João 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, quìvì ùnì nì ìa iin vicò nandàhà ñuu tii Caná iá ladu Galilea. Te yucán nì sàà stná dihi Jesús.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Te nì cànà stná mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Te nì cuu nì nsihi tècuìí vìdì sì‑uva coho‑ne. Ñàyùcàndùá, nì càhàn dihi‑yá xì‑yá, cachí‑nè:
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Dandu nì càhàn dihi‑yá xì tiàa xinúcuáchí yucán, cachí‑nè:
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Cunaha‑nsiá, yucán itá ìñù barril yùù, iin ian vàtùni cuñuhu cùmì ò úhùn yoo tècuìí. Tècuìí mà xichúûn nècuàchì raza Judea ñà‑nsidandoo‑ne mii‑né según estilu nduú ley xi‑ne.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Te nì cachi Jesús xì tiàa yucán:
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Dandu nì cachi‑yà xì‑té:
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Te nì xihi nècuàchìmà iyuhu tècuìí mà, doco sànì nanduu‑tè tècuìí vìdì sì‑uva. Te cónì sáha‑ne cuenta índù nì quixi ndutè mà, doco tè‑xìnúcuáchí nì catavà xì‑té, ináhá‑tê. Daaní, na ní cundaà ini‑nè nansa xihí ndutè mà, dandu nì cana‑ne noviu nándàhà,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Ñà‑jaàn nduú milagru primeru nì quida Jesús. Te ñuu Caná iá ladu Galilea nduú lugar ndé nì quida‑yañà. Ducán nduú nì dàcùní‑yà nèhivì ñà‑ndiaha guá quidá‑yá, te nì xinindisá stná nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Daaní, nì sàhàn Jesús ñuu Capernaum, mii‑yá xì dihi‑yá xì ñani‑yà, xì stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te yucán nì cuee‑yà iin ùì quìvì.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Dandu nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu cahnú Jerusalén, vàchi sà‑ìtúú vicò pascua, iin vicò nsidácáhnû nècuàchì raza Judea yucán.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 (Ñàyùcàndùá, nì sàà‑yà ñuu mà), te nì xini‑yà yucán yehè veheñùhu cahnú itá nèhivì dicó; dicó‑né buey, dicó‑né riì, dicó‑né loma, te ndoó stná nèhivì nadámá tnahá xi dìhùn (vàxi inga ñuu).
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Dandu nì cava‑yà itnii yohò nì quidayucun‑yà iin chirrión, te nì taxi nsihí‑yánè yehè veheñùhuma, mii‑né xì riì xí‑né xì stná buey xi‑ne. Te nì dàndiàchì‑yá dìhùn damá‑né, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi‑ne.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Te nì cachi stná‑yà xì nècuàchì dicó xi loma mà:
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Dandu nì nsinuu ini nècuàchì dacuahá‑yá nansa cachí nùù tutu ìì ndé cacháˋ: “Yáha ga cuàhà nacání ínì sàhà veheñùhu ìì xí‑nî ñà‑màsà dándâñúhú nèhivì ñà‑ìì icúmíâ”.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì cachi‑nè xì‑yá:
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Dandu nì cachi nècuàchì yucán:
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Doco màdì veheñùhu ndisa nduá cáhàn‑yà sàhà‑xí; còó, vàchi ejemplu‑ni nduámà; divi cuerpu mii‑yá cáhàn‑yà sàhà‑xí.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Ñàyùcàndùá, después, na quívì sànì natiacu‑yà, dandu nì nsinuu ini nècuàchì nchícùn xì‑yá ñà‑dùcán nì cachi‑yà xì‑né daa, te nì sàà‑nè nì xinindisá‑né ñà‑ndùá cachí nùù tutu ìì, te nì xinindisá stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi mii‑yá daa.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Cuàhà nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá na ní xini‑nè milagru nì quida‑ya na iá‑yà ñuu Jerusalén quìvì vicò pascua ma.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Doco mii‑yá, cónì ícúmí‑yâ nècuàchìmà seguru, vàchi ináhá‑yâ ñà‑ñùhú ini anima nsidanicuú‑né.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Còò necesidad icúmí‑yâ cachi iin nèhivì xì‑yá nansa iá anima ñanìtnaha‑ne, vàchi ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anima nèhivì.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.