João 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, quìvì ùnì nì ìa iin vicò nandàhà ñuu tii Caná iá ladu Galilea. Te yucán nì sàà stná dihi Jesús.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Te nì cànà stná mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Te nì cuu nì nsihi tècuìí vìdì sì‑uva coho‑ne. Ñàyùcàndùá, nì càhàn dihi‑yá xì‑yá, cachí‑nè:
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
4 Mas Jesus respondeu:
5 Dandu nì càhàn dihi‑yá xì tiàa xinúcuáchí yucán, cachí‑nè:
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Cunaha‑nsiá, yucán itá ìñù barril yùù, iin ian vàtùni cuñuhu cùmì ò úhùn yoo tècuìí. Tècuìí mà xichúûn nècuàchì raza Judea ñà‑nsidandoo‑ne mii‑né según estilu nduú ley xi‑ne.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Te nì cachi Jesús xì tiàa yucán:
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Dandu nì cachi‑yà xì‑té:
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Te nì xihi nècuàchìmà iyuhu tècuìí mà, doco sànì nanduu‑tè tècuìí vìdì sì‑uva. Te cónì sáha‑ne cuenta índù nì quixi ndutè mà, doco tè‑xìnúcuáchí nì catavà xì‑té, ináhá‑tê. Daaní, na ní cundaà ini‑nè nansa xihí ndutè mà, dandu nì cana‑ne noviu nándàhà,
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Ñà‑jaàn nduú milagru primeru nì quida Jesús. Te ñuu Caná iá ladu Galilea nduú lugar ndé nì quida‑yañà. Ducán nduú nì dàcùní‑yà nèhivì ñà‑ndiaha guá quidá‑yá, te nì xinindisá stná nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Daaní, nì sàhàn Jesús ñuu Capernaum, mii‑yá xì dihi‑yá xì ñani‑yà, xì stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te yucán nì cuee‑yà iin ùì quìvì.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Dandu nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu cahnú Jerusalén, vàchi sà‑ìtúú vicò pascua, iin vicò nsidácáhnû nècuàchì raza Judea yucán.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 (Ñàyùcàndùá, nì sàà‑yà ñuu mà), te nì xini‑yà yucán yehè veheñùhu cahnú itá nèhivì dicó; dicó‑né buey, dicó‑né riì, dicó‑né loma, te ndoó stná nèhivì nadámá tnahá xi dìhùn (vàxi inga ñuu).
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Dandu nì cava‑yà itnii yohò nì quidayucun‑yà iin chirrión, te nì taxi nsihí‑yánè yehè veheñùhuma, mii‑né xì riì xí‑né xì stná buey xi‑ne. Te nì dàndiàchì‑yá dìhùn damá‑né, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi‑ne.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Te nì cachi stná‑yà xì nècuàchì dicó xi loma mà:
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Dandu nì nsinuu ini nècuàchì dacuahá‑yá nansa cachí nùù tutu ìì ndé cacháˋ: “Yáha ga cuàhà nacání ínì sàhà veheñùhu ìì xí‑nî ñà‑màsà dándâñúhú nèhivì ñà‑ìì icúmíâ”.
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì cachi‑nè xì‑yá:
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
19 Jesus lhes respondeu:
20 Dandu nì cachi nècuàchì yucán:
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Doco màdì veheñùhu ndisa nduá cáhàn‑yà sàhà‑xí; còó, vàchi ejemplu‑ni nduámà; divi cuerpu mii‑yá cáhàn‑yà sàhà‑xí.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Ñàyùcàndùá, después, na quívì sànì natiacu‑yà, dandu nì nsinuu ini nècuàchì nchícùn xì‑yá ñà‑dùcán nì cachi‑yà xì‑né daa, te nì sàà‑nè nì xinindisá‑né ñà‑ndùá cachí nùù tutu ìì, te nì xinindisá stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi mii‑yá daa.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Cuàhà nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá na ní xini‑nè milagru nì quida‑ya na iá‑yà ñuu Jerusalén quìvì vicò pascua ma.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Doco mii‑yá, cónì ícúmí‑yâ nècuàchìmà seguru, vàchi ináhá‑yâ ñà‑ñùhú ini anima nsidanicuú‑né.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Còò necesidad icúmí‑yâ cachi iin nèhivì xì‑yá nansa iá anima ñanìtnaha‑ne, vàchi ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anima nèhivì.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.