuahàn iá‑yà cutnáhâ stná‑yà xìˊ; mà nunca nacóó‑yá yùhù, vàchi nicanicuahàn quidé ñà‑ndùá cudíì ini‑yà.
29 E aquele que me enviou está comigo; o Pai não me tem deixado sozinho, porque eu faço sempre as coisas que lhe agradam.
30 Ducán nì cachi Jesús, te sàhà palabra jaàn nì sàà nì xinindisá cuàhà gá nèhivì‑yá.
30 Falando ele essas coisas, muitos creram nele.
31 Daaní, nì càhàn Jesús xì nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, cachí‑yâ:
31 Então, dizia Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos,
32 te sàà stná‑nsià mànìhì ini‑nsià ñà‑ndùú palabra ndàcuisì. Te divi sàhà palabra mà icúmí‑nsiâ caquee‑nsia libre.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá:
33 Eles responderam-lhe: Nós somos a semente de Abraão, e nunca fomos escravos de nenhum homem; como dizes tu: Sereis feito livres?
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
34 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Todo aquele que comete pecado é servo do pecado.
35 Te iin peón, màdì nicanicuahàn coo‑tè vehe lamú xi‑tè. Tucu iá xì dèhe iin lamú, nicanicuahàn icúmí‑nê coo‑ne nùù nècuàchìmà.
35 E o servo não permanece para sempre na casa; mas o Filho permanece para sempre.
36 Ñàyùcàndùá, nú sànì dàcácu Dèhemanì (Dios) mii‑nsiá, te sànì quee‑nsia libre, dandísá, libre dahuun icúmí‑nsiâ cundoo‑nsia.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Yùhù ináhî Abraham nduú yohòtéhè‑nsiá. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, vàchi có‑ndôo inì‑nsia xì ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá.
37 Eu sei que sois semente de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Cuisì ñà‑ndùá sànì xinì nùù Yuamánìˊ nduá cachíˋ xì‑nsiá, te ducán stná mii‑nsiá, ñà‑ndùá nì inini‑nsia nùù yua‑nsiá, divi nduá quidá stná‑nsià.
38 Eu falo do que eu vi com meu Pai; e vós fazeis o que vistes com vosso pai.
39 — ausente —
39 Eles responderam e disseram-lhe: Nosso pai é Abraão. Jesus disse-lhes: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Procurais agora matar-me, a mim, o, homem que vos tem dito a verdade, que tenho ouvido de Deus; isso Abraão não fez.
41 Doco mii‑nsiá, nacua quidá yua‑nsiá, divi ducán quidá stná‑nsià.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe, então: Nós não nascemos da fornicação, nós temos um Pai, Deus.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
42 Disse-lhes, pois, Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis; pois eu procedo e vim de Deus, não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Te ¿índù chuun mà cùì mànìhì inì‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá? Pues divi sàhà‑ñá mà cúndéé inì‑nsia cunindisá‑nsiá palabra xi.
43 Por que não entendeis a minha linguagem? Por não poderdes ouvir a minha palavra.
44 Vàchi divi ñà‑malu nduú yua‑nsiá, te nacua cudíì ini quisì mà quida quini‑sì, divi ducán stná mii‑nsiá, cudíì stná inì‑nsia quida‑nsia ducán. Dècuèndè tiempu chicá antes cudíì inì‑si dacahní stnahá‑si nèhivì. Mà nunca tùha‑sì quida‑sì ni‑iñàha nduú ñà‑ndáà, vàchi còò ni‑iin palabra vàha nihnú inì‑si. Te na cáhàn tnùhù‑sí, (màsà ndúlócô‑ndà), vàchi ducání tnuhu ini anima‑si. Tnuhu‑sí, te yua ñá‑tnùhù nduú‑si.
44 Vós sois de vosso pai, o diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai. Ele foi homicida desde o princípio, e não permaneceu na verdade, porque não há verdade nele. Quando ele fala mentira, fala do que lhe é próprio; porque é um mentiroso, e pai dela.
45 Te yùhù, sàhà‑ñá cachíˋ xì‑nsiá ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì, ñàyùcàndùá có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù.
45 E porque eu vos digo a verdade, não acreditais em mim.
46 Te nú iá cuàchi nì quide cahan‑nsiá, dandu ¿índù chuun có‑càchí claru‑nsiàñà? Doco te nú ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá yùhù.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? E se eu vos digo a verdade, por que não credes em mim?
47 Nsidaa ana nduú nèhivì xí Dios, cudíì ini‑nè cunini‑ne palabra vàxi nùù‑yá. Doco sàhà‑ñá có‑ndùú‑nsiá nèhivì xí‑yá, ñàyùcàndùá có‑ìníní‑nsiá palabra xi‑ya ―nì cachi Jesús.
47 Quem é de Deus escuta as palavras de Deus; por isso, vós não as escutais, porque não sois de Deus.
48 Dandu nì càhàn tu nèhivì raza‑yà Judea xì‑yá, cachí‑nè:
48 Então responderam os judeus e disseram-lhe: Não dizemos nós bem que és samaritano, e que tens demônio?
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio, mas eu honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Có‑nàndúquî nansa tavà nèhivì tnùñuhu xí mií, vàchi iá iin ana quida‑xi ñà‑jaàn, te mii‑yá nduú stná ana icúmí nsidandaà viì sàhà nsidaa chuun.
50 Eu não busco a minha glória; há um que a busque e julgue.
51 Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú ni chívàha iin nèhivì ñà‑ndùá chináhì, dandu mà nunca sàà‑nè cui‑nè nicanicuahàn.
51 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se um homem guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Dandu nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea yucán:
52 Então, disseram-lhe os judeus: Agora nós sabemos que tu tens demônio. Morreu Abraão, e os profetas; e tu dizes: Se algum homem guardar a minha palavra, ele nunca provará a morte.
53 ¿A tuxí inì‑ní chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà Abraham? Vàchi còò gá ndómà, xì stná profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios, sànì caxihì nsihi‑ne. ¿Ana divi nduu‑ní cahan‑ní?
53 És tu maior do que o nosso pai Abraão, que morreu? E os profetas, que morreram, quem pretendes ser tu?
54 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
54 Jesus respondeu: Se eu me honro a mim mesmo, a minha honra nada é; quem me honra é meu Pai, o qual dizeis que é vosso Deus.
55 Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà; cuisì yùhù, ndisa, ináhî‑yà. Te nú ni cachíˋ có‑ìnáhî‑yà, dandu cunduu stnáì tè‑tnùhù nahi mii‑nsiá. Doco yùhù, ináhî mii‑yá, te chívàhi ñà‑ndùá cachí‑yà.
55 E vós não o conheceis, mas eu conheço-o; e se eu disser que não o conheço, eu serei mentiroso como vós; mas eu conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Xìì‑ndà Abraham mà, nì cudiì ini‑nè ñà‑nìhìtáhvì‑né cuni‑nè tiempu (quesaì ñuhìví yohó). Ñàyùcàndùá, contentu nì ndòo‑ne na ní cuu ndisa ñà‑jaàn.
56 Vosso pai Abraão regozijou-se de ver o meu dia; e viu-o, e alegrou-se.
57 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá:
57 Disseram-lhe então os judeus: Tu ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
58 Disse-lhes Jesus: Na verdade, na verdade eu vos digo: Antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ñàyùcàndùá nì dàtàcá nècuàchìmà yùù cuàhàn‑nè cahnì‑néyà nì cùí, doco nì quee dèhé‑yà veheñùhu ma nì chindaà‑yà mahì‑né cuàhàn‑yà.
59 Então eles pegaram pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo, indo pelo meio deles, e assim partiu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.